Γιατί τα σκυλιά επιτίθενται στις αρκούδες;

Την περασμένη εβδομάδα, ένα γαλλικό μπουλντόγκ έγινε πρωτοσέλιδο όταν ήρθε αντιμέτωπο με μια αρκούδα που επιτέθηκε στον ιδιοκτήτη του έξω από το σπίτι τους στη βόρεια Καλιφόρνια. Πριν από λίγους μήνες, ένα χάσκι από το Κονέκτικατ έγινε viral όταν έτρεψε σε φυγή μια μαύρη αρκούδα έτοιμη να ορμήσει σε ένα ανυποψίαστο εξάχρονο παιδί που έπαιζε στον δρόμο εισόδου σπιτιού, ενώ πέρυσι, ένα μικρό πομεράνιαν έδιωξε μια αρκούδα από σπίτι στη Βρετανική Κολομβία του Καναδά.

Τέτοιες ιστορίες φαίνεται να επιβεβαιώνουν τον δεσμό ανάμεσα στους σκύλους και τους ανθρώπους, που έχει δημιουργηθεί εδώ και 10.000 χρόνια. Ωστόσο, σύμφωνα με ρεπορτάζ των New York Times, αποκαλύπτουν και μια πιο σύνθετη πραγματικότητα. Σε συναντήσεις με αρκούδες στη φύση, οι σκύλοι είναι εκείνοι που εκδηλώνουν επιθετική συμπεριφορά στο 54% των περιστατικών, σύμφωνα με μια πρόσφατα δημοσιευμένη μελέτη.

Η έρευνα του Πανεπιστημίου της Γιούτα στις ΗΠΑ και άλλων επιστημονικών ιδρυμάτων, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Journal of Wildlife Management, δείχνει ότι σχεδόν στο 36% των συναντήσεων οι σκύλοι δεν έσπευσαν να υπερασπιστούν τους ιδιοκτήτες τους – ενώ κατάφεραν να τους ειδοποιήσουν για την παρουσία αρκούδας μόλις στο 9% των περιπτώσεων.

Οι μαύρες αρκούδες έχουν 3,6 φορές περισσότερες πιθανότητες να εμπλακούν σε τέτοια περιστατικά σε σχέση με τις καφέ αρκούδες, ενώ τα σκυλιά που εμπλέκονται σε αυτές τις συγκρούσεις είναι μεσαίου μεγέθους. Για τις σύγχρονες αρκούδες τα σκυλιά είναι απλώς συγγενείς των λύκων, με τους οποίους ανταγωνίζονται για τους πόρους του φυσικού τους περιβάλλοντος. Σύμφωνα με την έρευνα υπάρχει μακρά ιστορία ανταγωνισμού ανάμεσα στα δύο είδη.

Ο επικεφαλής της μελέτης, καθηγητής του Πανεπιστημίου της Γιούτα, δρ Τομ Σμιθ, ειδικός σε θέματα που αφορούν τις συναντήσεις αρκούδων με άλλα είδη, αναφέρει στους New York Times ότι η διεξαγωγή της του ανατέθηκε από αξιωματούχους των καναδικών εθνικών πάρκων, καθώς ένα ζευγάρι και ο σκύλος τους σκοτώθηκαν πριν από τρία χρόνια από μια καφέ αμερικανική αρκούδα γκρίζλι σε απομακρυσμένη περιοχή του Εθνικού Πάρκου Μπανφ, στην πόλη Αλμπέρτα.

Η διεξαγωγή ελεγχόμενων πειραμάτων με τη συμμετοχή αρκούδων, σκύλων και ανθρώπων είναι αδύνατη για προφανείς ηθικούς λόγους, με αποτέλεσμα πολλοί ειδικοί να διστάζουν να αποδεχτούν τα συμπεράσματα της μελέτης, ακόμη και αν αυτά είναι σε γενικές γραμμές εύλογα. Αλλά οι ερευνητές γνώριζαν από την αρχή αυτές τις προκλήσεις.

Η δρ Λάνα Καρνιέλο, ανεξάρτητη επιστήμονας με έδρα την πόλη Κάμπελ Ρίβερ της Βρετανικής Κολομβίας –και εκ των συγγραφέων της μελέτης– επισημαίνει στους New York Times ότι σε περιοχές όπου ζουν αρκούδες στη Βόρεια Αμερική, οι περισσότερες συναντήσεις τους με σκύλους δεν καταγράφονται επίσημα. Οι ερευνητές αναγκάστηκαν να καταφύγουν σε αναφορές εφημερίδων, βιβλίων, κυβερνητικών αρχείων και του διαδικτύου, για μια εικόνα αυτών των συναντήσεων.

Ο Σμιθ, η Καρνιέλο και οι συνεργάτες τους εξέτασαν συνολικά 326 καταγεγραμμένες συναντήσεις μεταξύ σκύλων και αρκούδων, οι οποίες έλαβαν χώρα μεταξύ 1901-2023. Η μελέτη τους αφορούσε κυρίως μαύρες και καφέ αρκούδες, καθώς και μικρό αριθμό πολικών αρκούδων. Περίπου το ένα τρίτο των περιστατικών σημειώθηκε σε προσβάσιμα σημεία εθνικών δρυμών ή σε αυλές αγροτικών κατοικιών, ενώ τα υπόλοιπα έλαβαν χώρα σε πιο απομακρυσμένες περιοχές της άγριας φύσης.

Το σαφές πρώτο συμπέρασμα που προκύπτει από τα στοιχεία είναι ότι στο 85% των περιστατικών οι σκύλοι ήταν ελεύθεροι, χωρίς λουρί. Τα τετράποδα που δεν είναι δεμένα έχουν περισσότερες ευκαιρίες να βρεθούν ξαφνικά αντιμέτωπα με αρκούδες. Δεδομένης της εξελικτικής αντιπαλότητας των δύο ειδών, οι συναντήσεις τους είναι απίθανο να είναι φιλικές, όπως αναφέρει η Καρνιέλο στους New York Times.

Συχνά οι σκύλοι επιστρέφουν τρέχοντας στους ιδιοκτήτες τους αφού συναντήσουν αρκούδα, όπως συνέβη σε 27 συνολικά περιπτώσεις που εξετάστηκαν. Στο 70% αυτών των περιπτώσεων ο ιδιοκτήτης τους υπέστη τραυματισμό από την αρκούδα. Η μελέτη υποδηλώνει ότι η παρουσία σκύλου δεν καθιστά απαραίτητα ασφαλέστερο τον άνθρωπο στην άγρια ​​φύση – συμπέρασμα που προκαλεί τις αντιδράσεις ορισμένων λάτρεων της φύσης και ειδικών.

Διάφοροι οργανισμοί στις ΗΠΑ και στον Καναδά μεταφέρουν στους New York Times τις επιφυλάξεις τους σχετικά με την έρευνα. Θεωρούν ότι υπάρχουν συγκεκριμένες ράτσες σκύλων, όπως τα αρκουδόσκυλα Καρέλιαν, που φημίζονται για την ικανότητά τους να απομακρύνουν τις αρκούδες χωρίς να προκαλούν θανατηφόρες συγκρούσεις.

Ορισμένες ράτσες, όπως ο ποιμενικός Τουρκίας και ο ορεινός σκύλος των Πυρηναίων, είναι γνωστό ότι απωθούν αποτελεσματικά τις αρκούδες, καθώς είναι ανθεκτικά ζώα, με έντονο ένστικτο προστασίας της περιοχής τους και επιβλητικό γάβγισμα. Τα χάσκι δεν είναι εξίσου αποτελεσματικά, εν μέρει γιατί έχουν την τάση να κυνηγούν – και ενδέχεται να προκαλέσουν τις αρκούδες που υποχωρούν.

Οι συντάκτες της έρευνας αναφέρουν στους New York Times ότι το να αφήνει κανείς σκύλους ελεύθερους σε περιοχές όπου ζουν αρκούδες ενέχει κινδύνους για όλους τους εμπλεκόμενους. Παράλληλα, όπως ισχυρίζονται, οι σκύλοι που δεν είναι δεμένοι μπορούν να προκαλέσουν γενικότερη αναστάτωση στην άγρια ​​ζωή.

Ακολούθησε το . .

Πρόσθεσε το . ως προτιμώμενη πηγή στη Google