Συμφωνία Τραμπ – Πούτιν για το ρωσικό πετρέλαιο: Μπορεί να αλλάξει τα πάντα εκτός από τις τιμές του ντίζελ

Τον περασμένο μήνα, στο Οβάλ Γραφείο, ο Ντόναλντ Τραμπ υπέγραψε τον Νόμο Λίντσεϊ Γκράχαμ για τις εκτεταμένες κυρώσεις κατά της Ρωσίας, που αποσκοπούσε στην άσκηση πίεσης στη Μόσχα.

Ηταν η τελευταία συνεισφορά του γερουσιαστή της Νότιας Καρολίνας στην αμερικανική πολιτική, πριν τον θάνατό του.

Ως παλιός του φίλος, ο Τραμπ εκφώνησε έναν συγκινητικό επικήδειο στην κηδεία του τον Ιούλιο και είπε ότι ο Γκράχαμ —ένα από τα «γεράκια» της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ— «πέθανε κάνοντας το έργο για το οποίο γεννήθηκε». Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι ήταν ένας από τους παρευρισκόμενους στην κηδεία.

Η υπογραφή του νόμου περί κυρώσεων, υπό την παρουσία της αδελφής του Γκράχαμ, Νταρλίν, η οποία ανέλαβε να ολοκληρώσει τη θητεία του (και τώρα διεκδικεί η ίδια την επανεκλογή της), ήταν η τελική τιμή από τον πρόεδρο των ΗΠΑ στον φίλο του: ο θάνατός του αποτέλεσε το έναυσμα για τον Τραμπ να υιοθετήσει σκληρότερη στάση απέναντι στη Ρωσία και στο Ιράν.

Μόλις λίγες εβδομάδες αργότερα, όμως, οι Ρεπουμπλικανοί ανησυχούν ότι ο νόμος είναι πλέον άνευ αξίας. Τις τελευταίες 48 ώρες, ο πρόεδρος των ΗΠΑ ανακοίνωσε μια επιχειρηματική συμφωνία με τον Βλαντίμιρ Πούτιν, που θα έκανε «να τρίζουν τα κόκκαλα» του Γκράχαμ, και δήλωσε ότι, αν τα πράγματα συνεχίσουν έτσι, «ήρθε η ώρα η Ουκρανία να αποκτήσει νέο πρόεδρο».

Την Παρασκευή, ο Τραμπ έκανε λόγο για μια «εξαιρετικά επιτυχημένη συζήτηση» με τον Πούτιν, λέγοντας ότι η Ρωσία «θα προμηθεύσει αμέσως πάνω από 300.000 τόνους ντίζελ την αμερικανική και την παγκόσμια αγορά».

Αν ο Γκράχαμ ήταν ζωντανός, πιθανότατα θα το είχε θεωρήσει ως κατάφωρη παραβίαση ενός ηθικού εμπάργκο, σημείωσαν οι Times.

Ο αμερικανός πρόεδρος χρηματοδοτεί την πολεμική μηχανή του Πούτιν σε μια προσπάθεια να βγει από το αδιέξοδο των ενδιάμεσων εκλογών, στις οποίες διακυβεύεται ο έλεγχος του Κογκρέσου για τα δύο επόμενα χρόνια.

Αλλοι 500.000 τόνοι θα σταλούν από τη Ρωσία «με αγάπη» τον επόμενο μήνα και ένα εκατομμύριο επιπλέον τόνοι τον Δεκέμβριο, είπε, ενώ θα ακολουθήσουν άλλα τρία εκατομμύρια τόνοι «σε σύντομο χρονικό διάστημα».

Σύμφωνα με την ανάρτηση του Τραμπ στο Truth Social: «Οι τιμές του πετρελαίου ντίζελ για τους Αμερικανούς και, πράγματι, για τον κόσμο, θα ΜΕΙΩΘΟΥΝ, ΚΑΙ ΓΡΗΓΟΡΑ! Οι χαμηλότερες τιμές για τους Αμερικανούς, ειδικά για τους υπέροχους αγρότες, κτηνοτρόφους και οδηγούς φορτηγών μας, είναι η μεγαλύτερη προτεραιότητά μου».

Σε απάντηση, το υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ ανέφερε ότι «έδωσε αμέσως μια προσωρινή γενική άδεια για να επιτραπεί η προμήθεια ρωσικού ντίζελ στην παγκόσμια αγορά».

Πολλές από τις αντιδράσεις ήταν άμεσες και προβλέψιμες. Ο Ζελένσκι καταδίκασε τη συμφωνία ως δώρο προς τους Ρώσους, που δείχνει «αδυναμία». Είπε: «Αυτό απλώς ενδυναμώνει τον Πούτιν και του επιτρέπει να συνεχίσει να διεξάγει πόλεμο».

Ενας ανώτερος εκπρόσωπος της βρετανικής κυβέρνησης ανέφερε ότι η Βρετανία θα συνεχίσει να εφαρμόζει «το αυστηρότερο καθεστώς κυρώσεων» που έχει επιβάλει ποτέ, στο πλαίσιο της προσπάθειάς της να «διατηρήσει την πίεση στη Ρωσία».

Ο Αντι Μπέρναμ έχει έκτοτε επικοινωνήσει απευθείας με τον Ζελένσκι για να εκφράσει την αλληλεγγύη του, αλλά αυτό που θα μπορούσε να αποδειχθεί πιο χρήσιμο είναι μια επικοινωνία με τον Τραμπ, προκειμένου να προσπαθήσει να επηρεάσει τη θέση των ΗΠΑ, επισήμαναν οι Times.

Μεταξύ των Ρεπουμπλικανών, η αντίδραση ήταν σχετικά συγκρατημένη. Σε μια προεκλογική εκδήλωση στο Μίσιγκαν, ο Μάικ Ρότζερς, υποψήφιος για τη Γερουσία, δήλωσε ότι δεν συμφωνούσε με την «εισαγωγή του πετρελαίου από τη Ρωσία».

Ο Τζον Κένεντι, γερουσιαστής της Λουιζιάνας που έκανε εκστρατεία μαζί του, είπε: «Υποστηρίζω την απόφαση του προέδρου να εισάγει ντίζελ. Δεν υποστηρίζω την απόφασή του να το εισάγει από τον Πούτιν».

Οι Δημοκρατικοί ήταν καταπέλτης κατά του Τραμπ. Ο γερουσιαστής Κρις Μέρφι κατηγόρησε τον Τραμπ ότι χρηματοδοτεί τη ρωσική τρομοκρατία, ενώ άλλοι επισήμαναν ότι υπήρχε μια εύκολη, πολύ πιο αποδεκτή επιλογή από το να στραφούν προς τη Μόσχα: η αύξηση των εισαγωγών ντίζελ από τον Καναδά.

Μόνο που ο Τραμπ φαίνεται αυτές τις μέρες να θεωρεί τον γείτονα της χώρας του —με τον οποίο βρίσκεται εμπλεκόμενος σε εμπορικό πόλεμο— ως μεγαλύτερο εχθρό από τη Μόσχα! Ποιος θα το πίστευε…

Γιατί ο Τραμπ στράφηκε στον Πούτιν

Ο Μπιλ Μπράουντερ, ο δισεκατομμυριούχος πολιτικός ακτιβιστής, υπαινίχθηκε ότι ο Τραμπ «κάνει χάρη στον Πούτιν επειδή θέλει να λάβει μερικές οικονομικές χάρες σε αντάλλαγμα, από τον ρώσο πρόεδρο».

Οι περισσότερες αποφάσεις του Τραμπ δεν θα έπρεπε να προκαλούν έκπληξη, ανέφεραν οι Times. Πρώτον, ο Τραμπ έχει απόλυτη ανάγκη από οικονομική ανάσα πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές. Δεύτερον, ποτέ δεν έβλεπε τη Ρωσία με τον ίδιο τρόπο όπως οι προκάτοχοί του ή πολλοί συνεργάτες του.

Ρεπουμπλικανοί υποψήφιοι, όπως ο Ρότζερς, δηλώνουν ότι δεν επιθυμούν οικονομική βοήθεια από τη Ρωσία, όμως όλοι οι υποψήφιοι του Νοεμβρίου πιστεύουν ότι η τιμή του ντίζελ αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματά τους, αφού έφτασε σε ιστορικό υψηλό τον περασμένο μήνα: στα 6,53 δολάρια το γαλόνι.

Το 2024, οι υποστηρικτές του Τραμπ έκαναν προεκλογική εκστρατεία επισημαίνοντας ότι η τιμή στην αντλία ήταν πολύ χαμηλότερη όταν ο Τραμπ ήταν πρόεδρος σε σύγκριση με την εποχή του Τζο Μπάιντεν.

Ο Κεν Πάξτον, Ρεπουμπλικανός υποψήφιος για τη Γερουσία στο Τέξας, ηχογραφήθηκεεν αγνοία του, να λέει φωναχτά αυτό που όλοι σκέφτονται αλλά διστάζουν να πουν, σχετικά με τις δυσκολίες των Ρεπουμπλικανών στις ενδιάμεσες εκλογές: «Δεν είναι οι δασμοί… είναι ο πόλεμος, είναι οι τιμές της βενζίνης, είναι το ντίζελ… Όταν το ντίζελ ξεπερνά τα έξι δολάρια το γαλόνι… ο κόσμος νιώθει την πίεση».

Πριν από δύο εβδομάδες, ο Τραμπ πίεζε τους Ευρωπαίους να αποδεσμεύσουν μέρος των αποθεμάτων τους. Τώρα, προχώρησε σε συμφωνία με τη Ρωσία.

Σύμφωνα με τους Times, υπάρχουν δύο τεχνικά προβλήματα, πριν καν μιλήσουμε για οποιαδήποτε ηθικά διλήμματα –ανύπαρκτα στην περίπτωση του Τραμπ.

Το πρώτο είναι το πετρέλαιο. Αν και η προσφορά αυξάνεται πλέον, ο λόγος για τον οποίο το ντίζελ έχει γίνει τόσο μεγάλο πρόβλημα στις ΗΠΑ, είναι η έλλειψη χωρητικότητας στα διυλιστήρια.

Αυτό οφείλεται σε ένα συνδυασμό παραγόντων: το κλείσιμο διυλιστηρίων λόγω των υψηλών λειτουργικών εξόδων και, τα τελευταία χρόνια (αν και όχι υπό την προεδρία Τραμπ), η στροφή προς τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

Αμερικανοί αξιωματούχοι αναφέρουν ότι ένας από τους λόγους για τους οποίους ο Τραμπ σύναψε αυτή τη συμφωνία, ήταν η απογοήτευσή του απέναντι στον Ζελένσκι, ο οποίος δεν ανταποκρίθηκε στις εκκλήσεις του να σταματήσει τις επιθέσεις εναντίον ρωσικών διυλιστηρίων.

Αλλά θα είναι αυτό αρκετό για τους αμερικανούς καταναλωτές; Η ειρωνεία είναι ότι, παρά τις πολιτικές της επιπτώσεις, η συμφωνία με τον Πούτιν είναι σχεδόν απίθανο να αλλάξει την κατάσταση, τόνισε το δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας.

Η αρχική προσφορά της Ρωσίας, η οποία ισοδυναμεί με περίπου 2,2 εκατομμύρια βαρέλια ντίζελ, είναι μια σταγόνα στον ωκεανό: οι ΗΠΑ καταναλώνουν 3,6 εκατομμύρια βαρέλια ντίζελ κάθε μέρα.

Πρώιμοι υπολογισμοί υποδηλώνουν ότι οι ρωσικές παραδόσεις θα οδηγήσουν, στην καλύτερη περίπτωση, την τιμή του ντίζελ από τα 6,28 δολάρια ανά γαλόνι, που είναι σήμερα, στα 6,18 δολάρια. Ισως στα 6,08 δολάρια. Ωστόσο, αυτό απέχει πολύ από τα 3,68 δολάρια ανά γαλόνι που κόστιζε την ίδια περίοδο πέρυσι.

Και αν δεν υπάρξει πρόσθετη παγκόσμια προσφορά —αν ο Πούτιν απλώς ανακατευθύνει το ντίζελ από υπάρχοντες πελάτες προς τις ΗΠΑ— ο αντίκτυπος στην αγορά θα μπορούσε να είναι ακόμη μικρότερος.

Υπάρχουν επίσης αμφιβολίες σχετικά με την ικανότητα της Ρωσίας να παραδώσει το υποσχεθέν καύσιμο, μετά τις επιθέσεις ουκρανικών drones στα διυλιστήρια και τις εγκαταστάσεις αποθήκευσής της, οι οποίες έχουν κάνει έξαλλο τον Τραμπ.

Αυτή η συμφωνία θα μπορούσε να αλλάξει τη δυναμική των διαπραγματεύσεων μεταξύ των ΗΠΑ, της Ρωσίας και της Ουκρανίας. Δεν πρόκειται απλώς για το γεγονός ότι οι ΗΠΑ βοηθούν τη Ρωσία να αποκομίσει επιπλέον έσοδα.

Την Παρασκευή, αμερικανοί, ουκρανοί και ευρωπαίοι αξιωματούχοι συναντήθηκαν στο Μαϊάμι για να συζητήσουν μια πρόταση για τον τερματισμό του πολέμου μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας.

Ο Στιβ Γουίτκοφ, ειδικός απεσταλμένος του Τραμπ, δήλωσε ότι οι «εποικοδομητικές συζητήσεις» εξέτασαν «πιθανές οδούς για την αποκλιμάκωση και τον τερματισμό του πολέμου με τη Ρωσία πριν από τον χειμώνα, καθώς και για την προώθηση των προσπαθειών προς μια σταθερή και διαρκή ειρήνη».

Εδώ και πολύ καιρό, οι ευρωπαίοι ηγέτες συνεργάζονται, μαζί με τον Ζελένσκι, προσπαθώντας να κερδίσουν την προσοχή του προέδρου των ΗΠΑ και να του δείξουν ότι ο Πούτιν δεν είναι αξιόπιστος.

Το γεγονός ότι ο Τραμπ συμμαχεί με τον Πούτιν σε μια στιγμή που ο πρόεδρος των ΗΠΑ έχει ανάγκη, είναι πιθανό να τον ωθήσει πιο κοντά στη Ρωσία και πιο μακριά από την Ευρώπη.

«Δεν είμαι σίγουρος αν θα πάρουμε πολύ ντίζελ ή αν ο Πούτιν θα πάρει πολλά χρήματα, αλλά από τακτικής άποψης θα μπορούσε να φέρει τη Ρωσία πιο κοντά στην Αμερική», δήλωσε στους Times ένας Ρεπουμπλικανός.

Ο Ζελένσκι καταδίκασε τη συμφωνία του Τραμπ, και στη συνέχεια δήλωσε ότι το Κίεβο θα σταματήσει τις επιθέσεις εναντίον ρωσικών διυλιστηρίων, αν οι Ρώσοι σταματήσουν και αυτοί τις επιθέσεις τους σε ενεργειακές υποδομές της Ουκρανίας.

Ο αμερικανός πρόεδρος είπε ότι είναι καιρός να βρει η Ουκρανία νέο πρόεδρο.

Είναι σαφές σε όλους πλέον, ότι για τον Τραμπ, οι προσωπικές σχέσεις υπερισχύουν εδώ και καιρό των μακροχρόνιων συμμαχιών.

Ο αμερικανός πρόεδρος δεν κρύβει τον θαυμασμό του για τον Πούτιν, τον οποίο επαινεί τακτικά. Στον Τραμπ αρέσει να καυχιέται για το πόσο καλή σχέση έχει με τον Πούτιν.

Στο βιβλίο των Μάγκι Χάμπερμαν και Τζόναθαν Σουάν, «Regime Change» (Αλλαγή καθεστώτος), αναφέρεται πόσο εντυπωσιασμένος ήταν ο Τραμπ όταν ο Γουίτκοφ είχε συνάντηση τριών ωρών στη Μόσχα με τον Πούτιν: «Ο Πούτιν δεν συναντά κανέναν για τρεις ώρες». Ο Γουίτκοφ έχει δηλώσει δημοσίως ότι δεν «θεωρεί τον Πούτιν κακό άνθρωπο».

Επιπλέον, σε μια προεδρία όπου η εξωτερική διπλωματία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη σύναψη συμφωνιών, ο Τραμπ, ο Γουίτκοφ και ο Τζάρετ Κούσνερ, κι αυτός απεσταλμένος του αμερικανού προέδρου, συμμερίζονται την άποψη ότι η Ρωσία πρέπει να επανενταχθεί στη διεθνή κοινότητα —και ο επιχειρηματικός τομέας είναι ο τρόπος για να επιτευχθεί αυτό.

Μόλις τον περασμένο μήνα, ο Μάρκο Ρούμπιο, ο οποίος το 2015 χαρακτήρισε τον ρώσο πρόεδρο «γκάνγκστερ και κακοποιό», ανακοίνωσε ότι ο Πούτιν θα προσκληθεί στη σύνοδο κορυφής της G20 στο Μαϊάμι τον Δεκέμβριο. Ενας ρώσος υπουργός Οικονομικών παραβρέθηκε στη συνάντηση της G20 για οικονομικά θέματα στη Βόρεια Καρολίνα τον Σεπτέμβριο.

Ορισμένοι Ρεπουμπλικανοί ήδη χαιρετίζουν αυτή τη συμφωνία ως πρόγευση των μελλοντικών εξελίξεων. Όπως το έθεσε η βουλευτής, πιστή στο κίνημα MAGA, Aννα Παουλίνα Λούνα: «Τεράστια συμφωνία για το ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ, ωφελεί όλους! Περιμένετε να δείτε πώς θα είναι η εμπορική συμφωνία. Οι ειρηνευτικές συμφωνίες είναι κάτι καλό».

Ορισμένοι από την εκλογική βάση του Τραμπ θεωρούν τη Ρωσία ως μια συντηρητική, θρησκευτική χώρα, με την οποία οι ΗΠΑ έχουν περισσότερα κοινά από ό,τι με την Ουκρανία.

Αυτό σημαίνει ότι, ακόμη και αν η συμφωνία αυτή δεν βοηθήσει άμεσα τον αμερικανικό λαό στα πρατήρια βενζίνης ή τη ρωσική οικονομία, παραμένει σημαντική.

Αν ο Γκράχαμ ήταν ακόμα εδώ, πιθανότατα θα μιλούσε στο τηλέφωνο με τον Τραμπ, σημειώνουν οι Times, προσπαθώντας να κανονίσει μια παρτίδα γκολφ για να του πει τη γνώμη του χωρίς περιστροφές. Χωρίς αυτόν όμως, οι παραδοσιακοί Ρεπουμπλικανοί και οι Ευρωπαίοι φοβούνται ότι οι εξελίξεις αποτελούν προειδοποίηση για το τι θα ακολουθήσει.

Ακολούθησε το . .

Πρόσθεσε το . ως προτιμώμενη πηγή στη Google