Καρκίνος προστάτη: Μειώνουν τον κίνδυνο οι συχνές εκσπερματίσεις;

Θα μπορούσε η συχνότητα της εκσπερμάτισης να έχει κάποια σχέση με τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του προστάτη; Το ερώτημα έχει απασχολήσει επί χρόνια τους ερευνητές, με τα αποτελέσματα να είναι ενδιαφέροντα, αλλά να χρειάζονται προσεκτική ερμηνεία.

Μία από τις μεγαλύτερες έρευνες που έχουν εξετάσει τη συγκεκριμένη σχέση έδειξε ότι οι άνδρες που ανέφεραν 21 ή περισσότερες εκσπερματίσεις τον μήνα είχαν μικρότερη πιθανότητα να διαγνωστούν με καρκίνο του προστάτη σε σύγκριση με εκείνους που ανέφεραν 4 έως 7 τον μήνα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι υπάρχει ένας «μαγικός αριθμός» που προστατεύει τον προστάτη. Η μελέτη ήταν παρατηρητική και επομένως καταγράφει μια συσχέτιση, χωρίς να μπορεί να αποδείξει ότι η συχνότερη εκσπερμάτιση είναι εκείνη που μειώνει τον κίνδυνο.

Τι δείχνουν τα στοιχεία

Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο European Urology, βασίστηκε σε δεδομένα της μεγάλης αμερικανικής Health Professionals Follow-Up Study. Οι ερευνητές ανέλυσαν στοιχεία από 31.925 άνδρες, οι οποίοι είχαν δώσει πληροφορίες για τη μέση μηνιαία συχνότητα εκσπερμάτισης σε διαφορετικές περιόδους της ενήλικης ζωής τους. Η παρακολούθησή τους συνεχίστηκε έως το 2010 και στο διάστημα αυτό καταγράφηκαν 3.839 περιστατικά καρκίνου του προστάτη.

Όταν οι επιστήμονες συνέκριναν τους άνδρες που ανέφεραν 21 ή περισσότερες εκσπερματίσεις τον μήνα με εκείνους που ανέφεραν 4 έως 7, διαπίστωσαν ότι οι πρώτοι είχαν:

• 19% χαμηλότερο κίνδυνο διάγνωσης, όταν η συχνότητα αφορούσε τις ηλικίες 20 έως 29 ετών
• 22% χαμηλότερο κίνδυνο, όταν αφορούσε τις ηλικίες 40 έως 49 ετών.

Η σχέση παρέμεινε ακόμη και όταν οι ερευνητές έλαβαν υπόψη άλλους παράγοντες, όπως το κάπνισμα και ο έλεγχος με PSA.

Υπάρχει, όμως, μια σημαντική λεπτομέρεια που αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να διαβάζονται τα αποτελέσματα. Η αντίστροφη συσχέτιση φάνηκε να αφορά κυρίως καρκίνους χαμηλού κινδύνου. Οι ερευνητές δεν βρήκαν αντίστοιχη σημαντική σχέση με τις επιθετικότερες μορφές της νόσου. Επομένως, τα αποτελέσματα δεν επιτρέπουν το συμπέρασμα ότι η συχνή εκσπερμάτιση μπορεί να προστατεύσει έναν άνδρα από έναν επιθετικό καρκίνο του προστάτη.

Γιατί χρειάζεται προσοχή

Το γεγονός ότι στη μελέτη εμφανίζεται ένας τόσο συγκεκριμένος αριθμός όσο το 21 μπορεί εύκολα να δημιουργήσει την εντύπωση ότι υπάρχει κάποιος στόχος που πρέπει να επιτυγχάνεται κάθε μήνα. Τα δεδομένα, όμως, δεν λένε κάτι τέτοιο.

Καταρχάς, οι άνδρες ανέφεραν οι ίδιοι τη συχνότητα της εκσπερμάτισης, σε ορισμένες περιπτώσεις ανακαλώντας συνήθειες αρκετών ετών πριν. Επομένως, υπάρχει περιθώριο σφάλματος μνήμης. Από την άλλη, πρόκειται για μελέτη παρατήρησης, επομένως δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι άλλες διαφορές ανάμεσα στους άνδρες με μεγαλύτερη και μικρότερη συχνότητα επηρέασαν τα αποτελέσματα.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει και μεταγενέστερη μετα-ανάλυση 22 μελετών με συνολικά 55.490 συμμετέχοντες, στην οποία εντοπίστηκε επίσης συσχέτιση ανάμεσα σε μια μέτρια συχνότητα εκσπερμάτισης –περίπου δύο έως τέσσερις φορές την εβδομάδα– και χαμηλότερο κίνδυνο καρκίνου του προστάτη. Η σχέση, όμως, δεν ήταν γραμμική: περισσότερες εκσπερματίσεις δεν μεταφράζονταν αυτομάτως σε ολοένα μεγαλύτερη μείωση του κινδύνου.

Πώς εξηγείται η συσχέτιση;

Οι επιστήμονες έχουν διατυπώσει διάφορες υποθέσεις για τους πιθανούς βιολογικούς μηχανισμούς. Μία από αυτές αφορά την πιθανότητα η συχνότερη εκσπερμάτιση να περιορίζει την παραμονή δυνητικά επιβλαβών ουσιών στο προστατικό υγρό. Έχουν επίσης προταθεί ορμονικοί και ανοσολογικοί μηχανισμοί.

Προς το παρόν, όμως, πρόκειται για βιολογικές υποθέσεις. Αυτός είναι ένας ακόμη λόγος για τον οποίο τα ευρήματα δεν πρέπει να μεταφράζονται σε οδηγίες πρόληψης.

Τι συνιστούν οι μεγάλοι οργανισμοί υγείας;

Επισήμως, κανένας οργανισμός υγείας δεν περιλαμβάνει συγκεκριμένη συχνότητα εκσπερμάτισης ως μέτρο πρόληψης του καρκίνου του προστάτη στις οδηγίες του. Για παράδειγμα, η Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία αναφέρει μεταξύ των αναγνωρισμένων παραγόντων κινδύνου για τη νόσο την ηλικία, τη φυλετική/εθνοτική καταγωγή, το οικογενειακό ιστορικό και γενετικούς παράγοντες, χωρίς να συμπεριλαμβάνει τη συχνότητα εκσπερμάτισης ή των σεξουαλικών επαφών.

Οι γιατροί που συζητούν τα συγκεκριμένα ερευνητικά δεδομένα με τους ασθενείς τους τείνουν επομένως να τα αντιμετωπίζουν περισσότερο ως μια ένδειξη ότι μια ενεργή σεξουαλική ζωή δεν φαίνεται να είναι επιβλαβής, παρά ως λόγο για να επιδιώκεται μια συγκεκριμένη συχνότητα εκσπερμάτισης με στόχο την πρόληψη του καρκίνου.

Τελικά, μεγαλύτερη έμφαση θα πρέπει να δοθεί στους τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου που έχουν τεκμηριωθεί, όπως στη διατήρηση υγιούς σωματικού βάρους, την τακτική σωματική δραστηριότητα και την υιοθέτηση μιας συνολικά ισορροπημένης διατροφής.

Διαβάστε επίσης

Καρκίνος του προστάτη: H θεραπευτική στρατηγική που αυξάνει τα ποσοστά επιβίωσης

Καρκίνος Προστάτη: Η μη επεμβατική θεραπεία που εξασφαλίζει ίαση και ποιότητα ζωής

Υπερπλασία – Καρκίνος προστάτη: Η μέθοδος που διαφυλάσσει στύση και γονιμότητα