Το ΠΑΣΟΚ ανασταίνεται κι αναστενάζει στα μπουζούκια

Υπάρχουν βράδια που η Ιστορία γράφεται στη Βουλή. Άλλα που γράφεται στην πίστα, ανάμεσα στο δεύτερο μπουκάλι και στο τρίτο κάρο λουλούδια. Το Σάββατο το βράδυ, στο «Γυάλινο Μουσικό Θέατρο», η παράσταση «Μπουζούκια στην Πίστα» μάς θύμισε ότι η Μεταπολίτευση δεν τελείωσε ποτέ. Απλώς μετακόμισε σε τραπέζι με καλή θέα στη σκηνή.

Δεκαετία του ’80 με πολυεστέρα και περμανάντ

Επί σκηνής, εξαιρετικοί μουσικοί και ερμηνευτές έστησαν, με τις απαραίτητες μεταμφιέσεις, την ατμόσφαιρα των μπουζουκιών και των σκυλάδικων της εποχής. Πουκάμισα με γιακάδες, γυαλιά ηλίου σε κλειστό χώρο και κατσαρά μαλλιά. Η μπάντα έπαιζε, η τραγουδίστρια με το μπλε λαμέ ολόσωμο έδινε ρεσιτάλ και ο φωτισμός έβαφε τα πάντα μοβ.

Το κοινό: Η πραγματική παράσταση

Η έκπληξη, όμως, ήρθε από την πλατεία. Ο ενθουσιασμός κορυφώθηκε με χορό στα τραπέζια και σημαία του ΠΑΣΟΚ να κυματίζει στα χέρια των θαμώνων. Οι επευφημίες ξεπερνούσαν σε ένταση τις κορώνες των τραγουδιστών. Κινητά στον αέρα φωτογράφιζαν για το αρχείο, και για μια στιγμή αναρωτήθηκες ποιος ήταν ο καλλιτέχνης της βραδιάς και ποιος ο καλεσμένος.

Η εθνική πασοκαρία κυλά στο αίμα του λαού, γιατί συνδέθηκε με την πηγαία διασκέδαση στα “πολιτιστικά κέντρα” και με τα γαρύφαλλα στην πίστα. Είναι σύμβολο μιας επανάστασης δικαιωματιστών που ξεκίνησε στη Μεταπολίτευση και φτάνει, δυστυχώς, ως τις μέρες μας. Ή, καλύτερα, ως τις νύχτες μας.

Το δίδαγμα (;)

Η πολιτική νοσταλγία έχει μία μεγάλη αρετή: δεν χρειάζεται πρόγραμμα, αρκεί ένα ρεφρέν. Όσο υπάρχουν τραπέζια, μπουζούκια και κάποιος με σημαία στο χέρι, το ΠΑΣΟΚ θα ανασταίνεται, θα αναστενάζει και θα ζητά «ένα ακόμα».

Και τώρα, χωρίς ίχνος σαρκασμού: η παράσταση αξίζει. Πίσω από το κέφι υπάρχει δουλειά με ακρίβεια και αγάπη για το είδος. Η Βαγγελιώ Φασουλάκη χτίζει μια σουρεάλ περσόνα του τραγουδιού. Ο Γιώργης Μανωλάκης ενσαρκώνει τον μπουζουξή της εποχής στο μπουζούκι και στη φωνή, και ο Θοδωρής Σούκας ερμηνεύει σε βίντεο στυλ. Οι τρεις τους δίνουν τον τόνο μιας βραδιάς που κρατά τέσσερις ώρες και δεν κουράζει.

Τους πλαισιώνει μια συμπαγής ζωντανή μπάντα, με τον Παναγιώτη Καπιζιώνη στο μπουζούκι, τον Άρη Κονιδάρη στο αρμόνιο, τον Στέφανο Κουρουπάκη στο ηλεκτρικό μπάσο και τον Γιώργο Παπαδόπουλο στην ηλεκτρική κιθάρα. Στα τύμπανα αναφέρεται ο Βασίλης Γιασλακιώτης. Ο φωτισμός είναι του Γιώργου Ρώμα και η ηχοληψία του Γιώργου Καρυώτη. Την παραγωγή υπογράφει η Imaginart Live.

Το αποτέλεσμα είναι ένα ζωντανό, καλοδουλεμένο αφιέρωμα στη νυχτερινή Ελλάδα του ’80, χωρίς περιττές επιτήδευσεις και με την αναγκαία δόση αυτοσαρκασμού. Οι παραστάσεις συνεχίζονται τα Σάββατα 21 και 28 Νοεμβρίου, στις 22:30. Οι τιμές είναι 15 ευρώ στην προπώληση και 17 ευρώ στην είσοδο. Αν θέλετε τραπέζι, κλείστε το νωρίς. Η σημαία, προφανώς, έρχεται από το σπίτι.

Χ.Ψ.