Κόσμος

Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ: «Αυτή η εξέγερση διαφέρει από τον Μάη του ’68»

«Εμείς πιστεύαμε στο αύριο. Οι σημερινοί νέοι φοβούνται ότι δεν θα έχουν μέλλον». Ο Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ παρακολουθεί με προσοχή την εξέγερση της μαθητικής νεολαίας της Γαλλίας, χωρίς, όμως, να διακρίνει σε αυτήν έναν «νέο» Μάη του ’68.

Σύμφωνα με τον πάλαι ποτέ «κόκκινο Ντανί», εκ των πρωτεργατών της φοιτητικής εξέγερσης που συγκλόνισε τη Γαλλία πριν από περισσότερο από πενήντα οκτώ χρόνια, η οργή των νέων σήμερα πηγάζει από την υποβάθμιση των σχολείων, τις κοινωνικές ανισότητες αλλά και τον φόβο ότι η ζωή τους θα είναι χειρότερη από τη ζωή των γονιών τους.

Στις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας οι μαθητές και οι μαθήτριες κρατούν πλακάτ και πανό με διάφορα συνθήματα που παραπέμπουν στον Μάη του ’68, ωστόσο «ο παραλληλισμός είναι άστοχος», είπε ο Κον-Μπεντίτ, συνομιλώντας με την Αναΐς Τζινόρι, ανταποκρίτρια της ιταλικής La Repubblica στο Παρίσι. «Μιλάμε για γεγονότα που συνέβησαν πριν από σχεδόν εξήντα χρόνια. Ισως εκείνο το κίνημα εξακολουθεί να εμπνέει, όπως τότε υπήρχαν ανάμεσά μας σύντροφοι που εμπνέονταν από τη Ρωσική Επανάσταση. Ιστορικά, όμως, η σύγκριση δεν στέκει. Πρόκειται για εντελώς διαφορετικές εποχές και κοινωνίες. Το ’68 θεωρούσαμε ότι οι θεσμοί, το πανεπιστήμιο και, για πολλούς από εμάς, ακόμη και οι γονείς μας δεν μας άφηναν να ζήσουμε όπως θέλαμε, να ανεξαρτητοποιηθούμε, να πάρουμε το μέλλον στα χέρια μας. Σήμερα οι μαθητές ζητούν σχολεία σε καλή κατάσταση και καθηγητές στις τάξεις».

Σχετικά με τους βανδαλισμούς στους οποίους επιδόθηκε μερίδα των εξεγερμένων σημείωσε ότι «κάτι αντίστοιχο είδαμε και στις εξεγέρσεις στα μπανλιέ πριν από ένα-δύο χρόνια. Σε ορισμένες περιπτώσεις δρουν οργανωμένες συμμορίες. Οι εξεγέρσεις στα προάστια είναι σύμπτωμα μιας βαθιάς δυσφορίας. Σε κάποιες γειτονιές, τουλάχιστον προς το παρόν, η κοινωνία και το κράτος χάνουν τη μάχη κατά των κυκλωμάτων διακίνησης ναρκωτικών».

Ο Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ, στο μέσον με υψωμένη τη γροθιά, τον Μάη του ’68 (EPA)

Οσο για την υπέρμετρη χρήση βίας από τις αστυνομικές δυνάμεις, «ξαναδείτε τις εικόνες της αστυνομίας το ’68», προέτρεψε τη συνομιλήτριά του. «Οι άνδρες των μονάδων καταστολής φορούσαν ένα αδιάβροχο και ένα κράνος και κρατούσαν έναν κλομπ. Σήμερα μοιάζουν με Ρόμποκοπ. Αυτή η λεπτομέρεια μας λέει κάτι για το πόση βία υπάρχει πλέον στην κοινωνία μας. Και το κράτος επαναλαμβάνει το ίδιο λάθος: στέλνει αμέσως την αστυνομία, ενώ θα έπρεπε να στέλνει διαμεσολαβητές, να διαπραγματεύεται, να συζητά με τους μαθητές», επισήμανε ο παλαίμαχος, άνω των 81 ετών, ακτιβιστής και πολιτικός.


Πώς μπορεί, οπότε, ή μάλλον πώς πρέπει να αντιδράσει η γαλλική κυβέρνηση, ώστε να εκτονωθεί η ένταση; «Το ’68 υπήρξαν οι συμφωνίες της Γκρενέλ (συνήφθησαν στο απόγειο της εξέγερσης) στις οποίες προβλέπονταν αυξήσεις μισθών και άλλα μέτρα που απαντούσαν στα αιτήματα του κινήματος. Τότε η οικονομία αναπτυσσόταν ακόμη με ταχείς ρυθμούς. Σήμερα τα δημόσια οικονομικά της Γαλλίας βρίσκονται σε πολύ διαφορετική κατάσταση», σημείωσε ο Κον-Μπεντίτ.

Σε αυτό το πλαίσιο, «ο Εμανουέλ Μακρόν και ο πρωθυπουργός θα έπρεπε να προτείνουν στα κόμματα κάποιου είδους συμφωνία για την από κοινού αντιμετώπιση της κρίσης έως τις εκλογές. Στο μεταξύ, κάθε υποψήφιος θα πρέπει να παρουσιάσει τις προτάσεις του για μακροπρόθεσμες λύσεις· τις διαρθρωτικές αλλαγές θα τις αποφασίσουν οι πολίτες με την ψήφο τους».



Λειτουργεί υπέρ του Ζαν-Λικ Μελανσόν αυτή η αναταραχή; «Πολλοί νέοι θα μπορούσαν σήμερα να τον ψηφίσουν, αλλά δεν έχει καμία πιθανότητα να κερδίσει. Είναι λάθος να λέμε ότι οι κινητοποιήσεις ευνοούν τον Μελανσόν και την Ανυπότακτη Γαλλία (…) Η Μαρίν Λεπέν ονειρεύεται ακριβώς αυτό: να αναμετρηθεί με τον Μελανσόν στον δεύτερο γύρο. Σε αυτήν την περίπτωση θα κέρδιζε η Εθνική Συσπείρωση».

Οσο για τους λοιπούς υποψηφίους της Αριστεράς ο Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ μάλλον δεν είναι αισιόδοξος: «Παρακολούθησα τα ντιμπέιτ ενόψει των προκριματικών εκλογών. Νόμιζα ότι έβλεπα συνέδριο του Σοσιαλιστικού Κόμματος πριν από πενήντα χρόνια. Μιλούν για τον Ζορές, τον Κλεμανσό, τον Μιτεράν, προσωπικότητες του παρελθόντος. Δεν εκφράζεται κανένας ουσιαστικός προβληματισμός για τον σημερινό κόσμο. Πάντως, κατά τη γνώμη μου, η Αριστερά δεν μπορεί να κερδίσει τις προεδρικές εκλογές. Η Γαλλία έχει στραφεί στη Δεξιά».


Ενόψει των προεδρικών εκλογών του 2017 ο Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ είχε στηρίξει τον Εμανουέλ Μακρόν. Ομως σήμερα, περίπου μία δεκαετία μετά, αξιολογεί τη θητεία του στο Ελιζέ ως αποτυχημένη: «ο Μακρόν ανήλθε στην εξουσία λέγοντας, ουσιαστικά, ότι με εκείνον στην προεδρία οι Γάλλοι δεν θα είχαν πια λόγο να ψηφίζουν τη Λεπέν. Ομως δεν συνέβη κάτι τέτοιο. Τελικά έπεσε θύμα του χαρακτήρα του. Ο Μακρόν είναι ένα είδος Δον Ζουάν των ιδεών. Γνωρίζει ανθρώπους που του κινούν το ενδιαφέρον, συζητά μαζί τους, γοητεύεται και ύστερα, κάποια στιγμή, τους εγκαταλείπει. Δεν έδειξε την επιμονή και τη συνέπεια που απαιτούν οι διαπραγματεύσεις με τα συνδικάτα και τους άλλους κοινωνικούς φορείς».

Ερωτηθείς εάν η εκλογή της Λεπέν στη γαλλική προεδρία –σε συνδυασμό με την άνοδο του AfD στη Γερμανία καθώς και άλλων ακροδεξιών δυνάμεων ανά την Ευρώπη– θα μπορούσαν να οδηγήσουν την ΕΕ στη διάλυση, ο γαλλογερμανός πολιτικός σημείωσε πως «το ενδιαφέρον είναι ότι ακόμη και οι εθνικιστές, όσο πλησιάζουν στην εξουσία, τόσο αναγκάζονται να αλλάξουν στάση απέναντι στην Ευρώπη (…) Ακόμη και το AfD δήλωσε πρόσφατα ότι δεν θέλει πια την έξοδο από το ευρώ. Κατάλαβαν και αυτοί το θεμελιώδες λάθος που έκανε η βρετανική Δεξιά με το Brexit. Oταν πλησιάζει η ώρα να αναλάβουν κυβερνητικές ευθύνες, αυτά τα κόμματα αναγκάζονται να αλλάξουν όσα λένε για την Ευρώπη. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η Τζόρτζια Μελόνι».

Αυτό δεν σημαίνει, βεβαίως, πως η κατάσταση δεν είναι ανησυχητική. Ωστόσο ο Κον-Μπεντίτ θεωρεί πως «η Ευρώπη, αυτό το εξαιρετικό δημιούργημα, αυτό το άλμα πολιτισμού που άρχισε να πραγματοποιείται από το 1945 και μετά, θα αντέξει παρά τις αντιξοότητες. Μπορεί να λειτουργεί λίγο χειρότερα, μπορεί να αποδυναμωθεί, αλλά δεν πιστεύω ότι θα διαλυθεί. Οι γεωπολιτικές συνθήκες αναγκάζουν τους πάντες να δουν την πραγματικότητα. Απέναντι στη Ρωσία, στις Ηνωμένες Πολιτείες και στην Κίνα, οι εθνικιστές καταλαβαίνουν ότι μόνοι τους δεν μπορούν να κάνουν τίποτα».

Ακολούθησε το . .

Πρόσθεσε το . ως προτιμώμενη πηγή στη Google




Δημοσιεύτηκε ! 2026-10-09 07:45:00

Δείτε και αυτό !
Close
Back to top button