Η ιστορία πίσω από τις πόρτες της Mercedes-Benz 300SL

Η Mercedes-Benz 300 SL είναι ένα από τα πιο εμβληματικά μοντέλα της ιστορίας. Ένα από τα χαρακτηριστικά που την έχουν κάνει θρύλο είναι φυσικά οι πόρτες τύπου gullwing που ανοίγουν προς τα επάνω και πήραν την ονομασία τους επειδή μοιάζουν με τα φτερά του γλάρου.

Έχουμε δει αρκετά supercars με περίεργες πόρτες, όμως η Mercedes 300 SL λανσαρίστηκε το 1954. Τότε, οι gullwing έμοιαζαν σαν να ήρθαν κατευθείαν από το μέλλον, και παραμένουν το επίκεντρο της συζήτησης ακόμα και σήμερα, 72 χρόνια αργότερα.

Αυτό που κάνει ενδιαφέρουσα την 300 SL και τις πόρτες της είναι το γεγονός πως αυτές δεν δημιουργήθηκαν για να εντυπωσιάσουν τον κόσμο, αλλά από ανάγκη. Μια ανάγκη που προήλθε από τους αγώνες.

Πίσω στο 1952, η Mercedes είχε δημιουργήσει την W 194, η οποία ήταν το πρώτο αγωνιστικό αυτοκίνητο της μάρκας μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η W 194 ήταν αυτοκίνητο αγώνων αντοχής, και έμελλε να διαγωνιστεί στο 12ωρο του Σέμπρινγκ, στη Μίλε Μίλια, στα 24ωρα του ΛεΜαν και του Σπα, στον αγώνα χιλίων χιλιομέτρων του Νίρμπουργκρινγκ, καθώς και στην Καρέρα Παναμερικάνα, τον πιο επικίνδυνο αγώνα μηχανοκίνητου αθλητισμού.

Όντας αγωνιστική, η Mercedes W 194 έπρεπε να έχει χαμηλό βάρος και ταυτόχρονα δύσκαμπτο πλαίσιο, ικανό να ανταπεξέλθει στις αυξημένες απαιτήσεις του motorsport. Αντί για παραδοσιακό σασί, οι μηχανολόγοι της εταιρείας δημιούργησαν ένα χωροδικτύωμα, που αποτελούταν από ατσάλινες ράβδους. Ως εκ τούτου, το πλαίσιο ήταν ανθεκτικό και παράλληλα ελαφρύ.

Αυτά τα θετικά έρχονταν με ένα τίμημα: οι ράβδοι ήταν τοποθετημένες σχετικά ψηλά, κάτι που είχε αντίκτυπο στο κατώφλι της πόρτας, που καταλάμβανε το χώρο που συνήθως τοποθετούνταν οι συμβατικές θύρες.

Αν δημιουργούνταν ανοίγματα στα συγκεκριμένα δομικά τμήματα, θα μειωνόταν η δυσκαμψία του σασί, κάτι που φυσικά δεν ήταν θεμιτό για ένα αγωνιστικό αυτοκίνητο.

Αν χρησιμοποιούταν μια κλασσική πόρτα, απλά με μικρότερο άνοιγμα, τότε θα ήταν πολύ δύσκολη η επιβίβαση και η αποβίβαση του οδηγού και του συνοδηγού, αφού από τη μία αυτοί θα έπρεπε να «σκαρφαλώσουν» πάνω από το ψηλό κατώφλι, και από την άλλη θα ήταν αναγκασμένοι να σκύψουν αρκετά για να περάσουν από τη χαμηλή οροφή.

Ως λύση επιλέχθηκε να τοποθετηθούν οι μηχανισμοί των θυρών στην οροφή, και αυτές να ανοίγουν προς τα επάνω, όπως τα φτερά του γλάρου. Ως εκ τούτου, οι άνθρωποι θα έπρεπε μεν να περάσουν από το ψηλό κατώφλι, αλλά μετά θα χωρούσαν πιο άνετα από το άνοιγμα στην οροφή, και θα χαμήλωναν το σώμα τους για να κάτσουν στα καθίσματα. Σίγουρα δεν ήταν η πιο εύκολη μέθοδος για να μπεις σε ένα αυτοκίνητο, όμως ήταν αρκετά πιο βολική, δεδομένων των συνθηκών και του είδους του αυτοκινήτου.

Χάρη στο ικανό αμάξωμα, αλλά και στον τρίλιτρο εξακύλινδρο κινητήρα με κωδικό M 194, ο οποίος χάρη σε τρία διπλά καρμπυρατέρ της Solex απέδιδε 177 άλογα και 207 Nm ροπής, η Mercedes W 194 αποδείχθηκε ιδιαίτερα επιτυχημένη στο μηχανοκίνητο αθλητισμό.

Το αυτοκίνητο άρεσε πολύ, σε σημείο όπου ο διανομέας της Mercedes στη Νέα Υόρκη, Μαξ Χόφμαν, πρότεινε στην ηγεσία να κατασκευάσει ένα μοντέλο παραγωγής για το δρόμο, προβλέποντας πως θα ήταν ιδιαίτερα επιτυχημένο στην Αμερική.

Το αποτέλεσμα εμφανίστηκε δύο χρόνια αργότερα, και ήταν φυσικά η Mercedes 300 SL Gullwing, με κωδικό W 198.

Προκειμένου να διατηρηθεί ο «χαρακτήρας» του αγωνιστικού αυτοκινήτου, χρησιμοποιήθηκε η ίδια τεχνολογία στο αμάξωμα, και οι πόρτες τύπου γλάρου μεταφέρθηκαν αυτούσιες.

Αυτά τα χαρακτηριστικά έκαναν την 300 SL να ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα αυτοκίνητα παραγωγής, όμως η Mercedes φρόντισε να τη διαφοροποιήσει ακόμα περισσότερο. Τα καρμπυρατέρ της Solex αντικαταστάθηκαν από σύστημα μηχανικού ψεκασμού της Bosch, κάτι που θεωρούνταν ιδιαίτερα καινοτόμο τη δεκαετία του ’50 και οδήγησε στην αύξηση της ισχύος από τα 177 άλογα στα 243.

Αυτά τα νούμερα, σε συνδυασμό με την αεροδυναμική σχεδίαση, έκαναν την επιτάχυνση της Mercedes 300 SL να σταματά στα 260 χλμ/ώρα.

Περισσότερο από το 80% των 300 SL που κατασκευάστηκαν, πωλήθηκαν στις ΗΠΑ, κάτι που έκανε τη «Gullwing» το πρώτο μοντέλο της Mercedes που ήταν πιο επιτυχημένο στο εξωτερικό από την τοπική αγορά, και δικαίωσε τον κύριο Χόφμαν. Ουσιαστικά, η Mercedes 300 SL είναι το αυτοκίνητο που άλλαξε το ίματζ της εταιρείας, από κατασκευαστή πολυτελών αλλά συντηρητικών αυτοκινήτων σε μάρκα ικανή να παράγει σπορ μοντέλα υψηλών επιδόσεων.

Το 1957 έκανε την εμφάνισή της η Mercedes 300 SL Roadster, η οποία είχε ανοιχτή οροφή και… παραδοσιακές πόρτες.

Ο λόγος που έγινε αυτό είναι απλός: το συγκεκριμένο αυτοκίνητο εξελίχθηκε με σκοπό να συνδυάζει τις υψηλές επιδόσεις με την εμπειρία ενός κάμπριο μοντέλου, χωρίς να χρειάζεται να διατηρήσει αυτούσιο το «χαρακτήρα» του αγωνιστικού αυτοκινήτου. Έτσι λοιπόν, η Mercedes έκανε αλλαγές στη δομή του αμαξώματος, επιτρέποντας να χαμηλώσει το κατώφλι της πόρτας, και να χρησιμοποιηθούν κλασσικοί μηχανισμοί στο πλάι.

Αυτό δίνει ακόμα περισσότερη σημασία στις gullwing πόρτες. Δεν δημιουργήθηκαν για να κλέψουν τις εντυπώσεις (αν και το κατάφεραν ασυζητητί), ούτε για να κάνουν το αυτοκίνητο να διαφέρει από τα υπόλοιπα. Σχεδιάστηκαν απλά και μόνο για να δώσουν λύση σε ένα πρόβλημα που προέκυψε από τους μηχανολόγους. Όλα τα άλλα, ήρθαν απλά ως μπόνους.

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΗΜΕΡΑ

Ποιο είναι το μέλλον του Skoda Fabia;

Το Geely E2 ξεπέρασε το… Volkswagen Golf

Καινούργιο οικογενειακό βενζίνης με μόλις 7.500 ευρώ