Χυμός κράνμπερι: Η απρόσμενη δράση του κατά της τερηδόνας και της οδοντικής πλάκας

Μέχρι σήμερα, τα κράνμπερι είναι κυρίως γνωστά για τη συμβολή τους στην πρόληψη των ουρολοιμώξεων. Οι επιστήμονες, ωστόσο, εξετάζουν πλέον εάν οι ίδιες φυσικές ενώσεις που εμποδίζουν την προσκόλληση ορισμένων βακτηρίων στο ουροποιητικό σύστημα μπορούν να προστατεύσουν και τη στοματική κοιλότητα.

Νέα επιστημονική μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Scientific Reports, διαπιστώνει ότι ο χυμός κράνμπερι ενδέχεται να περιορίζει την ανάπτυξη των βακτηρίων που ευθύνονται για τη δημιουργία της οδοντικής πλάκας και την παραγωγή οξέων που προκαλούν τερηδόνα.

Χυμός κράνμπερι: Πώς επηρεάζει τα βακτήρια της οδοντικής πλάκας

Σύμφωνα με τους ερευνητές, το μυστικό φαίνεται να βρίσκεται στις προανθοκυανιδίνες (PACs), φυσικές πολυφαινολικές ενώσεις που περιέχονται στα κράνμπερι και διαθέτουν αντιμικροβιακές ιδιότητες.

Οι συγκεκριμένες ουσίες ενδέχεται να περιορίζουν τη δράση του Streptococcus mutans, ενός βακτηρίου που συμμετέχει στον σχηματισμό της οδοντικής πλάκας. Τα βακτήρια αυτά μεταβολίζουν τα σάκχαρα και παράγουν οξέα, τα οποία επιτίθενται στο σμάλτο των δοντιών και αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης τερηδόνας.

Για να διερευνήσουν αυτή την πιθανή δράση, οι ερευνητές πραγματοποίησαν μια μικρή τυχαιοποιημένη διασταυρούμενη μελέτη σε 22 συμμετέχοντες, εκ των οποίων 8 ήταν ενήλικες και 14 παιδιά.

Οι συμμετέχοντες δοκίμασαν σε διαφορετικές ημέρες τρία ροφήματα: ένα καθαρό χυμό κράνμπερι, ένα ρόφημα με γλυκαντική ουσία και με περιεκτικότητα 27% σε χυμό κράνμπερι και νερό.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι μετά την κατανάλωση καθαρού χυμού κράνμπερι παρατηρήθηκε μείωση της βακτηριακής ανάπτυξης κατά 44% συνολικά, ενώ στα παιδιά η μείωση έφτασε το 33%. Παράλληλα, καταγράφηκε σημαντική μείωση της παραγωγής οξέων από την οδοντική πλάκα.

Αντίθετα, το ρόφημα με γλυκαντικό και με 27% κράνμπερι δεν παρουσίασε στατιστικά σημαντική επίδραση στη βακτηριακή ανάπτυξη.

Χυμός κράνμπερι: Μπορεί να προστατεύσει από την τερηδόνα σε βάθος χρόνου;

Παρά τη σημασία των ευρημάτων, η μελέτη ήταν μικρής κλίμακας και αξιολόγησε τη βακτηριακή δραστηριότητα και την παραγωγή οξέων και όχι την πραγματική εμφάνιση τερηδόνας σε βάθος χρόνου.

Επομένως, χρειάζονται μεγαλύτερες και μακροχρόνιες κλινικές μελέτες προτού να προταθούν τα κράνμπερι ως μέσο πρόληψης της τερηδόνας.

Σύμφωνα με τους ερευνητές ωστόσο, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι φυσικές πολυφαινολικές ενώσεις που περιέχονται στα κράνμπερι θα αποτελέσουν στο μέλλον ένα ενδιαφέρον πεδίο για την ανάπτυξη νέων διατροφικών προσεγγίσεων που υποστηρίζουν τη στοματική υγεία.

Φωτογραφία iStock