Το LNG δίκοπο μαχαίρι για τη διεθνή οικονομία

Εν μέσω πολέμου στη Μέση Ανατολή και εντεινόμενης ενεργειακής κρίσης, η αγορά υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) αποκτά εφέτος τον χειμώνα ιδιαίτερη σημασία για τις κυβερνήσεις, τις επιχειρήσεις και τους καταναλωτές. Η μεγάλη μείωση στις εξαγωγές του Κατάρ λόγω της έκρυθμης κατάστασης στα Στενά του Ορμούζ έχει περιορίσει τις διαθέσιμες ποσότητες. Και η Ευρώπη ανησυχεί για ένα παρατεταμένο κύμα ψύχους. Κι όμως, σύμφωνα με τον Economist η σημερινή έλλειψη μπορεί να δώσει τη θέση της σε ένα πλεόνασμα με σοβαρές συνέπειες για ολόκληρο τον κλάδο.

Ας τα πάρουμε με τη σειρά. Πριν από τέσσερα χρόνια, η Ευρώπη αναζητούσε εναγωνίως τρόπους να αντικαταστήσει το 40% των εισαγωγών φυσικού αερίου που είχε ανάγκη έχοντας χάσει την πρόσβαση στους ρωσικούς αγωγούς μετά την εισβολή του Πούτιν στην Ουκρανία. Η Ευρώπη στράφηκε στο Κατάρ που ήταν τότε ο μεγαλύτερος παραγωγός LNG στον κόσμο.

Ομως το 2026, μετά την επίθεση από ΗΠΑ και Ισραήλ το Ιράν έκλεισε τα Στενά του Ορμούζ και το Κατάρ ενημέρωσε τους αγοραστές ότι αδυνατούσε να εκπληρώσει τις συμβατικές υποχρεώσεις του. Εκτοτε έχει αποστείλει μόλις 98 φορτία, 536 λιγότερα από την αντίστοιχη περσινή περίοδο. Οι ποσότητες που λείπουν αντιστοιχούν σύμφωνα με τη βρετανική επιθεώρηση στο 9% της περσινής παγκόσμιας προσφοράς.

Παρά ταύτα, αυτές τις μέρες οι πολιτικοί δείχνουν να ανησυχούν περισσότερο για το ντίζελ παρά για το αέριο. Αυτή η στάση προδίδει εφησυχασμό, προειδοποιεί η βρετανική επιθεώρηση, καθώς η πραγματική δοκιμασία για το LNG βρίσκεται μπροστά μας. Ορισμένοι αγοραστές αναβάλλουν τις προμήθειες, ελπίζοντας ότι οι τιμές θα υποχωρήσουν. Πολλοί άλλοι ποντάρουν απεγνωσμένα σε νέες πηγές LNG, ώστε να περιορίσουν την εξάρτησή τους από τον Περσικό Κόλπο. Και τα δύο στοιχήματα κρύβουν κινδύνους.

Ας δούμε τη σημερινή κατάσταση. Το καλοκαίρι είναι συνήθως η περίοδος κατά την οποία οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις ενέργειας «συσσωρεύουν λίπος για τον χειμώνα», όπως το θέτει ένας trader. Αυτό εξηγεί γιατί το 2022 οι τιμές του αερίου κορυφώθηκαν τον Αύγουστο. Φέτος, όμως, οι Ευρωπαίοι αγοραστές άφησαν την Ασία να εξασφαλίσει τα περισσότερα φορτία από την περιοχή του Ατλαντικού που συνήθως κατευθύνονται προς αυτούς.

Ορισμένοι αναλυτές εξακολουθούν να ελπίζουν σε γρήγορο τερματισμό του πολέμου, παρά το γεγονός ότι μία ακόμη αμερικανική ναυτική δύναμη κατευθύνεται προς τον Κόλπο. Οι περισσότεροι εκ των αισιοδόξων ελπίζουν σε έναν ήπιο χειμώνα χάρη στο Ελ Νίνιο, το κλιματικό φαινόμενο που, σύμφωνα με τις προσδοκίες τις οποίες καταγράφει το έγκυρο βρετανικό περιοδικό, θα ανεβάσει τις θερμοκρασίες στην Ευρώπη. Κάποιοι μετεωρολόγοι προβλέπουν καθυστερημένη έναρξη της περιόδου θέρμανσης.

Πολλά εξαρτώνται ωστόσο από την ακρίβεια αυτών των προβλέψεων. Οι ευρωπαϊκές αποθήκες φυσικού αερίου είναι γεμάτες μόλις κατά 72%, ποσοστό που αποτελεί το χαμηλότερο καταγεγραμμένο επίπεδο για αυτή την εποχή, έναντι του 90% κατά μ.ο. την περίοδο 2022-2025. Στη Γερμανία, η πληρότητα βρίσκεται στο 57%.

Στις 30 Σεπτεμβρίου, όπως αναφέρει ο Economist, η γερμανική κυβέρνηση έδωσε εντολή σε κρατική εταιρεία εισαγωγών να εξασφαλίσει έως τις 15 Δεκεμβρίου επιπλέον ποσότητες αερίου που αντιστοιχούν σε οκτώ φορτία LNG. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ωστόσο, δεν δείχνει να βιάζεται να επαναφέρει την υποχρέωση των επιχειρήσεων ενέργειας να γεμίσουν τις αποθήκες τους κατά 90% έως τον Νοέμβριο.

Λόγω του πολέμου οι Βρυξέλλες τηρούν στάση αναμονής. Εάν επανέφεραν την υποχρέωση του 90% και οι κυβερνήσεις έσπευδαν μαζικά στην αγορά, θα αναγκάζονταν αυτή τη στιγμή να πληρώσουν πολύ ακριβά. Ετσι, οι ελπίδες για καλύτερες τιμές παραπέμπονται στο μέλλον. Αλλωστε οι τιμές για άμεση παράδοση είναι υψηλότερες από τις τιμές των συμβολαίων μελλοντικής εκπλήρωσης.

Το καλό και το κακό σενάριο

Το καλό σενάριο των αναλυτών προβλέπει πως εάν ο καιρός παραμείνει ζεστός και οι ροές από το Κατάρ ομαλοποιηθούν έως τον Δεκέμβριο, η Ευρώπη θα τα καταφέρει και οι τιμές του αερίου θα υποχωρήσουν. Αντίθετα, σύμφωνα με πιο απαισιόδοξους αναλυτές που επικαλείται η βρετανική επιθεώρηση, ένας απροσδόκητα ψυχρός Νοέμβριος θα μπορούσε να εκτινάξει τις τιμές καθώς η Ευρώπη θα σπεύδει να εξασφαλίσει φορτία.

Εν τω μεταξύ, οι προσδοκίες ότι οι τιμές θα συνεχίσουν να παρουσιάζουν έντονες διακυμάνσεις έχουν ενθαρρύνει τις εταιρείες να προχωρήσουν σε νέες μονάδες παραγωγής. Οπως σημειώνει ο Economist, η αμερικανική δυναμικότητα υγροποίησης αναμένεται σχεδόν να διπλασιαστεί έως το 2030. Μεγάλη αύξηση προβλέπεται και στον Καναδά. Παράλληλα, η εμφάνιση μικρότερων, αρθρωτών μονάδων υγροποίησης επιτρέπει την αξιοποίηση κοιτασμάτων σε χώρες, από την Αργεντινή έως τη Σενεγάλη, που προηγουμένως δεν διέθεταν τις υποδομές για έργα LNG.

Συνολικά, τα νέα έργα θα μπορούσαν να ανεβάσουν την ετήσια παγκόσμια προσφορά έως τα 630 εκατ. τόνους το 2030, σχεδόν κατά 60% πάνω από τα περσινά επίπεδα. Την ίδια στιγμή, η ζήτηση θα αυξηθεί πιο αργά από όσο προέβλεπαν οι εκτιμήσεις πριν από τον πόλεμο.

Ορισμένες χώρες, μεταξύ τους η Κίνα, έχουν ακυρώσει σχέδια για νέους τερματικούς σταθμούς εισαγωγής, φοβούμενες ότι μια ακόμη γεωπολιτική κρίση θα μπορούσε να τις αφήσει χωρίς προμήθειες. Πολλές επαναλειτουργούν μονάδες ηλεκτροπαραγωγής με άνθρακα, προκηρύσσουν φιλόδοξους διαγωνισμούς για ανανεώσιμες πηγές και επανεξετάζουν την πυρηνική ενέργεια.

Ο Economist εκτιμά ότι εάν το Κατάρ επέστρεφε σε πλήρη παραγωγή και υλοποιούνταν όλα τα προγραμματισμένα έργα, η προσφορά θα υπερέβαινε τη ζήτηση κατά 55-75 εκατ. τόνους. Για να ισορροπήσει η αγορά, κάποιοι θα έπρεπε να παράγουν κάτω από τη δυναμικότητά τους, κάποιοι να αγοράζουν περισσότερα από όσα χρειάζονται ή να συμβούν και τα δύο.

Σε κάθε περίπτωση, σύμφωνα με αναλυτές, οι τιμές του LNG θα μπορούσαν να πέσουν κάτω από τα 6 δολάρια ανά εκατομμύριο βρετανικές θερμικές μονάδες. Το επίπεδο αυτό είναι χαμηλότερο από το κόστος αγοράς φορτίων βάσει των περισσότερων μακροχρόνιων συμβολαίων.

Το αποτέλεσμα, προειδοποιεί το έγκυρο βρετανικό περιοδικό, μπορεί να είναι στρατιές traders που θα πωλούν ο ένας στον άλλον ή σε τελικούς καταναλωτές οι οποίοι διαθέτουν ήδη επαρκείς προμήθειες. Κάποιοι θα μείνουν με φορτία που αδυνατούν να πουλήσουν, συσσωρεύοντας ζημιές. Οι χρηματοδότες ενδέχεται να γίνουν υπερβολικά επιφυλακτικοί.

Οι άμεσες συνέπειες της κρίσης του αερίου είναι ήδη σοβαρές τον φετινό χειμώνα. Ωστόσο, σύμφωνα με τον Economist οι αλυσιδωτές επιπτώσεις της θα μπορούσαν να κρατήσουν την αγορά σε ανισορροπία επί χρόνια.

Ακολούθησε το . .

Πρόσθεσε το . ως προτιμώμενη πηγή στη Google