Οι περσίδες στο πίσω τζάμι ήταν μόδα ή ανάγκη;

Η σχεδίαση των σπορ αυτοκινήτων του παρελθόντος ήταν γεμάτη από χαρακτηριστικές λεπτομέρειες που σήμερα θεωρούνται αναπόσπαστο κομμάτι της ταυτότητάς τους. Μεγάλες εισαγωγές αέρα, φουσκωμένα φτερά, έντονα γραφικά και αεροδυναμικά βοηθήματα συνέθεταν μια εικόνα δυναμισμού, η οποία πολλές φορές είχε εξίσου μεγάλη σημασία με τις πραγματικές επιδόσεις.

Ανάμεσα σε αυτά τα στοιχεία ξεχώριζαν και οι οριζόντιες περσίδες που κάλυπταν το πίσω παρμπρίζ, ιδιαίτερα στα αμερικανικά muscle cars και στα supercars των δεκαετιών του ’60 και του ’70. Παρότι σήμερα αντιμετωπίζονται κυρίως ως μια χαρακτηριστική αισθητική επιλογή της εποχής, η αρχική τους χρησιμότητα ήταν πολύ πιο ουσιαστική.

Ένα από τα πιο διάσημα παραδείγματα είναι αυτό της θρυλικής Lamborghini Miura, η οποία παρουσιάστηκε το 1966. Αρχικά, ο V12 κινητήρας της καλυπτόταν από ένα διαφανές πάνελ από πλεξιγκλάς, όμως σύντομα διαπιστώθηκε ότι η συγκεκριμένη διάταξη παγίδευε μεγάλες ποσότητες θερμότητας. Έτσι, ο σχεδιαστής Marcello Gandini αντικατέστησε το διαφανές κάλυμμα με περσίδες, οι οποίες διευκόλυναν την απαγωγή της θερμότητας και παράλληλα εξελίχθηκαν σε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα χαρακτηριστικά της Miura.

Αντίστοιχης φιλοσοφίας ήταν ο ρόλος που υπηρετούσαν και οι περσίδες σε πολλά supercars όπως η BMW M1, αλλά και αμερικανικά muscle cars με σχεδίαση fastback όπως η Ford Mustang. Η έντονη κλίση της οροφής και το μεγάλο πίσω παρμπρίζ που είχαν κατά κανόνα αυτά τα αυτοκίνητα είχε ως αποτέλεσμα την σημαντική αύξηση της θερμοκρασίας στο εσωτερικό.

Σε αντίθεση με τα σημερινά αυτοκίνητα, ο κλιματισμός αποτελούσε τότε έναν ακριβό προαιρετικό εξοπλισμό, ενώ τα φιμέ κρύσταλλα δεν είχαν ακόμη διαδοθεί ευρέως. Έτσι, οι κατασκευαστές αναζητούσαν απλές και αποτελεσματικές λύσεις για τον περιορισμό της θερμότητας.

Οι περσίδες αποτελούσαν μία από αυτές. Κατασκευασμένες συνήθως από πλαστικό, τοποθετούνταν εξωτερικά πάνω από το πίσω παρμπρίζ, περιορίζοντας την άμεση έκθεση του εσωτερικού στον ήλιο. Η διάταξη των οριζόντιων στοιχείων επέτρεπε παράλληλα στον οδηγό να διατηρεί την ορατότητα προς τα πίσω, αν και όχι στον ίδιο βαθμό με ένα εντελώς ελεύθερο κρύσταλλο.

Επιπλέον, οι περσίδες περιόριζαν την ορατότητα προς το εσωτερικό του αυτοκινήτου, προσφέροντας μεγαλύτερη ιδιωτικότητα. Ταυτόχρονα, ενίσχυαν τη σπορ εμφάνιση, δημιουργώντας μια οπτική σύνδεση με τα αγωνιστικά αυτοκίνητα και τις εξωτικές κατασκευές υψηλών επιδόσεων.

Η εξέλιξη των συστημάτων κλιματισμού, η καθιέρωση των φιμέ κρυστάλλων και η επικράτηση πιο καθαρών, αεροδυναμικών σχεδιαστικών γραμμών οδήγησαν σταδιακά στην εγκατάλειψη τους από τη δεκαετία του ’90 και μετά. Σήμερα ωστόσο επανεμφανίζονται περιστασιακά σε σπορ αυτοκίνητα και ειδικές εκδόσεις, κυρίως ως στοιχείο που παραπέμπει στη σχεδιαστική παράδοση του παρελθόντος.

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΗΜΕΡΑ

Δοκιμή: Volkswagen ID. Polo 211 PS 52 kWh

F1 GP ΗΠΑ: Ο Κίμι αφεντικό στο Τέξας (+video)

Κόψε άμεσα αυτή τη συνήθεια με μοτοσικλέτα