Φοίβος Δεληβοριάς: Συγκλονίζει ο αποχαιρετισμός του στον Γιώργο Μαζωνάκη

Με μια ιδιαίτερα φορτισμένη ανάρτηση, ο Φοίβος Δεληβοριάς αποχαιρετά τον Γιώργο Μαζωνάκη. Ο γνωστός δημιουργός εστίασε στη μοναδική προσωπικότητα του τραγουδιστή, στο ξεχωριστό αποτύπωμα που αφήνει στην ελληνική μουσική, αλλά και στη βαθιά, αυθεντική σχέση που διατηρούσε με το τραγούδι και τη νυχτερινή διασκέδαση.

Ο τραγουδοποιός με το φανατικό κοινό, περιέγραψε αρχικά το σοκ που ένιωσε στο άκουσμα της είδησης του θανάτου του, γράφοντας πως «μου έφυγε η γη κάτω απ’ τα πόδια» και πως χρειάστηκε χρόνος για να συνειδητοποιήσει την απώλεια.

Ανατρέχοντας στις φορές που συνεργάστηκε με τον Γιώργο Μαζωνάκη ή βρέθηκαν μαζί, ο Φοίβος Δεληβοριάς υπογράμμισε πως ο τραγουδιστής ήταν ένας άνθρωπος που δεν είχε «καμιά σχέση με το έδαφος». Με αυτή τη φράση περιέγραψε την έντονη, αντισυμβατική και απρόβλεπτη καλλιτεχνική του φύση, την οποία θεωρεί βασική πηγή του χαρίσματός του.

Ολόκληρη η ανάρτηση του Φοίβου Δεληβοριά

«Μου έφυγε η γη κάτω απ’τα πόδια. Την αισθάνθηκα κανονικά να φεύγει. Πέρασε αρκετή ώρα μέχρι να σκεφτώ πως όσες φορές δουλέψαμε ή βρεθήκαμε παρέα, δεν υπήρχε καθόλου γη από κάτω μας. Ο Γιώργος δεν είχε καμιά σχέση με το έδαφος κι αυτό ήταν η πηγή του τεράστιου χαρίσματός του, το στοιχείο που τον κράτησε ως το τέλος μακριά από τη βαρεμάρα, την ηχητική ομοιομορφία, τη στιχουργική ρομποτική που έχει αντικαταστήσει το λαϊκό τραγούδι – πολύ πριν το ΑΙ. Λίγο πριν μπει στο στούντιο έλεγε μια μικρή, ολόδική του, προσευχή. Και ακόμα κι αν ένας στιχουργός δεν είχε καταφέρει να του δώσει κάτι σημαντικό, εκείνος του έδινε φτερά, το ανέβαζε κατ’ευθείαν στο στερέωμα. Όποιος άνθρωπος είναι έτσι, βέβαια, είναι φυσικό να γεμίζει την πραγματικότητα με τρύπες, κάθε βήμα του να είναι δίπλα στο κενό, κάθε βόλτα του στο πάλκο να είναι ένα πιθανό γκρεμοτσάκισμα.

Ο Γιώργος όμως την επιλογή του την είχε κάνει. Όχι μόνο θα μας έπαιρνε μαζί στην πτήση του , αλλά και θα την κερνούσε εξ ολοκλήρου ο ίδιος, αν ποτέ γινότανε πτώση. Δεν θα ανεχόταν λοιπόν ούτε μια μελούρα, ούτε ένα ψήγμα ηρωοποίησης, ούτε ένα εκ του ασφαλούς κατηγορώ για την «σκληρή και βρώμικη ζωή της νύχτας». Κάθε άνθρωπος τάζει τη ζωή του κάπου. Ο Γιώργος το τάμα του το έκανε στη νύχτα. Και το έκανε με τόση αγάπη και τόση βαθειά ανάγκη, που θα μείνει για πάντα αναμμένο κεράκι στον μεγάλο, σκοτεινό ουρανό.»

Πηγή: ..gr