Μα τι κάνει αυτός ο ΟΦΗ;

Στις 25 του περασμένου Απριλίου ο ΟΦΗ κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας. Επειτα από 19 χρόνια κατά τα οποία οι τέσσερις μεγαλύτεροι σύλλογοι της χώρας μοιράζονταν το τρόπαιο, η κρητική ομάδα διέκοψε αυτό το μοτίβο. Στον τελικό νίκησε τον ΠΑΟΚ και του χάλασε τη γιορτή για τα 100 του χρόνια. Κατά την προσφιλή τους συνήθεια, τα αθλητικά media προσπαθούσαν να εξηγήσουν το πώς και το γιατί το φαβορί έχασε έναν «σίγουρο» τίτλο.

Στις 12 Αυγούστου σήκωσε και το τρόπαιο του Σούπερ Καπ. Νίκησε την πρωταθλήτρια ΑΕΚ στα πέναλτι. Το θέμα ήταν, πάλι, πώς «την πάτησε» η ΑΕΚ, που εδώ και πολύ καιρό είχε ξεχάσει τι είναι η ήττα.

Το περασμένο Σάββατο (12.09) νίκησε τον Ολυμπιακό στο «Γεώργιος Καραϊσκάκης» για πρώτη φορά έπειτα από 36 ολόκληρα χρόνια. Οι οπαδοί των «ερυθρόλευκων» αποδοκίμασαν τους παίκτες της ομάδας τους, φώναξαν το όνομα του προηγούμενου προπονητή και οι αναλύσεις επικεντρώθηκαν στο «κάζο» των Πειραιωτών που αυτό το καλοκαίρι ξεπέρασαν τον εαυτό τους στις μεταγραφικές δαπάνες.

Τι άλλο έπρεπε να κάνει ο ΟΦΗ, ώστε να αντιληφθούμε, επιτέλους, ότι το δικό του story είναι το πιο σημαντικό; Μάλλον, να νικήσει (2-0) και την Χοφενχάιμ, την πέμπτη πιο ισχυρή ομάδα της Μπουντεσλίγκα την περασμένη σεζόν, στο Γιουρόπα Λιγκ. Το έκανε την Πέμπτη (17.09) σε μια βραδιά ιστορική, ούτως ή άλλως. Ηταν το πρώτο του ματς σε όμιλο ευρωπαϊκής διοργάνωσης. Η πρώτη του νίκη εναντίον γερμανικής ομάδας. Πριν από 30 χρόνια είχε αντιμετωπίσει και τη Λεβερκούζεν, αλλά σε ένα μηδαμινής σημασίας τουρνουά, το Κύπελλο Ιντερτότο.

Μέσα σε λίγους μήνες, ο ΟΦΗ κατέκτησε δύο τρόπαια -όσα είχε πανηγυρίσει στα 100 προηγούμενα χρόνια της ύπαρξής του (το Κύπελλο Ελλάδας το 1987 και το Βαλκανικό Κύπελλο το 1989)-, κέρδισε τη συμμετοχή του στα Κύπελλα Ευρώπης της εφετινής σεζόν, προκρίθηκε στο κυρίως ταμπλό του Γιουρόπα και τώρα κατατρόπωσε τη Χοφενχάιμ με το ρόστερ των 280 εκατ. ευρώ σύμφωνα με το Transfermarkt (αυτό του ΟΦΗ δεν ξεπερνά τα 20 εκατ. ευρώ). Η επανεκκίνηση που άρχισε το 2018, αποδίδει καρπούς.

Ο ΟΦΗ των ‘80s υπήρξε μια από τις πιο αξιοθαύμαστες ομάδες στην Ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Στη «χρυσή» του εποχή, με τον θρυλικό Ευγένιο Γκέραρντ στην τεχνική του ηγεσία, έγινε η μόλις τρίτη ομάδα από την περιφέρεια, μετά την Καστοριά και την ΑΕΛ, που κατάφερε να κατακτήσει το Κύπελλο Ελλάδας. Την επόμενη σεζόν (1987-1988) είχε διεκδικήσει μέχρι τέλους τον τίτλο του πρωταθλήματος και είχε τερματίσει πάνω από τον Παναθηναϊκό. Ηταν εύπορος και δυνατός. Αλλά το τωρινό του αφήγημα είναι ακόμη πιο εντυπωσιακό. Ενας θρίαμβος πίστης και αντοχής, από έναν σύλλογο που πέρασε -και ξεπέρασε- πολλά: υποβιβασμούς, χρεοκοπίες, λαϊκές εξεγέρσεις, ταπεινώσεις και αγωνίες.

Το restart άρχισε στις 4 Οκτωβρίου 2018, όταν ο 52χρονος Μιχάλης Μπούσης, πρωτότοκος γιος του Δημήτρη και της Ελένης που μετανάστευσαν στις ΗΠΑ σε νεαρή ηλικία, έγινε μεγαλομέτοχος και πρόεδρος της ΠΑΕ. Ο νέος ιδιοκτήτης ξόδεψε αρκετά εκατομμύρια, όμως όχι «στα τυφλά». Δεν παρασύρθηκε από τον ενθουσιασμό, όπως συνήθως συμβαίνει με τους επιχειρηματίες που μπαίνουν στο ποδόσφαιρο. Επένδυσε σε υποδομές και στην οργάνωση, και επέλεξε προσεκτικά τους συνεργάτες του. Αναψε μια φωτιά που τα τρία τελευταία χρόνια μεγαλώνει. Με σποραδικές επιτυχίες στην αρχή, μέχρι να έρθει ο Χρήστος Κόντης τον περασμένο Οκτώβριο.

Ο 51χρονος προπονητής, παλιός ποδοσφαιριστής, είχε εναλλακτική: να παραμείνει στον Παναθηναϊκό ως βοηθός του Ράφα Μπενίτεθ. Εκείνος, όμως, έβαλε τις φιλοδοξίες του πάνω από τη σιγουριά που του εξασφάλιζε η πρόταση του «Τριφυλλιού» και πήγε στο Ηράκλειο ρισκάροντας την καλή του φήμη. Δεν το μετάνιωσε. Και τα κατάφερε χωρίς πανάκριβες και ηχηρές μεταγραφές.

Στην εποχή της ποδοσφαιρικής μας ξενομανίας (ο τζίρος των εισαγωγών παικτών ξεπέρασε εφέτος κάθε προηγούμενο), ο ΟΦΗ είναι η πιο ελληνική από τις ελληνικές ομάδες, κάτι που κάνει τις επιτυχίες του ακόμη πιο γοητευτικές. Εχει έλληνα τεχνικό με έλληνες συνεργάτες, έλληνες στα καίρια διοικητικά πόστα και ένα ρόστερ γεμάτο εγχώριο ταλέντο. Χθες στο «Παγκρήτιο» παρατάχθηκαν στην αρχική ενδεκάδα επτά έλληνες παίκτες, ενώ στην πορεία μπήκαν στο παιχνίδι άλλοι δύο. Ενας από αυτούς, ο Γιώργος Κανελλόπουλος, σκόραρε το δεύτερο γκολ. Στον τελικό με τον ΠΑΟΚ, στο Σούπερ Καπ και στη νίκη στο «Γ. Καραϊσκάκης», το ελληνικό στοιχείο του ΟΦΗ ήταν ακόμη πιο έντονο. Για να βρούμε ομάδα που κατέκτησε τίτλο με μόνο δύο, τρεις, ή τέσσερις ξένους στη σύνθεσή της, θα πρέπει να γυρίσουμε πίσω στα ‘90s, τότε που ακόμη υπήρχαν περιορισμοί στον αριθμό των αλλοδαπών παικτών.

Στον Παναθηναϊκό ο Κόντης ένιωθε αδικημένος, μάλλον όχι άδικα. Στον ΟΦΗ συνάντησε πολλούς σαν εκείνον, παίκτες που είχαν εισπράξει μπόλικη αμφισβήτηση στην προηγούμενη καριέρα τους και θα έκαναν τα πάντα για να πετύχουν κάτι σπουδαίο. Αρκετοί από αυτούς είχαν κριθεί «λίγοι» από τον Ολυμπιακό, τον Παναθηναϊκό, την ΑΕΚ και τον ΠΑΟΚ. Ταλαιπωρήθηκαν από ‘δώ κι από ‘κεί, και έπειτα έσμιξαν στο Ηράκλειο σε μια χρονική συγκυρία που ευνοούσε τις πληγωμένες τους φιλοδοξίες. Ηταν αποφασισμένοι, να μην αφήσουν την ευκαιρία να πάει χαμένη.

Με αφορμή την παρουσία του Ταξιάρχη Φούντα, που πέρασε από τη Ραπίντ Βιέννης και τη Ζάλτσμπουργκ, η αυστριακή εφημερίδα Kronen Zeitung έστειλε έναν ρεπόρτερ της στην Κρήτη, μετά τον θρίαμβο στο Σούπερ Καπ, για να συλλέξει πληροφορίες που δημοσιεύθηκαν σε αφιέρωμα για την αναγέννηση του ΟΦΗ. Το πιο πρόσφατο κεφάλαιο αυτής της ιστορίας, ο χθεσινός θρίαμβος επί της Χοφενχάιμ, προβλήθηκε σε αρκετά αθλητικά media της Ευρώπης – στη Γερμανία έγινε μεγάλο θέμα.

Αν και το Γιουρόπα Λιγκ είναι μια πολύ απαιτητική διοργάνωση, και το ρόστερ του ΟΦΗ δεν διαθέτει το «βάθος» που χρειάζεται για να ανταποκριθεί σε τρεις διοργανώσεις, οι Κρητικοί ονειρεύονται μεγαλεία. Το δικαίωμα αυτό, τους το έδωσε η ίδια η ομάδα με την τελευταία της εμφάνιση. Αν συγκεντρώσει άλλους επτά βαθμούς στα επτά επόμενα παιχνίδια της στη league phase, μπορεί να προχωρήσει ακόμη πιο μακριά. Σε κάθε περίπτωση, τα χρήματα που θα βάλει ο σύλλογος στο ταμείο του θα τον βοηθήσουν να κάνει τη ζωή του καλύτερη τα επόμενα χρόνια.

Ακολούθησε το . .

Πρόσθεσε το . ως προτιμώμενη πηγή στη Google