Κυβερνοεπίθεση φέρνει στο φως τις σκοτεινές πτυχές τoυ AfD

Μέχρι πριν από λίγες ημέρες όλα έδειχναν ότι ο βασικός «πονοκέφαλος» για το ακροδεξιό κόμμα Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) θα ήταν μια τελετουργική μονομαχία με ξίφη ανάμεσα σε δύο στελέχη του. Την Τρίτη (20/10), ωστόσο, το κόμμα αναγκάστηκε να παραδεχθεί ότι είχε πέσει θύμα κυβερνοεπίθεσης κατά την οποία είχαν κλαπεί από τα κεντρικά γραφεία «τμήματα ορισμένων λογαριασμών ηλεκτρονικού ταχυδρομείου».

Η παραδοχή αυτή αποδεικνύεται μάλλον «λίγη», αν υπολογιστεί η έκταση της επίθεσης. Οπως αποκαλύπτουν οι Times, ο άγνωστος χάκερ ανάρτησε στο διαδίκτυο περίπου 300 GB εσωτερικών email συμβάσεων, τιμολογίων και άλλων εγγράφων της AfD, προσβάσιμα σε όλους, που καλύπτουν ολόκληρη την περίοδο από την ίδρυση του κόμματος το 2013.

Η διαρροή, η μεγαλύτερη που έχει γίνει γνωστή μέχρι σήμερα σε βάρος γερμανικού πολιτικού κόμματος, φέρεται να περιλαμβάνει τουλάχιστον 430.000 μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, στοιχεία για 138.000 πρόσωπα, 44.000 εικόνες, 29.000 υπολογιστικά φύλλα και περίπου 1.000 αρχεία ήχου.

Ορισμένοι από αυτούς τους αριθμούς ενδέχεται να είναι διογκωμένοι εξαιτίας διπλοεγγραφών, ωστόσο δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πρόκειται για παραβίαση κολοσσιαίων διαστάσεων. Μία από τις βάσεις δεδομένων που εξέτασαν οι Times, στο πλαίσιο συνεργασίας τους με το διεθνές δημοσιογραφικό δίκτυο Organised Crime and Corruption Reporting Project (OCCRP), περιλαμβάνει τα ονόματα, τις διευθύνσεις κατοικίας, τις ηλεκτρονικές διευθύνσεις, τις ημερομηνίες γέννησης, καθώς και τους αριθμούς τηλεφώνου (σταθερών και κινητών συσκευών) περισσότερων από 10.500 μελών του AfD.

Αλλα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου αποκαλύπτουν με κάθε λεπτομέρεια τα μέτρα ασφαλείας του κόμματος για συγκεντρώσεις και περιοδείες ομιλητών. Οι πληροφορίες φτάνουν μέχρι τον τύπο των πυροβόλων όπλων που έφεραν οι αστυνομικοί της περιμέτρου ασφαλείας, αλλά και τα ονόματα και τα στοιχεία επικοινωνίας πρώην αστυνομικών που είχαν προσληφθεί προσωρινά ως σωματοφύλακες.

Η πλήρης αποτίμηση της ζημιάς θα χρειαστεί εβδομάδες. Ωστόσο έχουν ήδη έρθει στο φως αποσπασματικές πληροφορίες που προκαλούν αμηχανία και ανησυχία: από τη φωτογραφία διαβατηρίου ενός βουλευτή, μέχρι καταγγελίες για νεότερους πολιτικούς και ακτιβιστές που αρνούνται το Ολοκαύτωμα, εξυμνούν τον Χίτλερ και εκτοξεύουν ρατσιστικές απόψεις.

Λιγότερο σαφές παραμένει το κατά πόσο οι αποκαλύψεις θα επηρεάσουν τη στάση των γερμανών ψηφοφόρων απέναντι στο AfD. Από την ίδρυσή του το κόμμα βρίσκεται αντιμέτωπο με δημοσιεύματα για ξενοφοβία, ανοίγματα προς τον ναζισμό και σκληρές εσωτερικές συγκρούσεις για την εξουσία.

Η ηγεσία του AfD επιχειρεί να εμφανιστεί ότι δεν ανησυχεί ιδιαίτερα για την κυβερνοεπίθεση. Υποστηρίζει ότι τα περισσότερα email που επηρεάστηκαν είναι παλιά και προέρχονται από λογαριασμούς που δεν χρησιμοποιούνται πλέον, επιδιώκοντας προφανώς να πείσει τη γερμανική κοινή γνώμη ότι ελάχιστη σημασία έχει τι συνέβαινε στο εσωτερικό του κόμματος πριν από δέκα ή περισσότερα χρόνια.

Πολύτιμες πληροφορίες για τη λειτουργία του κόμματος

Παρότι η διαρροή περιλαμβάνει και μηνύματα που εστάλησαν μόλις τον περασμένο μήνα, οι Times επισημαίνουν ότι ο μεγαλύτερος όγκος και οι πιο αποκαλυπτικές ενότητες του υλικού φαίνεται να προέρχονται από την περίοδο 2015-2019.

Το μεγαλύτερο μέρος των εγγράφων αφορά τη συνηθισμένη διοικητική λειτουργία ενός ευρωπαϊκού πολιτικού κόμματος: τιμολόγια, περιλήψεις δημοσιευμάτων του Τύπου και διαφωνίες για την ημερήσια διάταξη συνεδρίων.

Ωστόσο, μια πρώτη ανάλυση δείχνει ότι τα email ενδέχεται να προσφέρουν πολύτιμες πληροφορίες για τον τρόπο λειτουργίας του AfD, ιδίως για το δίκτυο συνεργατών που περιβάλλει την Αλις Βάιντελ, την κεντρική πολιτική φυσιογνωμία του κόμματος σε εθνικό επίπεδο.

Οπως προκύπτει από τα αρχεία, για τη γρήγορη άνοδό της στην ιεραρχία της AfD η Βάιντελ βασίστηκε σε έναν μικρό κύκλο συνεργατών και εξωτερικών συμβούλων, τα ονόματα των οποίων είναι ελάχιστα γνωστά στο ευρύ κοινό, παρότι ορισμένοι διαθέτουν σημαντική επιρροή.

Κεντρικό πρόσωπο σε αυτόν τον κύκλο είναι ο Ντάνιελ Ταπ, ο οποίος βρίσκεται στη σκιά της Βάιντελ από τότε που εκείνη εξελέγη για πρώτη φορά στην ομοσπονδιακή Βουλή της Γερμανίας (Μπούντεσταγκ) το 2017. Η Βάιντελ φαίνεται να προσέλαβε τον Ταπ αποσπώντας τον από την Μπάρμπαρα Ρόζενκραντς, η οποία υπήρξε εξέχουσα προσωπικότητα της σκληρής Δεξιάς στην Αυστρία.

Τα αρχεία δείχνουν ότι από την αρχή της συνεργασίας τους ο Ταπ λειτούργησε ως ένα είδος «δεύτερου εγκεφάλου» της Βάιντελ στον τομέα της επικοινωνίας: έγραφε τις ομιλίες της, τις δηλώσεις της, ακόμη και τις προσωπικές απαντήσεις της σε συνεντεύξεις.

Μόλις λίγες εβδομάδες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, ο Ταπ έπεισε τη Βάιντελ να υιοθετήσει την πρότασή του για κοινοβουλευτική πρωτοβουλία με στόχο την απαγόρευση της μπούρκας. Η πρόταση κατατέθηκε τελικά από το AfD στην Μπούντεσταγκ τρεις μήνες αργότερα.

Ο Μπάνον, ο Φάρατζ και η Μέρκελ

Κατά την προεκλογική εκστρατεία της ίδιας χρονιάς η Βάιντελ ανέπτυξε επίσης στενή επαγγελματική σχέση με τον Θορ Κούνκελ, ελβετογερμανό πολιτικό σύμβουλο και συγγραφέα θρίλερ. Ο Κούνκελ είναι περισσότερο γνωστός για ένα προκλητικό μυθιστόρημα που εκδόθηκε το 2004 και πραγματεύεται το σεξ και την πορνογραφία στους κόλπους της ναζιστικής ελίτ στη Γερμανία.

Στις αρχές του 2018 ο Κούνκελ κέντρισε το ενδιαφέρον της Βάιντελ με την πρόταση να προσληφθεί ο Στιβ Μπάνον, πρώην σύμβουλος του Ντόναλντ Τραμπ, ως παρουσιαστής για τη μονάδα παραγωγής βίντεο του AfD. «Μια συμφωνία συμβουλευτικής συνεργασίας με τον Μπάνον δεν θα ήταν κακή ιδέα,  αλλά θα είχε έντονα πολιτικό χαρακτήρα», σχολίασε η Βάιντελ σε συνάδελφό της.

Η αλληλογραφία που διέρρευσε αποκαλύπτει επίσης ότι ο Κούνκελ μεσολάβησε για τη σύναψη σύμβασης συμβουλευτικών υπηρεσιών ύψους 25.000 δολαρίων τον μήνα με τον γνωστό αμερικανό ειδικό στην ψηφιακή πολιτική στρατηγική Βίνσεντ Χάρις. Ο Χάρις είχε εργαστεί στην πρώτη προεκλογική εκστρατεία του Τραμπ το 2016 και είχε αποκτήσει το προσωνύμιο «ο άνθρωπος που επινόησε το Ρεπουμπλικανικό διαδίκτυο».

Η ομάδα του Χάρις, η οποία είχε συνεργαστεί επίσης με το Independence Party του Νάιτζελ Φάρατζ στη Βρετανία, καθώς και με το ακροδεξιό Εθνικό Μέτωπο της Μαρίν Λεπέν στη Γαλλία –το οποίο μετονομάστηκε αργότερα σε Εθνικό Συναγερμό–, καθοδήγησε το AfD σε μια εκστρατεία ψηφιακού μάρκετινγκ μεγάλης κλίμακας με στόχο τους γερμανούς ψηφοφόρους.

Μεταξύ άλλων, το κόμμα κατέβαλε περισσότερα από 100.000 ευρώ στην Google για την προώθηση ιστοτόπου που εξαπέλυε επίθεση κατά της τότε καγκελαρίου Ανγκελα Μέρκελ, χαρακτηρίζοντάς την «επίορκη» και υποστηρίζοντας ότι 98 άνθρωποι είχαν σκοτωθεί από τρομοκράτες ως άμεσο αποτέλεσμα της μεταναστευτικής πολιτικής της.

Στη συνέχεια η Google φαίνεται ότι υπαναχώρησε και απέσυρε τις διαφημίσεις λίγες εβδομάδες πριν από την ημέρα των εκλογών, προκαλώντας έντονη δυσαρέσκεια στο AfD.

Παράλληλα, καταγράφονται διάφορες προσπάθειες προσέγγισης μεταξύ του AfD και της βρετανικής Δεξιάς. Το 2017, σύμβουλος των Συντηρητικών με ισχυρές διασυνδέσεις επιχείρησε να πείσει τη Βάιντελ να μιλήσει σε εκδήλωση στο Union Jack Club του Λονδίνου. Δεν είναι σαφές αν εκείνη αποδέχθηκε την πρόσκληση.

Μερικούς μήνες αργότερα, βουλευτής του Συντηρητικού Κόμματος, ο οποίος αργότερα έγινε υπουργός, επιχείρησε επίσης να οργανώσει συνάντηση με εκπροσώπους της AfD στο Βερολίνο, χωρίς, όπως φαίνεται, να τα καταφέρει.

Το 2018, ο βουλευτής του AfD Πέτρ Μπίστρον –ο οποίος βρίσκεται σήμερα υπό ποινική διερεύνηση με την υποψία ότι δωροδοκήθηκε για να διαδίδει ρωσική προπαγάνδα– επιχείρησε να οργανώσει στο βρετανικό Κοινοβούλιο σύνοδο με θέμα την «ισλαμοποίηση της Βρετανίας», με τη συμμετοχή κορυφαίων υποστηρικτών του Brexit. Την πρωτοβουλία ενθάρρυνε ο Μπιορν Λάρσεν, καναδός επιχειρηματίας στον τομέα της χρηματοοικονομικής τεχνολογίας.

Ο Μπίστρον εξασφάλισε επίσημη πρόσκληση από στενό σύμμαχο του Φάρατζ, η οποία περιλάμβανε επίσης τη Βάιντελ και την Μπεατρίξ φον Στορχ, αναπληρώτρια επικεφαλής του AfD στην Μπούντεσταγκ. Τα email δεν διευκρινίζουν αν τελικά πραγματοποιήθηκε η συνάντηση.

Η διαρροή προσφέρει, τέλος, λεπτομερή εικόνα των διαδικασιών με τις οποίες η AfD αξιολογούσε τις αιτήσεις νέων μελών και διαχειριζόταν περιπτώσεις στελεχών που εξέφραζαν ακραίες απόψεις. Η εφαρμογή των εσωτερικών κανόνων φαίνεται ότι δεν ήταν συνεπής, καθώς ορισμένα μέλη δεν τιμωρούνταν, ακόμη και για ξεκάθαρα ρατσιστικές δηλώσεις.

Ωστόσο, αρχεία του κόμματος από το κρατίδιο της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας δείχνουν ότι οι υποψήφιοι προς ένταξη ελέγχονταν ατομικά και συχνά απορρίπτονταν για λόγους όπως η «προώθηση της ισλαμοφοβίας μέσω πολεμικής ρητορικής».

Σε μία περίπτωση, σύμφωνα με σχετικό αρχείο, ο εκλιπών Κλάους Ράινερ Ρελ, πρώην κομμουνιστής με διαβόητη δημόσια παρουσία και σύζυγος της αριστερής τρομοκράτισσας Ούλρικε Μάινχοφ, επιχείρησε να ενταχθεί στο κόμμα αφού μετακινήθηκε στο αντίθετο άκρο του πολιτικού φάσματος. Είχε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι ναζί αποτελούσαν το «μικρότερο κακό» σε σύγκριση με τους κομμουνιστές της περιόδου της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης. Η αίτησή του, ωστόσο, απορρίφθηκε.

Ακολούθησε το . .

Πρόσθεσε το . ως προτιμώμενη πηγή στη Google