Πήγαμε να φορτίσουμε και βρήκαμε έναν ξεχασμένο V12!
Μερικές από τις καλύτερες ιστορίες με παλιά αυτοκίνητα ξεκινούν εκεί που δεν τις περιμένεις. Αυτή ξεκίνησε από έναν ταχυφορτιστή σε ένα χωριό στη Φθιώτιδα.
Είχα σταματήσει για να φορτίσω το Škoda Enyaq όταν, κάτω από το υπόστεγο ενός κλειστού εκείνη την ώρα πρατηρίου, κάτι πολύ μακρύ και πολύ… βρετανικό τράβηξε την προσοχή μου. Μια Daimler Double-Six Series 2. Σκεπασμένη από σκόνη, ταλαιπωρημένη από τον χρόνο και προφανώς ακίνητη εδώ και χρόνια.
Πήγαμε να φορτίσουμε ένα ηλεκτρικό Škoda και κάτω από το υπόστεγο μας περίμενε ένας βρετανικός V12 σχεδόν μισού αιώνα
Το πρατήριο ήταν κλειστό, οι ταχυφορτιστές όμως λειτουργούσαν. Και επειδή το αυτοκίνητο βρισκόταν ουσιαστικά μέσα σε ιδιωτικό χώρο, ένα τηλεφώνημα στον ιδιοκτήτη του πρατηρίου ήταν το αυτονόητο πρώτο βήμα πριν πλησιάσω περισσότερο.
Αυτό το τηλεφώνημα οδήγησε σε ένα δεύτερο. Ο πρατηριούχος μου έδωσε το τηλέφωνο του ξαδέρφου του, στον οποίο ανήκει η Daimler. Και κάπως έτσι, μια τυχαία στάση για φόρτιση εξελίχθηκε σε μια συζήτηση σχεδόν μίας ώρας και στην ιστορία ενός αυτοκινήτου που βρίσκεται στην ίδια οικογένεια εδώ και δεκαετίες.
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΗ Δοκιμάζουμε την Jaguar E-type S3 V12 Open Two-Seater
Μια Double-Six του 1976 Σύμφωνα με τον ιδιοκτήτη της, η Daimler είναι του 1976. Πρόκειται για την πολυτελέστερη αδελφή της Jaguar XJ12 Series 2 και συγκεκριμένα για τη μακρά, 4θυρη έκδοση, με μεταξόνιο περίπου 2,86 m. Σε έναν connoisseur γίνεται άμεσα αντιληπτό οπτικά από το μήκος των πίσω θυρών και τον χώρο πίσω από τη μεσαία κολόνα.
Το «Double-Six» δεν ήταν ένα τυχαίο όνομα. Η Daimler είχε χρησιμοποιήσει την ονομασία ήδη από τη δεκαετία του 1920 για τα δικά της 12κύλινδρα αυτοκίνητα και η Jaguar την επανέφερε όταν το 1972 πρόσθεσε τον V12 στην Daimler Sovereign.
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΗ Jaguar XJ6 Series I 1968-1973
Κάτω λοιπόν από αυτό το τεράστιο καπό βρίσκεται ο περίφημος V12 των 5,3 lt της Jaguar. Ένας κινητήρας που μετέτρεπε τις XJ12 και Double-Six σε μερικές από τις ταχύτερες και πιο εκλεπτυσμένες μπερλίνες της εποχής τους. Μόνο που στη συγκεκριμένη Daimler υπάρχει κάτι που δεν ταιριάζει απόλυτα με τη χρονολογία που γνωρίζουμε.
Το μυστήριο κάτω από το καπό Ανοίγοντας το καπό, περιμέναμε να αντικρίσουμε τον V12 με ηλεκτρονικό ψεκασμό. Από τον Μάιο του ’75, η Jaguar είχε εγκαταλείψει τα τέσσερα Zenith-Stromberg και είχε περάσει τον V12 της XJ12 και της Double-Six σε ηλεκτρονικό ψεκασμό Bosch-Lucas D-Jetronic. Εδώ όμως βρίσκονται ακόμη τέσσερα καρμπιρατέρ.
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΗ Δοκιμάζουμε την Jaguar E-type S3 4.2 2+2
Δεν πρόκειται απλώς για κάτι που φαίνεται κάτω από το καπό. Στο εσωτερικό υπάρχει ακόμη ο χειροκίνητος μοχλός του choke, με τη σχετική ένδειξη να εμφανίζεται και στο στροφόμετρο.
Αυτό αφήνει ένα ενδιαφέρον ερωτηματικό. Είναι η Daimler παλαιότερης παραγωγής και ταξινομήθηκε το 1976; Έχει αντικατασταθεί κάποια στιγμή ο κινητήρας ή ολόκληρο το σύστημα τροφοδοσίας; Ή υπάρχει κάποια άλλη εξήγηση στην ιστορία της;
Χωρίς διασταύρωση των αριθμών πλαισίου και κινητήρα δεν πρόκειται να μαντέψουμε. Και κάπως μας αρέσει που η γερασμένη Double-Six κρατά ακόμη ένα μυστικό για τον εαυτό της.
Εδώ να κάνουμε μια παρένθεση, τονίζοντας ότι το αυτόματο κιβώτιο είναι ακόμη ένα σημείο που διαφοροποιούσε τις V12 από τις 6κύλινδρες XJ και Daimler. Ο μεγάλος 5,3λιτρος συνδυαζόταν με το ανθεκτικότερο 3τάχυτο Borg-Warner Model 12, ικανό να διαχειριστεί τη μεγαλύτερη ροπή του V12.
Οι 6κύλινδρες Series 2 χρησιμοποίησαν διαφορετικές εκδόσεις της οικογένειας Borg-Warner: αρχικά το Model 12 σε ορισμένες πρώιμες διαμορφώσεις και στη συνέχεια τα ελαφρύτερα BW65 και BW66, ανάλογα με κινητήρα και χρονολογία. Στις V12, το BW12 παρέμεινε μέχρι το 1977, όταν αντικαταστάθηκε από το επίσης 3τάχυτο αλλά πολύ ισχυρότερο GM Turbo-Hydramatic 400.
Η χρονολογία λέει 1976. Τα τέσσερα καρμπιρατέρ κάτω από το καπό, όμως, δείχνουν προς μια διαφορετική ιστορία
Ο ιδιοκτήτης μάς έστειλε μάλιστα μια φωτογραφία από την εποχή που η Double-Six κυκλοφορούσε ακόμη κανονικά. Και η αντίθεση με τη σημερινή της εικόνα είναι εντυπωσιακή. Η βαφή γυαλίζει, τα χρώμια λάμπουν και οι χαρακτηριστικές ζάντες GKN Kent βρίσκονται ήδη επάνω της.
Δεν κοιτάμε λοιπόν ένα αυτοκίνητο που πέρασε ολόκληρη τη ζωή του παραμελημένο, αλλά μια Daimler που κάποτε ήταν πραγματικά «κούτα», όπως θα λέγαμε σήμερα.
Το σκισμένο φτερό δεν το έκανε ο χρόνος Με την πρώτη ματιά, η κατάσταση του αμαξώματος δεν εμπνέει ιδιαίτερη αισιοδοξία. Η βαφή έχει υποφέρει, η σκουριά έχει αρχίσει να κερδίζει τη μάχη σε αρκετά σημεία και το εμπρός φτερό φέρει ένα μεγάλο σκίσιμο.
Μόνο που το τελευταίο έχει μια ιστορία που δεν θα μπορούσαμε ποτέ να μαντέψουμε κοιτάζοντας το αυτοκίνητο σήμερα. Όπως μου διηγήθηκε ο ιδιοκτήτης, η ζημιά έγινε όταν η Daimler κυκλοφορούσε ακόμη κανονικά. Την είχε βγάλει από το γκαράζ του σπιτιού του και την είχε παρκάρει στον δρόμο. Από εκεί πέρασε μηχάνημα έργου του Δήμου Ζωγράφου, το οποίο βρήκε το αυτοκίνητο και κυριολεκτικά έσκισε το φτερό του.
Τα χρόνια που ακολούθησαν έκαναν τα υπόλοιπα. Η γυμνή λαμαρίνα οξειδώθηκε και σήμερα η ζημιά μοιάζει εκ πρώτης όψεως με ένα ακόμη αποτέλεσμα εγκατάλειψης. Δεν είναι.
Μια μικρή χρονοκάψουλα Η πόρτα του οδηγού ήταν ξεκλείδωτη και, με την άδεια που είχαμε ήδη ζητήσει για να φωτογραφίσουμε το αυτοκίνητο, μπορέσαμε να δούμε και την καμπίνα.
Εδώ η εικόνα είναι διαφορετική. Το εσωτερικό είχε επισκευαστεί παλαιότερα, αν και ο ίδιος ο ιδιοκτήτης παραδέχεται ότι η δουλειά δεν έγινε όπως θα έπρεπε.
Παρόλα αυτά, η ατμόσφαιρα παραμένει υπέροχα ’70s: τεράστιες επιφάνειες ξύλου, αναλογικά όργανα Smiths, λεπτοί διακόπτες, ο μακρύς λεβιές του αυτόματου κιβωτίου και εκείνη η χαρακτηριστική βρετανική υπερβολή που έκανε μια Daimler να μοιάζει περισσότερο με σαλόνι λέσχης παρά με αυτοκίνητο.
Το ξύλινο τριάκτινο τιμόνι που βλέπετε στις φωτογραφίες δεν είναι εργοστασιακό. Όπως και άλλα στοιχεία του αυτοκινήτου, αποτελεί μέρος της ζωής που έζησε μετά την έξοδό του από το εργοστάσιο.
Η κεντρική κονσόλα είναι ένα μικρό μάθημα βρετανικής εργονομίας των ’70s. Δίπλα στο αναλογικό ρολόι βρίσκονται ξεχωριστοί διακόπτες για την επιλογή του ρεζερβουάρ, τον εσωτερικό φωτισμό, τα φώτα ανάγνωσης και το θερμαινόμενο πίσω τζάμι, μαζί με τον ροοστάτη του φωτισμού των οργάνων.
Η ένδειξη «Fuel» δεν είναι τυχαία: η XJ και η Double-Six διέθεταν δύο ανεξάρτητα ρεζερβουάρ, ένα σε κάθε πίσω φτερό, και ο οδηγός επέλεγε από ποιο θα τροφοδοτείται ο κινητήρας. Κάτω από τους διακόπτες έχει επιβιώσει κι ένα πολύ μεταγενέστερο σημάδι της ζωής της Daimler: aftermarket ηχοσύστημα με αντικλεπτική αποσπώμενη πρόσοψη -μια τεχνολογία που όσοι ζήσαμε τα ’90s θυμόμαστε πολύ καλά.
Το ίδιο ενδιαφέρον έχουν οι χαρακτηριστικές ζάντες αλουμινίου GKN Kent, ένα από τα πλέον αναγνωρίσιμα σχέδια της Jaguar εκείνης της περιόδου. Αλλά και ένα πρόσθετο στοιχείο ταυτότητας της Daimler: οι αλουμινένιες Kent εμφανίζονται ακριβώς στην εποχή της μετάβασης στον ψεκασμό.
Οι Kent εμφανίστηκαν στις V12 ακριβώς την εποχή της μετάβασης στον ψεκασμό. Έτσι, η συγκεκριμένη Daimler μοιάζει να αφηγείται δύο διαφορετικές ιστορίες: οι ζάντες δείχνουν προς την ύστερη Series II, τα καρμπιρατέρ προς μια παλαιότερη διαμόρφωση.
«Μοτέρ και κιβώτιο δεν θέλουν επισκευή» Εδώ βρίσκεται ίσως η μεγαλύτερη έκπληξη. Βλέποντας σήμερα την Double-Six, εύκολα θεωρείς ότι ο V12 κάτω από το καπό αποτελεί πλέον περισσότερο αρχαιολογικό εύρημα παρά κινητήρα. Ο ιδιοκτήτης της, όμως, μας είπε κάτι πολύ διαφορετικό.
Σύμφωνα με τον ίδιο, ο κινητήρας και το αυτόματο κιβώτιο δεν χρειάζονται επισκευή. Το αυτοκίνητο, όπως μας εξήγησε, θα μπορούσε υπό προϋποθέσεις να λειτουργήσει ξανά. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι κάποιος βάζει μια μπαταρία, γεμίζει το ρεζερβουάρ και γυρίζει το κλειδί. Ύστερα από τόσο μεγάλη ακινησία, ακόμη κι ένας υγιής μηχανικά V12 χρειάζεται σχολαστικό έλεγχο πριν επιχειρηθεί εκκίνηση. Τροφοδοσία, λιπαντικό, ψύξη, φρένα, σωληνώσεις και ηλεκτρικό κύκλωμα πρέπει πρώτα να εξεταστούν.
Σε πρώτο πλάνο δύο από τα τέσσερα Zenith-Stromberg 175 CDSE που αναλαμβάνουν την τροφοδοσία του V12. Από τα μέσα του 1975 τα τέσσερα καρμπιρατέρ έδωσαν τη θέση τους στον ηλεκτρονικό ψεκασμό Bosch-Lucas D-Jetronic, ανεβάζοντας την ισχύ στους 289 PS -και γι’ αυτό ακριβώς η παρουσία τους σε μια Double-Six που γνωρίζουμε ως «του 1976» παραμένει το μεγαλύτερο ερωτηματικό της ιστορίας μας.
Και στην περίπτωση μιας Double-Six, η επαναφορά στη ζωή ενός V12 είναι πιθανότατα το εύκολο κομμάτι. Το δύσκολο είναι όλα όσα βρίσκονται γύρω του.
Θα επιστρέψει ποτέ στον δρόμο; Ο ιδιοκτήτης δεν έχει εγκαταλείψει την Daimler. Μας είπε ότι εξακολουθεί να θέλει κάποια στιγμή να την αποκαταστήσει. Κοιτάζοντας το αυτοκίνητο σήμερα, το εγχείρημα κάθε άλλο παρά μικρό είναι. Υπάρχει σκουριά, υπάρχει η ζημιά στο αμάξωμα, υπάρχει ένα εσωτερικό που θα χρειαστεί ξανά φροντίδα και, αναπόφευκτα, δεκάδες μικρά και μεγάλα πράγματα που αποκαλύπτονται μόνο όταν αρχίσει μια πραγματική αποκατάσταση.
Αλλά αυτή είναι μια από εκείνες τις περιπτώσεις όπου θέλεις να πιστεύεις ότι θα συμβεί. Διότι πριν από 50 χρόνια κάποιος μπήκε σε αυτή την Daimler, γύρισε το κλειδί, τράβηξε το choke και έβαλε μπροστά δώδεκα κυλίνδρους και 5,3 λίτρα βρετανικής υπερβολής.
Και σχεδόν μισό αιώνα αργότερα, εμείς χρειάστηκε απλώς να σταματήσουμε για λίγες κιλοβατώρες σε μια γωνία της Ελλάδας για να τη βρούμε.
Δημοσιεύτηκε ! 2026-09-11 16:14:00
