Εχει βάλει ο Πούτιν στόχο τις ευρωπαϊκές κάλπες;

Μέχρι σήμερα, ο ευρωπαϊκός εφιάλτης είχε κυρίως τη μορφή τανκς, πυραύλων και παραβιάσεων του εναέριου χώρου. Τώρα αποκτά μια πολύ πιο αθόρυβη διάσταση: την ίδια την κάλπη. Στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες εξετάζεται πλέον σοβαρά το ενδεχόμενο η Ρωσία να επιχειρήσει να επηρεάσει όχι μόνο την κοινή γνώμη, αλλά και τη διαδικασία της ψηφοφορίας, με κυβερνοεπιθέσεις και ψηφιακά εργαλεία.

Οπως γράφει ο ανταποκριτής της Repubblica στις Βρυξέλλες, Κλαούντιο Τίτο, το ζήτημα τέθηκε ξανά σε πρόσφατη συνεδρίαση του Συμβουλίου του Βόρειου Ατλαντικού, του ανώτατου οργάνου λήψης αποφάσεων του ΝΑΤΟ. Η συζήτηση αφορά τις απειλές που αποδίδονται στο Κρεμλίνο και δείχνει ότι oi διαβεβαιώσεις του Βλαντίμιρ Πούτιν δεν καθησυχάζουν τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις.

Σύμφωνα με τον Τίτο, οι ανησυχίες κινούνται σε δύο βασικούς άξονες. Ο πρώτος είναι το ενδεχόμενο μιας στρατιωτικής επιθετικής ενέργειας, με τα κράτη της Βαλτικής να θεωρούνται ιδιαίτερα ευάλωτα.

Στις Βρυξέλλες εκτιμάται ότι, εάν ο Πούτιν επιχειρούσε να δοκιμάσει τις αντοχές και την ταχύτητα αντίδρασης της δυτικής συμμαχίας, η περιοχή της Βαλτικής θα μπορούσε να αποτελέσει πεδίο μιας τέτοιας δοκιμής. Η γεωγραφική εγγύτητα στη Ρωσία και το μικρό μέγεθος της Εσθονίας, της Λετονίας και της Λιθουανίας ενισχύουν, σύμφωνα με δυτικές εκθέσεις πληροφοριών, την ευαισθησία τους.

Οι ανησυχίες αυτές έχουν ενταθεί μετά τις ουκρανικές επιθέσεις σε ρωσικό έδαφος. Τα πλήγματα σε διυλιστήρια έχουν αναδείξει την ικανότητα του Κιέβου να φτάνει σε κρίσιμες υποδομές βαθιά μέσα στη Ρωσία, δυσκολεύοντας τον ρωσικό στρατό και το σύστημα άμυνας της χώρας.

Ακριβώς αυτή η εξέλιξη, όμως, προκαλεί νέο προβληματισμό. Σύμφωνα με την ανάλυση που μεταφέρει η Repubblica, υπάρχει φόβος ότι η αντίδραση του Κρεμλίνου θα μπορούσε να στραφεί εναντίον των χωρών που στηρίζουν οικονομικά και πολιτικά τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι.

Η Βαλτική στο επίκεντρο

Εσθονία, Λετονία και Λιθουανία θεωρούνται έτσι τα πιο εκτεθειμένα σημεία. Η Πολωνία, αντίθετα, αποτελεί έναν ακόμη πιο ευαίσθητο στόχο, καθώς πρόκειται για χώρα με ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στην υποστήριξη της Ουκρανίας και με εκλογές προγραμματισμένες για το τέλος του 2027.

Δεν είναι τυχαίο, σύμφωνα με τον Τίτο, ότι τις τελευταίες εβδομάδες έχουν αυξηθεί τα περιστατικά παραβίασης του πολωνικού εναέριου χώρου.

Ομως, πίσω από τον φόβο μιας συμβατικής στρατιωτικής κλιμάκωσης κρύβεται ένας ακόμη πιο δύσκολος αντίπαλος: η ψηφιακή παρέμβαση.

Ο φόβος της ψηφιακής κάλπης

Στις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αυξάνεται η ανησυχία για το ενδεχόμενο η Μόσχα να επιχειρήσει να διεισδύσει στις εκλογικές διαδικασίες μέσω κυβερνοεπιθέσεων και ψηφιακής χειραγώγησης.

Το θέμα, σύμφωνα με τη Repubblica, συζητήθηκε ακόμη και στο περιθώριο της πρόσφατης Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, μεταξύ Ευρωπαίων ηγετών και αξιωματούχων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το επίκεντρο του προβληματισμού είναι οι χώρες όπου εφαρμόζεται η ηλεκτρονική ψηφοφορία. Και για ακόμη μία φορά τα βλέμματα στρέφονται προς τη Βαλτική. 

Τον ερχόμενο Μάρτιο, οι Εσθονοί θα προσέλθουν στις κάλπες. Η Εσθονία επιτρέπει την ηλεκτρονική ψηφοφορία από το 2007 και τουλάχιστον οι μισοί ψηφοφόροι επιλέγουν αυτή τη δυνατότητα.

Το ενδεχόμενο να παραβιαστούν οι δικλίδες ασφαλείας των ηλεκτρονικών συστημάτων από ρωσικούς μηχανισμούς δεν θεωρείται πλέον αμελητέο από τις ευρωπαϊκές υπηρεσίες πληροφοριών και το ΝΑΤΟ. Ο φόβος είναι ότι μια επίθεση δεν θα χρειαστεί να αφήσει εμφανή ίχνη: θα μπορούσε να στοχεύσει την ίδια τη διαδικασία καταγραφής και μετάδοσης της ψήφου.

Η Γαλλία και η επιστολική ψήφος

Η ηλεκτρονική ψήφος χρησιμοποιείται, σε περιορισμένη κλίμακα, και στη Γαλλία. Εκεί είναι δυνατή μόνο για την εκλογή βουλευτών στις εκλογικές περιφέρειες του εξωτερικού και όχι για την εκλογή του προέδρου της Δημοκρατίας.

Ακόμη και μια περιορισμένη παρέμβαση, ωστόσο, θα μπορούσε να επηρεάσει την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση και γι’ αυτό το ζήτημα προκαλεί ανησυχία στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.

Ο ίδιος προβληματισμός αφορά και την επιστολική ψήφο. Πολλές ευρωπαϊκές χώρες, μεταξύ τους και η Ιταλία, επιτρέπουν στους πολίτες που κατοικούν στο εξωτερικό να ψηφίζουν ταχυδρομικά. Εδώ, ο φόβος δεν αφορά τόσο την ίδια την ψηφιακή καταμέτρηση, όσο το ενδεχόμενο να παραβιαστούν ή να αλλοιωθούν οι κατάλογοι των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων.

Μια Ευρώπη μπροστά σε διαδοχικές κάλπες

Το πρόβλημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις αν ληφθεί υπόψη το εκλογικό ημερολόγιο των επόμενων μηνών. Εκτός από την Εσθονία, στις κάλπες αναμένεται να προσέλθουν η Βουλγαρία, η Γαλλία, η Ισπανία, η Ιταλία, η Ελλάδα και η Πολωνία. 

Ετσι, η λεγόμενη ρωσική «υβριδική απειλή» δεν περιορίζεται πλέον στις στρατιωτικές κινήσεις, στις κυβερνοεπιθέσεις ή στην παραπληροφόρηση. Αγγίζει ένα ακόμη πιο ευαίσθητο σημείο: την εμπιστοσύνη των πολιτών στην ίδια την εκλογική διαδικασία.

Ο φόβος που περιγράφει ο Κλαούντιο Τίτο στη Repubblica είναι ότι η επόμενη μάχη μπορεί να μη δοθεί στα σύνορα, αλλά πίσω από οθόνες, διακομιστές και ηλεκτρονικά συστήματα. Σε μια Ευρώπη που οδηγείται σε διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις, η ασφάλεια της κάλπης μετατρέπεται έτσι σε ζήτημα εθνικής ασφάλειας — και η μάχη για την ψήφο αρχίζει πολύ πριν ανοίξουν οι κάλπες.

Ακολούθησε το . .

Πρόσθεσε το . ως προτιμώμενη πηγή στη Google