Γρηγόρης Αρναούτογλου: “Ήμουν πάρα πολύ δυστυχισμένος” – Η μάχη με την… |

Δημοσιεύτηκε πριν από 46 λεπτά Τελευταία ενημέρωση: 13 Οκτωβρίου, 2026

2 Χρειάζεστε 2 λεπτά να διαβάσετε αυτό το άρθρο

Με αφορμή την έκθεση φωτογραφίας του με τίτλο “Φως”, ο Γρηγόρης Αρναούτογλου μίλησε στην κάμερα της εκπομπής “Studio στις 3” για την ανάγκη του να βλέπει περισσότερο φως και χρώμα στη ζωή του, αλλά και για τις προσωπικές διαδρομές που τον βοήθησαν να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει τον εαυτό του.

Ο γνωστός παρουσιαστής αναφέρθηκε στην αγάπη του για τη φωτογραφία, την οποία καλλιεργεί εδώ και πολλά χρόνια, εξηγώντας πως η απόφαση να εκθέσει τη δουλειά του δεν ήταν εύκολη στην αρχή. Όπως σημείωσε, η έκθεση των προσωπικών σου δημιουργιών απαιτεί τόλμη, καθώς η τέχνη είναι υποκειμενική και κάθε άνθρωπος την προσεγγίζει με διαφορετικό τρόπο.

Η αυτοκριτική και ο φόβος της αποτυχίας

Μιλώντας για την επαγγελματική του πορεία, ο Γρηγόρης Αρναούτογλου παραδέχτηκε πως στα πρώτα του βήματα ήθελε να κερδίζει την αποδοχή όλων. Με την πάροδο του χρόνου, ωστόσο, συνειδητοποίησε πως είναι αδύνατο να αρέσουμε σε κάθε άνθρωπο και πως η αρνητική κριτική αποτελεί μέρος της διαδρομής.

“Έχω ανάγκη από “φως” στη ζωή μας και από χρώμα. Είναι ένα μουντό πράγμα και μία μονοχρωμία ακόμα και στα σπίτια, στον καναπέ. Τραβάω φωτογραφίες πολλά χρόνια και είχα κάνει την πρώτη έκθεση που ήταν ταξιδιωτική. Όταν αποφασίζεις να ασχοληθείς με κάτι τέτοιο, ντρέπεσαι στην αρχή. Είναι σαν να γράφεις ένα βιβλίο. Η Τέχνη είναι υποκειμενική”, είπε αρχικά.

Έπειτα ανέφερε, ανέφερε: “Όταν ξεκινάς σε αυτή τη δουλειά θέλεις να αρέσεις σε όλους. Όταν ακούς κάτι άσχημο, λες ότι δεν είναι δυνατόν. Αντιλαμβάνεσαι ότι δεν γίνεται να αρέσεις. Μου είχε πει ο ψυχίατρος να του πω τα καλά μου και δεν είχα να του πω τίποτα. Όταν άρχισε να μου αναλύει αυτά που έχω εγώ δεδομένα, κατάλαβα ότι υποτιμούσα πολύ τον εαυτό μου.

Βρίσκοντας πράγματα αυτό που είπα είναι ότι είναι καλό που προσπάθησα. Την αποτυχία τη φοβήθηκα, αλλά ευτυχώς που ήρθε. Δεν υπάρχει τίποτα πιο ωραίο και σε κάνει και ανανεώνεσαι. Σου δείχνει τον δρόμο της ταπεινότητας, αλλά πρέπει να το εκμεταλλευτείς. Μην σε πιάσει και αρχίζεις και ρίχνεις την ήττα σε όλους τους άλλους παράγοντες εκτός από εσένα.

Μετά την ψυχοθεραπεία πολλών ετών και μετά από πολλά ψυχοφάρμακα που πήρα, ήταν μία χαρά η αυτοκριτική. Ήμουν πάρα πολύ δυστυχισμένος και πήγα σε ψυχίατρο και μου έδωσε αγωγή και με βοήθησε να σταθώ στα πόδια μου. Υπάρχει κόσμος που ζει μια ζωή στην κατάθλιψη και δεν το ξέρει ή φοβάται να πάει σε ένα γιατρό. Πονούσε η ψυχή μου, πού να πάω στον οδοντίατρο;