Ιράν: Διαδήλωσαν για την ελευθερία – η μία θα εκτελεστεί και η άλλη θα φυλακιστεί για 25 χρόνια

Οι νέοι Ιρανοί ήταν αυτοί που «βγήκαν μπροστά» στις διαδηλώσεις που συγκλόνισαν τη χώρα τον περασμένο Ιανουάριο, ζητώντας περισσότερη ελευθερία, αλλά και μια καλύτερη ζωή. Και το πληρώνουν ακόμη πολύ ακριβά, έστω κι αν το μόνο που έκαναν ήταν να συμμετάσχουν σε μια πορεία διαμαρτυρίας.

Απτή απόδειξη αποτελεί η περίπτωση των δίδυμων, 19χρονων αδελφών Ταράνεχ και Ρομίνα Ραχίμι. Μασκοφόροι άνδρες, οι οποίοι αργότερα αποδείχθηκε ότι είχαν σταλεί από τους Φρουρούς της Επανάστασης, εισέβαλαν στο σπίτι τους, την ώρα που κοιμούνταν και τις συνέλαβαν μέσα στη νύχτα.

Η μητέρα τους, Μαρζιέ Νουρμοχαμαντί, όπως αποκαλύπτει ο Guardian, έμαθε για την τύχη τους έπειτα από τέσσερις μήνες συνεχούς αναζήτησης και, φυσικά, αγωνίας. Κατόρθωσε να τις επισκεφθεί τον Μάιο στη φυλακή και να διαπιστώσει με τα ίδια της τα μάτια τα βασανιστήρια που είχαν υποστεί.

Σύμφωνα με τον ξάδελφό τους, που ζει στις ΗΠΑ, στα κεφάλια των δύο γυναικών υπήρχαν σημεία χωρίς μαλλιά, καθώς τις έσερναν από τα μαλλιά, ενώ τα πρόσωπά τους ήταν γεμάτα μώλωπες. Υποστηρίζει ότι οι δεσμοφύλακες πίεζαν την Ταράνεχ να υπογράψει ομολογία, απειλώντας να βιάσουν την αδελφή της μπροστά στα μάτια της.

Η μητέρα τους τις επισκέφθηκε στις φυλακές Ντοουλαταμπάντ, στο Ισφαχάν, τη μεγαλύτερη πόλη του κεντρικού Ιράν, έγινε πριν από πέντε μήνες. Τώρα έγινε γνωστό από τα ιρανικά δικαστήρια ότι η Ταράνεχ καταδικάστηκε σε θάνατο για τη συμμετοχή της στις διαδηλώσεις του Ιανουαρίου, ενώ η Ρομίνα καταδικάστηκε σε 25 χρόνια κάθειρξη. Καμία από τις δύο γυναίκες δεν έχει δει την οικογένειά της από την ημέρα της καταδίκης.

Η διαφορετική ποινική αντιμετώπιση παραμένει μυστήριο. Ο ξάδελφος των διδύμων, Μασούντ Νουρμοχαμαντί, ο οποίος ζει στη Γιούτα των ΗΠΑ, δήλωσε ότι δυσκολεύεται να κατανοήσει οτιδήποτε κάνει το καθεστώς. «Δεν ακολουθούν ούτε τους δικούς τους νόμους», σημείωσε ο Νουρμοχαμαντί, μιλώντας στον Guardian. «Υπάρχει μια προθεσμία 18 ημερών κατά την οποία οι δικηγόροι μπορούν να ασκήσουν έφεση, αλλά σε πολλές υποθέσεις εκτελέσεων το τελευταίο διάστημα αυτό δεν έχει συμβεί. Απλώς καταδικάζουν τα παιδιά, τα παίρνουν και τα εκτελούν, τα κρεμούν. Επομένως, τίποτα, πραγματικά τίποτα, δεν βγάζει νόημα».

Ο 43χρονος Νουρμοχαμαντί ανέφερε ότι πιστεύει πως η Ταράνεχ καταδικάστηκε σε θάνατο διά απαγχονισμού ακριβώς επειδή είναι εμφανώς αθώα. «Βλέπεις τα μάτια της και καταλαβαίνεις αμέσως ότι είναι ένας καλός άνθρωπος», είπε. «Η αίσθησή μου είναι ότι θέλουν να φοβίσουν τον κόσμο και να πουν: Κοιτάξτε, δεν έχει σημασία πόσο καλός είσαι, δεν έχει σημασία πόσο αθώος είσαι, μπορούμε να σε πιάσουμε. Μην ξαναβγείτε στους δρόμους».

Παρά τις πρακτικές δυσκολίες που έχει προκαλέσει ο πόλεμος με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, ο οποίος ξεκίνησε τον Φεβρουάριο, το Ιράν έχει εκτελέσει περισσότερους από 500 ανθρώπους φέτος, μεταξύ των οποίων τουλάχιστον 29 άτομα που συνδέονται με τις αντικυβερνητικές διαδηλώσεις του Ιανουαρίου. Τουλάχιστον 16 γυναίκες περιλαμβάνονται μεταξύ των εκτελεσθέντων.

Εκατοντάδες ακόμη διαδηλωτές έχουν είτε καταδικαστεί σε θάνατο είτε αντιμετωπίζουν κατηγορίες που επισύρουν την εσχάτη των ποινών, μεταξύ αυτών περισσότεροι από 70 στο Ισφαχάν. Τον περασμένο μήνα, η Βρετανία και άλλες 30 χώρες υπέγραψαν κοινή δήλωση με την οποία καταδίκασαν τις εκτελέσεις διαδηλωτών του Ιανουαρίου, χαρακτηρίζοντάς τις ως προσπάθεια φίμωσης κάθε διαφωνίας.

Ο Νουρμοχαμαντί, ειδικός στον τομέα της τεχνολογίας πληροφορικής στην υγεία, ο οποίος έφτασε στις ΗΠΑ από το Ιράν πριν από 22 χρόνια, αποφάσισε να μιλήσει δημόσια, παρά τις απειλές θανάτου που έχει δεχθεί μέσω γραπτών μηνυμάτων και μέσων κοινωνικής δικτύωσης από ανθρώπους που υποστηρίζουν ότι γνωρίζουν τη διεύθυνση του σπιτιού του.

Οπως είπε, η υπόθεση των ξαδέλφων του θα πρέπει να ενισχύσει την αποφασιστικότητα για τον τερματισμό του ισλαμικού καθεστώτος. Οι δύο γυναίκες συμμετείχαν στις διαδηλώσεις στις 8 και 9 Ιανουαρίου στο Ισφαχάν, μαζί με άλλα 18 εκατομμύρια ανθρώπους. Εναν μήνα αργότερα, οι άνδρες που ήρθαν να τις συλλάβουν τις έβγαλαν από το σπίτι με σακούλες στο κεφάλι τους και χωρίς να δώσουν καμία εξήγηση.

«Η οικογένεια δεν ήξερε πού βρίσκονταν», είπε ο Νουρμοχαμαντί. «Δεν είχαν ιδέα. Τις έψαχναν παντού, σε διάφορα δικαστήρια, σε νοσοκομεία. Τότε η θεία μου δέχθηκε ένα τηλεφώνημα που έλεγε: Εχουμε τα κορίτσια σας. Ελάτε να τα δείτε στη φυλακή».

Η στιγμή που η θεία του είδε τις κόρες της ήταν συγκλονιστική, είπε ο Νουρμοχαμαντί. «Δεν αναγνώρισε τα ίδια της τα παιδιά. Τις είχαν ξυλοκοπήσει, τα πρόσωπά τους ήταν πολύ πρησμένα, είχαν μελανιές σε όλο τους το σώμα, σπασμένους αγκώνες, αρθρώσεις των δαχτύλων, πόδια. Και ουσιαστικά δεν είχαν μαλλιά, επειδή τις τραβούσαν από τα μαλλιά και τις έσερναν από το ένα κελί στο άλλο. Εμαθε ότι είχαν κρατηθεί σε απομόνωση».

Η Μαρζιέ Νουρμοχαμαντί, η οποία μεγάλωσε μόνη της τις κόρες της, που είναι πλέον 20 ετών, δεν επιτράπηκε να παραστεί στη δίκη τους. Οι δικηγόροι τους υποστήριξαν ότι η Ταράνεχ είπε στο δικαστήριο πως όλες οι ομολογίες και οι παραδοχές είχαν αποσπαστεί μέσω βασανιστηρίων.

Σύμφωνα με τις ίδιες καταγγελίες, δεν παρουσιάστηκε κανένα στοιχείο που να αποδεικνύει ότι οι αδελφές είχαν εμπλακεί σε περιστατικά βίας, ενώ δεν είχαν συμμετάσχει ποτέ ξανά στο παρελθόν σε διαδηλώσεις.

«Η μητέρα μου μένει μαζί μου», είπε ο Νουρμοχαμαντί. «Δεν υπάρχει ούτε μία στιγμή που να περνάω από δίπλα της και να μην κλαίει».

Ακολούθησε το . .

Πρόσθεσε το . ως προτιμώμενη πηγή στη Google