Μέσι: Αμφισβήτηση, δάκρυα, θρίαμβοι και (ξανά) δάκρυα

Η μάχη του αθλητή με το χρόνο έχει πάντα τον ίδιο νικητή. Ακόμη κι αν ο αθλητής είναι ο Λιονέλ Μέσι, ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής του 21ου αιώνα (κατά πολλούς, όλων των εποχών). Ο Αργεντινός «μάγος» της μπάλας πάλεψε σκληρά για να καθυστερήσει την «ήττα» του – και τα κατάφερε. Στα 39 του χρόνια κουβάλησε στις πλάτες του μια μέτρια ομάδα μέχρι τον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου, όπως δεν το είχε κάνει ποτέ άλλος παίκτης στα στερνά της καριέρας του. Τριάμισι χρόνια πριν, έξι μήνες μετά τα 35α του γενέθλια, είχε ανεβάσει την «Αλμπισελέστε» στα ουράνια – ούτε αυτό το λες συνηθισμένο.

Ο Μέσι έλαμψε στο αμερικανικό Μουντιάλ σχεδόν περπατώντας. Θα μπορούσε, ίσως, να παίξει με την εθνική ομάδα της Αργεντινής και στην επόμενη μεγάλη διοργάνωση στην οποία θα συμμετάσχει, το Κόπα Αμέρικα του 2028 – θα είναι 41 ετών. Αποφάσισε, όμως, να σταματήσει. ραγίζοντας την καρδιά ενός ολόκληρου έθνους που τον λατρεύει σαν θεό. Για δύο λόγους, όπως εξηγούν σήμερα κορυφαίοι ποδοσφαιρικοί αναλυτές.

Ο πρώτος είναι ότι η ομάδα τον έχει απόλυτη ανάγκη σε όλα τα ματς, από την αρχή μέχρι το τέλος τους. Στην Αργεντινή που παρακολουθήσαμε αυτό το καλοκαίρι, ο «Λέο» δεν έχει δικαίωμα ξεκούρασης, κάτι που είναι απαραίτητο και για παίκτες πολύ μικρότερης ηλικίας. Δεν αντέχει να ξαναπεράσει την ταλαιπωρία που βίωσε στα γήπεδα της Αμερικής. Ο δεύτερος λόγος είναι η συναισθηματική του κατάσταση. Οταν έγραψε το αποχαιρετιστήριο σημείωμα που ανάρτησε χθες (31.08) στο Instagram, δύο μέρες μετά τον χαμένο τελικό, ο Χόρχε Μέσι ήταν ακόμη ζωντανός. Εκείνος, όμως, γνώριζε πως το μοιραίο ήταν αναπόφευκτο. Ο θάνατος του πατέρα του, τρεις εβδομάδες μετά την ολοκλήρωση του Παγκοσμίου Κυπέλλου, ήταν η επιβεβαίωση ότι είχε πάρει τη σωστή απόφαση, όπως ανέφερε ο ίδιος στο μήνυμά του.

Είχαν δίκιο, τελικά, εκείνοι που πίστευαν ότι ο τελικός του αμερικανικού Μουντιάλ θα ήταν η τελευταία του παράσταση με τη φανέλα της Αργεντινής. Ενα συναρπαστικό ταξίδι δύο δεκαετιών, γεμάτο αμφισβήτηση, δάκρυα, θριάμβους και (ξανά) δάκρυα, έφτασε στο τέλος του. Το κλάμα του Μέσι στο «MetLife» του Νιού Τζέρσεϊ αμέσως μετά την ήττα από τους Ισπανούς, δεν ήταν για τρόπαιο που χάθηκε, αλλά για τον κύκλο που έκλεισε.

Θα μπορούσε να έχει συμβεί 10 χρόνια νωρίτερα. Οταν, τον Ιούνιο του 2016 στο ίδιο γήπεδο, ο Μέσι, ο οποίος είχε μόλις κλείσει τα 29, ανακοίνωσε με δάκρυα στα μάτια ότι αποσύρεται από την εθνική ομάδα της Αργεντινής. Δεν έφταιγε μόνο η απογοήτευση της ήττας (στα πέναλτι) από τη Χιλή στον τελικό του Κόπα Αμέρικα. Ούτε το γεγονός ότι η «Αλμπισελέστε» είχε χάσει τέσσερις μεγάλους τελικούς στη σειρά. Αυτό που έφτασε τον «Λέο» στα όριά του ήταν η αχαριστία των συμπατριωτών του. Ενώ εκείνος προσπαθούσε για το καλύτερο, όλοι τον έδειχναν ως υπαίτιο των αποτυχιών. Επειδή στην Αργεντινή, με την οποία είχε κατακτήσει μόνο το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008, δεν ήταν… ο Μέσι της Μπαρτσελόνα.

«Pecho Frio» τον αποκαλούσαν στη χώρα του. Που σημαίνει, «κρύο στήθος». Τον κατηγορούσαν ως λιπόψυχο. Πρώτος και καλύτερος, ο Ντιέγκο Μαραντόνα. «Είναι ωραίος τύπος, αλλά δεν διαθέτει προσωπικότητα. Δεν έχει τον χαρακτήρα του ηγέτη», είχε πει δημοσίως ο «Ντιεγκίτο» λίγες εβδομάδες πριν από εκείνη την πρώτη αποχώρηση του Μέσι. Ο «Pulga» ένιωθε αφόρητη πίεση. Είχε σκεφθεί να εγκαταλείψει την εθνική Αργεντινής άλλες δύο φορές, όπως αποκάλυψε κάποτε ο βιογράφος του, Γκιγιέμ Μπαλάγκ, όμως δεν το είχε ανακοινώσει.

Ευτυχώς, άλλαξε γνώμη. Η καμπάνια «Φέρτε τον Μέσι πίσω» άρχισε από τους συμπαίκτες του μόλις λίγα λεπτά μετά την ανακοίνωση της αποχώρησής του, στις 26 Ιουνίου 2016. Στο hashtag #NoTeVayasMessi (Μέσι, μη φύγεις) ανταποκρίθηκαν δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι από το πρώτο, κιόλας, 24ωρο. Στο Μπουένος Αϊρες ογκώδεις διαδηλώσεις φιλάθλων τον παρακαλούσαν να πάρει πίσω την απόφασή του. Ο τότε Πρόεδρος της Αργεντινής, Μαουρίτσιο Μάκρι, του τηλεφώνησε και του ζήτησε να το ξανασκεφθεί. Την επόμενη μέρα ο δήμαρχος του Μπουένος Αϊρες, Οράτσιο Ροντρίγκεζ Λαρέτα, αποκάλυψε ένα άγαλμα που έστησε προς τιμήν του και κάλεσε τους πολίτες να δείξουν την αγάπη τους στον Μέσι. Ο (νέος) προπονητής της εθνικής Αργεντινής, Εντγκάρντο Μπάουζα, ταξίδεψε στη Βαρκελώνη για να του πει πόσο σημαντικός είναι για την ομάδα. Ο Μαραντόνα δήλωσε ότι ο Μέσι πρέπει να οδηγήσει την «Αλμπισελέστε» στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018. Διασημότητες που του είχαν ασκήσει έντονη κριτική, ζήτησαν συγγνώμη.

Στις 12 Αυγούστου 2016 ο Μέσι δήλωσε ότι θα συνεχίσει να αγωνίζεται «για την αγάπη προς τη χώρα». Αυτές οι έξι εβδομάδες που μεσολάβησαν, σημειώνει το BBC Sport, άλλαξαν την Ιστορία της Αργεντινής και του ποδοσφαίρου. Από τα 34 μέχρι τα 39 του, αυτός ο κοντούλης γίγαντας των γηπέδων οδήγησε την εθνική του ομάδα στην κατάκτηση ενός Παγκοσμίου Κυπέλλου (2022), δύο Κόπα Αμέρικα (2021, 2024), του Finalissima (2022) και εφέτος σε έναν δεύτερο διαδοχικό τελικό Μουντιάλ. Στο δεύτερο… ημίχρονο της διεθνούς καριέρας του πέτυχε 70 γκολ σε 94 εμφανίσεις του με τη φανέλα της Αργεντινής, που ήταν «χτισμένη» γύρω του.

Η κριτική που δεχόταν πριν από 10 χρόνια, από τον Μαραντόνα και όλους όσοι τον απαξίωναν, σήμερα ακούγεται σαν ανέκδοτο. Η σύγκριση με τον «Ντιεγκίτο», που τόσο καιρό τον καταδίωκε, δεν είναι πια υποτιμητική για τον «Λέο». Σήμερα συζητάμε για το ποιος από τους δύο είναι ο καλύτερος. Μέσα σε μια πενταετία, ο Κριστιάνο Ρονάλντο έχασε πόντους στο ντιμπέιτ για τον GOAT, και τους πήρε ο Μέσι.

Πρώτα αποχαιρέτησε την Μπαρτσελόνα, ύστερα την Ευρώπη και τώρα την εθνική Αργεντινής. Η πιο μεγάλη ποδοσφαιρική ατραξιόν του 21ου αιώνα σύντομα θα ανήκει στην Ιστορία. Το συμβόλαιο συνεργασίας του με την Ιντερ Μαϊάμι εκπνέει το 2028, αλλά ποιος ξέρει αν θα το εξαντλήσει; Ισως, ούτε ο ίδιος ακόμη.

Ακολούθησε το . .

Πρόσθεσε το . ως προτιμώμενη πηγή στη Google