Τα παράπονα των εργαζόμενων από τους ανωτέρους τους

Ικανοποιημένοι από την εργασία τους, όχι όμως κι από τους ανωτέρους τους, κουρασμένοι από την οικονομική πίεση και έτοιμοι να προσαρμοστούν σε αλλαγές, κυρίως λόγω της χρήσης Τεχνητής Νοημοσύνης, σε πολλές περιπτώσεις ταχύτερα από τις επιχειρήσεις που εργάζονται, εμφανίζονται οι Έλληνες εργαζόμενοι.

Έρευνα της PwC Ελλάδας, στην οποία συμμετείχαν 801 εργαζόμενοι δείχνει σημαντική βελτίωση όσον αφορά την ικανοποίηση από την εργασία, αλλά και σημαντικές διαφορές στις επαγγελματικές τους προοπτικές, καθώς διαπιστώνεται μεγάλη μείωση στην πρόσβαση σε κατάρτιση και ανάπτυξη νέων δεξιοτήτων.

Αναλυτικά, το 64% δηλώνει ικανοποιημένο από την εργασία του, το 73% νιώθει υπερηφάνεια για τη δουλειά του και το 66% είναι πρόθυμο να προσφέρει πέρα από όσα απαιτούνται. Την ίδια στιγμή, βέβαια, η εμπιστοσύνη στους άμεσους προϊσταμένους διαμορφώνεται στο 46% και στην ανώτατη διοίκηση στο 39%, μειωμένη κατά 5 και 2 ποσοστιαίες μονάδες αντίστοιχα σε σχέση με πέρυσι.

Η αύξηση του κόστους ζωής επηρεάζει την εργασιακή καθημερινότητα του 72% των Ελλήνων. Μόλις το 10% έχει τη δυνατότητα να αποταμιεύσει χρήματα μετά την πληρωμή των λογαριασμών του (από 17% το 2024), ενώ το 57% καλύπτει τους λογαριασμούς του αλλά δεν του περισσεύει σχεδόν τίποτα. Ως κύρια απειλή για την διατήρηση των θέσεων εργασίας θεωρείται η οικονομική αβεβαιότητα/αστάθεια (67%-71%).

Η αμοιβή αποτελεί την πρώτη προτεραιότητα αλλά μόλις το 47% θεωρεί ότι αμείβεται δίκαια. Παρά την οικονομική πίεση, μόνο το 33% δηλώνει πιθανό να ζητήσει αύξηση μέσα στον επόμενο χρόνο, έναντι 41% παγκοσμίως.

Παράλληλα, το 46% βίωσε σημαντικές αλλαγές στην εργασία του τον τελευταίο χρόνο. Το 38% χρειάστηκε να εφαρμόσει νέες δεξιότητες και το 39% να μάθει νέα εργαλεία και τεχνολογίες. Για το 35% άλλαξαν οι αρμοδιότητές του, ενώ το 39% αναφέρει αύξηση του φόρτου εργασίας.

Ένα από τα βασικά μηνύματα της φετινής έρευνας είναι ότι οι Έλληνες εργαζόμενοι προσαρμόζονται γρήγορα, σε πολλές περιπτώσεις ταχύτερα από τους οργανισμούς στους οποίους εργάζονται. Χρησιμοποιούν όλο και περισσότερο την τεχνητή νοημοσύνη και πιστεύουν στην ικανότητά τους να αποκτούν νέες δεξιότητες. Ωστόσο, οι ευκαιρίες κατάρτισης και επαγγελματικής ανάπτυξης περιορίζονται, ενώ τα οφέλη της ΤΝ κατανέμονται άνισα.

Έτσι, οι καθημερινοί χρήστες ΤΝ δηλώνουν μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στη διοίκηση και περισσότερη ασφάλεια για τη θέση τους. Παράλληλα, βλέπουν πιο θετικά τον μακροπρόθεσμο αντίκτυπό της (48% έναντι 26% των περιστασιακών χρηστών) και αισθάνονται πιο σίγουροι ότι μπορούν να αποκτήσουν νέες δεξιότητες (70% έναντι 46%).

Η διαφορετική χρήση της ΤΝ, οδηγεί και σε εργαζόμενους πολλών ταχυτήτων. Ο «βασικός κορμός» του ανθρώπινου δυναμικού (Engine Room) περιλαμβάνει εργαζομένους με πιο συνηθισμένες δεξιότητες και περιορισμένα επαγγελματικά οφέλη από την ΤΝ. Αποτελεί το 69% των εργαζομένων στην Ελλάδα, 13 ποσοστιαίες μονάδες περισσότερο από το αντίστοιχο παγκόσμιο ποσοστό (56%).

Οι «ανερχόμενοι πρωτοπόροι της ΤΝ» (AI Insurgents), στο 13%, αποκτούν πλεονέκτημα μέσω της τεχνολογίας, παρότι οι δεξιότητές τους είναι επίσης πιο διαδεδομένες. Οι «αναντικατάστατοι» (Indispensables), στο 11%, διαθέτουν δυσεύρετη τεχνογνωσία, χωρίς ακόμη να αποκομίζουν σημαντικά οφέλη από την AI. Και τέλος, οι «προπορευόμενοι» (Front-runners) συνδυάζουν δυσεύρετες δεξιότητες με ισχυρό επαγγελματικό πλεονέκτημα από την ΤΝ και αποτελούν μόλις το 7% στην Ελλάδα, έναντι 14% παγκοσμίως.

Αναλυτικά, τα κυριότερα ευρήματα της έρευνας:

Ικανοποίηση – Ψυχολογία Εργαζομένων

• Αύξηση Ικανοποίησης: Το 64% των Ελλήνων εργαζομένων δηλώνει ικανοποιημένο από την εργασία του (+15 ποσοστιαίες μονάδες σε σύγκριση με το 2024), με το 73% να νιώθει υπερήφανο για το έργο του.
• Χαμηλός Ενθουσιασμός: Μόλις το 53% ανυπομονεί να πάει στην εργασία του (έναντι 67% παγκοσμίως), ενώ το 66% είναι διατεθειμένο να καταβάλει προσπάθεια πέραν των υποχρεώσεών του.
• Ηλικιακό Χάσμα: Οι μεγαλύτερες ηλικίες (Baby Boomers και GenX) εμφανίζουν σημαντικά υψηλότερα επίπεδα παρακίνησης και εργασιακού ενθουσιασμού σε σύγκριση με τους νεότερους (GenZ και Millennials).

2. Υποχώρηση της Εμπιστοσύνης στη Διοίκηση

• Πτώση Εμπιστοσύνης: Η εμπιστοσύνη προς τον άμεσο προϊστάμενο μειώθηκε στο 46% (-5 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με το 2025), ενώ η εμπιστοσύνη προς την ανώτατη διοίκηση διαμορφώνεται στο 39% (-2 ποσοστιαίες μονάδες).
• Εταιρική Κουλτούρα: Οι εργαζόμενοι θεωρούν ότι οι ελληνικοί οργανισμοί αμείβουν και επιβραβεύουν κυρίως την αποφυγή λαθών/ελαχιστοποίηση ρίσκου (37%) και τη συμμόρφωση με κανόνες/διαδικασίες (32%), αφήνοντας σε πολύ χαμηλές θέσεις την καινοτομία ή την αποτελεσματική χρήση ΑΙ (6%).

3. Οικονομική Πίεση και Αβεβαιότητα

• Κόστος Ζωής: Το 72% των εργαζομένων επηρεάζεται σημαντικά από την αύξηση του κόστους ζωής.
• Οικονομική Στενότητα: Μόλις το 10% των εργαζομένων έχει τη δυνατότητα να αποταμιεύσει χρήματα μετά την πληρωμή των λογαριασμών του (από 17% το 2024), ενώ το 57% καλύπτει τους λογαριασμούς του αλλά δεν του περισσεύει σχεδόν τίποτα.
• Εργασιακή Ασφάλεια: Το 58% αισθάνεται βεβαιότητα για τη διατήρηση της θέσης εργασίας του (έναντι 61% διεθνώς). Η κύρια απειλή για τη διατήρηση των θέσεων θεωρείται η οικονομική αβεβαιότητα/αστάθεια (67%-71%).

4. Τεχνητή Νοημοσύνη (AI και GenAI)

• Αύξηση της Χρήσης: Το 64% έχει χρησιμοποιήσει εργαλεία Τεχνητής Νοημοσύνης τους τελευταίους 12 μήνες. Το 37% χρησιμοποιεί GenAI καθημερινά (έναντι 23% το 2025), καθιστώντας τους καθημερινούς χρήστες τη μεγαλύτερη ομάδα.
• Ενδυνάμωση κι Ασφάλεια: Οι καθημερινοί χρήστες GenAI εμφανίζουν υψηλότερη εμπιστοσύνη στη διοίκηση (52%), μεγαλύτερη βεβαιότητα για την εργασιακή τους ασφάλεια (60%) και μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση στην απόκτηση νέων δεξιοτήτων (70%).
• Μετασχηματισμός Θέσεων: Πάνω από το 50% αναμένει ουσιαστικές ή ριζικές αλλαγές στη θέση εργασίας του μέσα στην επόμενη τριετία λόγω του AI.
• Εμπόδια Χρήσης: Οι κύριες ανησυχίες εστιάζονται στην ακρίβεια/ποιότητα των αποτελεσμάτων του AI (27%) και στην έλλειψη ευκαιριών/κινήτρων εφαρμογής (22%-25%).

5. Δεξιότητες, Εκπαίδευση και Παραγωγικότητα

• Εξέλιξη κι Εκπαίδευση: Παρόλο που το 58% δηλώνει βέβαιο για την ικανότητά του να μάθει νέες δεξιότητες, μόλις το 41% αναφέρει ότι έχει πρόσβαση στους απαραίτητους πόρους μάθησης και ανάπτυξης στην εταιρεία του (-7 ποσοστιαίες μονάδες από πέρυσι).
• Εμπόδια Παραγωγικότητας: Τα κυριότερα εμπόδια είναι ανθρώπινα/οργανωτικά και όχι τεχνολογικά: επαγγελματική εξουθένωση / burnout (35%) και έλλειψη χρόνου λόγω μεγάλου φόρτου εργασίας (28%).

6. Διεύρυνση του “Readiness Gap” (Χάσματος Ετοιμότητας)

• Υπερεκπροσώπηση στο “Engine Room”: Το 69% του ελληνικού εργατικού δυναμικού κατατάσσεται στην κατηγορία “The Engine Room” (εργαζόμενοι με χαμηλή εξειδίκευση/σπανιότητα δεξιοτήτων και περιορισμένο όφελος από το AI), έναντι 56% παγκοσμίως (+13 ποσοστιαίες μονάδες).
• Έλλειψη Πρωτοπόρων: Μόλις το 7% ανήκει στους “Front-runners” (υψηλή σπανιότητα δεξιοτήτων & υψηλό όφελος από AI), έναντι 14% διεθνώς, αναδεικνύοντας έλλειμμα στην ανάπτυξη ταλέντων που θα ηγηθούν της ψηφιακής μετάβασης.