Πολιτική

Αντώνης Σαμαράς: «H Ελλάδα να απελευθερώσει τον πλούτο τον οποίο διαθέτει – Η περιφέρεια πεθαίνει»

Στην ανάγκη η Ελλάδα να απελευθερώσει τον πλούτο τον οποίο διαθέτει στάθηκε ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς κάνοντας λόγο για ένα μεγάλο οικονομικό στοίχημα.

Ο Αντώνης Σαμαράς απηύθυνε χαιρετισμό στο 5ο Οικονομικό Συνέδριο της Ναυτεμπορικής, που πραγματοποιείται στο Conrad Athens – The Ilisian, με κεντρικό τίτλο «Ελληνική Οικονομία – Η νέα αρχιτεκτονική» λέγοντας χαρακτηριστικά ότι η «περιφέρεια πεθαίνει».

Σύμφωνα με όσα είπε βασικές προτεραιότητες είναι «η αύξηση του ΑΕΠ, η μείωση του δημοσίου χρέους και η αποτελεσματικότερη διαχείριση των υφιστάμενων οικονομικών ροών».

Ο Αντώνης Σαμαράς στην ομιλία του έκανε λόγο για μια οικονομία με σημαντικές δυνατότητες, οι οποίες παραμένουν σε μεγάλο βαθμό ανεκμετάλλευτες. Επικαλέστηκε τον φυσικό πλούτο, τις παραγωγικές υποδομές, την ιδιωτική περιουσία και το ανθρώπινο δυναμικό, επισημαίνοντας ότι σημαντικό μέρος αυτών δεν έχει μετατραπεί σε παραγωγική δραστηριότητα.

Παράλληλα τόνισε ότι η χώρα χρειάζεται να περάσει από τη διαχείριση των υφιστάμενων οικονομικών πόρων στην ενεργοποίηση των αποθεμάτων της, χαρακτηρίζοντας αυτή τη μετάβαση βασικό ζητούμενο της «νέας αρχιτεκτονικής». Όπως σημείωσε, πρόκειται και για προσωπικό πολιτικό στοίχημα, με προτεραιότητα την αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού.

Μιλώντας για το πρώτο και σημαντικότερο απόθεμα έκανε λόγο για το ανθρώπινο δυναμικό. Σύμφωνα με τον πρώην πρωθυπουργό, μεγάλο μέρος του πληθυσμού παραμένει αποκλεισμένο από την οικονομική δραστηριότητα εξαιτίας ληξιπρόθεσμων οφειλών, κατασχέσεων, δεσμεύσεων τραπεζικών λογαριασμών και περιορισμένης πρόσβασης στη χρηματοδότηση.

Επικαλέστηκε στοιχεία σύμφωνα με τα οποία, στα τέλη του 2025, περίπου 1,66 εκατομμύρια ΑΦΜ βρίσκονταν αντιμέτωπα με μέτρα αναγκαστικής είσπραξης. Παράλληλα, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς την ΑΑΔΕ υπερβαίνουν τα 114 δισ. ευρώ, ενώ προς τον ΕΦΚΑ ανέρχονται σε περίπου 52 δισ. ευρώ.

Ο ίδιος έθεσε το ερώτημα πόσοι οφειλέτες θα μπορούσαν να επιστρέψουν στην παραγωγική διαδικασία, πόσες μικρές επιχειρήσεις να επαναλειτουργήσουν και πόσοι πολίτες να ξεκινήσουν μια νέα επαγγελματική δραστηριότητα, εάν αντιμετώπιζαν διαχειρίσιμες οικονομικές υποχρεώσεις.

Στο πλαίσιο αυτό, πρότεινε ριζική αλλαγή στον τρόπο διαχείρισης των οφειλών, με περιορισμό των υπερβολικών προσαυξήσεων, γενναίες ρυθμίσεις και ουσιαστικό κούρεμα, ώστε να διαμορφωθούν όροι αποπληρωμής που θα μπορούν πράγματι να τηρηθούν.

Κατά την εκτίμησή του, από το σύνολο των 114 δισ. ευρώ των οφειλών θα μπορούσαν να ανακτηθούν 35 δισ. ευρώ σε ορίζοντα δεκαετίας, δηλαδή περίπου 3,5 δισ. ευρώ ετησίως σε πρόσθετα δημόσια έσοδα.

Ο πρώην πρωθυπουργός υποστήριξε ότι μια τέτοια παρέμβαση θα διεύρυνε την οικονομική δραστηριότητα, επαναφέροντας πολίτες και επιχειρήσεις στην αγορά. Διευκρίνισε ότι δεν πρόκειται για επιβράβευση όσων δεν εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους, αλλά για τη δημιουργία συνθηκών που θα τους επιτρέψουν να γίνουν και πάλι συνεπείς. Παράλληλα, εκτίμησε ότι μια σωστά σχεδιασμένη ρύθμιση δεν θα δημιουργούσε κίνδυνο ενθάρρυνσης της μελλοντικής ασυνέπειας (moral hazard).

Τα κόκκινα δάνεια

Το δεύτερο σημείο που χρειάζεται παρέμβαση είναι τα κόκκινα δάνεια και την ιδιωτική περιουσία. Όπως ανέφερε, ακίνητα, επιχειρήσεις και άλλα περιουσιακά στοιχεία παραμένουν δεσμευμένα, καθώς οι οφειλές που τα επιβαρύνουν δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν με τους ισχύοντες όρους.

Πρότεινε συνολική αναδιάρθρωση των μη βιώσιμων χρεών, διαγραφή συσσωρευμένων επιβαρύνσεων και δυνατότητα μακροχρόνιας αποπληρωμής με λογικό επιτόκιο. Στόχος, σύμφωνα με την πρότασή του, είναι να μπορούν οι ιδιοκτήτες να διατηρούν και να αξιοποιούν την περιουσία τους, οι επιχειρήσεις να προχωρούν σε επενδύσεις και προσλήψεις και τα ακίνητα να επιστρέφουν στην οικονομική δραστηριότητα.

Ο Αντώνης Σαμαράς επισήμανε ότι δεν μπορεί να γίνεται λόγος για ουσιαστική ανάπτυξη όσο μεγάλο τμήμα της ιδιωτικής οικονομίας εξακολουθεί να επιβαρύνεται από συσσωρευμένα χρέη. Αναφέρθηκε, επίσης, στους φορολογούμενους που αδυνατούν να εξυπηρετήσουν τις οφειλές τους, σημειώνοντας ότι είχαν επιβαρυνθεί και με το κόστος ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, χωρίς σήμερα να έχουν αντίστοιχη πρόσβαση στη χρηματοδότηση.

Πρόταση για τα κεφάλαια των τραπεζών

Ως τρίτο απόθεμα, αναφέρθηκε στη χρηματοδοτική δυνατότητα των τραπεζών, σημειώνοντας ότι εξακολουθούν να διαθέτουν σημαντικό ύψος αναβαλλόμενων φορολογικών απαιτήσεων. Διευκρίνισε ότι δεν αμφισβητεί τη σταθερότητα του τραπεζικού συστήματος, αλλά έθεσε το ερώτημα πώς η ειδική σχέση μεταξύ τραπεζών και Δημοσίου θα μπορούσε να υπηρετήσει αποτελεσματικότερα την πραγματική οικονομία.

Πρότεινε, πριν από τη διανομή μερισμάτων από τις τράπεζες, να αφαιρείται ο αναβαλλόμενος φόρος και το αντίστοιχο ποσό να διοχετεύεται, μέσω ειδικού θεσμικού μηχανισμού, σε ένα ταμείο παραγωγικής χρηματοδότησης.

Όπως ανέφερε, το ταμείο αυτό θα μπορούσε να στηρίζει μικρομεσαίες επιχειρήσεις, αγροτικές εκμεταλλεύσεις, επενδύσεις εκσυγχρονισμού και αναδιάρθρωσης, όχι για να συντηρεί επιχειρήσεις χωρίς προοπτική, αλλά για να χρηματοδοτεί εκείνες που έχουν τη δυνατότητα να παράγουν, να εξάγουν και να δημιουργούν θέσεις εργασίας. Παράλληλα, επισήμανε ότι η τραπεζική χρηματοδότηση της ιδιωτικής οικονομίας στην Ελλάδα παραμένει πολύ χαμηλότερη από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης, ενώ μικρό μέρος των δανείων κατευθύνεται στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Τέταρτο απόθεμα χαρακτήρισε την κατοικία, επισημαίνοντας ότι στην Ελλάδα συνυπάρχουν στεγαστική κρίση και μεγάλος αριθμός κατοικιών που παραμένουν κλειστές ή αναξιοποίητες. Εκτίμησε ότι εκατοντάδες χιλιάδες ακίνητα θα μπορούσαν, με κατάλληλα κίνητρα και θεσμικές παρεμβάσεις, να επιστρέψουν στην αγορά. Αντί να αναζητούνται λύσεις αποκλειστικά μέσω νέας οικοδόμησης, υψηλότερων συντελεστών δόμησης, μεγαλύτερης πυκνότητας και περισσότερου τσιμέντου, πρότεινε να αξιοποιηθεί πρώτα το υφιστάμενο κτιριακό απόθεμα.

Ειδικότερα, τάχθηκε υπέρ φορολογικών κινήτρων για τη διάθεση κλειστών κατοικιών, την απλούστευση των διαδικασιών και την αντιμετώπιση των εκκρεμοτήτων που εμποδίζουν την αξιοποίησή τους. Όπως υποστήριξε, η αξιοποίηση των ήδη υφιστάμενων κατοικιών είναι ταχύτερη, οικονομικότερη και κοινωνικά δικαιότερη λύση από την περαιτέρω οικοδόμηση, καθώς θα μπορούσε να αυξήσει την προσφορά στέγης, να εξασφαλίσει προσιτά ενοίκια για εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες και να δημιουργήσει εισόδημα για ιδιοκτήτες ακινήτων που σήμερα δεν αποδίδουν. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στα νέα ζευγάρια, σημειώνοντας ότι πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να βρίσκουν κατοικία για να ξεκινήσουν οικογένεια, καθώς, όπως είπε, εάν δεν αντιμετωπιστεί το στεγαστικό πρόβλημα, ο δημογραφικός μαρασμός θα συνεχιστεί.

Πέμπτο απόθεμα ανέδειξε τη γη και την πρωτογενή παραγωγή, υπογραμμίζοντας ότι η ελληνική ύπαιθρος διαθέτει γη, ευνοϊκό κλίμα, προϊόντα υψηλής ποιότητας και σημαντική παραγωγική παράδοση, ωστόσο η πρωτογενής παραγωγή συρρικνώνεται, οι εκμεταλλεύσεις παραμένουν κατακερματισμένες και ο αγροτικός πληθυσμός γερνάει.

«Η περιφέρεια πεθαίνει»

Μάλιστα, αναφέρθηκε στην αλλαγή της εικόνας των χωριών σε σχέση με το 1977, όταν εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής, σημειώνοντας ότι ο πληθυσμός γερνάει και εγκαταλείπει τις αγροτικές δραστηριότητες.

«Η περιφέρεια πεθαίνει», ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι δεν αρκούν οι επιδοτήσεις για να κρατηθεί ο αγρότης στη γη, αλλά απαιτείται να καταστεί η αγροτική παραγωγή και οικονομία βιώσιμη.

Παράλληλα, αναφέρθηκε στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο αγροτικός τομέας, κάνοντας αναφορά και στις συμφωνίες με τη Mercosur, τις οποίες χαρακτήρισε λανθασμένες. Πρότεινε την κοινή διαχείριση και αξιοποίηση κατακερματισμένων εκτάσεων χωρίς να θίγεται η ιδιοκτησία, την ενίσχυση συνεργατικών σχημάτων και συλλογικών εκμεταλλεύσεων, την ανάπτυξη καθετοποιημένων παραγωγικών μονάδων και την εξασφάλιση φθηνότερης ενέργειας, με στόχο την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και της παραγωγικής δυναμικής της ελληνικής υπαίθρου.


Δημοσιεύτηκε ! 2026-11-18 12:35:00

Back to top button