Βενιζέλος: «Δεν θα λύσουμε τα εθνικά μας θέματα μέσω τρίτων» – Τι είπε για ΠΑΣΟΚ και συνεργασίες

Όπως υποστήριξε σε συνέντευξη στην εκπομπή «Στο Κέντρο» του ΕΡΤnews και στον Γιώργο Κουβαρά, η ελληνική εξωτερική πολιτική εξακολουθεί να επηρεάζεται από αυτό που χαρακτήρισε «σύνδρομο Ζυρίχης – Λονδίνου», το οποίο, κατά την άποψή του, λειτουργεί ανασταλτικά στην ανάληψη πρωτοβουλιών.

Το «σύνδρομο Ζυρίχης – Λονδίνου» στην εξωτερική πολιτική

Εξηγώντας τον όρο, ο κ. Βενιζέλος αναφέρθηκε στις συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου, τις οποίες υπέγραψε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής για την ίδρυση της ανεξάρτητης Κυπριακής Δημοκρατίας. Όπως σημείωσε, τότε ο Καραμανλής είχε δεχθεί κατηγορίες περί προδοσίας, ενώ σήμερα πολλοί θεωρούν θετική την προοπτική επιστροφής στο καθεστώς που προέβλεπαν οι συμφωνίες του 1960.

Υπενθύμισε, μάλιστα, ότι ο ίδιος ο Καραμανλής έλεγε συχνά πως ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος αντιμετωπίστηκε ως ήρωας, ενώ ο ίδιος και ο Ευάγγελος Αβέρωφ χαρακτηρίστηκαν προδότες.

Η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου και το ζήτημα της υφαλοκρηπίδας

Αναφερόμενος στο έργο της ηλεκτρικής διασύνδεσης, ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ εξήγησε ότι πρόκειται για ένα σχέδιο που αφορά τη σύνδεση Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ μέσω υποθαλάσσιου καλωδίου, με σημαντική χρηματοδοτική στήριξη από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Όπως ανέφερε, το έργο βρίσκεται σε εξέλιξη εδώ και αρκετά χρόνια, ωστόσο είχε συναντήσει οικονομικές αντιρρήσεις από την κυπριακή πλευρά. Το 2024, κατά τη διάρκεια των γνωστών επεισοδίων στην Κάσο, διακόπηκαν ουσιαστικά οι έρευνες που ήταν απαραίτητες για την τεχνική προετοιμασία της πόντισης του καλωδίου.

Ο κ. Βενιζέλος επισήμανε ότι έχουν ήδη ποντιστεί καλώδια μεταξύ Κρήτης και Κύπρου από το 1974, ενώ αναμένεται να ακολουθήσουν και άλλα. Ωστόσο, εξήγησε ότι η συγκεκριμένη διασύνδεση επαναφέρει στο προσκήνιο το ζήτημα της οριοθέτησης των θαλάσσιων ζωνών και ειδικότερα της υφαλοκρηπίδας.

Όπως διευκρίνισε, το θέμα αφορά τον βυθό της θάλασσας και, κατ’ επέκταση, την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ), η οποία περιλαμβάνει και τη θαλάσσια στήλη πάνω από τον βυθό.

Παράλληλα, έκανε αναφορά στις προβλέψεις του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας, εξηγώντας ότι τα κυριαρχικά δικαιώματα στην υφαλοκρηπίδα υφίστανται αυτοδικαίως και εξαρχής, χωρίς να απαιτείται ανακήρυξη. Ωστόσο, για την άσκησή τους είναι απαραίτητη η οριοθέτηση. Αντίθετα, στην περίπτωση της ΑΟΖ απαιτείται πρώτα η ανακήρυξή της.

«Χωρίς οριοθέτηση δεν μπορείς να ασκήσεις τα πλήρη δικαιώματά σου»

Ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ υπογράμμισε ότι, εφόσον δεν υπάρχουν οριοθετημένες θαλάσσιες ζώνες, τα προβλήματα μπορούν να αντιμετωπίζονται μόνο προσωρινά και πρακτικά, μέσα από συνεννοήσεις και διευθετήσεις.

Όπως εξήγησε, η εγκατάσταση ενός καλωδίου δεν αρκεί για να κατοχυρώσει τα κυριαρχικά δικαιώματα μιας χώρας. Χαρακτήρισε, μάλιστα, το ίδιο το καλώδιο ένα σχετικά μικρό και ελαφρύ έργο, επισημαίνοντας ότι αντίστοιχες υποδομές υπάρχουν σε πολλές θαλάσσιες περιοχές.

Σύμφωνα με τον ίδιο, σε μια κλειστή και γεωγραφικά περιορισμένη θάλασσα όπως η Μεσόγειος, όπου υπάρχουν γειτονικά και απέναντι κράτη, απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή.

Τόνισε ότι η κατοχύρωση νόμιμου τίτλου προϋποθέτει οριοθέτηση, η οποία μπορεί να επιτευχθεί είτε με συμφωνία μεταξύ των εμπλεκόμενων κρατών είτε μέσω δικαστικής απόφασης, όπως από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, το Δικαστήριο για το Δίκαιο της Θάλασσας στο Αμβούργο ή ένα διεθνές διαιτητικό δικαστήριο.

Επανέλαβε, μάλιστα, ότι χωρίς οριοθέτηση η άσκηση των πλήρων δικαιωμάτων παραμένει προβληματική και υπόκειται σε καθεστώς προσωρινότητας.

Τα ανοιχτά ζητήματα με Τουρκία, Λιβύη και Αλβανία

Ο κ. Βενιζέλος σημείωσε ότι η συζήτηση γύρω από το καλώδιο δεν πρέπει να απομακρύνει την προσοχή από τα βασικά ζητήματα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής.

Όπως ανέφερε, η Ελλάδα έχει ακόμη εκκρεμότητες ως προς την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών με την Τουρκία, τη Λιβύη και την Αλβανία. Με την Αίγυπτο έχει επιτευχθεί μερική οριοθέτηση, ενώ με την Ιταλία υπάρχει ολοκληρωμένη συμφωνία, η οποία είχε αρχίσει να προετοιμάζεται από το 1977 για την υφαλοκρηπίδα.

Παράλληλα, αναφέρθηκε στις τουρκικές διεκδικήσεις και στα ζητήματα που θέτει κατά καιρούς η Άγκυρα, όπως η αποστρατιωτικοποίηση των ελληνικών νησιών, ο εναέριος χώρος των 10 ναυτικών μιλίων και η έρευνα και διάσωση.

Ξεκαθάρισε ότι ακόμη και αν το καλώδιο εγκατασταθεί χωρίς προβλήματα, οι συγκεκριμένες διαφορές δεν πρόκειται να επιλυθούν.

Ειδική αναφορά έκανε και στις θέσεις που έχουν καταθέσει οι εμπλεκόμενες χώρες στον ΟΗΕ από το 2019, σχετικά με την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών στην Ανατολική Μεσόγειο.

Υπενθύμισε ότι ο πρωθυπουργός είχε παρουσιάσει τις ελληνικές θέσεις στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ σχετικά με το τουρκολιβυκό μνημόνιο, ενώ στη συνέχεια είχε απαντήσει ο μόνιμος αντιπρόσωπος της Τουρκίας.

Σύμφωνα με τον κ. Βενιζέλο, η τουρκική πλευρά είχε δηλώσει ότι δεν αμφισβητεί την κυριαρχία των ελληνικών νησιών, αλλά την πλήρη επήρειά τους στην οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών.

Όπως εξήγησε, η Τουρκία αμφισβητεί ότι ακόμη και μικρά νησιά, όπως η Στρογγύλη στο σύμπλεγμα του Καστελόριζου, μπορούν να έχουν πλήρη επήρεια. Πρόκειται, όπως ανέφερε, για ζήτημα που εξετάζεται με βάση τη νομολογία των διεθνών δικαστηρίων, τα οποία λαμβάνουν υπόψη τις ιδιαίτερες συνθήκες κάθε περίπτωσης και την αρχή της αναλογικότητας.

«Δεν λύνεις ζητήματα κυριαρχικών δικαιωμάτων μέσα από τις NAVTEX»

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος υπογράμμισε ότι η συζήτηση για την ηλεκτρική διασύνδεση πρέπει να παραμένει επικεντρωμένη στο συγκεκριμένο αντικείμενό της, χωρίς να συγχέεται με το σύνολο των ελληνοτουρκικών διαφορών.

Αναφερόμενος στις NAVTEX, εξήγησε ότι σχετίζονται με την ασφάλεια στη θάλασσα και όχι με την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ. Πολύ περισσότερο, όπως είπε, δεν αφορούν τα χωρικά ύδατα, τα οποία αποτελούν ζήτημα κυριαρχίας.

Επισήμανε ότι το σχετικό θεσμικό πλαίσιο συνδέεται με τη διεθνή σύμβαση του 1974 για την ασφάλεια της ανθρώπινης ζωής στη θάλασσα και δεν αποτελεί μηχανισμό καταγραφής θέσεων για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών.

Μάλιστα, υπενθύμισε ότι η κρίση των Ιμίων το 1996 ξεκίνησε από ζητήματα έρευνας και διάσωσης, καθώς υπήρχε διαφωνία για την κατανομή των περιοχών ευθύνης.

Στη συνέχεια, εξήγησε ότι οι NAVTEX και οι αντίστοιχες ακυρωτικές ανακοινώσεις αφορούν την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας, την προστασία της ανθρώπινης ζωής και τις επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης.

Όπως ανέφερε, Ελλάδα και Τουρκία έχουν διαφορετικές ερμηνείες ως προς το συγκεκριμένο πλαίσιο, με την τουρκική πλευρά να επικαλείται τη σύμβαση του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού, ενώ η Ελλάδα συνδέει το FIR Αθηνών και με τη θαλάσσια περιοχή, βάσει της Σύμβασης του Σικάγου.

Κατέληξε ότι, όταν προκύπτουν τέτοιου είδους διαφωνίες, πρέπει να αντιμετωπίζεται η πραγματική κατάσταση, καθώς τα ζητήματα κυριαρχικών δικαιωμάτων δεν μπορούν να επιλυθούν μέσω των NAVTEX.

Η πρόταση για περιφερειακή διάσκεψη στην Ανατολική Μεσόγειο

Ο κ. Βενιζέλος εκτίμησε ότι θα έπρεπε να υπάρχει ένας μηχανισμός συνεννόησης με όλες τις χώρες της περιοχής.

Σε αυτό το πλαίσιο, αναφέρθηκε στην παλαιότερη ιδέα για τη διοργάνωση περιφερειακής διάσκεψης στην Ανατολική Μεσόγειο, την οποία, όπως είπε, είχε επαναφέρει κάποια στιγμή ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ενώ είχε διατυπωθεί και από τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.

Τι είπε για τη γαλλική ρηματική διακοίνωση

Σχολιάζοντας τη ρηματική διακοίνωση της Γαλλίας προς την Τουρκία, ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ εξήγησε ότι πρόκειται για ένα καθιερωμένο διπλωματικό έγγραφο, το οποίο συντάσσεται σε τρίτο πρόσωπο και περιλαμβάνει συνοπτικά τις θέσεις που διατυπώνει μια χώρα.

Όπως διευκρίνισε, η γαλλική πρεσβεία στην Άγκυρα απευθύνει το σχετικό έγγραφο στο τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών, παρουσιάζοντας τις θέσεις της χωρίς να απαιτείται υπογραφή, καθώς φέρει σφραγίδα και μονογραφή.

Αναφερόμενος στον ρόλο της Γαλλίας στην υπόθεση του καλωδίου, σημείωσε ότι η χώρα έχει άμεσα οικονομικά συμφέροντα, καθώς γαλλική εταιρεία έχει αναλάβει την κατασκευή του έργου, ενώ άλλη εταιρεία γαλλικών συμφερόντων έχει αποκτήσει την πλειοψηφία του μετοχικού κεφαλαίου του φορέα που το υλοποιεί.

Παράλληλα, η Γαλλία έχει πολιτική εμπλοκή, καθώς το πλοίο που πραγματοποιεί τις έρευνες φέρει τη γαλλική σημαία. Για τον λόγο αυτό, όπως είπε, ανέλαβε να διευθετήσει ορισμένα ζητήματα με την Τουρκία.

Ο κ. Βενιζέλος επισήμανε ότι η Γαλλία, ως μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ, αλλά και ως μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, διατηρεί συμμαχικές σχέσεις και με την Τουρκία. Επομένως, οφείλει να κινηθεί με σοβαρότητα και καλή πίστη, έχοντας παράλληλα ως προτεραιότητα την προστασία των δικών της συμφερόντων.

Ωστόσο, ξεκαθάρισε ότι η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας δεν πρόκειται να επιτευχθεί μέσω της Γαλλίας ή της Αιγύπτου, αλλά απαιτεί απευθείας συμφωνία μεταξύ των δύο χωρών. Αντίστοιχα, χρειάζεται ξεχωριστή συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Λιβύης.

«Δεν μπορεί η χώρα να λύνει τα θέματά της σε αυτά τα μείζονα, που είναι η βαριά εθνική ατζέντα, Κυπριακό και ελληνοτουρκικά, διά κάποιου άλλου», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Η ανάγκη για ελληνικές πρωτοβουλίες και διπλωματική προετοιμασία

Στη συνέχεια, αναφέρθηκε στην εμπειρία των τελευταίων 52 ετών από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, περιγράφοντας ένα μοντέλο επαναλαμβανόμενων περιόδων έντασης, οι οποίες ενίοτε εξελίσσονται σε επεισόδια.

Όπως εξήγησε, σε τέτοιες περιπτώσεις παρεμβαίνουν οι Ηνωμένες Πολιτείες και η στρατιωτική ένταση μετατρέπεται σε διπλωματική διαδικασία.

Υπογράμμισε ότι η στρατιωτική ισχύς και ο εκσυγχρονισμός των εξοπλισμών δεν αρκούν για την επίλυση των διαφορών, εάν δεν υπάρχει παράλληλα πολιτική και διπλωματική προεργασία.

Εκτίμησε, επίσης, ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να περιμένει την επίλυση των ζητημάτων της μέσω τρίτων χωρών, ούτε ακόμη και μέσω των ΗΠΑ, παρά τη στρατηγική τους σχέση με την Αθήνα και τον καθοριστικό τους ρόλο στο ΝΑΤΟ.

Αντίστοιχα, ούτε η Γαλλία ούτε η μερική συμφωνία με την Αίγυπτο μπορούν να δώσουν οριστική λύση στις διαφορές με την Τουρκία και τη Λιβύη. Μπορούν, ωστόσο, να συμβάλουν στην προσπάθεια.

Κατά τον ίδιο, η Ελλάδα πρέπει να είναι έτοιμη να αναλάβει η ίδια πρωτοβουλίες, αλλά και το αναγκαίο πολιτικό κόστος.

«Χρειάζεται ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο»

Περνώντας στα ζητήματα εσωτερικής πολιτικής, ο Ευάγγελος Βενιζέλος υποστήριξε ότι δεν έχουν δημιουργηθεί οι θεσμικές και πολιτικές προϋποθέσεις για μια ουσιαστική συναίνεση, η οποία θα μπορούσε να διαμορφώσει ένα πραγματικό εθνικό μέτωπο.

Όπως ανέφερε, μια κυβέρνηση δεν αρκεί απλώς να διαθέτει την κοινοβουλευτική πλειοψηφία και να προηγείται στις δημοσκοπήσεις. Χρειάζεται να ασκεί πολιτική ηγεμονία, προτείνοντας πολιτικές που να μπορούν να γίνουν αποδεκτές και από τις υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις.

Εκτίμησε ότι η σημερινή κατάσταση αποτυπώνει ένα ευρύτερο πρόβλημα διακυβέρνησης, καθώς η χώρα εμφανίζεται αμήχανη απέναντι στις προκλήσεις της εθνικής στρατηγικής και δίνει υπερβολική έμφαση σε τεχνικά ζητήματα, παραμερίζοντας την ουσία.

Παράλληλα, άσκησε κριτική στην καλλιέργεια προσδοκιών ότι τρίτοι παράγοντες μπορούν να επιλύσουν τα εθνικά ζητήματα της Ελλάδας, κάνοντας λόγο για συλλογικές ψευδαισθήσεις.

Σύμφωνα με τον ίδιο, το πρόβλημα δεν αφορά μόνο την πολιτική αφήγηση, αλλά κυρίως τη στρατηγική του πολιτικού συστήματος, ενώ επεκτείνεται και στην κοινωνία και στο εκλογικό σώμα.

Για τον λόγο αυτό, υποστήριξε ότι η χώρα χρειάζεται ένα διαφορετικό πολιτικό πλαίσιο, νέες μορφές συναίνεσης και ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο, το οποίο δεν θα περιορίζεται στο κοινωνικό κράτος και τα κοινωνικά δικαιώματα, αλλά θα περιλαμβάνει και την ανάπτυξη και την παραγωγή.

Το μοντέλο των κυβερνήσεων συνεργασίας

Ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αναφέρθηκε και στο μοντέλο διακυβέρνησης που ακολούθησε η Ελλάδα μετά τη Μεταπολίτευση.

Όπως είπε, για περίπου 35 χρόνια, μέχρι την έναρξη της οικονομικής κρίσης, κυριάρχησε το μοντέλο της αυτοδύναμης μονοκομματικής κυβέρνησης με ισχυρό πρωθυπουργό.

Ωστόσο, υπενθύμισε ότι κατά την περίοδο της κρίσης σχηματίστηκαν κυβερνήσεις συνεργασίας, οι οποίες κατάφεραν να ανταποκριθούν στις δύσκολες συνθήκες.

Έκανε ειδική αναφορά στην κυβέρνηση Παπαδήμου, αλλά και στην κυβέρνηση συνεργασίας Σαμαρά – Βενιζέλου, στην οποία ο ίδιος είχε διατελέσει αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, υπουργός Οικονομικών και υπουργός Εξωτερικών. Στο ίδιο πλαίσιο ενέταξε και την κυβέρνηση Τσίπρα.

Όπως σημείωσε, από το 2019 η χώρα επέστρεψε στο μοντέλο της αυτοδυναμίας, το οποίο, κατά την εκτίμησή του, έχει συγκεκριμένα όρια στην αποτελεσματικότητά του.

Αντίθετα, θεωρεί ότι σήμερα θα ήταν ωφέλιμη η δημιουργία ευρύτερων κυβερνητικών σχημάτων, τα οποία θα αντανακλούσαν και στην οικονομία και την κοινωνία.

Τόνισε, επίσης, ότι οι εκλογές δεν αποτελούν απλώς μια αναμέτρηση μεταξύ κομμάτων και πολιτικών προσώπων, αλλά μια σημαντική επιλογή για τους ίδιους τους πολίτες σχετικά με την κατεύθυνση που θέλουν να ακολουθήσει η χώρα.

Το βασικό ερώτημα, όπως είπε, είναι αν η Ελλάδα θα συνεχίσει να αντιμετωπίζει την εξωτερική πολιτική, την ασφάλεια και την άμυνα με τον ίδιο τρόπο που ακολούθησε τα τελευταία 50 χρόνια ή αν θα επιλέξει μια διαφορετική πορεία.

Αναφερόμενος στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, σημείωσε ότι η αποτίμησή τους διαφοροποιείται ανάλογα με το ιστορικό χρονικό διάστημα που εξετάζεται: από το 1821, από τη Μικρασιατική Καταστροφή και τη Συνθήκη της Λωζάννης ή από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο πριν από 52 χρόνια.

Κατέληξε ότι το μεγάλο ιστορικό ερώτημα είναι πώς οραματίζεται η Ελλάδα τον εαυτό της το 2030.

Η θέση του για το ΠΑΣΟΚ και τις μετεκλογικές συνεργασίες

Για το ΠΑΣΟΚ, ο κ. Βενιζέλος υποστήριξε ότι πρέπει να αξιολογείται με βάση την ιστορική του διαδρομή και τη σοβαρότητά του, επισημαίνοντας ότι έχει βιώσει την οικονομική κρίση περισσότερο από κάθε άλλο κόμμα.

Όπως ανέφερε, το κόμμα θα έπρεπε να προβάλλει με μεγαλύτερη ένταση τον ρόλο που διαδραμάτισε κατά την κρίσιμη περίοδο, όταν η χώρα κατάφερε να παραμείνει όρθια σε οικονομικό, κοινωνικό, δημοκρατικό και εθνικό επίπεδο.

Παράλληλα, εξέφρασε την επιθυμία του το ΠΑΣΟΚ να πετύχει το καλύτερο δυνατό εκλογικό αποτέλεσμα.

Ερωτηθείς για το ενδεχόμενο συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ – Νέας Δημοκρατίας, εκτίμησε ότι σήμερα δεν υπάρχουν οι κατάλληλες προϋποθέσεις, καθώς οι σχέσεις των δύο κομμάτων έχουν επιβαρυνθεί σημαντικά από την υπόθεση των υποκλοπών και άλλα θεσμικά ζητήματα.

Όπως σημείωσε, το ΠΑΣΟΚ δικαιούται να επιδιώκει την καλύτερη δυνατή εκλογική επίδοση, ενώ σε περίπτωση που κατακτούσε την πρώτη θέση, θα προσέγγιζε το ζήτημα των συνεργασιών με διαφορετικούς όρους.

Πρόσθεσε, επίσης, ότι το δεύτερο κόμμα σε μια κυβέρνηση συνεργασίας βρίσκεται σε διαρθρωτικά μειονεκτική θέση, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Η Ελλάδα ως «εργαστήριο» για την Ευρωπαϊκή Ένωση

Ο κ. Βενιζέλος αναφέρθηκε και στην περίοδο των μνημονίων, υποστηρίζοντας ότι η εμπειρία της Ελλάδας αποτέλεσε ένα είδος «εργαστηρίου» για την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Όπως είπε, η μεγάλη πίεση που ασκήθηκε στη χώρα από τους Ευρωπαίους εταίρους, την οποία χαρακτήρισε άδικη, δυσανάλογη και χωρίς επαρκή υπολογισμό των πολιτικών και δημοκρατικών συνεπειών, δημιούργησε εμπειρία που στη συνέχεια αποδείχθηκε χρήσιμη για την αντιμετώπιση άλλων κρίσεων.

Ειδικότερα, εκτίμησε ότι χωρίς την ελληνική εμπειρία η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν θα είχε την ίδια δυνατότητα να διαχειριστεί την πανδημία, την ενεργειακή κρίση, τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής και τις προκλήσεις που δημιουργεί η τεχνητή νοημοσύνη.

Η ΕΛ.Α.Σ. του Αλέξη Τσίπρα και το νέο κόμμα Σαμαρά

Αναφερόμενος στην ΕΛ.Α.Σ. του Αλέξη Τσίπρα, ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ τη χαρακτήρισε πολιτικό εγχείρημα που φιλοδοξεί να καλύψει το κενό του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος έχει περάσει από έντονες εσωτερικές διασπάσεις.

Στο πλαίσιο αυτό, υπενθύμισε την εκτίμησή του από το 2019 ότι η εκλογική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ ήταν στρατηγική, παρά το γεγονός ότι τότε είχε συγκεντρώσει ποσοστό 32%.

Όπως εξήγησε, η εξέλιξη των επόμενων ετών επιβεβαίωσε, κατά την άποψή του, εκείνη την εκτίμηση. Πρόσθεσε ότι η πολιτική πρόταση δεν μπορεί να στηρίζεται αποκλειστικά στη δυσαρέσκεια των πολιτών απέναντι στις δύσκολες κυβερνητικές πολιτικές, χωρίς να προσφέρει μια συγκεκριμένη και πειστική εναλλακτική λύση.

Εκτίμησε ότι το νέο εγχείρημα θα αξιολογηθεί υπό τις σημερινές συνθήκες, σε ένα πολιτικό περιβάλλον όπου υπάρχουν πλέον και άλλα κόμματα που προέρχονται από τον παλαιό πυρήνα του ΣΥΡΙΖΑ.

Τέλος, αναφερόμενος στον Αντώνη Σαμαρά, είπε ότι σχεδιάζει τη δημιουργία κόμματος στον ευρύτερο χώρο της συντηρητικής παράταξης, όπου επίσης παρατηρείται πολυδιάσπαση.