
«Σε θερμό επεισόδιο Ελλάδας – Τουρκίας η Αίγυπτος μπορεί να μεσολαβήσει για αποκλιμάκωση»
Συνέντευξη: Χρήστος Μαζάνης
Σε μία περίοδο έντονων γεωπολιτικών εξελίξεων και εύθραυστων ισορροπιών στην Ανατολική Μεσόγειο, ο Αιγύπτιος Υποστράτηγος Μοχάμεντ Ελ-Ντεσούκι, πρώην ανώτατο στέλεχος της Υπηρεσίας Στρατιωτικών Πληροφοριών, μιλά για πρώτη φορά ανοιχτά σε ελληνικό μέσο ενημέρωσης, παραχωρώντας μια αποκαλυπτική συνέντευξη στο ..gr.
Από τη νομική και επιχειρησιακή διάσταση του τουρκολυβικού μνημονίου μέχρι την πιθανότητα ενός θερμού επεισοδίου μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, ο Αιγύπτιος ανώτατος αξιωματικός και αναλυτής χαρτογραφεί το πεδίο και εξηγεί τον ρόλο-κλειδί που καλείται να διαδραματίσει το Κάιρο. Με λόγο απόλυτα ρεαλιστικό και στρατηγική ακρίβεια, αναλύει πώς ένα περιορισμένο τακτικό συμβάν στη θάλασσα μπορεί να εξελιχθεί σε ανεξέλεγκτη κρίση, υπογραμμίζει τη σημασία της στρατηγικής σχέσης Ελλάδας – Αιγύπτου και αποσαφηνίζει τα όρια των περιφερειακών φιλοδοξιών της Άγκυρας.
Παράλληλα, αποκωδικοποιεί τη σύνθετη γεωπολιτική σκακιέρα της Ανατολικής Μεσογείου. Με ρεαλισμό και θεσμική σαφήνεια, σκιαγραφεί τους κινδύνους για την περιφερειακή ασφάλεια, εκπέμποντας κρίσιμα μηνύματα προς την Αθήνα, την Άγκυρα και τα εμπλεκόμενα μέρη
Ο Υποστράτηγος, αποτελεί εξέχουσα μορφή του αιγυπτιακού στρατιωτικού, και ακαδημαϊκού χώρου, με πολυετή θητεία στις Ένοπλες Δυνάμεις της Αιγύπτου, στις υπηρεσίες πληροφοριών και σε σημαντικά στρατηγικά ινστιτούτα της χώρας. Σήμερα είναι επικεφαλής της Ανώτατης Συμβουλευτικής Επιτροπής του Κέντρου Στρατηγικών Μελετών «Ra» και βασικός εμπειρογνώμονας του οργανισμού σε ζητήματα εθνικής ασφάλειας και άμυνας.
O Υποστράτηγος Μοχάμεντ Ελ-Ντεσούκι
Ακολουθεί αναλυτικά η συνέντευξη:
Η Ανατολική Μεσόγειος παραμένει μια περιοχή υψηλής στρατηγικής έντασης. Ποιες θεωρείτε ότι είναι οι κύριες απειλές για την περιφερειακή ασφάλεια σήμερα και πώς επηρεάζουν τη στρατηγική της Αιγύπτου;
«Κατά την εκτίμησή μου, ο μεγαλύτερος κίνδυνος στην Ανατολική Μεσόγειο προκύπτει από τον τρόπο με τον οποίο αλληλεπικαλύπτονται οι κρίσεις. Μια διαφωνία σχετικά με τα όρια μιας Aποκλειστικής Oικονομικής Zώνης, μπορεί να οδηγήσει σε τριβές στη θάλασσα, όταν ένα ερευνητικό σκάφος επιχειρεί στην περιοχή υπό ναυτική συνοδεία. Παράλληλα, οι εξελίξεις στη Γάζα, τη Λιβύη και τη Συρία διαμορφώνουν τους στρατηγικούς υπολογισμούς των χωρών σε ολόκληρη την περιοχή, ακόμη κι αν η κάθε κρίση ακολουθεί τη δική της πορεία. Η οπτική της Αιγύπτου αντανακλά στη γεωγραφική της θέση και στα κρατικά συμφέροντά της. Διαθέτει εκτεταμένη ακτογραμμή, ενεργειακές εγκαταστάσεις, καθώς και θαλάσσια και εμπορικά συμφέροντα άμεσα συνδεδεμένα με τη Διώρυγα του Σουέζ. Αντιλαμβάνομαι τις προτεραιότητές της ως εξής: την προστασία των θαλάσσιων δικαιωμάτων της και των κρίσιμων υποδομών της, τη διασφάλιση της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας και τη διατήρηση ανοικτών διαύλων επικοινωνίας με τα μέρη που μπορούν να επηρεάσουν την εξέλιξη των κρίσεων. Σε μια περιοχή όπου πλοία και αεροσκάφη επιχειρούν τόσο κοντά, η έγκαιρη επαφή μπορεί να αποτρέψει τη μετατροπή ενός περιορισμένου επεισοδίου σε μείζονα πολιτική κρίση.»
Το τουρκολυβικό μνημόνιο και ο κίνδυνος
Πώς αποτιμάτε τη βιωσιμότητα και τη νομιμότητα του τουρκολυβικού μνημονίου; Θεωρείτε ότι συνεχίζει να αποτελεί κίνδυνο στρατιωτικής σύγκρουσης μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας και ποιος ο ρόλος της Αιγύπτου ;
«Το νομικό ζήτημα είναι εάν, και σε ποιο βαθμό, μια διμερής συμφωνία οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών μπορεί να αντιταχθεί έναντι τρίτων κρατών των οποίων τα θαλάσσια δικαιώματα επικαλύπτονται με τα όρια που αυτή καθορίζει. Τον Οκτώβριο του 2026, το Κάιρο επανέλαβε την αντίθεσή του στο μνημόνιο του 2019 και δήλωσε ότι η επικύρωσή του από τη Βουλή των Αντιπροσώπων της Λιβύης δεν παράγει έννομα αποτελέσματα για την Αίγυπτο. Αυτή είναι η δεδηλωμένη θέση της Αιγύπτου. Κατά την εκτίμησή μου, η εφαρμογή του μνημονίου θα παραμείνει υπό αμφισβήτηση οπουδήποτε συμπίπτουν θαλάσσιες διεκδικήσεις. Ο πρακτικός κίνδυνος ανακύπτει εάν μετά την επικύρωση ακολουθήσει η έκδοση αδειών ή η έναρξη ερευνών ή δραστηριοτήτων εξερεύνησης σε αμφισβητούμενα ύδατα. Σε μια τέτοια περίπτωση οι εμπλεκόμενες κυβερνήσεις θα βρεθούν υπό την ασφυκτική πίεση της κοινής γνώμης για τη λήψη ταχέων αποφάσεων. Το Κάιρο μπορεί να διαβουλεύεται με την Αθήνα, να βρίσκεται σε ανοιχτό διάλογο με την Άγκυρα και τις πλευρές της Λιβύης, και να ενθαρρύνει μια λύση για τη διευθέτηση των επικαλυπτόμενων διεκδικήσεων μέσω διαπραγματεύσεων, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο της θάλασσας».
Η πρόταση της Τουρκίας για ΑΟΖ με την Αίγυπτο
Η Τουρκία πρότεινε στην Αίγυπτο μια εναλλακτική οριοθέτηση ΑΟΖ, υποσχόμενη μεγαλύτερη θαλάσσια δικαιοδοσία στο Κάιρο σε βάρος των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων. Ποια είναι η δική σας εκτίμηση για αυτή την πρόταση, γιατί το κάνει η Τουρκία και πως πιστεύετε πως θα αντιδράσει η Αίγυπτος;
«Το εκλαμβάνω ως “ φερόμενη” πρόταση. Δεν έχω δει ακόμη κάποιο επίσημο κείμενο που να καθορίζει τις συντεταγμένες και τους όρους της. Εάν η Άγκυρα όντως εξετάζει μια πρόταση αυτού του είδους, ένα πιθανό κίνητρο είναι να διευρύνει το πεδίο των διαπραγματεύσεων με το Κάιρο και να προσδώσει στη δική της προσέγγιση για την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών μεγαλύτερο περιφερειακό βάρος. Κατά την άποψή μου, η αξία οποιασδήποτε πρότασης θαλάσσιας οριοθέτησης εξαρτάται από το κατά πόσον διασφαλίζει δικαιώματα που μπορούν να ασκηθούν στην πράξη και παρέχει μια στέρεη βάση για μακροπρόθεσμες επενδύσεις. Μια προτεινόμενη οριογραμμή μπορεί να φαίνεται ελκυστική στον χάρτη, όμως μια σοβαρή, ανεπίλυτη ένσταση από τρίτο κράτος θα άφηνε τις δραστηριότητες εξερεύνησης και τις επενδύσεις αντιμέτωπες με σημαντική αβεβαιότητα. Η Αίγυπτος διατηρεί συμφωνία μερικής οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών με την Ελλάδα από το 2020. Θα περίμενα, επομένως, από το Κάιρο να αξιολογήσει οποιαδήποτε πρόταση σε συνάρτηση με τα υφιστάμενα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της Αιγύπτου, καθώς και με τα θαλάσσια δικαιώματα των ενδιαφερόμενων χωρών».
Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, κατά τη διάρκρεια συνάντησης με τον πρόεδρο της Αιγύπτου, Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι
Το τεστ της επαναπροσέγγισης Καΐρου – Άγκυρας και η παράλληλη διαχείριση συμμαχιών
Τα τελευταία χρόνια παρατηρούμε μια σημαντική διπλωματική επαναπροσέγγιση μεταξύ Αιγύπτου και Τουρκίας, με ανταλλαγές επισκέψεων σε ανώτατο επίπεδο. Μέχρι ποιο σημείο μπορεί να φτάσει αυτή η συνεργασία χωρίς να επηρεαστούν οι στρατηγικές ισορροπίες στην περιοχή;
«Διαβλέπω σημαντικά περιθώρια για στενότερους δεσμούς στο εμπόριο, τις επενδύσεις και τη βιομηχανία. Και οι δύο χώρες έχουν επίσης συμφέρον να διαβουλεύονται τακτικά σχετικά με τις περιφερειακές κρίσεις. Η δεύτερη σύνοδος του Συμβουλίου Στρατηγικής Συνεργασίας Υψηλού Επιπέδου, η οποία πραγματοποιήθηκε στο Κάιρο τον Φεβρουάριο του 2026, έδειξε ότι οι δύο κυβερνήσεις διαθέτουν πλέον θεσμοθετημένους μηχανισμούς ώστε να συνεργάζονται και να παρακολουθούν την υλοποίηση των αποφάσεων. Η πραγματική δοκιμασία θα έρθει όταν ανακύψει κάποια διαφωνία. Εάν το Κάιρο και η Άγκυρα μπορέσουν να συνεχίσουν να συνεργάζονται εκεί όπου συμφωνούν και να συνομιλούν με ειλικρίνεια εκεί όπου διαφωνούν, η επαναπροσέγγιση μπορεί να συμβάλει στην περιφερειακή σταθερότητα. Η Αίγυπτος έχει συμφέρον από τη διατήρηση σταθερών σχέσεων με την Τουρκία, παράλληλα με τα συμφέροντα και τις συμφωνίες της με την Ελλάδα και την Κύπρο. Η παράλληλη διαχείριση αυτών των σχέσεων παρέχει στο Κάιρο μεγαλύτερα περιθώρια ελιγμών όταν κλιμακώνονται οι περιφερειακές εντάσεις».
Ελλάδα και Αίγυπτος: Μια στρατηγική συμμαχία, δοκιμασμένη στην πράξη
Η Ελλάδα και η Αίγυπτος έχουν αναπτύξει μια ισχυρή στρατιωτική συμμαχία (με κοινές στρατιωτικές ασκήσεις). Ποιο είναι το μέλλον αυτής της σχέσης στο πλαίσιο της νέας περιφερειακής πραγματικότητας και της επαναπροσέγγισης με την Άγκυρα;
«Πιστεύω ότι η Αίγυπτος και η Ελλάδα μοιράζονται επαρκή κοινά συμφέροντα, ώστε η εταιρική τους σχέση να συνεχιστεί και να εμβαθυνθεί. Η διακήρυξη στρατηγικής εταιρικής σχέσης στην Αθήνα τον Μάιο του 2025 ενέταξε την αμυντική συνεργασία σε ένα ευρύτερο πλαίσιο, το οποίο καλύπτει επίσης την πολιτική, την ενέργεια, το εμπόριο και τον πολιτισμό. Οι κοινές ασκήσεις αποτελούν μέρος αυτής της σχέσης και συμβάλλουν στη βελτίωση του συντονισμού μεταξύ των δύο χωρών. Αξιολογώ την ισχύ αυτής της σύμπραξης με βάση το τι μπορούν να επιτύχουν οι δύο χώρες από κοινού. Στην Ανατολική Μεσόγειο, υπάρχει σαφές πεδίο συνεργασίας στην ασφάλεια της ναυσιπλοΐας, την έρευνα και διάσωση, καθώς και στην προστασία των ενεργειακών εγκαταστάσεων και των θαλάσσιων υποδομών. Η καλύτερη επικοινωνία μεταξύ Καΐρου και Άγκυρας θα μπορούσε επίσης να συμβάλει στον περιορισμό μιας κρίσης που επηρεάζει τα αιγυπτιακά και ελληνικά συμφέροντα, καθώς θα επέτρεπε στο Κάιρο να διαβιβάσει τη θέση του απευθείας στην Άγκυρα».
Toν Ιανουάριο του 2026, υπεγράφησαν στο Κάιρο το «Κοινό Σχέδιο Δράσης (ΚΣΔ) Ελλάδας – Κύπρου – Αιγύπτου» και το «Πρόγραμμα Στρατιωτικής Συνεργασίας (ΠΣΣ) Ελλάδας – Αιγύπτου», για το έτος 2026.
Η αντίδραση του Καΐρου σε μια κρίση: Ο διαχωρισμός Αιγαίου και Ανατολικής Μεσογείου
Σε περίπτωση που οι ελληνοτουρκικές εντάσεις κλιμακωθούν, ποια θέση πιστεύετε ότι θα κρατήσει η Αίγυπτος; Μπορεί το Κάιρο να λειτουργήσει ως σταθεροποιητικός παράγοντας ή ακόμη και ως διαμεσολαβητής;
«Θα περίμενα η θέση της Αιγύπτου να εξαρτηθεί πρωτίστως από τη φύση και την τοποθεσία του επεισοδίου. Ένα επεισόδιο μεταξύ δύο σκαφών στο Αιγαίο εγείρει διαφορετικές παραμέτρους σε σχέση με μια επιχείρηση που θίγει τα αιγυπτιακά θαλάσσια δικαιώματα ή αφορά περιοχή καλυπτόμενη από υφιστάμενη συμφωνία με την Ελλάδα. Σε κάθε περίπτωση, εκτιμώ ότι η πρώτη κίνηση του Καΐρου θα ήταν διπλωματική. Θα επιδίωκε να εξακριβώσει τα πραγματικά περιστατικά, να αποτρέψει έναν κύκλο δράσεων και αντιδράσεων που θα διεύρυναν την κρίση, και να αποσαφηνίσει τη θέση της Αιγύπτου προς τα εμπλεκόμενα μέρη. Οι σχέσεις της Αιγύπτου και με τις δύο χώρες την καθιστούν ικανή να συμβάλει στην αποκλιμάκωση των εντάσεων. Οποιαδήποτε διαμεσολάβηση θα εξαρτηθεί από τη βούληση και των δύο πλευρών να την αποδεχθούν, καθώς και από το εάν υπάρχει ένα συγκεκριμένο ζήτημα επί του οποίου μπορούν να καταλήξουν σε συνεννόηση. Κατά τις πρώτες ώρες μιας κρίσης, η πιο πολύτιμη συμβολή του Καΐρου ενδέχεται να είναι να βοηθήσει και τις δύο πλευρές να αναστείλουν τις αντίστοιχες επιχειρήσεις τους και να αποκαταστήσουν άμεση επαφή».
Το «τρίπτυχο» του συναγερμού: Πώς ένα τακτικό λάθος οδηγεί σε σύγκρουση
Ως έμπειρος στρατιωτικός αναλυτής, και πρώην επικεφαλής υπηρεσιών στρατιωτικών πληροφοριών, πώς αξιολογείτε την πιθανότητα ενός θερμού επεισοδίου ή μιας περιορισμένης στρατιωτικής σύγκρουσης μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας στο Αιγαίο ή την Ανατολική Μεσόγειο;
«Κατά την εκτίμησή μου, ένα τοπικό θερμό επεισόδιο είναι πιο πιθανό από μια συνειδητή απόφαση εμπλοκής σε ευρύτερη αντιπαράθεση. Όταν πλοία ή αεροσκάφη επιχειρούν σε τόσο κοντινή απόσταση μεταξύ τους, οι δύο πλευρές ενδέχεται να ερμηνεύσουν διαφορετικά μια προσέγγιση ή μια αναχαίτιση. Από τη στιγμή που θα συμβεί ένα περιστατικό, τα περιθώρια αναδίπλωσης μπορεί να συρρικνωθούν εάν η κρίση μεταφερθεί γρήγορα στη δημόσια σφαίρα. Παρακολουθώ μια σειρά από εξελίξεις που εκδηλώνονται ταυτόχρονα, ιδίως τις επιχειρήσεις σε μια αμφισβητούμενη περιοχή, την αύξηση των ένοπλων συνοδειών και τη διακοπή της απευθείας επικοινωνίας. Όταν αυτοί οι παράγοντες συμπίπτουν, ο κίνδυνος μιας περιορισμένης σύγκρουσης αυξάνεται. Η άμεση επαφή μετά από ένα περιστατικό παραμένει κρίσιμης σημασίας, ειδικά όταν η κάθε πλευρά χρειάζεται να εξακριβώσει εάν αυτό που συνέβη αποτελούσε συνειδητή, κεντρική επιλογή ή μια ενέργεια που ανελήφθη επί τόπου στο πεδίο».
Τον Σεπτέμβριο του 2026 ολοκληρώθηκε η πολυεθνική διακλαδική Τακτική Άσκηση Μετά Στρατευμάτων “MEDUSA 15/2026”, μεταξύ Ελλάδας, Αιγύπτου και της Κυπριακής Δημοκρατίας με τη συμμετοχή μέσων και προσωπικού από τη Γαλλία και την Ιταλία.
Ο ρόλος του Ισραήλ, οι επιπτώσεις της Γάζας και το ενεργειακό ρίσκο
Το Ισραήλ αποτελεί κρίσιμο παίκτη στην Ανατολική Μεσόγειο στον τομέα της ασφάλειας. Πώς επηρεάζει ο ρόλος του τις ισορροπίες, ειδικά μετά τις πρόσφατες περιφερειακές συγκρούσεις;
«Το Ισραήλ επηρεάζει την ισορροπία δυνάμεων μέσω των στρατιωτικών και τεχνολογικών του δυνατοτήτων, της σχέσης του με τις Ηνωμένες Πολιτείες και της θέσης του στους ενεργειακούς σχεδιασμούς της Ανατολικής Μεσογείου. Η αξιολόγηση του ρόλου του απαιτεί επίσης να εξεταστεί ο τρόπος με τον οποίο οι επιχειρήσεις του επηρεάζουν τους υπολογισμούς των γειτονικών χωρών. Οι επιπτώσεις του πολέμου στη Γάζα και οι εξελίξεις στον Λίβανο και τη Συρία, καθιστούν τις γειτονικές χώρες ιδιαίτερα ευαίσθητες απέναντι σε οποιαδήποτε κίνηση θα μπορούσε να ανοίξει ένα ακόμη μέτωπο. Από την οπτική της Αιγύπτου, η ασφάλεια στην Ανατολική Μεσόγειο συνδέεται επίσης με τις εξελίξεις κατά μήκος των παλαιστινιακών ακτών. Η συνεχιζόμενη ισραηλινοπαλαιστινιακή σύγκρουση αυξάνει το κόστος της περιφερειακής συνεργασίας και καθιστά τις διευθετήσεις ασφαλείας πιο ευάλωτες κάθε φορά που αναζωπυρώνονται οι εχθροπραξίες. Κατά την άποψή μου, μια αξιόπιστη πολιτική οδός προς την επίλυση του παλαιστινιακού ζητήματος αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της οικοδόμησης μιας διαρκούς περιφερειακής σταθερότητας».
Το σενάριο εμπλοκής Τουρκίας – Ισραήλ στη Συρία και τα διλήμματα Αθήνας και Καΐρου
Πόσο πιθανή θεωρείτε μια απευθείας στρατιωτική αντιπαράθεση μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ στην Ανατολική Μεσόγειο, δεδομένης της έντονης ρητορικής και των αντικρουόμενων συμφερόντων τους και ποια η στάση της Ελλάδας και της Αιγύπτου σε τέτοιο ενδεχόμενο; Πολλοί στρατιωτικοί αναλυτές υποστηρίζουν ένα σενάριο σύγκρουσης με συμμάχους Ελλάδα και Ισραήλ εναντίον της Τουρκίας, αλλά δεν μπορούν να προσδιορίζουν το τι θα έκανε η Αίγυπτος σε μια τέτοια περίπτωση. Τι απαντάτε ;
«Θεωρώ ένα περιορισμένο επεισόδιο πιο πιθανό από μια άμεση, παρατεταμένη αντιπαράθεση. Η Συρία είναι ένα από τα μέρη όπου θα μπορούσε να ξεκινήσει ένα τέτοιο επεισόδιο, καθώς οι επιχειρήσεις και τα συμφέροντα ασφαλείας των δύο χωρών μπορούν να διασταυρωθούν εκεί. Οι επιπτώσεις του θα μπορούσαν στη συνέχεια να επεκταθούν στην Ανατολική Μεσόγειο. Κατά την εκτίμηση του κινδύνου, θα έδινα μεγαλύτερο βάρος στις εξελίξεις επί του πεδίου και στο κατά πόσον οι δίαυλοι επικοινωνίας παραμένουν ανοιχτοί. Η συνεργασία της Ελλάδας με το Ισραήλ θα αποτελούσε παράγοντα στους υπολογισμούς της. Θα περίμενα επίσης από την Αθήνα να συνυπολογίσει το πού ακριβώς σημειώθηκε το περιστατικό και πόσο άμεσα επηρέασε την ελληνική ασφάλεια. Η Αίγυπτος πιθανότατα θα έθετε ως προτεραιότητα την προστασία των συνόρων και των θαλάσσιων συμφερόντων της, την αποτροπή της εξάπλωσης των συγκρούσεων σε περιοχές που επηρεάζουν την ασφάλειά της, καθώς και τη διατήρηση της δυνατότητάς της να ενεργεί διπλωματικά. Το Κάιρο θα αξιολογούσε τις συνθήκες καθώς αυτές εξελίσσονται, συμπεριλαμβανομένης της φύσης και της τοποθεσίας της ενέργειας, καθώς και των συνεπειών της για την περιφερειακή ασφάλεια και τις δεσμεύσεις της Αιγύπτου».
Σεπτέμβριος 2025: Οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ελλάδας συμμετέχουν στην Πολυεθνική Διακλαδική Άσκηση «BRIGHT STAR 25» που πραγματοποιείται στην ευρύτερη περιοχή της Αλεξάνδρειας της Αιγύπτου.
Το μήνυμα στην Ελλάδα
Τι μήνυμα θα στέλνατε στην πολιτική και στρατιωτική ηγεσία της Ελλάδας αλλά και στις υπηρεσίες πληροφοριών της χώρας ;
«Το μήνυμά μου προς τους φίλους μας στην Ελλάδα είναι ότι η σχέση με την Αίγυπτο αντλεί τη δύναμή της από κοινά συμφέροντα, τα οποία και οι δύο χώρες μπορούν να προωθήσουν μέσω της καθημερινής συνεργασίας. Η προστασία της ναυτιλίας, η συνεργασία στον τομέα της ενέργειας και η ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με διασυνοριακούς κινδύνους προσδίδουν στην σχέση αυτή, πρακτική αξία, τόσο υπό κανονικές συνθήκες όσο και σε περιόδους κρίσης. Οι θαλάσσιες διαφορές θα συνεχίσουν να απαιτούν σοβαρές διαπραγματεύσεις. Εκεί όπου οι διαπραγματεύσεις δεν καταλήγουν σε διευθέτηση, τα μέρη πρέπει να συμφωνήσουν σε νομικά μέσα για την επίλυση των διαφορών τους. Οι ανοιχτοί δίαυλοι επικοινωνίας παραμένουν ουσιώδεις καθ’ όλη τη διάρκεια. Όταν σημειώνεται ένα επεισόδιο στη θάλασσα, είναι προς το συμφέρον όλων να έχουν οι κυβερνήσεις τον απαραίτητο χρόνο ώστε να εξακριβώσουν τα πραγματικά περιστατικά και να διαβουλευθούν μεταξύ τους, προτού η κατάσταση κλιμακωθεί σε μια κρίση που θα είναι δύσκολο να περιοριστεί».
O Yποστράτηγος συμμετέχει τακτικά ως προσκεκλημένος αναλυτής σε μεγάλα αιγυπτιακά και αραβικά τηλεοπτικά δίκτυα
Σημειώνεται πως ο Υποστράτηγος, κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του, υπηρέτησε σε θέσεις νευραλγικής ευθύνης. Συγκεκριμένα, διετέλεσε ανώτατο στέλεχος του Κλάδου Στρατιωτικής Ασφάλειας – ενός εκ των πλέον κρίσιμων βραχιόνων των στρατιωτικών υπηρεσιών πληροφοριών και ασφάλειας της χώρας – διευθυντής του Κολλεγίου Εθνικής Άμυνας της Στρατιωτικής Ακαδημίας «Νάσερ», καθώς και διευθυντής της Στρατιωτικής Σχολής Διοικητικών Επιστημών.
Συνδυάζοντας την επιχειρησιακή εμπειρία με την επιστημονική εξειδίκευση, θεωρείται ειδικός στη διαχείριση κρίσεων και τη στρατηγική εθνικής ασφάλειας, ενώ διαθέτει και πλούσιο συγγραφικό έργο έχοντας γράψει τρια βιβλία σχετικά με θέματα άμυνας και εθνικής ασφάλειας.
Διαβάστε επίσης:


Δημοσιεύτηκε ! 2026-11-04 20:17:00
