Γκάφα ολκής από την υφυπουργό Εξωτερικών Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου

Έντονο προβληματισμό προκαλεί η πρόσφατη τοποθέτηση της υφυπουργού Εξωτερικών, Αλεξάνδρας Παπαδοπούλου, κατά τη διάρκεια ομιλίας της στο London School of Economics.

Πιο συγκεκριμέα, αναφερόμενη στις επιπτώσεις του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου, η διπλωμάτης επέλεξε μια ρητορική αποστροφή που, αντί να αποσαφηνίσει τις ελληνικές θέσεις ενώπιον του διεθνούς ακροατηρίου, δημιούργησε εύλογες απορίες γύρω από τη διατύπωση των εθνικών γραμμών.

Ειδικότερα σύμφωνα με το Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, η κυρία Παπαδοπούλου τόνισε ότι στην περίπτωση της συμφωνίας Άγκυρας και Τρίπολης δεν έχουμε να κάνουμε με κάποιον βράχο στο Αιγαίο ή με ένα μικρό νησί, αλλά με την Κρήτη, ένα μεγάλο νησί το οποίο το μνημόνιο αγνοεί πλήρως. Η προσπάθεια αυτή να αναδειχθεί το μέγεθος της παρανομίας μέσα από τη γεωγραφική έκταση της Κρήτης κατέληξε να γεννήσει αναπόφευκτους συνειρμούς.

«Δεν μιλάμε για έναν βράχο στο Αιγαίο ή ένα μικρό νησί. Μιλάμε για την Κρήτη, ένα μεγάλο νησί, το οποίο το μνημόνιο αντιμετωπίζει σαν να μην υπάρχει», είπε – σύμφωνα τουλάχιστον με το ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Το ζήτημα της διάκρισης ανάμεσα σε μικρά και μεγάλα νησιά

Η συγκεκριμένη δήλωση άνοιξε άμεσα έναν κύκλο ερωτημάτων σχετικά με το μήνυμα που εκπέμπεται προς τα έξω. Το βασικό σημείο τριβής έγκειται στο αν μια τέτοια σύγκριση αφήνει περιθώρια παρερμηνείας, υπονοώντας ότι η αυθαιρεσία του τουρκολιβυκού συμφώνου θα είχε διαφορετικό βάρος εφόσον αφορούσε μια μικρότερη νησιωτική περιοχή, όπως το Καστελόριζο, ή μια απομονωμένη βραχονησίδα.

Σημειώνεται πως στο Υπουργείο Εξωτερικών είναι σαφές πως το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας αποτελεί σταθερό θεμέλιο της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής.

Ακόμη κι αν η αναφορά της υφυπουργού εντάσσεται στην προσπάθεια να γίνει άμεσα κατανοητή η τουρκική παραβατικότητα σε ένα ακαδημαϊκό κοινό του εξωτερικού, η εμπειρία δείχνει ότι στη διπλωματία οι λέξεις έχουν αυστηρό ειδικό βάρος. Ιδιαίτερα σε περιόδους κατά τις οποίες η άλλη πλευρά επιδιώκει να γκριζάρει ζώνες και δικαιώματα, η διατύπωση των εθνικών θέσεων δεν επιδέχεται εκπτώσεις ή ρητορικά σχήματα λόγου.