Αμέλια Έρχαρτ: Άκαρπη η νέα αποστολή αναζήτησης – Τα «συντρίμμια αεροπλάνου» ήταν κορμοί δέντρων

Ερευνητική ομάδα ταξίδεψε στην απομονωμένη ατόλη Νικουμαρόρο στον Ειρηνικό, ελπίζοντας να βρει στοιχεία για την εξαφάνιση της πρωτοπόρου αεροπόρου Αμέλια Έρχαρτ το 1937. Η «ύποπτη» μεταλλική λάμψη που εντόπισαν δορυφορικές εικόνες αποδείχθηκε ότι προερχόταν από δέντρα που είχαν ξεβραστεί στην ακτή. 

Χωρίς το εύρημα που θα μπορούσε να δώσει οριστική απάντηση σε ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια της αεροπορικής ιστορίας επέστρεψε η αμερικανική αποστολή που αναζήτησε τα ίχνη της Αμέλια Έρχαρτ σε μια απομονωμένη ατόλη του Ειρηνικού. Το αντικείμενο που είχε προκαλέσει το ενδιαφέρον των ερευνητών και είχε θεωρηθεί πιθανό τμήμα του αεροσκάφους της ήταν τελικά μια συστάδα μεγάλων δέντρων που είχαν παρασυρθεί από τη θάλασσα.

«Δυστυχώς, δεν καταφέραμε να βρούμε το αδιάσειστο στοιχείο», δήλωσε ο Στιβ Σουλτς από το Πανεπιστήμιο Περντιού, καθώς η ομάδα ολοκλήρωνε τις έρευνές της στην ατόλη Νικουμαρόρο, στο αρχιπέλαγος του Κιριμπάτι, περίπου στη μέση της απόστασης ανάμεσα στην Αυστραλία και τη Χαβάη.

Η Έρχαρτ και ο πλοηγός της, Φρεντ Νούναν, εξαφανίστηκαν το 1937, ενώ επιχειρούσαν να πραγματοποιήσουν τον γύρο του κόσμου ακολουθώντας τη γραμμή του Ισημερινού. Η εξαφάνισή τους πυροδότησε μία από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις έρευνας στη θάλασσα και στον αέρα, χωρίς να δώσει οριστική απάντηση για την τύχη τους. Σχεδόν ενενήντα χρόνια αργότερα, η Νικουμαρόρο εξακολουθεί να αποτελεί μία από τις βασικές τοποθεσίες που εξετάζονται ως πιθανό σημείο αναγκαστικής προσγείωσης

Η λάμψη στις δορυφορικές εικόνες που αναζωπύρωσε τις ελπίδες

Η τελευταία αποστολή ξεκίνησε με αφορμή δορυφορικές εικόνες του 2020, στις οποίες διακρινόταν ένα επιμήκες, λευκό αντικείμενο στα ρηχά νερά κοντά στη χερσόνησο Ταράια. Ορισμένοι ερευνητές που ασχολούνται εδώ και χρόνια με την υπόθεση εκτίμησαν ότι επρόκειτο για πεσμένο δέντρο. Ο Ρίτσαρντ Πέτιγκριου, επικεφαλής του μη κερδοσκοπικού Archaeological Legacy Institute, εντόπισε, ωστόσο, πρόσθετες εικόνες και εναέρια βίντεο, στα οποία θεώρησε ότι διακρινόταν μια μεταλλική αντανάκλαση.

Η ομάδα των 17 ατόμων χρειάστηκε να ταξιδέψει για αρκετές ημέρες με πλοίο, ενώ η κακοκαιρία προκάλεσε επιπλέον καθυστερήσεις. Τελικά, κατάφερε να περάσει μέσα από τον κοραλλιογενή σχηματισμό που περιβάλλει την ατόλη και να εγκαταστήσει καταυλισμό για τέσσερις ημέρες ερευνών, μεταξύ άλλων με τη χρήση ανιχνευτών μετάλλων.

Οι συνθήκες στο νησί ήταν ιδιαίτερα δύσκολες. Τα μέλη της αποστολής αναγκάστηκαν να κοιμούνται στο πλοίο, εν μέρει εξαιτίας των τεράστιων χερσαίων καβουριών καρύδας, γνωστών ως «καβούρια-ληστές», τα οποία αναζητούν επίμονα τροφή και κινούνται στην ξηρά.

Η εκτίμηση του Πανεπιστημίου Περντιού, που ανακοινώθηκε τη Δευτέρα, επιβεβαίωσε τελικά την αρχική εκδοχή: το ύποπτο αντικείμενο ήταν πιθανότατα μια συγκέντρωση μεγάλων δέντρων που είχαν αποθέσει τα κύματα στην αμμώδη λωρίδα της χερσονήσου.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση, η λάμψη που είχε συνδεθεί με την πιθανότητα μεταλλικού αντικειμένου οφειλόταν σε μια φυσική διαδικασία. Η επιφάνεια του ευρήματος καλυπτόταν από ανθρακικό υλικό, ενώ και άλλα αντικείμενα που εντόπισε η ομάδα είχαν παρόμοια γυαλιστερή επίστρωση από συμπαγές υλικό κοραλλιογενούς άμμου.

Το μυστήριο που παραμένει άλυτο

Η αποστολή υποστηρίχθηκε εν μέρει από το Πανεπιστήμιο Περντιού της Ιντιάνα, με το οποίο συνδεόταν η Έρχαρτ. Εκεί είχε διδάξει και ενθαρρύνει νεαρές γυναίκες να ασχοληθούν με την αεροπορία, ενώ το ίδρυμα είχε συμβάλει και στη χρηματοδότηση του τροποποιημένου αεροσκάφους Lockheed Electra 10-E, το οποίο χρησιμοποιούσε στις πτήσεις της και αποκαλούσε «ιπτάμενο εργαστήριο».

«Γνωρίζουμε ότι αυτό απογοητεύει πολλούς ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένων και εμάς», ανέφερε το πανεπιστήμιο, προσθέτοντας ότι η αποστολή αποτελεί ένα ακόμη κεφάλαιο στην προσπάθεια να δοθεί απάντηση για το τι συνέβη στην Έρχαρτ κατά την απόπειρά της να κάνει τον γύρο του κόσμου.

Προηγούμενες επισκέψεις στη Νικουμαρόρο είχαν καταγράψει ευρήματα που τροφοδότησαν τις εικασίες για πιθανή παρουσία της αεροπόρου στο νησί: ενδείξεις καταυλισμού, ένα γυναικείο παπούτσι που χρονολογείται στη δεκαετία του 1930 και θραύσματα γυαλιού από δοχείο καλλυντικής κρέμας για τις φακίδες. Ωστόσο, κανένα από αυτά τα στοιχεία δεν έχει δώσει οριστική απάντηση για την τύχη της.

Η Έρχαρτ, η πρώτη γυναίκα που πραγματοποίησε μόνη της υπερατλαντική πτήση χωρίς στάση, εξαφανίστηκε μαζί με τον Νούναν στις 2 Ιουλίου 1937, κατά τη διάρκεια μιας απόπειρας που είχε προσελκύσει το παγκόσμιο ενδιαφέρον. Έκτοτε έχουν διατυπωθεί πολλές θεωρίες: από το ενδεχόμενο να συνελήφθη από τις ιαπωνικές δυνάμεις έως την υπόθεση ότι επέζησε και έζησε με διαφορετική ταυτότητα.

Η νέα αποστολή δεν επιβεβαίωσε καμία από αυτές τις εκδοχές. Το ερώτημα για το πού κατέληξε το αεροσκάφος της Αμέλια Έρχαρτ και τι συνέβη στους δύο αεροπόρους παραμένει ανοιχτό.