Κριστιάνο Ρονάλντο: Το «εγώ» που τον τύφλωσε

Στον αγώνα της Πορτογαλίας εναντίον της Νορβηγίας για το UEFA Nations League ο Κριστιάνο Ρονάλντο δεν έπαιξε ούτε λεπτό. Είχε να συμβεί από τον Ιούνιο του 2008. Εκτοτε, επί 6.678 μέρες, κανένας προπονητής στην εθνική του ομάδα δεν είχε τολμήσει να τον κρατήσει στον πάγκο των αναπληρωματικών σε ένα ολόκληρο ματς. Το έκανε την περασμένη Κυριακή στο Οσλο ο Ζόρζε Ζεσούς, και όλοι κατάλαβαν ότι αυτό δεν θα πήγαινε πολύ καλά.

Τι κι αν κοντεύει τα 42 (θα τα κλείσει σε τέσσερις μήνες); Τι κι αν τον έβλεπες στο αμερικανικό Μουντιάλ και τον λυπόσουν (ιδίως στο τελευταίο ματς με τους Ισπανούς έμοιαζε με on-field θεατή); Ο Ρονάλντο είναι… ο Ρονάλντο. Ο παγκόσμιος ρέκορντμαν των διεθνών διοργανώσεων σε συμμετοχές (234) και γκολ (146). Το ποδοσφαιρικό τοτέμ της χώρας του. Ο κύριος «πάντα παίζω». Ο παίκτης που όλοι έχουν υποχρέωση να βοηθήσουν στην προσωπική του σταυροφορία να φτάσει τα χίλια γκολ. Ο άνθρωπος που μπορεί ακόμη και να γυρίσει το ρολόι του χρόνου πίσω. Αυτό πιστεύει για τον εαυτό του, κρατώντας εδώ και κάμποσα χρόνια μια ομάδα γεμάτη νεαρό ταλέντο αιχμάλωτη του ναρκισσισμού του.

Στα 72 του χρόνια ο Ζεσούς αποφάσισε να απελευθερώσει την εθνική ομάδα της Πορτογαλίας από τα δεσμά του «CR7». Στον πρώτο της αγώνα στο τουρνουά, στις 24 Σεπτεμβρίου εναντίον της Ουαλίας, τον απέσυρε από τον αγωνιστικό χώρο στο δεύτερο μέρος. Την περασμένη Κυριακή στο Οσλο δεν τον σήκωσε από τον πάγκο. Και την Τετάρτη (30.09), στη συνέντευξη Τύπου εν όψει της αναμέτρησης με τη Δανία στην Κοπεγχάγη, ανακοίνωσε ότι δεν θα του δώσει θέση στην αρχική ενδεκάδα. Σωστό ή λάθος, αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα κάθε προπονητή να αποφασίζει ποιος -και πότε- θα παίξει. Και οι επιλογές του κρίνονται από τα αποτελέσματα.

Λίγο να ξέρεις από Ρονάλντο, τη συνέχεια μπορούσες να τη φανταστείς. Αφού άκουσε όσα είπε ο Ζεσούς, πήγε στο ξενοδοχείο, έφτιαξε τη βαλίτσα του και κάλεσε το ιδιωτικό του αεροσκάφος, το οποίο βρισκόταν στη Μαδρίτη, να πετάξει στην Κοπεγχάγη για να τον παραλάβει. Οπως αποκάλυψε η Marca, ο προπονητής του και ο πρόεδρος της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας της Πορτογαλίας, Πέδρο Προένσα, τον ακολούθησαν μέχρι το αεροδρόμιο προσπαθώντας να τον μεταπείσουν, όμως εκείνος ήταν ανένδοτος. Λίγη ώρα νωρίτερα είχε γνωστοποιήσει την απόφασή του να αποχωρήσει από την εθνική ομάδα της χώρας του (άραγε, οριστικά;) αναφέροντας ότι θα εξηγήσει τους λόγους που τον οδήγησαν σε αυτή την απόφαση «όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή».

Θα έπρεπε, ίσως, να έχει κλείσει αυτό το κεφάλαιο της μυθικής του καριέρας πριν από τριάμισι χρόνια, με δόξα και τιμή. Τότε που ο Φερνάντο Σάντος στο Παγκόσμιο Κύπελλο του Κατάρ τον είχε αφήσει εκτός αρχικής ενδεκάδας στα ματς εναντίον της Ελβετίας και του Μαρόκου δείχνοντάς του ότι οι καλύτερες μέρες του είχαν παρέλθει. Εκείνος, όμως, προτίμησε να μην ξαναμιλήσει στον προπονητή που ο ίδιος έλεγε πως θεωρούσε «δεύτερο πατέρα του».

Το παροιμιώδες «υπέρ-εγώ» του δεν του επέτρεψε να γλιτώσει τον εαυτό του από τις θλιβερές του εμφανίσεις στο εφετινό Μουντιάλ. Εκμεταλλεύθηκε την ατολμία του Ρομπέρτο Μαρτίνεθ, που ανέλαβε την εθνική ομάδα της Πορτογαλίας το 2023, και πήγε στην Αμερική παρασυρμένος από την ψευδαίσθηση ότι θα μπορούσε να κατακτήσει το ένα και μοναδικό τρόπαιο που λείπει από τη μυθική του συλλογή. Ο Μαρτίνεθ, ο οποίος πόνταρε σε εκείνον μέχρι τέλους, έχασε τη δουλειά του. Και ο Ρονάλντο, μουντζούρωσε την εικόνα του.

Πάλι δεν κατάλαβε τίποτα. Τώρα του φταίει ο Ζεσούς, προπονητής του πέρυσι (2025-2026) στην Αλ-Νασρ, ο οποίος είχε την ευκαιρία να διαπιστώσει αυτό που όλοι υποψιάζονταν. Οτι, πλέον, ο «CR7» είναι περισσότερο «πρότζεκτ», παρά ποδοσφαιριστής. Το κυρίαρχο ντιμπέιτ στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο δεν είναι πια «Ρονάλντο ή Μέσι;», αλλά το αν ο Πορτογάλος έχει το δικαίωμα να απαιτεί να παίζει «παντού και πάντα».

Το 2019 η Marca είχε δημοσιεύσει έναν μακρύ κατάλογο προπονητών με τους οποίους ο Ρονάλντο είχε τσακωθεί επειδή τον έκαναν αλλαγή, δεν τον έβαζαν να παίζει στη σωστή θέση, ή το αγωνιστικό τους πλάνο δεν βόλευε το παιχνίδι του. Μαουρίτσιο Σάρι, Κάρλος Κεϊρόζ, Ζοσέ Μουρίνιο, Πάουλο Μπέντο… Ακολούθησαν κι άλλοι. Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, οι διοικήσεις των συλλόγων, η πορτογαλική ομοσπονδία και η κοινή γνώμη ήταν με το μέρος του. Οι εξελίξεις των τελευταίων ημερών και τα σχόλια πορτογάλων φιλάθλων στα ειδησεογραφικά sites που καταγράφουν τα γεγονότα, δείχνουν ότι αυτό έχει αλλάξει.

Ιδού, μερικά από τα πιο αντιπροσωπευτικά (στην A Bola): «Κανένας παίκτης δεν είναι μεγαλύτερος από την ομάδα. Ούτε, καν, εσύ». «Επιτέλους, πάμε να φτιάξουμε μια ενωμένη ομάδα χωρίς σταριλίκια». «Ευχαριστούμε, Ζεζούς, ποτέ μη σκύψεις το κεφάλι». «Ησουν σπουδαίος, Κριστιάνο. Σε ευχαριστούμε για όλες τις χαρές που μας πρόσφερες, αλλά μην επιστρέψεις». «Αν θέλεις να φτάσεις τα 1.000 γκολ, ή να τα ξεπεράσεις, προσπάθησέ το κάπου αλλού».

Ο αγαπημένος δημοσιογράφος του Ρονάλντο είναι ο Πιρς Μόργκαν, ο οποίος σε κάποια συνέντευξη τον είχε ρωτήσει «μήπως είσαι πιο μεγάλος παίκτης απ’ όσο νομίζεις, και δεν το λες από μετριοφροσύνη;». Αυτοί είναι οι φίλοι του, ο περίγυρός του: εκείνοι που τον αποθεώνουν, που διαδίδουν τον μύθο του, που απαξιώνουν όποιον τολμά να συγκριθεί μαζί του, που πάντα βρίσκουν έναν φταίχτη όταν ο Κριστιάνο δεν κερδίζει. Ακόμη κι αν έχει περάσει από το μυαλό του ότι, πλέον, δεν είναι 20 ή 30 ετών, ούτε καν 40, οι αυλοκόλακες δεν τον αφήνουν να το συνειδητοποιήσει.

Περίμενε από τον Ζεσούς να τον βάλει βασικό απόψε, εναντίον της Δανίας, αν και είχε απουσιάσει σε τρεις προπονήσεις (τσαντισμένος που δεν αγωνίστηκε την Κυριακή). Αδιανόητο, για κάποιον που έχει σπουδάσει την μπάλα όσο εκείνος. Αφού έκανε τους συμπαίκτες του «άνω – κάτω», τους ευχήθηκε καλή επιτυχία. Εγκατέλειψε την ομάδα τονίζοντας την αφοσίωσή του σε αυτή. Κι έφυγε από την πίσω πόρτα αδικώντας την ιστορία του. Γιατί ό,τι σπουδαίο έχει επιτύχει η Πορτογαλία στο ποδόσφαιρο, το πέτυχε με τον «CR7».

Ακολούθησε το . .

Πρόσθεσε το . ως προτιμώμενη πηγή στη Google