Σύνταξη στα 60 υπόσχεται στους Γάλλους ο Μελανσόν

Η γαλλική οικονομία μπορεί να βρίσκεται μεταξύ σφύρας και άκμονος, με χρέος και έλλειμμα να αυξάνει και ξεκάθαρη ανάγκη για εφαρμογή ορισμένων -ενίοτε και σκληρών- μέτρων λιτότητας, όμως, αυτό δεν φαίνεται να απασχολεί τον ακροαριστερό υποψήφιο για τη γαλλική  προεδρία, Ζαν-Λικ Μελανσόν.

Απτή απόδειξη αυτής της αδιαφορίας, το γεγονός ότι στο μανιφέστο της Ανυπότακτης Γαλλίας, οι παροχές που υπόσχεται στους γάλλους πολίτες είναι καθ’ όλα πλούσιες. Μεταξύ αυτών των υποσχέσεων ξεχωρίζουν τόσο η αύξηση του κατώτατου μισθού στα 1.700 ευρώ όσο και η τοποθέτηση του ορίου συνταξιοδότησης στα 60 έτη.

Ο Μελανσόν παρουσίασε το Σάββατο (07.11), το προεκλογικό του πρόγραμμα, το οποίο φέρει τον τίτλο «L’Avenir en commun» («Ενα κοινό μέλλον»), αποτελεί την πέμπτη εκδοχή της πολιτικής πλατφόρμας του κόμματός του, της Ανυπότακτης Γαλλίας (LFI), και επαναφέρει σε μεγάλο βαθμό τις βασικές θέσεις που έχουν χαρακτηρίσει τις προηγούμενες προεδρικές υποψηφιότητές του.

Κεντρική δέσμευση είναι η κατάργηση της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης του προέδρου Εμανουέλ Μακρόν, η οποία αύξησε σταδιακά το κατώτατο όριο ηλικίας συνταξιοδότησης από τα 62 στα 64 έτη, με στόχο την ενίσχυση των δημόσιων οικονομικών.

Η Ανυπότακτη Γαλλία προτείνει την επαναφορά της συνταξιοδότησης στα 60 έτη για όσους έχουν συμπληρώσει 40 χρόνια ασφαλιστικών εισφορών.

Παράλληλα, προβλέπει την αύξηση του καθαρού μηνιαίου κατώτατου μισθού στα 1.700 ευρώ, από περίπου 1.480 ευρώ σήμερα. Στις οικονομικές προτάσεις περιλαμβάνονται επίσης η κατάργηση του ενιαίου φόρου στα εισοδήματα από κεφάλαιο, η αύξηση της φορολογίας για τα πλουσιότερα νοικοκυριά και η επιβολή ανώτατων τιμών σε βασικά είδη διατροφής.

Στο ενεργειακό πεδίο, το πρόγραμμα επαναλαμβάνει τη θέση του κόμματος υπέρ της σταδιακής εγκατάλειψης της πυρηνικής ενέργειας και της μετάβασης σε ένα σύστημα ηλεκτροπαραγωγής που θα βασίζεται αποκλειστικά στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Στο πλαίσιο αυτό, προτείνεται η ακύρωση του σχεδιαζόμενου προγράμματος κατασκευής αντιδραστήρων EPR2, καθώς και η μη παράταση της λειτουργίας των υφιστάμενων πυρηνικών σταθμών πέραν των 60 ετών.

Στην εξωτερική πολιτική, ο Μελανσόν επαναλαμβάνει την πάγια κριτική του στο ΝΑΤΟ, ζητώντας τη σταδιακή αποχώρηση της Γαλλίας από τη Συμμαχία, με πρώτο βήμα την έξοδο από την ολοκληρωμένη στρατιωτική διοίκησή της.

Το πρόγραμμα ασκεί επίσης κριτική στην επιρροή της Γερμανίας στην οικονομική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ενωσης, χαρακτηρίζοντας το Βερολίνο βασικό υπερασπιστή του λεγόμενου «ορντοφιλελευθερισμού». Πρόκειται για οικονομική προσέγγιση που δίνει έμφαση στην αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχία, τη σταθερότητα των τιμών και την ανεξαρτησία της νομισματικής πολιτικής.

Τέλος, ο Μελανσόν προκρίνει την ενίσχυση της προστασίας της εγχώριας βιομηχανίας, με κίνητρα για τη μεταφορά παραγωγικών δραστηριοτήτων πίσω στη Γαλλία, ενώ υποστηρίζει έναν πιο ενεργό παρεμβατικό ρόλο του κράτους στην οικονομία.

Ακολούθησε το . .

Πρόσθεσε το . ως προτιμώμενη πηγή στη Google