Γιατί, Κριστιάνο, το έκανες αυτό στον Ρονάλντο;

Οταν ο τινέιτζερ Κριστιάνο Ρονάλντο πέρασε για πρώτη φορά την πόρτα του προπονητικού καμπ της εθνικής ομάδας της Πορτογαλίας, το 2003, το 40% του παγκόσμιου πληθυσμού δεν είχε γεννηθεί ακόμη. Εμφανίστηκε με ένα καπέλο του μπέιζμπολ φορεμένο ανάποδα, τεράστια γυαλιά ηλίου και με ακουστικά στα αυτιά, με τους ήχους της αγαπημένης του μουσικής να φτάνουν πολλά μέτρα μακριά. Ολοι αντιλήφθηκαν ότι δεν επρόκειτο, απλώς, για έναν υπέρ-ταλαντούχο ποδοσφαιριστή, αλλά και για ένα παιδί που ήθελε να τραβάει την προσοχή με οποιονδήποτε τρόπο.

Δεν έβγαλε το καπέλο, γράφει το BBC Sport, ούτε στο γεύμα της ομάδας, όταν κάθισε δίπλα σε τεράστιες προσωπικότητες του πορτογαλικού ποδοσφαίρου όπως ο Λουίς Φίγκο και ο Ρουί Κόστα. Ο (τότε) προπονητής του, Λουίς Φελίπε Σκολάρι, τον επέπληξε μπροστά σε όλους. Αργότερα τον κάλεσε στο γραφείο του και του είπε πως, αν ονειρεύεται να γίνει κάποτε αρχηγός και ηγέτης της ομάδας, θα πρέπει να αλλάξει συμπεριφορά.

Η διεθνής του καριέρα άρχισε με μια τεράστια απογοήτευση. Το κλάμα του 19χρονου Κριστιάνο αμέσως μετά τη λήξη του αγώνα εναντίον της Ελλάδας, στον τελικό του Euro 2024 στη Λισαβώνα, έγινε παγκόσμιο θέαμα. Από πολύ νωρίς μάθαμε ότι δεν άντεχε την ήττα. Οι Πορτογάλοι λένε ότι η ακόρεστη δίψα του για επιτυχίες έχει την αφετηρία της σε εκείνο το αναπάντεχο βατερλό των «Θαλασσοπόρων».

Οι συναισθηματικοί του δεσμοί με την ομάδα της χώρας του σφυρηλατήθηκαν ένα χρόνο αργότερα με αφορμή ένα τραγικό γεγονός. Τον Σεπτέμβριο του 2005, ενώ βρισκόταν με την αποστολή της εθνικής Πορτογαλίας στη Ρωσία, ο Σκολάρι και ο Φίγκο τον επισκέφθηκαν στο δωμάτιό του για να του πουν ότι πέθανε ο πατέρας του. Ο προπονητής του πρότεινε να επιστρέψει αμέσως στο σπίτι του, όμως ο Κριστιάνο απάντησε ότι θα έμενε εκεί, με τους συμπαίκτες του, και θα αγωνιζόταν κανονικά. Εκείνες οι δύσκολες στιγμές τον έφεραν ακόμη πιο κοντά με τους υπόλοιπους πορτογάλους διεθνείς και τον Σκολάρι, τον οποίο έκτοτε αποκαλούσε «πατέρα».

Το 2006 ο Φίγκο αποσύρθηκε. Η φανέλα με το «7» έγινε δική του (μέχρι τότε φορούσε το «17») και η εθνική Πορτογαλίας, το… βασίλειό του. Κι εκείνος, ο βασιλιάς που οι Πορτογάλοι προσδοκούσαν επί δεκαετίες.

Πριν από τον Ρονάλντο, η Πορτογαλία δεν είχε κερδίσει, ποτέ, τίποτα. Η κορυφαία της στιγμή ήταν η τρίτη θέση στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1966. Επί των ημερών του -23 χρόνια και 35 μέρες- κατέκτησε εννέα τρόπαια. Μεταξύ άλλων, το Euro του 2016 και δύο Nations League (2019, 2025).

Πριν από τον Ρονάλντο, η Πορτογαλία είχε εμφανιστεί σε μόλις τρία από τα 17 Μουντιάλ. Επί των ημερών του έπαιξε σε έξι – δεν απουσίασε ούτε μια φορά.

Πριν από τον Ρονάλντο, η Πορτογαλία είχε συμμετάσχει σε τρεις από τις 12 τελικές φάσεις του Euro. Επί των ημερών του ήταν εκεί -και υπολογίσιμη δύναμη- σε πέντε από πέντε.

Στη διεθνή του καριέρα πέτυχε ρεκόρ που δύσκολα θα καταρριφθούν στο ορατό μέλλον. Εκπροσώπησε τη χώρα του σε 13 κορυφαία τουρνουά, συμπλήρωσε 234 συμμετοχές (26 περισσότερες από οποιονδήποτε άλλον παίκτη στην Ιστορία του ποδοσφαίρου) και σκόραρε 146 γκολ (20 περισσότερα από τον δεύτερο στη λίστα, Λιονέλ Μέσι). Αλλά αυτοί οι αδιανόητοι αριθμοί του δεν αρκούν για να περιγράψουν αυτό που ήταν ο «CR7» για τους Πορτογάλους.

Το έχει εξηγήσει ο Κοέλιο. Εμφανίστηκε σε μια εποχή που αυτό το έθνος των 11 εκατομμυρίων ανθρώπων αναζητούσε τη διεθνή αναγνώριση, ένα λόγο για να γίνει άξιο θαυμασμού στα μάτια όλου του Κόσμου. Αυτή την περηφάνια την προσέφερε στη χώρα η εθνική του Ρονάλντο, αλλά και ό,τι ο συμπατριώτης τους πέτυχε σε συλλογικό επίπεδο. Ενα σημαντικό μέρος των φιλάθλων είχε σοβαρές ενστάσεις για τον χαρακτήρα του, για τη συμπεριφορά του απέναντι σε όποιον ομοσπονδιακό προπονητή τολμούσε να διαφωνήσει μαζί του (αρχίζοντας με τον Κάρλος Κεϊρόζ το 2010), όμως όλοι ανέχονταν το «υπέρ-εγώ» του. Επειδή οδηγούσε την ομάδα τους σε ύψη που κανείς, ποτέ, δεν περίμενε ότι θα έφτανε.

Μόνο όποιος έχει παρακολουθήσει από κοντά αγώνα της Πορτογαλίας μπορεί να αντιληφθεί το μέγεθος της λατρείας των οπαδών στο πρόσωπό του. Μόνο αν έχει δει χιλιάδες ανθρώπους γύρω του να φορούν τη φανέλα με το «7» και να φωνάζουν ρυθμικά το όνομά του με όλη τους τη δύναμη, κάποιους να βγάζουν κραυγές κάθε φορά που ακουμπούσε την μπάλα ακόμη και στο κέντρο του γηπέδου, να καταγράφουν με τα κινητά τους τηλέφωνα κάθε του κίνηση στο χορτάρι, και τα παιδιά στις εξέδρες να μιμούνται διαρκώς τον «Siuuu» πανηγυρισμό του, που ήταν το… σήμα κατατεθέν του.

Βεβαίως, η Ροναλντομανία δεν είχε καταλάβει μόνο τους Πορτογάλους. Ο Κριστιάνο είχε -και εξακολουθεί να έχει- φανατικούς θαυμαστές και σε χώρες που δεν επισκέφθηκε ποτέ. Στην Τασκένδη, σημειώνει το Athletic, τα μόνα ποδοσφαιρικά αξεσουάρ ή αναμνηστικά που θα βρει κανείς είναι μπρελόκ με το έμβλημα της Ρεάλ Μαδρίτης, της Μπαρτσελόνα, ή της Μάντσεστερ Σίτι και τη μορφή του Ρονάλντο. Στον αγώνα Ουζμπεκιστάν – Πορτογαλίας, στο πρόσφατο Μουντιάλ, πολλοί Ουζμπέκοι υποστήριζαν την αντίπαλη ομάδα.

Από το 2003 μέχρι το τελευταίο του διεθνές ματς, στις 24 του περασμένου Σεπτεμβρίου, από την εθνική Πορτογαλίας παρέλασαν έξι τεχνικοί και 143 παίκτες. Η μόνη σταθερά ήταν ο Ρονάλντο. «Επρεπε» να παίζει παντού και πάντα. Αλλά, ακόμη κι όταν κάποιος τραυματισμός τον κρατούσε εκτός τερέν, ήθελε να βρίσκεται στο κέντρο της προσοχής. Ποιος θα ξεχάσει ότι στον τελικό του Euro 2016 εναντίον της Γαλλίας στεκόταν δίπλα στον Φερνάντο Σάντος και έδινε οδηγίες στους συμπαίκτες του; Αυτή η πρωτοφανής εικόνα έγινε ένα ανεξίτηλο ποδοσφαιρικό φολκλόρ.

Καθώς τα χρόνια περνούσαν, γινόταν όλο και πιο φανερό ότι ο πορτογάλος σούπερ-σταρ δεν μπορούσε να παίζει σε όλα τα παιχνίδια χωρίς να βλάπτει την ομάδα του. Εστω κι αν πρόκειται για ένα θαύμα αντοχής, έστω κι αν πέτυχε 94 από τα 146 του γκολ μετά τα 30, η φθορά γινόταν όλο και πιο εμφανής. Στο εφετινό Μουντιάλ ήταν απογοητευτικός. Θα ήταν σοφό από μέρους του να σταματήσει εκεί. Ή, τουλάχιστον, να βάλει λίγο νερό στο κρασί της αυθεντίας του προτού… τη νερώσει ο 72χρονος προπονητής του, Ζόρζε Ζεσούς. Ο τρόπος με τον οποίο εγκατέλειψε την ομάδα του θα είναι για πάντα μια μουντζούρα στην υστεροφημία του.

Η πορτογαλική ομοσπονδία τον τιμώρησε με αποκλεισμό 30 ημερών και πρόστιμο… 255 ευρώ. Του έδωσε την ευκαιρία να διορθώσει τον λάθος τρόπο με τον οποίο επέλεξε να διαχειριστεί το τελευταίο κομμάτι της ένδοξης διαδρομής του, όμως ο εγωισμός του φώναξε πιο δυνατά από τη λογική του. Εκλεισε αυτό το τεράστιο κεφάλαιο της καριέρας του με έναν συγκινητικό επίλογο 866 λέξεων.

Πριν από ένα μήνα ο ιστορικός του αντίπαλος, Μέσι, αποχώρησε με ένα ολόκληρο έθνος να τον αποθεώνει. Εκείνος έφυγε σαν τον κλέφτη αφήνοντας ένα σημείωμα. Γιατί, Κριστιάνο, το έκανες αυτό στον Ρονάλντο;

Ακολούθησε το . .

Πρόσθεσε το . ως προτιμώμενη πηγή στη Google