«Εσένα, γιε μου, ποιος σε προστάτεψε;»

Τα κόκκινα γαρύφαλλα ήταν τα αγαπημένα του. Τα «δικά τους» λουλούδια, όπως τα αποκαλεί η μητέρα του. Με αυτά τίμησε τη μνήμη του Παναγιώτη Πλεξίδα η Βαλάντη Ευπατρίδη, γράφοντας για το παιδί που ήθελε να προστατεύει τους πάντες και χάθηκε την ώρα που προσπαθούσε να σβήσει μια φωτιά: «Εσένα, γιε μου, ποιος σε προστάτεψε;»

Με αφορμή την Ημέρα Μνήμης Πεσόντων Πυροσβεστών και την επιμνημόσυνη δέηση που τελέστηκε την Πέμπτη 12 Νοεμβρίου στην Παραβόλα, η Βαλάντη Ευπατρίδη αφιέρωσε στον γιο της μια ανάρτηση γεμάτη αγάπη, πόνο και αναπάντητα ερωτήματα.

Ο νεαρός εθελοντής αρχιπυροσβέστης έχασε τη ζωή του τον Σεπτέμβριο του 2020, κατά τη διάρκεια επιχείρησης κατάσβεσης πυρκαγιάς στο Καινούργιο Αγρινίου. Έπειτα από τον θάνατό του, η μητέρα του έγινε και η ίδια εθελόντρια πυροσβέστης.

«Ήθελες πάντα να προστατεύεις το καθετί»

Στο μήνυμά της θυμάται την ευαισθησία του Παναγιώτη, την ανάγκη του να προστατεύει και τη στενοχώρια του για όσα άσχημα συνέβαιναν γύρω του.

«Πάντα σου άρεσαν τα κόκκινα γαρύφαλλα… Ήταν τα “δικά μας” λουλούδια… Ήθελες πάντα να προστατεύεις το καθετί… Πονούσε η καρδούλα σου με ό,τι άσχημο και κακό γινόταν στον κόσμο τούτο!!! Εσένα, γιε μου, ποιος σε προστάτεψε;», γράφει.

Έξι χρόνια μετά την απώλειά του, απευθύνεται στο παιδί της με το ίδιο τρυφερό όνομα: «Πανούλη μου». Και επιλέγει να κλείσει το μήνυμά της με όσα, όπως λέει, δεν θα σταματήσει ποτέ να του επαναλαμβάνει:

«Όχι, Πανούλη μου, δεν θα πω τίποτε άλλο, γιατί είμαι σίγουρη ότι δεν θα ήθελες… Το μόνο που θα σου πω και δεν θα σταματήσω να λέω μέχρι να συναντηθούμε είναι το Σ’ ΑΓΑΠΩ, ΛΕΒΕΝΤΗ ΜΟΥ, ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΟΥ…»