Γιώργος Βαρδινογιάννης: Πώς πήρε το προσωνύμιο «Καπετάνιος»

Από τις θάλασσες και τις επικίνδυνες αποστολές στην Αφρική μέχρι την προεδρία του Παναθηναϊκού, ο Γιώργος Βαρδινογιάννης, που πέθανε σε ηλικία 90 ετών, έζησε μια ζωή συνδεδεμένη με τις επιχειρήσεις, το ποδόσφαιρο και ένα προσωνύμιο που εξελίχθηκε σε προσωπικό του σήμα κατατεθέν: «Καπετάνιος». 

Η πορεία του συνδέθηκε με τη ναυτιλία και τον Παναθηναϊκό, στον οποίο αφιέρωσε περισσότερα από είκοσι χρόνια από τη ζωή του.

Για τους περισσότερους Έλληνες ήταν απλώς ο «Καπετάνιος».

Ένα προσωνύμιο που συνδέθηκε τόσο στενά με τον Γιώργο Βαρδινογιάννη, ώστε πολλές φορές το πραγματικό του όνομα περνούσε σε δεύτερη μοίρα.

Στα μέσα της δεκαετίας του 1960, η Ροδεσία, η σημερινή Ζιμπάμπουε, βρισκόταν στο επίκεντρο μιας μεγάλης διεθνούς κρίσης.

Η κυβέρνηση υπό τον Ίαν Σμιθ, είχε προχωρήσει το 1965 σε μονομερή ανακήρυξη ανεξαρτησίας από τη Βρετανία, προκαλώντας διεθνείς αντιδράσεις και την επιβολή οικονομικών κυρώσεων. Το εμπάργκο είχε στόχο να περιορίσει τη δυνατότητα της κυβέρνησης της Ροδεσίας, να προμηθεύεται κρίσιμα αγαθά, μεταξύ των οποίων και πετρελαιοειδή.

Σε αυτό το περιβάλλον τοποθετείται μία από τις πιο γνωστές ιστορίες της ζωής του Γιώργου Βαρδινογιάννη.

Σύμφωνα με την αφήγηση που τον ακολουθούσε επί δεκαετίες, ο νεαρός τότε πλοίαρχος ανέλαβε να οδηγήσει πλοία της οικογενειακής επιχείρησης στην περιοχή, παρακάμπτοντας τους περιορισμούς που είχαν επιβληθεί.

Η αποστολή φέρεται να πραγματοποιήθηκε υπό την απειλή επέμβασης του βρετανικού Βασιλικού Ναυτικού, το οποίο επιχειρούσε να επιβάλει τον αποκλεισμό των θαλάσσιων οδών ανεφοδιασμού της Ροδεσίας.

Ο Γιώργος Βαρδινογιάννης, σύμφωνα με τη διαδεδομένη εκδοχή, κατάφερε να ολοκληρώσει την επιχείρηση, παρακάμπτοντας το εμπάργκο.

Η ιστορία απέκτησε με τα χρόνια σχεδόν μυθικές διαστάσεις. Ορισμένες αφηγήσεις κάνουν λόγο για μεταφορά καυσίμων, ενώ παλαιότερα δημοσιεύματα αναφέρονται κυρίως σε φορτία νερού.

Εκείνο που έμεινε ήταν η εικόνα ενός ανθρώπου που είχε αναλάβει μια δύσκολη ναυτική αποστολή, σε συνθήκες διεθνούς έντασης. Η ιστορία αυτή συνδέθηκε με το προσωνύμιο «Καπετάνιος», το οποίο θα τον ακολουθούσε μέχρι το τέλος της ζωής του.

Από την Κρήτη στις μεγάλες θάλασσες

Ο Γιώργος Βαρδινογιάννης γεννήθηκε το 1936 στην Επισκοπή Ρεθύμνου. Ήταν ένα από τα οκτώ παιδιά του Γιάννη Βαρδινογιάννη και της Χρυσής Θεοδωρουλάκη, μέλος μιας οικογένειας που έμελλε να αποκτήσει σημαντική παρουσία στην ελληνική οικονομική και πολιτική ζωή.

Ακολούθησε τον δρόμο της ναυτιλίας, σπουδάζοντας στη Σχολή Εμποροπλοιάρχων του Σαουθάμπτον, στην Αγγλία.

Σε αντίθεση με τους αδελφούς του Νίκο και Βαρδή, οι οποίοι υπηρέτησαν στο Πολεμικό Ναυτικό, ο Γιώργος επέλεξε το Εμπορικό Ναυτικό και δραστηριοποιήθηκε στις οικογενειακές ναυτιλιακές επιχειρήσεις.

Η σχέση του με τη θάλασσα δεν περιορίστηκε στα πρώτα χρόνια της επαγγελματικής του διαδρομής. Διετέλεσε για δύο θητείες μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών, διατηρώντας ενεργό παρουσία στον χώρο της ναυτιλίας.

Ο «Καπετάνιος» αναλαμβάνει το τιμόνι του Παναθηναϊκού

Το 1979 αποτέλεσε χρονιά-ορόσημο για τον Γιώργο Βαρδινογιάννη.

Με το ελληνικό ποδόσφαιρο να περνά στην εποχή του επαγγελματισμού, η οικογένεια Βαρδινογιάννη ανέλαβε τον Παναθηναϊκό, εγκαινιάζοντας μία από τις μακροβιότερες περιόδους οικογενειακής ιδιοκτησίας στην ιστορία του συλλόγου.

Ο Γιώργος Βαρδινογιάννης έγινε το πρόσωπο αυτής της νέας εποχής.

Στα χρόνια της διοικητικής του παρουσίας, ο Παναθηναϊκός κατέκτησε εγχώριους τίτλους και πραγματοποίησε σημαντικές ευρωπαϊκές πορείες.

Ξεχωρίζουν η παρουσία στα ημιτελικά του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1985 και η αντίστοιχη πορεία στο Champions League το 1996, όταν η ελληνική ομάδα έφτασε μια ανάσα από τον τελικό, νικώντας μάλιστα τον Άγιαξ με 1-0 στο Άμστερνταμ, στον πρώτο ημιτελικό.

Ο Γιώργος Βαρδινογιάννης αποχώρησε από την πρώτη γραμμή της διοίκησης του Παναθηναϊκού, αλλά το προσωνύμιο δεν τον εγκατέλειψε ποτέ.

Ακόμη και όταν η επόμενη γενιά της οικογένειας ανέλαβε τα ηνία της ομάδας, ο ίδιος εξακολουθούσε να αποτελεί σημείο αναφοράς για τον σύλλογο και για μια διαφορετική εποχή του ελληνικού ποδοσφαίρου.