Παύλος Λιάρος: «Οι σφαλιάρες του Λάμπρου Κωνσταντάρα στον “Στρίγγλο που έγινε αρνάκι” ήταν αληθινές»

Μία σπάνια συνέντευξη έδωσε ο ηθοποιός, Παύλος Λιάρος, ο οποίος στην ταινία «Ο στρίγγλος που έγινε αρνάκι» είχε υποδυθεί με επιτυχία τον γιο του Λάμπρου Κωνσταντάρα και αποκάλυψε ότι πράγματι ο αξέχαστος ηθοποιός τον χτυπούσε για τις ανάγκες της ταινίας.

Ο Παύλος Λιάρος ήταν καλεσμένος την Πέμπτη (24.09.2026) στην εκπομπή «Studio στις 3» του ΣΚΑΪ και αναφέρθηκε στην καριέρα του και τη συνεργασία του με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα. Επίσης, ο γνωστός ηθοποιός μίλησε και για τη στενή του σχέση με τον Γιώργο Φούντα.

Για το πώς πήρε μέρος στην ταινία «Ο στρίγγλος που έγινε αρνάκι», ανέφερε: «Είχα τσακωθεί τότε με τον Φώσκολο στον Φίνο, θέατρο δεν είχα γιατί περίμενα ότι θα γίνει κάτι και με παίρνει ο Καραγιάννης τηλέφωνο, γιατί κάναμε παρέα, και μου λέει: “Παύλο, σε θέλει ο Αλέκος Σακελλάριος αλλά τώρα τι να πας να παίξεις, κωμωδία θα πας να παίξεις εσύ;”. Εγώ, βέβαια, στη σχολή είχα κάνει κωμωδία και τα πήγαινα καλά. Όμως επειδή ήμουν άφραγκος, τού είπα “άσε ρε Κώστα, θα παίξω να δοκιμάσω και στην κωμωδία”. Και έτσι έπαιξα».

Συνεχίζοντας να μιλά για την εν λόγω ταινία, ανέφερε ότι έκανε πολλή μεγάλη επιτυχία από την πρώτη στιγμή της προβολής της στους κινηματογράφους.

«Έκανε πολλή επιτυχία, αλλά βγήκε Φεβρουάριο και δεν πρόλαβε να κάνει καλά τον κύκλο. Δεν βγήκε για παράδειγμα Οκτώβριο ή Νοέμβριο, για να έχει «Οι σφαλιάρες του Κωνσταντάρα ήταν αληθινές. Είναι το πρώτο γύρισμα, μπαίνω και είναι η σκηνή που μπαίνει και ο Κωνσταντάρας, τσακωνόμαστε και αρχίζουν και πέφτουν σφαλιάρες. Με το που μπαίνει, τρώω μία στο κεφάλι και λέω “ωχ, θα φάμε σφαλιάρα, κάτσε να έχουμε το νου μας”», αποκάλυψε ακόμα ο ηθοποιός, προσθέτοντας: «Από εκεί και πέρα, εάν παρακολουθήσετε, θα δείτε ότι κάπως αντιδράω και αποφεύγω. Οπότε, λοιπόν, με το που έκανε κίνηση ο Κωνσταντάρας, έμπαινα σε μία υποτυπώδη άμυνα. Και εκεί που μου ρίχνει καρπαζιές, κρατούσα το κεφάλι μου και με βάραγε στο χέρι. Ξέρεις τι χέρι είχε;».

Στην ίδια συνέντευξη ο Παύλος Λιάρος μίλησε και για τη στενή του σχέση με τον Γιώργο Φούντα.

«Ο Γιώργος Φούντας είχε το γαλατάδικο του πατέρα του στου Ψυρρή. Ο πατέρας μου έμενε στην Ψυρρή και ήταν και πρωταθλητής στο μποξ και γνωρίζονταν. Κάποια στιγμή μου έλεγε ο πατέρα μου να πάω Πολυτεχνείο. Του λέω “ρε μπαμπά, δεν θέλω εγώ να πάω Πολυτεχνείο, άμα θες άφησέ με να πάω να γίνω διευθυντής ξενοδοχείου στην Ελβετία” που είχε μια σχολή και έπαιρνε 5-6 άτομα από όλη την Ελλάδα. Εγώ ήμουνα μοναχοπαίδι, η μάνα μου να με αφήσει; Του λέω “ή έτσι ή ηθοποιός”», είπε, προσθέτοντας: «Λέω λοιπόν “αφού αρέσω τι, ο Κακαβάς και ο Μπάρκουλης καλύτεροι είναι ας πούμε;”. Αυτό ήταν το σκεπτικό μου. Και λέω του πατέρα μου “θα γίνω ηθοποιός”. Το τι άκουσα δε λέγεται. Δεν μπορώ να αναφέρω αυτά που μου είπανε. Όμως η μάνα μου είχε ένα παιδί, μοναχοπαίδι. Έκλαιγε. Οπότε σηκώνεται ο πατέρας μου, λέει “θα πάω να βρω τον Γιώργο. Και αν μου πει ο Γιώργος ότι κάνεις, θα σε αφήσω να πας”»

«Μια μέρα έχω σχολάσει από το πρώτο πρότυπο που πήγαινα στην Πλάκα και γυρίζω σπίτι, μπαίνω μέσα και βλέπω τον Γιώργο Φούντα. Έπαθα πλάκα. Μου λέει “πες ένα ποίημα”. Εγώ δεν ξέρω κανένα ποίημα. Μου λέει “έλα, δεν ξέρεις ένα ποίημα”; Λέω “δεν ξέρω”. Μου λέει τον εθνικό ύμνο να μου ‘λεγε πάλι δεν θα μπορούσα να τον πω. Τέλος πάντων, κάθεται, μου παίζει, μου λέει ένα ποίημα, μου παίζει δύο ρόλους, μου λέει “αυτά πάρ’ τα”. Φαίνεται ότι κάτι είδε σε μένα βέβαια», είπε στη συνέχεια.

«Μετά από κανένα μήνα ενάμιση ξαφνικά χωρίς να το περιμένω, μου ‘ρχεται σπίτι. Εν τω μεταξύ να έχει μαζευτεί το σύμπαν. Εκτός από τους δικούς μου, ήρθε η κόρη τότε που ήταν η τότε νοικοκυρά που είχα νταραβέρι μαζί της, για να δουν εμένα πώς θα τα πω στον Φούντα. Και από εκεί βρίσκει και τη Μαρία Κυβέλου, την μετέπειτα, που και με αυτή είχα μια ιστορία. Τη φέρνει και αυτή. Και ξαφνικά βλέπω να πούμε έναν κόσμο γύρω γύρω, “αμάν” λέω. Λέω “δεν πάμε μέσα στο άλλο δωμάτιο να τα πούμε οι δυο μας;”. Όχι, μου λέει εδώ. Τέλος πάντων. […] Και είναι ένα σημείο που ο Γιώργος όταν το είπε έσπασε το δάκρυ στο μάτι του και έφυγε. Και πετάγεται ο Γιώργος απάνω. “Αυτός είναι δικός μου, τον αναλαμβάνω εγώ” και έτσι πήγα», πρόσθεσε ο Παύλος Λιάρος.