Πώς ο Κηφισός έγινε υποδοχέας αποβλήτων: «Ζούμε δίπλα σε έναν κινούμενο οχετό»

Η υπόθεση του Κηφισού, όπου αποκαλύφθηκε ότι κατέληγαν υγρά βιομηχανικά απόβλητα υψηλής οξύτητας, φέρνει ξανά στη δημόσια σφαίρα μία πραγματικότητα που επί χρόνια, ή και δεκαετίες, παρέμενε κρυμμένη κάτω από το «χαλί» της Αθήνας.

Ο λόγος, όπως σημειώνει χαρακτηριστικά ο ΣΚΑΪ, για τη μετατροπή του μεγαλύτερου ποταμού της Αττικής σε έναν ανεξέλεγκτο υποδοχέα επικίνδυνων ουσιών και φερτών υλικών.

Ο κίνδυνος φυσικά δεν περιορίζεται στην οπτική υποβάθμιση της περιοχής ούτε ξεκινά από τη στιγμή που τα επικίνδυνα απόβλητα εκβάλουν στον Σαρωνικό.

Βίντεο-ντοκουμέντο από τον Κηφισό, στο ύψος της Νέας Φιλαδέλφειας καταγράφει μία εφιαλτική εικόνα:

«Στο συγκεκριμένο βίντεο βλέπουμε την οδυνηρή προσπάθεια των ψαριών να επιβιώσουν προσεγγίζοντας σε ακριανά σημεία της όχθης, όπου το νερό δεν έχει “λάβει” στα σημεία αυτά την ισχυρή ρύπανση ακόμη. Βέβαια σταδιακά πεθαίνουν και αυτά, γιατί το οξυγόνο του νερού έφτασε για μέρες στο επίπεδο μηδέν… Με οξυγόνο μηδέν δεν ζει τίποτα και έχουμε πραγματικά μία καταστροφή όλων των οικοσυστημάτων μας μέσα από το νερό και τη ρύπανση που δέχεται».

Τα παραπάνω δηλώνει η Χρυσάνθη Γεωργίου, πρόεδρος του Συλλόγου Πολιτών υπέρ των Ρεμάτων «Ροή» μιλώντας στο Orange Press Agency. Και προσθέτει:

«Τα τελευταία πέντε-έξι χρόνια η κατάσταση έχει γίνει πάρα πολύ έντονη με ρυπάνσεις όλων των ποταμών μας, κυρίως στην Αττική. Βλέπεις σήμερα στη Νέα Φιλαδέλφεια ότι το ποτάμι κατεβάζει… Κατεβάζει σαπούνια, άλλαξε χρώμα. Όταν βλέπεις τον όγκο του νερού μέσα σε μία ώρα να γίνεται εικοσαπλάσιος, πάει να πει ότι αυτή η ρίψη δεν γίνεται από μία μικρή δραστηριότητα. Αυξάνεται ο όγκος είκοσι φορές επάνω και αλλάζει χρώμα».

Ερωτηθείσα για την ταυτότητα των ρυπαντών, η πρόεδρος της «Ροής» εξηγεί πως πρόκειται για ένα πλέγμα βιομηχανιών και παράνομων βυτιοφόρων, δείχνοντας παράλληλα προς την πλευρά των φορέων διαχείρισης:

«Σίγουρα είναι βιομηχανίες οι οποίες έχουν τεράστιους όγκους αποβλήτων και οφείλουν βάσει νομοθεσίας να τα διαχειριστούν σε κέντρα επεξεργασίας. Είναι χημικά απόβλητα, είναι τοξικά, βιομηχανικά, ζωικά, είναι λύματα. Παράλληλα, υπάρχουν βυτιοφόρα τα οποία δεν φτάνουν ποτέ στα ΚΕΛ (Κέντρα Επεξεργασίας Λυμάτων), αλλά συνδέονται παράνομα στους αγωγούς. Ο πιο σημαντικός φορέας που θα μπορούσε να τα ελέγξει όλα αυτά, εκτός από την Περιφέρεια, είναι η ίδια η ΕΥΔΑΠ, που έχει στην αρμοδιότητά της τα αντλιοστάσια και τα ΚΕΛ, ώστε να ελέγχει τι ακριβώς δέχεται προς επεξεργασία από τα βυτιοφόρα».

Αναφερόμενη, τέλος, στις συνέπειες για τους κατοίκους της Αττικής, η πρόεδρος της «Ροής» υπογραμμίζει στο Orange Press Agency ότι η ρύπανση αποτελεί σοβαρή απειλή για τη δημόσια υγεία.

«Ένας ποταμός, ένα ρέμα είναι ένας πνεύμονας ο οποίος διέρχεται από τις πηγές του σε όλη την Αττική. Αυτός ο πνεύμονας εκπέμπει συστατικά στην ατμόσφαιρα. Όλα αυτά είναι πράγματα τα οποία τα αναπνέουμε. Εκτός δηλαδή από το ότι πεθαίνουν οι υδρόβιοι οργανισμοί, ότι δεν μπορούν να τραφούν τα ζώα που γειτνιάζουν με το νερό, αυτό περνάει στον υδροφόρο ορίζοντα και περνάει στην τροφή μας, είτε μέσω της θάλασσας είτε μέσω του εδάφους. Προσβάλλει τους ανθρώπους. Αντί να σου δίνουν τη φύση και το περιβάλλον που αξίζεις να ζεις δίπλα του, αναγκάζεσαι να ζεις δίπλα σε έναν κινούμενο οχετό. Η χρόνια ρύπανση δεν είναι ένα περιβαλλοντικό ζήτημα που απλά δεν θέλουμε να το βλέπουμε οπτικά. Είναι θέμα δημόσιας υγείας, είναι η ποιότητα της ζωής μας» σημειώνει.

Ακολούθησε το . .

Πρόσθεσε το . ως προτιμώμενη πηγή στη Google