Ο σκύλος που ειδοποίησε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά με το μωρό της οικογένειάς του

Η Κιμ Ρέινολντς ήταν στο σπίτι της στις 3 Σεπτεμβρίου μαζί με το πέντε μηνών μωρό της, την μητέρα και το σκυλί της.

Κάποια στιγμή παρατήρησε ότι ο σκύλος της, ένα Ντόμπερμαν με το όνομα Σαράγια, συμπεριφερόταν παράξενα απέναντι στον γιο της, Αλεξάντερ.

Κλαψούριζε με παράπονο και πηγαινοερχόταν κοντά στο μωρό, γλείφοντας το πρόσωπό του και δείχνοντας όλο και περισσότερο αναστατωμένη.

Η συμπεριφορά της Σαράγια αρχικά δεν θορύβησε τις δύο γυναίκες.

Ο μικρός φαινόταν μια χαρά, οπότε η μητέρα του δεν έδωσε ιδιαίτερη σημασία στη συμπεριφορά του σκύλου.

Ωστόσο, αργότερα την ίδια ημέρα, ο Αλεξάντερ άρχισε να κλαίει ανεξέλεγκτα. Μετά και από αυτό, οι δύο γυναίκες αποφάσισαν τελικά για να πάνε σε γιατρό.

Στο νοσοκομείο διαπίστωσαν ότι ο καρδιακός ρυθμός του μωρού ήταν επικίνδυνα υψηλός και ανησυχητικός, ειδικά αν παρέμενε σε αυτά τα επίπεδα. Η καρδιά του χτυπούσε με πολύ πάνω από 200 παλμούς το λεπτό.

Οι γιατροί δοκίμασαν διάφορους τρόπους για να μειώσουν τον καρδιακό του ρυθμό, χορηγώντας τελικά ένα φάρμακο που έφερε αποτέλεσμα. Η οικογένεια πέρασε δύο βραδιές στην παιδιατρική πτέρυγα, για να είναι υπό συνεχή παρακολούθηση ο Αλεξάντερ.

Τελικά διαγνώστηκε με το σύνδρομο Γουλφ-Πάρκινσον-Γουάιτ, που μπορεί να προκαλέσει επικίνδυνες καρδιακές αρρυθμίες. Η κατάστασή του απαιτεί λήψη αγωγής και πιθανώς στο μέλλον κάποια επέμβαση, προς το παρόν όμως είναι καλά.

«Τρέχεις μαραθώνιο χωρίς διάλειμμα»

Τα σημάδια του πολύ γρήγορου καρδιακού ρυθμού που παρουσίαζε ο Αλεξάντερ συχνά είναι δυσδιάκριτα στα βρέφη. Σε πολλές περιπτώσεις η διάγνωση αργεί για μέρες, γεγονός που ενδέχεται να αποβεί απειλητικό για τη ζωή, όπως εξήγησε μιλώντας στην Washington Post ο Βασίλειος Μπεζερίδης, καρδιολόγος στο Νοσοκομείο Παίδων της Βοστώνης.

«Είναι σαν να τρέχεις έναν μαραθώνιο όσο πιο γρήγορα μπορείς, χωρίς να κάνεις ποτέ διάλειμμα», είπε χαρακτηριστικά, εξηγώντας ότι αυτό μπορεί, με την πάροδο του χρόνου, να εξασθενήσει την καρδιά.

Τα καλά νέα, συνέχισε, είναι ότι η υπερκοιλιακή ταχυκαρδία συνήθως αντιμετωπίζεται γρήγορα αφού εντοπιστεί, και η καρδιά μπορεί να επανέλθει στην κανονική της λειτουργία.

Μιλώντας επίσης στην WP, η μητέρα του Αλεξάντερ δήλωσε ευγνώμων που η Σαράγια την ειδοποίησε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά, καθώς, όπως αποκάλυψε, δεν είναι σίγουρη αν θα είχε πάει στο νοσοκομείο αν δεν υπήρχε η συμπεριφορά του σκύλου.

«Τρέμω και μόνο στη σκέψη του τι θα μπορούσε να είχε συμβεί», είπε η Ρέινολντς. «Δεν μου είχε περάσει καν από το μυαλό ότι θα υπήρχε κάποιο καρδιακό πρόβλημα».

Σκύλοι και διάγνωση ασθενειών

Περίπου 1 στα 100 μωρά γεννιούνται με κάποια καρδιακή πάθηση, για πολλές από τις οποίες δεν υπάρχει διάγνωση, σύμφωνα με την Tiny Tickers, μη κερδοσκοπική οργάνωση με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο, η οποία εκπαιδεύει επαγγελματίες υγείας ώστε να συμβάλλουν στον εντοπισμό καρδιακών παθήσεων στα μωρά.

«Όλα αυτά τα χρόνια, εκπαιδεύουμε ειδικούς υπερηχογραφημάτων», δήλωσε ο Τζον Άρνολντ, επικεφαλής της Tiny Tickers. «Ίσως θα μπορούσαμε να ακολουθήσουμε έναν διαφορετικό δρόμο: να εκπαιδεύσουμε τους σκύλους», πρόσθεσε.

Είναι γνωστό ότι οι σκύλοι μπορούν να εντοπίσουν διάφορα ιατρικά προβλήματα στους ανθρώπους, όπως ο καρκίνος, οι επικείμενες κρίσεις, τα χαμηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα και οι καρδιακές αρρυθμίες.

Μελέτη του 2022 έδειξε ότι οι σκύλοι μπορούν να μυρίσουν τη διαφορά στην αναπνοή ενός ανθρώπου πριν και μετά από μια αγχωτική δραστηριότητα.

«Καθώς ο καρδιακός ρυθμός αλλάζει ραγδαία, προκαλούνται πολλές διαφορετικές μεταβολές, και οι σκύλοι αντιλαμβάνονται αυτές τις οσμές που εκλύονται από την αναπνοή και τον ιδρώτα μας», εξήγησε η μεταδιδακτορική ερευνήτρια στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια, η οποία διεξήγαγε τη μελέτη του 2022, Κλάρα Γουίλσον.

Κατά την ίδια, οι σκύλοι-βοηθοί μπορούν να εκπαιδευτούν ώστε να το κάνουν αυτό. Πάντως, ανέφερε ότι δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι ένας σκύλος που δεν έχει εκπαιδευτεί ως βοηθός μπορεί να το κάνει ενστικτωδώς. «Ο λόγος για τον οποίο πολλοί άνθρωποι άρχισαν εξαρχής να εκπαιδεύουν τα σκυλιά είναι τέτοιες ανεπίσημες αναφορές», όπως είπε.

Η ικανότητα των σκύλων να εντοπίζουν ιατρικά ζητήματα βασίζεται σε δύο παράγοντες: στις οξυμένες αισθήσεις της ακοής και της όσφρησής τους, καθώς και στην αγάπη τους για τους ανθρώπους, όπως εξήγησε ο Κλάιβ Γουίν, ειδικός στη συμπεριφορά των σκύλων στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Αριζόνα.

«Ο σκύλος παρατήρησε κάτι παράξενο σε ένα άτομο με το οποίο είχε ισχυρό συναισθηματικό δεσμό, και αυτό είναι όλο κι όλο αυτό που χρειάζεται», είπε αναφερόμενος στο περιστατικό του μικρού Αλεξάντερ.