Η δίκη – θρίλερ: Ποιος ή τι σκότωσε τον Βαλυράκη;

Μπόλικο υλικό για κινηματογραφιστές και σεναριογράφους έχει στα «σπλάχνα» της η υπόθεση Σήφη Βαλυράκη. Υλικό για καθηλωτικό θρίλερ. Η αθώωση των δυο κατηγορούμενων αδελφών ψαράδων, με πλειοψηφία 6-1, είναι η δικαστική κατάληξη της μοιραίας νύχτας της 24^ης Ιανουαρίου 2021, με κεντρικό πρόσωπο έναν πρώην υπουργό, που υπερέβαινε τις συνήθεις πολιτικές διαστάσεις, χάρη στο διακριτό θάρρος και την αντιστασιακή δράση του. Η πλοκή του θρίλερ θα είχε ανατροπές, εκπλήξεις, σκηνές υψηλής έντασης – ανάλογης της δήλωσης για «παρακράτος», που έκανε  η σύζυγος του θύματος, η ζωγράφος Μίνα Παπαθεοδώρου – Βαλυράκη στο άκουσμα της απόφασης.

Ηταν ακριβοδίκαιη η απόφαση, ή μήπως πρόκειται για δικαστική πλάνη; Εύκολο δεν είναι να ψυχανεμιστεί κανείς το κλίμα μέσα στη δικαστική αίθουσα, αν δεν έχει παρακολουθήσει μέρα προς μέρα τη διαδικασία. Αν δεν διαθέτει όλο το παζλ των δεδομένων απλωμένο μπροστά του. Kι αν δεν έχει «κοιτάξει» με το δικό του, προσωπικό βλέμμα τα πρόσωπα των ενόρκων και των δικαστικών λειτουργών, στο ακροατήριο, και τις κοινές συσκέψεις τους. Εκεί όπου ξεδιπλώνονται οι αμφιβολίες – τα «ίσως», τα «μήπως», τα «δεν» -, και η λογική πίσω από αυτά. Στο δωμάτιο, όπου η δύναμη των τεκμηρίων μπαίνει στο ζύγι με το γράμμα του νόμου, τις ατομικές πεποιθήσεις, αλλά και τους προσωπικούς δαίμονες, τους φόβους και τις προκαταλήψεις όσων καλούνται να εκφέρουν κρίση.

Στο Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο (ΜΟΔ), αποφάσισαν τρεις τακτικοί δικαστές και τέσσερις ένορκοι – λαϊκοί δικαστές όπως αποκαλούνται. Ο εισαγγελέας είχε ήδη διατυπώσει την πρότασή του για ενοχή των κατηγορουμένων, πλην όμως ο ίδιος δεν ψηφίζει. Το 6 -1 της αθώωσης διαμορφώθηκε με τον πρόεδρο του δικαστηρίου να μειοψηφεί, η κρίση του ταυτίστηκε με αυτή του εισαγγελικού λειτουργού.

Το γραφείο του Αλέξη Κούγια, που είχε αναλάβει την υπεράσπιση των ψαράδων, εξέδωσε ανακοίνωση, με την οποία κατακεραυνώνει τα ΜΜΕ για τα όσα «ψευδώς διασπείρονται», και τη «συστηματικά μονόπλευρη παρουσίαση της υπόθεσης υπέρ των ισχυρισμών της αντιδίκου πλευράς», σημειώνοντας ότι «η αθωότητα των εντολέων μας δεν βασίστηκε απλώς σε αμφιβολίες, αλλά σε βεβαία δικανική πεποίθηση περί μη τέλεσης του αδικήματος της ανθρωποκτονίας από τους δύο ψαράδες κατηγορουμένους».

Ο Κώστας Παπαδάκης, εκ των συνηγόρων της οικογένειας Βαλυράκη, είναι προσεκτικός στους χαρακτηρισμούς του, μιλώντας στο .. Δεν πέφτει στην παγίδα του εύκολου αναθέματος, εξηγεί ωστόσο ότι το «γιατί» της αθώωσης δεν έχει φωτισθεί ακόμη. «Ηταν η λιγότερο αναμενόμενη απόφαση», επιλέγει να πει. «Το σκεπτικό δεν έχει προς το παρόν κοινοποιηθεί, θα γίνει ύστερα από μήνες, και αφότου καθαρογραφεί η απόφαση. Δεν ξέρουμε αν μπορούμε να μιλάμε για βεβαία δικανική πεποίθηση».

Και συμπληρώνει ο συνήγορος: «Τα μοναδικά ομιλούντα πρόσωπα στη δίκη, ο πρόεδρος και ο εισαγγελέας, τάχθηκαν υπέρ της ενοχής των κατηγορουμένων. Και η κρίση του προέδρου βαρύνει ιδιαίτερα. Από τους είκοσι δικαστικούς λειτουργούς που έχουν μέχρι στιγμής (από την ώρα του θανάτου Βαλυράκη) συμμετοχή στη διερεύνηση της υπόθεσης, οι δεκατρείς έχουν αποφανθεί υπέρ της ενοχής των ψαράδων».

Στοιχεία και λυγμοί

Η δίκη ξεκίνησε στις 22 Σεπτεμβρίου του 2025. Την Πέμπτη 8 Οκτωβρίου 2026, περίπου έναν χρόνο μετά, στην 63^η δικάσιμο, ακούστηκε η ετυμηγορία του δικαστηρίου. Το «παρών» στη δικαστική αίθουσα έδωσαν φίλοι και συνεργάτες του εκλιπόντος, στελέχη του ΠΑΣΟΚ – ο Κώστας Λαλιώτης, ο Νίκος Σηφουνάκης, ο Μιχάλης Καρχιμάκης ο Ευάγγελος Αποστολάκης, ο Γιάννης Βαρδακαστάνης, ο Μανώλης Χνάρης, η Ευαγγελία Λιακούλη.

Το «αθώοι» ακολούθησε συναισθηματική φόρτιση – κάποιοι από την πλευρά του εδωλίου αναλύθηκαν σε λυγμούς. Οι κατηγορούμενοι είχαν επιμείνει στην αθωότητά τους, όταν απολογήθηκαν, υποστηρίζοντας ότι την επίμαχη ημέρα δεν βγήκαν για ψάρεμα. «Δεν αντέχουμε άλλο. Υποφέρουμε, υποφέρουν και τα παιδιά μας», είχε πει ένας εξ αυτών.

Η απόφαση γέννησε οργή στην οικογένεια, η οποία εξακολουθεί να μιλά για καθαρή δολοφονία. Προκάλεσε αίσθηση εντός και εκτός του ακροατηρίου. Το δικαστικό ρεπορτάζ έχει καταγράψει σκηνές και στοιχεία, τα οποία – μεμονωμένα – θα έπαιρνε όρκο κανείς ότι είχαν φέρει τους ψαράδες ένα βήμα πριν από τη φυλακή.

«Δέχθηκα πιέσεις για να μην καταθέσω», είχε πει ο βασικός αυτόπτης μάρτυρας της υπόθεσης. Ενώπιος ενωπίω με τους ψαράδες, ο ίδιος αναγνώρισε τους θύτες της μοιραίας νύχτας. «Ο ένας ήταν όρθιος και χτυπούσε, ο δεύτερος ήταν σκυφτός. Δεν ξέρω τι έκανε. Τον χτύπησε για να τον αποτελειώσει; Δεν το είδα, είδα μόνο ότι ήταν σκυφτός». Και πρόσθεσε: «Σαν να του την είχανε στημένη. Πήγαν κατευθείαν επάνω του… δεν ξέρω αν είχε γίνει κάτι τις προηγούμενες ημέρες».

Τεχνικός πληροφορικής, τον οποίο είχε ορίσει η οικογένεια του θύματος, συνέταξε έκθεση για τα ψηφιακά αρχεία της υπόθεσης, κάνοντας λόγο και για ένα εμφανώς μεγαλύτερο σκάφος, το οποίο φαίνεται σε εικόνες drone να κάνει κυκλικές κινήσεις.

Τα ιατροδικαστικά ευρήματα, κρανιοεγκεφαλικές και άλλες κακώσεις, έδειξαν ότι ο θάνατος του Σήφη Βαλυράκη ήταν βέβαιος, ακόμη κι αν δεν έπεφτε στη θάλασσα.

Κατά την αγόρευσή του, ο εισαγγελέας της έδρας απέδωσε «εγκληματική συμπεριφορά» στους κατηγορούμενους, υπογραμμίζοντας ότι χτύπησαν τον Βαλυράκη με κοντάρι και τον εγκατέλειψαν στη θάλασσα. Κι όλα αυτά «για μια ασήμαντη αφορμή».

Ανατροπές πριν και μετά

Δεν είναι μία και δυο οι ανατροπές στη διερεύνηση της υπόθεσης, από τη φάση της προδικασίας ακόμη. Ο θάνατος Βαλυράκη αποδόθηκε αρχικώς σε ατύχημα από την προπέλα του δικού του σκάφους, του φουσκωτού «Μίνα». Και η πρώτη εισαγγελική πράξη, το 2021, συνδέθηκε με απαλλακτική διάταξη. Ασκήθηκε έφεση – με επιμονή της οικογένειάς του – για να ανοίξει ο φάκελος ξανά. Η άσκηση κακουργηματικής δίωξης από την Εισαγγελία Εφετών Ευβοίας θεωρήθηκε μεγάλη νίκη για την οικογένεια του εκλιπόντος.

Εκπλήξεις δεν αποκλείονται ακόμη και σήμερα, που η δίκη έχει πάρει πια την τροπή της: είναι ανοικτό το ενδεχόμενο ο εισαγγελέας Εφετών να εφεσιβάλει τη απόφαση του δικαστηρίου αυτεπαγγέλτως, πέρα από το σχετικό αίτημα που προτίθεται να καταθέσει το στενό συγγενικό περιβάλλον του Σήφη Βαλυράκη. Στην περίπτωση που αυτό το σενάριο ευδοκιμήσει, η δίκη θα επαναληφθεί. Αν η έφεση τελικά δεν ασκηθεί, η απόφαση θα είναι τελεσίδικη, αλλά όχι αμετάκλητη. Η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου, ή και η Εισαγγελία Εφετών ακόμη, θα μπορούσε τότε να παίξει τον δικό της ρόλο για την αναίρεσή της.

Σε κάθε περίπτωση, το σημερινό σκηνικό, ουσιαστικά το σκεπτικό της απόφασης για την αθώωση των ψαράδων, αναμένεται να επηρεάσει την έκβαση μιας άλλης υπόθεσης, που εκτυλίσσεται δικαστικά, με χαμηλό προφίλ και εκ παραλλήλου. Αυτή τη φορά στο Μονομελές Ναυτοδικείο Αθηνών, ως προς τη διαδικασία που αφορά τους λιμενάρχες Χαλκίδας και Ερέτριας, με τις κατηγορίες της απόπειρας υπόθαλψης εγκληματία και ψευδούς βεβαίωσης. Οι δυο λιμενάρχες είχαν λάβει μέρος στις έρευνες για τις συνθήκες θανάτου του πρώην υπουργού, για να βρεθούν τελικά ποινικά υπόλογοι, με διάταξη της Εισαγγελίας του Αναθεωρητικού Δικαστηρίου – με την οποία έγιναν εν μέρει δεκτές οι προσφυγές της οικογένειας Βαλυράκη.

Οπως είχε δηλώσει η υπεράσπιση της οικογένειας, «τα δυο στελέχη του Λιμενικού χάλκευσαν – κατασκεύασαν ψεύτική κατάθεση του αυτόπτη μάρτυρα (…), τον οποίο πίεσαν να ανακαλέσει και να δηλώσει αναληθώς ότι δεν ήταν αυτόπτης και ότι ψευδώς εμφανίστηκε ως αυτόπτης και κατέθεσε».

Ο κ. Παπαδάκης εξήγησε στο . ότι η τελευταία δικάσιμος του Πενταμελούς Ναυτοδικείου Αθηνών είχε ορισθεί για τις 30 Σεπτεμβρίου 2026, ενόψει όμως της απόφασης του Μεικτού Ορκωτού Δικαστηρίου αναβλήθηκε.

Ο μεγάλος θυμός και η μοιραία νύχτα

Η Μίνα Παπαθεοδώρου – Βαλυράκη, στην κατάθεσή της στο ΜΟΔ είχε χαρακτηρίσει τους ψαράδες «αδίστακτους ανθρώπους που είχαν μίσος εναντίον του», καθώς και «χρυσαυγίτες».  «Οι κατηγορούμενοι αποτελούν τον τρόμο του Ευβοϊκού», είχε πει. «Δεν μας άφηναν να πάρουμε στοιχεία, συναντήσαμε πλήρη άρνηση».

Στον απόηχο της απόφασης, ο θυμός της αποτυπώθηκε σε ανάρτησή της στα social media. Χαρακτηρίζοντας τη δίκη «συγκλονιστική», στηλίτευσε τη στάση και των 4 ενόρκων («κοιμόντουσαν με κλειστά τα μάτια πραγματικά!», γράφει επί λέξει), αλλά και των δυο δικαστών της σύνθεσης (σσ: οι οποίες ψήφισαν υπέρ της αθώωσης), για έλλειψη πραγματικού ενδιαφέροντος και ενασχόληση με άλλα πράγματα («κινητό», «γυαλιά», «μαλλιά») κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας.

Η ίδια είχε εξηγήσει στην κατάθεσή της ότι ο Βαλυράκης ήταν δεινός κολυμβητής και έκανε υποβρύχιο ψάρεμα χωρίς μπουκάλες. «Ποτέ στη θάλασσα δυστυχώς δεν είχε το κινητό του», είχε τονίσει, περιγράφοντας με λεπτομέρειες την αγωνιώδη αναμονή της για την επιστροφή του στο σπίτι της Ερέτριας – κάθε τρεις και λίγο με τα κιάλια στην ταράτσα, μήπως και δει τη βάρκα.

«Ο Βαλυράκης ατύχημα στη θάλασσα δεν είχε ποτέ. Ο Βαλυράκης που κολύμπησε Κέρκυρα – Αλβανία; (σσ: όταν απέδρασε από τη φυλακή) Δεν ήταν 77, ήταν σαν 50. Γυμναζόταν, είχε πειθαρχία. Ηταν πιο υγιής από εμένα. Τον προκάλεσαν και τον δολοφόνησαν. Ο Σήφης δεν το περίμενε, αυτό ήταν σφαγιασμός, ο θάνατος του Σήφη δεν μπορεί να είναι ατύχημα …».

Ακολούθησε το . .

Πρόσθεσε το . ως προτιμώμενη πηγή στη Google