Βλεφαροπλαστική: Η ηλικία, οι τεχνικές και σε ποιες περιπτώσεις δεν συνιστάται

Η βλεφαροπλαστική είναι μία από τις συχνότερες επεμβάσεις της αισθητικής χειρουργικής του προσώπου. Στόχος της είναι η διόρθωση της περίσσειας και χαλάρωσης του δέρματος των βλεφάρων, καθώς και η αντιμετώπιση της προβολής του λίπους γύρω από τα μάτια. Ωστόσο δεν εκτελείται μόνο με μία τεχνική, ούτε είναι κατάλληλη για όλους.

Όπως εξηγεί η πλαστική χειρουργός  Ευαγγελία Τσάτη, συνεργάτις του Μetropolitan General, διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Αθηνών και μέλος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Πλαστικής, Επανορθωτικής & Αισθητικής Χειρουργικής (EBOPRAS), στόχος της βλεφαροπλαστικής είναι ένα πιο ξεκούραστο και νεανικό βλέμμα, χωρίς να αλλοιώνεται η φυσιογνωμία και το σχήμα των ματιών.

Για την εφαρμογή της δεν υπάρχει συγκεκριμένη ηλικία. Η ένδειξη εξαρτάται από την ανατομία, τον βαθμό χαλάρωσης και τις ανάγκες κάθε ενδιαφερομένου ξεχωριστά, τονίζει.

Η βλεφαροπλαστική μπορεί να γίνει στο άνω ή/και στο κάτω βλέφαρο. Η άνω βλεφαροπλαστική αντιμετωπίζει κυρίως την περίσσεια δέρματος του άνω βλεφάρου και, όταν υπάρχει ένδειξη, την προβολή λίπους. Σε ορισμένες περιπτώσεις η περίσσεια δέρματος είναι τόσο μεγάλη ώστε να περιορίζει το άνω οπτικό πεδίο.

Η κάτω βλεφαροπλαστική αντιμετωπίζει τις «σακούλες» κάτω από τα μάτια, την περίσσεια δέρματος και, σε ορισμένους ασθενείς, την έντονη δακρυϊκή αύλακα που δημιουργεί σκιά και κουρασμένη εμφάνιση.

Πώς γίνεται και ποιες τεχνικές χρησιμοποιούνται;

Η επέμβαση μπορεί να πραγματοποιηθεί με τοπική αναισθησία, με ή χωρίς μέθη, αναλόγως με την έκταση της επέμβασης και τον ασθενή.

Στην άνω βλεφαροπλαστική η τομή τοποθετείται μέσα στη φυσική πτυχή του άνω βλεφάρου, ώστε να είναι όσο το δυνατόν λιγότερο εμφανής. Αφαιρείται η περίσσεια δέρματος και, όταν απαιτείται, αντιμετωπίζεται συντηρητικά το λίπος ή άλλοι ανατομικοί παράγοντες που «βαραίνουν» το βλέφαρο.

Η σύγχρονη βλεφαροπλαστική είναι συντηρητική και εξατομικευμένη. Δεν επιδιώκεται η υπερβολική αφαίρεση ιστών, αλλά η διατήρηση της φυσικής έκφρασης και της αρμονίας του προσώπου.

Στην κάτω βλεφαροπλαστική η τομή γίνεται εξωτερικά, ακριβώς κάτω από τις βλεφαρίδες, όταν συνυπάρχει περίσσεια δέρματος. Το λίπος δεν χρειάζεται πάντα να αφαιρεθεί. Σε αρκετές περιπτώσεις μπορεί να αναδιαταχθεί, ώστε να εξομαλυνθεί η μετάβαση από το κάτω βλέφαρο προς το μάγουλο και να βελτιωθεί η δακρυϊκή αύλακα.

Στην κάτω βλεφαροπλαστική η προσπέλαση μπορεί να γίνει και διαεπιπεφυκοτικά, δηλαδή από την εσωτερική επιφάνεια του κάτω βλεφάρου. Η μέθοδος αυτή εφαρμόζεται όταν το βασικό πρόβλημα είναι οι «σακούλες» λίπους και δεν υπάρχει σημαντική περίσσεια δέρματος. Οι άνδρες είναι συχνά υποψήφιοι για αυτήν την μέθοδο.

Τομή στην περιοχή του φρυδιού

Όταν η χαλάρωση εντοπίζεται κυρίως στην περιοχή του φρυδιού και του άνω βλεφάρου, μπορεί να επιλεγεί τομή ακριβώς κάτω από το φρύδι (sub-brow lift ή infrabrow blepharoplasty). Με αυτόν τον τρόπο επιτυγχάνεται άνοιγμα και ανόρθωση της περιοχής του άνω βλεφάρου, ιδίως προς το έξω τμήμα.

Σε επιλεγμένες περιπτώσεις μπορεί να γίνει τομή πάνω από το φρύδι (direct brow lift, supra-brow lift), όταν απαιτείται ανόρθωση του φρυδιού και της περιοχής του μετώπου.

Και οι δύο αυτές τεχνικές μπορούν να συνδυαστούν με την κλασική βλεφαροπλαστική (double approach blepharoplasty).

Οι τεχνικές αυτές ενδείκνυνται κυρίως σε ασθενείς με παχιά φρύδια ή με τατουάζ φρυδιών για να μην είναι ορατή η τομή.

Πότε δεν πρέπει να γίνεται

Η βλεφαροπλαστική χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή σε ορισμένες πληθυσμιακές ομάδες όπως:

• Όσοι έχουν σοβαρή ξηροφθαλμία
• Οι ασθενείς με ανεπαρκή σύγκλειση των βλεφάρων
• Όσοι έχουν σημαντική χαλάρωση του κάτω βλεφάρου
• Οι πάσχοντες από ορισμένες παθήσεις του θυρεοειδούς
• Οι ασθενείς με μη ελεγχόμενες οφθαλμολογικές παθήσεις

Η επέμβαση πρέπει επίσης να αναβάλλεται σε περίπτωση ενεργού λοίμωξης ή φλεγμονής στην περιοχή των ματιών.

Πριν από την επέμβαση λαμβάνεται λεπτομερές ιατρικό ιστορικό. Όταν υπάρχει ένδειξη, διενεργείται οφθαλμολογικός έλεγχος.

Οι ασθενείς που λαμβάνουν αντιπηκτικά ή αντιαιμοπεταλιακά φάρμακα και ορισμένα συμπληρώματα χρειάζονται ειδική αξιολόγηση. Η διακοπή ή τροποποίηση οποιασδήποτε αγωγής γίνεται μόνο σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

Αποκατάσταση και αφαίρεση ραμμάτων

Μετά την βλεφαροπλαστική είναι φυσιολογικό να εμφανιστούν οίδημα και μελανιές, κυρίως τις πρώτες ημέρες. Στην αποκατάσταση συμβάλλουν:

• Η ανύψωση του κεφαλιού
• Οι κρύες κομπρέσες, σύμφωνα με τις οδηγίες του χειρουργού
• Η αποφυγή της έντονης σωματικής δραστηριότητας

Τα μη απορροφήσιμα ράμματα της βλεφαροπλαστικής συνήθως αφαιρούνται 5–7 ημέρες μετά την επέμβαση. Οι περισσότεροι ασθενείς επιστρέφουν σταδιακά εντός λίγων ημερών στις καθημερινές δραστηριότητές τους.

«Το αποτέλεσμα της βλεφαροπλαστικής είναι ένα φυσικό, ξεκούραστο και αρμονικό βλέμμα, με σεβασμό στην ιδιαίτερη ανατομία και την έκφραση κάθε προσώπου», καταλήγει η κ. Τσάτη.

Φωτογραφία: iStock