Τίτλοι τέλους στην… ερωτική σχέση των Κινέζων με τα αγγλικά;

Μετά τον θάνατο του Μάο Tσετούνγκ, πριν από μισό αιώνα, η εκμάθηση της αγγλικής γλώσσας μετατράπηκε, από δείγμα μπουρζουαζίας που μπορούσε να οδηγήσει τους Κινέζους στη φυλακή, σε εθνική εμμονή σχεδόν εν μία νυκτί. Στη δεκαετία του 1980 άνθρωποι όλων των ηλικιών στην Κίνα συγκεντρώνονταν σε πάρκα, γνωστά ως «αγγλικές γωνιές», για να εξασκήσουν τη χρήση των αγγλικών μεταξύ τους.

Η γλώσσα κατέστη βασικό στοιχείο του εθνικού προγράμματος σπουδών, ισότιμο με τα μαθηματικά και τα κινεζικά, φθάνοντας μέχρι τις εξετάσεις εισαγωγής σε πανεπιστήμια. Αλλά τώρα, όπως επισημαίνει δημοσίευμα των Times του Λονδίνου, ένας διακεκριμένος εκπαιδευτικός και μπλόγκερ αναζωπυρώνει μια εθνική συζήτηση, αμφισβητώντας την αναγκαιότητα εκμάθησης της αγγλικής γλώσσας.

«Τα παιδιά μας ξεκινούν με αγωνία να μαθαίνουν αγγλικά προτού καν κατακτήσουν επαρκώς τη μητρική τους γλώσσα», έγραψε ο Τανγκ Τζιαφένγκ. «Και όμως, είμαστε ένας πολιτισμός με ιστορία χιλιάδων ετών. Τα αγγλικά είναι απλώς ένα εργαλείο. Η δυνατότητα χρήσης τους θα έπρεπε να είναι απλώς επαρκής».

Παράλληλα, ο εκπαιδευτικός άγγιξε και μια ευαίσθητη εθνικιστική χορδή, ή μάλλον μια διαχωριστική γραμμή ανάμεσα σε δύο εκδοχές του εθνικισμού – μία εξωστρεφή και μία πιο εσωστρεφή. «Η παράδοση του σεβασμού και της μίμησης των Δυτικών πολιτισμών πρέπει να λάβει τέλος», έγραψε. Το θέμα αγγίζει ζητήματα όπως η υπερβολική πίεση στα παιδιά από τα σχολεία και τους γονείς, η καταλληλότητα των παραδοσιακών τεχνικών μηχανικής αποστήθισης και οι σχέσεις με τη Δύση.

Ο πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ επιδεικνύει προσωπικό ενδιαφέρον, διατάσσοντας την καθολική απαγόρευση των εξωσχολικών μαθημάτων που πολλές οικογένειες της μεσαίας τάξης χρησιμοποιούσαν για τη βελτίωση των δεξιοτήτων των παιδιών τους στα αγγλικά. Το μέτρο αυτό κατέστρεψε τον ακμάζοντα κλάδο της ιδιωτικής διδασκαλίας, μειώνοντας τον αριθμό των κινέζων φοιτητών που υποβάλλουν αιτήσεις σε αμερικανικά και αυστραλιανά πανεπιστήμια – ίσως και σκοπίμως, όπως επισημαίνουν οι Times.

Ο Τανγκ, ο οποίος κατέχει διδακτορικό στα μαθηματικά και παρέχει μαθήματα προετοιμασίας για εξετάσεις εισαγωγής σε μεταπτυχιακά προγράμματα, έχει καθιερωθεί ως μια δημοφιλής φωνή στον ανταγωνιστικό χώρο της παροχής διαδικτυακών συμβουλών σε μαθητές.

Η ανάρτησή του για τα αγγλικά ήρθε ως αντίδραση στις ανακοινώσεις των περιφερειακών αρχών εκπαίδευσης, σύμφωνα με τις οποίες υποβαθμιζόταν η βαρύτητα μαθημάτων μη βασικής κατεύθυνσης, όπως η βιολογία, η γεωγραφία και η ιστορία, στις εξετάσεις εισαγωγής στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, με στόχο τη μείωση της πίεσης που ασκείται στους εφήβους. Υποστηρίζει ότι, στην πράξη, η γλώσσα είναι «εντελώς άχρηστη για τη μελλοντική επαγγελματική ζωή των μαθητών».

Η πιο έντονη άμεση αντίδραση προήλθε από μια πηγή που εκ πρώτης όψεως δεν θα την περίμενε κανείς. Ο Χου Σιτζίν, πρώην αρχισυντάκτης της αγγλόφωνης ταμπλόιντ εφημερίδας του Κομμουνιστικού Κόμματος Global Times, έχει καθιερωθεί ως εκφραστής του νέου κινεζικού εθνικισμού και υπήρξε από τους πρώτους υποστηρικτές της κινεζικής επιθετικής διπλωματίας των «λύκων-πολεμιστών», σύμφωνα με τους Times.

Ωστόσο, μιλάει επίσης άπταιστα αγγλικά –γεγονός που τον καθιστά αποτελεσματικό εκπρόσωπο του Σι στη διεθνή σκηνή– και υποστηρίζει σθεναρά ότι η Κίνα πρέπει να ανταγωνίζεται τις ΗΠΑ, αντί να απομονώνεται. Ο Χου κατηγόρησε τον Τανγκ για «μεροληψία και στενομυαλιά» και κάλεσε τις κρατικές υπηρεσίες εκπαίδευσης να αγνοήσουν τα σχόλιά του.

Κεντρικό επιχείρημα των επικριτών της εκμάθησης αγγλικών είναι ότι, εφόσον όσοι τη χρησιμοποιούν ως μητρική γλώσσα στον πλανήτη δυσκολεύονται τόσο πολύ να μάθουν κινεζικά, δεν υπάρχει λόγος οι Κινέζοι να μάθουν αγγλικά. Το επιχείρημα καταρρίπτεται στην πράξη από το γεγονός ότι τα αγγλικά είναι η διεθνής γλώσσα επικοινωνίας, αντιτείνει ο Χου.

«Πάνω από το 90% των διεθνών επιστημονικών και ακαδημαϊκών δημοσιεύσεων παράγεται στην αγγλική γλώσσα», έγραψε, όπως αναφέρουν οι Times. «Αν κάποιος επιθυμεί να εξελιχθεί σε υψηλότερο επίπεδο, η εξοικείωση και η άριστη γνώση των αγγλικών αποτελούν μία από τις σημαντικότερες εκπαιδευτικές προϋποθέσεις του».

Ενα άλλο επιχείρημα εναντίον των αγγλικών είναι ότι συνιστά δείγμα ελιτισμού, καθώς στην πράξη μόνο τα ανώτατα στρώματα της μεσαίας τάξης έχουν την οικονομική δυνατότητα να στείλουν τα παιδιά τους σε πανεπιστήμια της Δύσης, να ταξιδέψουν εκεί ή και να διοχετεύσουν εκεί τα παράνομα κυβερνητικά κέρδη που αποκομίζουν μέσω πρακτικών διαφθοράς, όπως συχνά καταγγέλλεται.

Ο Χου, όμως, υποστηρίζει ότι η υποβάθμιση της αγγλικής γλώσσας θα επιδείνωνε τον ελιτισμό, καθώς οι ανώτερες τάξεις θα έβρισκαν ούτως ή άλλως νέους τρόπους να πληρώσουν για την εκμάθηση της αγγλικής στα παιδιά τους. Μια άλλη, πιο άμεση και ωμή αντίδραση στους ισχυρισμούς του Τανγκ ήρθε από τον Κάο Γουέν, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Ξένων Σπουδών του Πεκίνου, ενός κρατικού φυτωρίου διπλωματών.

Ο Κάο έγραψε: «Μια ερώτηση: είναι τα μαθηματικά χρήσιμα στην καθημερινή ζωή; Οι απλοί άνθρωποι πηγαίνουν στη δουλειά, ψωνίζουν τρόφιμα, βλέπουν ταινίες. Χρειαζόμαστε πραγματικά να χρησιμοποιούμε συναρτήσεις ή να υπολογίζουμε τετραγωνικές ρίζες κάθε μέρα; Και όμως, θέλουμε τα παιδιά μας να διδαχτούν μαθηματικά. Αν κρίνεις την αναγκαιότητα ενός μαθήματος αποκλειστικά και μόνο από την πρακτική του χρησιμότητα, ίσως δεν θα έπρεπε να αποκαλείσαι εκπαιδευτικός».

Ακολούθησε το . .

Πρόσθεσε το . ως προτιμώμενη πηγή στη Google