Jaecoo 5 SH-S: Όσα δεν γράφονται σε μια δοκιμή

Έχω οδηγήσει περίπου τα πάντα. Και έχω κάνει διαδρομές σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Ατέλειωτες ερημιές και χωματόδρομοι στην Παταγονία με ένα νοικιάρικο Corsa χωρίς έξτρα ρεζέρβα – πού μυαλό… Με το κόκκινο Makinen στη μίνι σειρά θρίλερ «Η ζωή μου όλη ένα ρεζερβουάρ», με τον Γκοτζίλα λυσσασμένα μεσάνυχτα στην Παραλιακή, αυτοκίνητα που σήμερα κοστίζουν όσο ένα διαμέρισμα και άλλα που δεν θα θυμόταν κανείς αν δεν είχαν γίνει κομμάτι μιας ιστορίας.

Διαδρομές, αυτοκίνητα, άνθρωποι. Ιστορίες. Ζωή.

Και είναι τώρα ξημέρωμα, παραμονές Δεκαπενταύγουστου, στο Νοσοκομείο του Πύργου. Ασθενοφόρο ούτε για δείγμα. «Αν μείνει εδώ, πεθαίνει απόψε». Μια υπογραφή ζωής και θανάτου για να πάρω τον πατέρα μου και να φύγουμε μόνοι μας για την Πάτρα.

Μπαίνουμε στο Jaecoo 5. Η νέα Εθνική είναι έρημη. Το πρώτο φως βγαίνει αργά πάνω από τον κάμπο. Σταθερά 170άρες. Δεν μιλάμε. Το Jaecoo καταπίνει χιλιόμετρα και εγώ κοιτάζω μπροστά. Εκείνος πότε τον δρόμο και πότε κάπου πολύ πιο μακριά, προς τον Ερύμανθο που αρχίζει να ξεχωρίζει πίσω από τα φραουλοχώραφα. Βουβοί.

Δεν θυμάμαι μουσική. Δεν θυμάμαι αν είχα ανοίξει το air condition. Δεν θυμάμαι σχεδόν τίποτε από όσα συνήθως παρατηρώ μέσα σε ένα αυτοκίνητο. Θυμάμαι μόνο τον δρόμο, εκείνο το αργό φως και το Jaecoo να πηγαίνει.

Φτάνουμε. Εφημερία στο Νοσοκομείο στο Ρίο. ΠΟΛΕΜΟΣ!

Παρκάρω όπως όπως, κατεβαίνουμε, μια τελευταία ματιά πίσω. Το Jaecoo αναβοσβήνει τα φώτα του και μένει εκεί. Εγώ χάνομαι στα Επείγοντα…

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΕΠΙ ΤΡΟΧΩΝ

Τα αυτοκίνητα που χρησιμοποιούμε το καλοκαίρι στις διακοπές μας είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση μέσα στη φούρια αυτής της δουλειάς. Τα κρατάμε λίγο περισσότερο. Και κάπως δενόμαστε μαζί τους.

Μπορούμε επιτέλους να αφήσουμε μέσα μια πετσέτα, μια ομπρέλα, ένα μπουκάλι νερό, τα γυαλιά μας στην πόρτα χωρίς να σκεφτόμαστε ότι μεθαύριο πρέπει να τα μαζέψουμε όλα γιατί το αυτοκίνητο θα το πάρει ο επόμενος συνάδελφος. Αρχίζουν να γίνονται λίγο «δικά μας».

Και τότε μαθαίνεις πράγματα που καμία τυπική δοκιμή τριών ή τεσσάρων ημερών δεν μπορεί να σου πει. Πού βάζεις το κινητό χωρίς να το σκέφτεσαι. Πώς είναι το κάθισμα μετά από τέσσερις ώρες. Αν σε κουράζει στον αυτοκινητόδρομο. Αν η οικογένεια γκρινιάζει πίσω. Πόσο εύκολα φορτώνεις. Πόσο πραγματικά καίει. Και, κυρίως, αν ένα πρωί μπαίνεις μέσα και αισθάνεσαι οικεία.

Για φέτος μου έλαχε το Jaecoo 5, το SH-S, το υβριδικό τέλος πάντων. Μόνο που δεν έχω να σας φέρω φωτογραφίες φορτωμένου με SUP, ψάθες και άλλα καλοκαιρινά συμπράγκαλα. Ούτε instagram stories από μπιτσόμπαρα, παγωμένες μπίρες και απέραντο γαλάζιο. Μπορώ όμως να σας πω ιστορίες για το απέραντο ΕΣΥ.

Να σας δώσω εικόνες από Επείγοντα και νοσοκομειακούς καφέδες. Να σας μιλήσω για ξενύχτια στο πάρκινγκ, στην αγκαλιά των δερμάτινων κινεζικών καθισμάτων. Για κλιματισμό που δουλεύει με τις ώρες και για εκείνη την παράξενη ησυχία ενός αυτοκινήτου στις τέσσερις το πρωί, όταν έξω από τα νοσοκομεία ο χρόνος αποκτά άλλη διάσταση.

Και μπορώ να σας επιβεβαιώσω με τον πιο εμφατικό τρόπο ότι αυτό το Jaecoo 5 είναι ένα αυτοκίνητο που, με έναν περίεργο τρόπο, έρχεται και μπαίνει στη ζωή σου σαν παλιός φίλος. Από εκείνους που νομίζεις ότι γνωρίζεστε χρόνια και εμφανίζονται ακριβώς όταν τους χρειάζεσαι, σε αυτές τις δύσκολες ώρες.

TO ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΥΒΡΙΔΙΚΟ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ;

Και μέσα σε όλα αυτά, είναι και πολύ καλό αυτοκίνητο. Το υβριδικό του σύστημα είναι, κατά τη γνώμη μου, από τα καλύτερα που υπάρχουν αυτή τη στιγμή στην αγορά, μαζί με εκείνο της Renault. Και αυτό δεν το λέω από ένα δίωρο γύρω από την Αθήνα με το trip computer μηδενισμένο.

Το λέω από χιλιόμετρα. Πολλά. Από εθνικές, πόλεις, επαρχιακούς δρόμους, νύχτες, ζέστη, φορτίο και εκείνες τις ημέρες που το τελευταίο πράγμα που θέλεις να σε απασχολεί είναι το αυτοκίνητο.

Το σύστημα SHS-H συνδυάζει τον 1.5 turbo βενζινοκινητήρα με ηλεκτρική υποβοήθηση και δουλεύει με έναν τρόπο που στην πράξη είναι πολύ πιο σημαντικός από τα σχεδιαγράμματα και τις τεχνικές αναλύσεις: δεν σε απασχολεί.

Πατάς και φεύγει. Ήρεμα, χωρίς κομπιάσματα, χωρίς τις υστερίες και τα βουητά των γιαπωνέζικων CVT, με μια ροή στην απόδοση που θυμίζει ηλεκτρικό. Και με τον κινητήρα να λάμπει δια της απουσίας του, σπάνια τον ακούς και ακόμα πιο σπάνια τον προσέχεις.

Στην πόλη έχει αυτή την ωραία ηλεκτρική αμεσότητα χαμηλά, χωρίς να αισθάνεσαι ότι κουβαλάς μαζί σου όλη τη θεωρία της υβριδικής τεχνολογίας. Στον ανοιχτό δρόμο έχει δύναμη εκεί που τη χρειάζεσαι. Και στην αντλία σε κάνει να κοιτάς δύο φορές το νούμερο.

Καίει λίγο. Πραγματικά λίγο. Είδα και κάτω από 5 λίτρα σε χαλαρή αστική κίνηση, μέσος όρος στα 5,8, και ακόμα και όταν ζορίστηκε, εντάξει, δεν ξέφυγε από 8 λίτρα σε εκείνο το μισάωρο Πύργος-Πάτρα, εντυπωσιακό για τα 224 άλογά του.

Και ταξιδεύει πολύ καλύτερα απ’ όσο ίσως περιμένεις κοιτάζοντας το σήμα στη μάσκα. Στα πολλά χιλιόμετρα είναι σταθερό, ήσυχο και ξεκούραστο. Η ανάρτηση δεν προσπαθεί να αποδείξει ότι αγόρασες GTI, τα καθίσματα παραμένουν ανθρώπινα μετά από ώρες και η ποιότητα κύλισης είναι από εκείνα τα στοιχεία που δείχνουν πόσο γρήγορα έχουν ωριμάσει οι Κινέζοι.

Δεν είναι τέλειο. Η σχεδόν ολοκληρωτική εξάρτηση από την κεντρική οθόνη με ενοχλεί. Και τα μενού δεν βοηθούν. Θέλω διακόπτες. Θέλω να μπορώ να κάνω δύο-τρία βασικά πράγματα χωρίς να ψάχνω μενού, ειδικά όταν οδηγώ. Κι ας θεωρεί η σύγχρονη αυτοκινητοβιομηχανία ότι ένα κουμπί είναι περίπου τόσο παρωχημένο όσο το φαξ.

Κατά τα άλλα, όμως, ψάχνεις με τα κιάλια για να βρεις τι θα του προσάψεις ενώ διαρκώς ανακαλύπτεις κάτι για να επαινέσεις. Έχει χώρους, έχει εξοπλισμό, είναι καλοφτιαγμένο και έχει αυτή την περίεργη ικανότητα αρκετών νέων κινεζικών αυτοκινήτων να κάνει ανθρώπους στον δρόμο να γυρίζουν και να ρωτούν «τι είναι αυτό;». Και όλα αυτά σε μια τιμή, 26.990 ευρώ, που απέχει 5-7 χιλιάρικα από ευρωπαϊκά και γιαπωνέζικα φουλ υβριδικά αυτού του μεγέθους.

ΓΙΑ ΤΙΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΜΙΑΣ ΖΩΗΣ

Τι μένει μετά από αυτόν τον ζόρικο Αύγουστο; Το ένα (αριθμητικά: 1) μπάνιο που έκανα στη θάλασσα. Τα αμέτρητα χιλιόμετρα μεταξύ νοσοκομείων, γιατρών, υποχρεώσεων. Τον συνεπιβάτη όχι σε ένα μπάκετ, αλλά με την πεταλούδα των ορών καρφωμένη στο χέρι και τον καθετήρα στο πατάκι. Μένει η βιωμένη στο έπακρο πεποίθηση ότι το Jaecoo 5 είναι ένα αυτοκίνητο που μπορείς να βασιστείς επάνω του. Και εκείνο να σου επιστρέψει στο μέγιστο ότι του ζητήσεις.

Τα αυτοκίνητα δεν είναι λαμαρίνες. Όσο μεγαλώνω τόσο λιγότερο πιστεύω ότι θυμόμαστε τα αυτοκίνητα για τους λόγους που νομίζουμε. Δεν θυμάσαι τελικά πόσα άλογα είχε εκείνη η Porsche. Θυμάσαι πού πήγες μαζί της. Δεν θυμάσαι το 0-100. Θυμάσαι ποιος καθόταν δίπλα σου.

Δεν θυμάσαι τη διάσταση της οθόνης ή πόσα λίτρα είχε το πορτμπαγκάζ. Θυμάσαι μια νύχτα, έναν δρόμο, μια μυρωδιά, ένα τραγούδι, έναν άνθρωπο. Ένα φως που έμπαινε από το παρμπρίζ. Μια βαριά ανάσα του πατέρα δίπλα σου.

Και γι’ αυτό θα θυμάμαι το Jaecoo 5. Όχι επειδή είναι όμορφο και ιδιαίτερο. Ούτε επειδή είναι υβριδικό. Ούτε επειδή κάποιος πίνακας με value for money θα το βγάλει πρώτο ή τρίτο. Θα το θυμάμαι παρκαρισμένο έξω από το Ρίο. Θα θυμάμαι το κάθισμά του ξαπλωμένο μέσα στη νύχτα.

Θα θυμάμαι τους καφέδες στην ποτηροθήκη, τις πόρτες που άνοιγαν και έκλειναν, τα πήγαινε-έλα, το κινητό που χτυπούσε και εκείνο να περιμένει πάντα στο ίδιο σημείο. Κυρίως, όμως, θα θυμάμαι ένα ξημέρωμα στην Ηλεία.

Αυτό είναι λοιπόν το Jaecoo 5. Έχει ένα από τα καλύτερα υβριδικά συστήματα της αγοράς, καίει λίγο, χωράει πολλούς, είναι καλοφτιαγμένο και αρέσει πολύ. Εντάξει, με την απουσία διακοπτών έχουμε ένα θέμα. Όμως δύσκολα βρίσκεις κάτι άλλο σοβαρό να του προσάψεις. Και στα λεφτά που κάνει, δεν βλέπω τι περισσότερο θα μπορούσε κανείς να ζητήσει.

Ένα αυτοκίνητο για μια σχέση ζωής. Ή, ακριβέστερα, για εκείνες τις διαδρομές που έρχονται χωρίς να τις έχεις προγραμματίσει και τελικά αφήνουν το σημάδι τους στον βίο σου. Δεν χρειάζεσαι το σηματάκι της Porsche για να φτιάξεις μια μεγάλη ιστορία με ένα αυτοκίνητο. Αρκεί, και με το παραπάνω, αυτό εδώ το υβριδικό Jaecoo 5. Χαράματα στον κάμπο της Ηλείας. Με τέσσερα μάτια να κοιτάζουν πότε τον δρόμο και πότε τη βουβή εύνοια της ζωής.

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΗΜΕΡΑ

Έτσι θα είναι το Ford Fathom, το νέο προσιτό ηλεκτρικό pick-up

Πού θα γίνει το μεγαλύτερο υπόγειο πάρκινγκ στην Αθήνα

Η Hyundai ετοιμάζει πιο αποδοτικές και πιο φθηνές μπαταρίες