Το στίγμα της ημέρας: Τα «παραθυράκια» που όλοι κάνουμε πως δεν γνωρίζουμε

Η υπόθεση Τσαβδαρίδη εκτός του ότι μας υπενθύμισε σε ποιο ακριβώς κράτος ζούμε ακολούθησε την πορεία τέτοιων υποθέσεων. Αμηχανία αρχικά, μετά «εξηγήσεις» και στην συνέχεια μία παραίτηση που κάνει μία απόλυση να φαίνεται λιγότερο οδυνηρή.

Ο πρώην υφυπουργός, σύμφωνα με όσα είδαν το φως της δημοσιότητας, επιχείρησε κατά το κοινώς λεγόμενο να «βολέψει την κόρη του». Ανεξαρτήτως αν τελικά το τέκνο έκανε χρήση της μοριοδότησης που ισχύει για τους αθλητές, αυτή η κίνηση δεν ήταν απλώς μια «ατυχής στιγμή», είναι μια νοοτροπία βαθιά ριζωμένη σε μεγάλο μέρος του πληθυσμού.

Το να διαπιστώνεις ότι συγκεκριμένες στάσεις έχουν διαχυθεί στο κοινωνικό σώμα δεν κάνει λιγότερο κατακριτέα την πράξη του πολιτικού. Αντιθέτως, την κάνει ακόμα πιο προβληματική, καθώς υποτίθεται ότι βρίσκεται στη θέση του για να θεραπεύει παθογένειες και όχι να τις υπηρετεί.

Όσοι ζούμε σε αυτή τη χώρα ξέρουμε, έχουμε ακούσει ή έχουμε βιώσει καταστάσεις όπου κάποιος έχει τον «δικό του», κάποιος έχει τον «τρόπο» του, κάποιος προσπαθεί να παρακάμψει μια νόμιμη διαδικασία ή να επωφεληθεί απ’ αυτήν χωρίς να το δικαιούται

Σε μια χώρα όπου πριν από κάθε εκλογή διαδικασία έρχεται μια ρύθμιση για τα αυθαίρετα, κανείς πλέον δεν έχει απορίες για το πώς λειτουργεί το σύστημα. Σε μια χώρα όπου η πολυνομία και οι ρυθμίσεις επί ρυθμίσεων, που «βολεύουν» κάποιον κανείς δεν αμφιβάλλει για το πώς λειτουργεί το ελληνικό κράτος από την ίδρυσή του.

Είναι όλοι οι Έλληνες πολίτες «υπόλογοι» για τέτοιες πράξεις ή «διευκολύνσεις»; Όχι βέβαια, αλλά όλοι ξέρουν.