Η μουσική μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο που ο εγκέφαλος επεξεργάζεται τη γεύση του φαγητού

Η μουσική που ακούμε όταν τρώμε ή πίνουμε μπορεί να επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο ο εγκέφαλός μας αντιλαμβάνεται τις γεύσεις, ακόμη και όταν η σύνθεση των τροφίμων παραμένει ακριβώς η ίδια.

Αυτό διαπίστωσε νέα επιστημονική μελέτη, σύμφωνα με την οποία ορισμένοι ήχοι μπορούν να ενισχύσουν τη δραστηριότητα εγκεφαλικών περιοχών που σχετίζονται με τη γεύση και να κάνουν ένα ρόφημα ελαφρώς πιο ευχάριστο.

Η μελέτη πραγματοποιήθηκε από επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Κοπεγχάγης και του Πανεπιστημίου του Άαρχους στη Δανία, με επικεφαλής την αναπληρώτρια καθηγήτρια Επιστήμης Τροφίμων Τζάνις Γουάνγκ και δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Scientific Reports.

Οι ερευνητές χρησιμοποιούν τον όρο «sonic seasoning» για να περιγράψουν τη χρήση ήχων για τη μεταβολή της γευστικής εμπειρίας. Προηγούμενες έρευνες είχαν δείξει ότι οι άνθρωποι συνδέουν συγκεκριμένους ήχους με συγκεκριμένες γεύσεις, αναφέρει το Earth.com.

Οι ερευνητές θέλησαν να διαπιστώσουν εάν αυτές οι συσχετίσεις αποτυπώνονται και στη δραστηριότητα του εγκεφάλου. Για τον σκοπό αυτό χρησιμοποίησαν δύο απλά υγρά: ζαχαρόνερο, που αντιπροσώπευε τη γλυκιά γεύση, και διάλυμα κιτρικού οξέος, που αντιπροσώπευε την ξινή.

Τι έδειξαν οι εγκεφαλικές απεικονίσεις

Οι εθελοντές τοποθετήθηκαν σε λειτουργικό μαγνητικό τομογράφο, ο οποίος καταγράφει μεταβολές στη ροή του αίματος που συνδέονται με την εγκεφαλική δραστηριότητα. Μικρές ποσότητες υγρού διοχετεύονταν στη γλώσσα τους μέσω λεπτών σωλήνων, ενώ φορούσαν ακουστικά.

Οι επιστήμονες είχαν δημιουργήσει δύο διαφορετικά μουσικά κομμάτια: ένα με απαλή, αρμονική μελωδία, σχεδιασμένο να παραπέμπει στη γλυκιά γεύση, και ένα με πιο οξείς και δυσαρμονικούς ήχους, που παρέπεμπε στην ξινή. Ορισμένες φορές η μουσική ταίριαζε με τη γεύση του υγρού, ενώ άλλες φορές ήταν ασύμβατη. Πραγματοποιήθηκαν επίσης δοκιμές χωρίς μουσική ή χωρίς γευστικό ερέθισμα. Αναλύθηκαν πλήρεις εγκεφαλικές απεικονίσεις από 28 υγιείς νεαρούς ενήλικες.

Όταν οι συμμετέχοντες δοκίμαζαν ένα υγρό ακούγοντας μουσική που ταίριαζε με τη γεύση του, παρατηρούνταν αυξημένη δραστηριότητα σε εγκεφαλικές περιοχές που συμμετέχουν στην επεξεργασία της γεύσης, σε σύγκριση με τις δοκιμές χωρίς μουσική. Μεγαλύτερη ενεργοποίηση καταγράφηκε επίσης σε περιοχές που σχετίζονται με την αφή και την κίνηση.

Ειδικά στην περίπτωση του ζαχαρόνερου, η κατάλληλη μουσική ενίσχυε τη δραστηριότητα μιας περιοχής του μετωπιαίου εγκεφάλου που συνδέεται με τη συναισθηματική διάσταση της γευστικής εμπειρίας.

Το ζαχαρόνερο προκαλούσε ισχυρότερη δραστηριότητα στον γευστικό φλοιό και στις περιοχές επεξεργασίας των ήχων όταν συνοδευόταν από «γλυκιά» μουσική αντί για «ξινή». Αντίστοιχη επίδραση δεν παρατηρήθηκε με το διάλυμα κιτρικού οξέος, γεγονός που υποδηλώνει ότι η σχέση μουσικής και γεύσης δεν λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο σε όλες τις περιπτώσεις.

Μπορεί η μουσική να κάνει το φαγητό πιο απολαυστικό;

Σε δεύτερο στάδιο, οι εθελοντές δοκίμασαν πέντε διαφορετικά μείγματα γλυκού και ξινού υγρού, αξιολογώντας τη γεύση και την ευχαρίστηση που τους προκαλούσαν. Η «γλυκιά» μουσική έκανε τα ροφήματα ελαφρώς πιο ευχάριστα. Σε κλίμακα εννέα βαθμών, η μέση βαθμολογία αυξήθηκε από 4,15 χωρίς μουσική σε 4,44 με την κατάλληλη μουσική υπόκρουση.

Στο σύνολο των 48 συμμετεχόντων που ολοκλήρωσαν τις γευστικές δοκιμές, η «γλυκιά» μουσική έκανε επίσης τα υγρά να φαίνονται πιο γλυκά, αν και η επίδραση ήταν μικρή. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι τα ευρήματα θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν στην εστίαση, αλλά και στη φροντίδα ανθρώπων με μειωμένη αίσθηση γεύσης.

Ωστόσο, η έρευνα δεν εξέτασε πραγματικά γεύματα ούτε απέδειξε ότι η μουσική μπορεί να αυξήσει την πρόσληψη τροφής ή να βελτιώσει τη διατροφή. Για να επιβεβαιωθούν τέτοιες δυνατότητες απαιτούνται μεγαλύτερες μελέτες, με συμμετέχοντες διαφορετικών ηλικιών και πολιτισμικών χαρακτηριστικών.