Η Νορβηγία αψηφά την ΕΕ για τις γεωτρήσεις στην Αρκτική

Η Νορβηγία δεν κάνει πίσω. Παρά τις πιέσεις των Βρυξελλών για περιορισμό των νέων εξορύξεων πετρελαίου και φυσικού αερίου στην Αρκτική, το Οσλο δηλώνει αποφασισμένο να συνεχίσει τις γεωτρήσεις στη Θάλασσα του Μπάρεντς. Και πίσω από τη διαμάχη για το περιβάλλον και την ενεργειακή πολιτική κρύβεται ένα πολύ μεγαλύτερο ερώτημα: ποιος θα εγγυηθεί την ενεργειακή επάρκεια της Ευρώπης τα επόμενα χρόνια;

«Στη σημερινή γεωπολιτική συγκυρία, όπου η ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης αποτελεί κρίσιμο ζήτημα, η διατήρηση της παραγωγής πετρελαίου και φυσικού αερίου εξυπηρετεί τόσο τα νορβηγικά όσο και τα ευρωπαϊκά συμφέροντα», υποστηρίζει ο υπουργός Ενέργειας της χώρας Τέριε Ασλαντ. Το Οσλο, από την πλευρά του, ξεκαθαρίζει ότι δεν χρειάζεται την άδεια των Βρυξελλών για να προχωρήσει στις εξορύξεις, καθώς οι επίμαχες περιοχές ανήκουν στη νορβηγική υφαλοκρηπίδα, όπου η Νορβηγία έχει κυριαρχικά δικαιώματα στους φυσικούς πόρους.

Οπως επισημαίνει, όμως, η δημοσιογράφος της Corriere della Sera, Κιάρα Μπαρισόν, η υπόθεση δεν αφορά μόνο τη Νορβηγία. Αφορά άμεσα και την Ευρώπη, η οποία είναι ο βασικός αγοραστής της νορβηγικής ενέργειας. Από τη μεγάλη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, η Νορβηγία έχει εξελιχθεί στον σημαντικότερο προμηθευτή φυσικού αερίου της ηπείρου, καλύπτοντας σχεδόν το ένα τρίτο της ζήτησης της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Η εξέλιξη αυτή προσφέρει στο Οσλο ένα ισχυρό διαπραγματευτικό χαρτί. Η Ευρώπη χρειάζεται το νορβηγικό αέριο, την ώρα που προσπαθεί να περιορίσει την εξάρτησή της από τη Ρωσία και να ενισχύσει την ενεργειακή της ασφάλεια. Ετσι, η διαφωνία για τις νέες γεωτρήσεις δεν είναι απλώς μια σύγκρουση ανάμεσα σε περιβαλλοντικούς στόχους και οικονομικά συμφέροντα. Είναι και μια δύσκολη εξίσωση για την ίδια την Ευρώπη.

Ο Αντερς Οπεντάλ, διευθύνων σύμβουλος της Equinor, της μεγαλύτερης ενεργειακής εταιρείας της Νορβηγίας, προειδοποιεί ότι το πετρέλαιο και το υγροποιημένο φυσικό αέριο από τη Θάλασσα του Μπάρεντς θα μπορούσαν να κατευθυνθούν σε άλλες αγορές εάν η Ευρώπη επιλέξει να κλείσει την πόρτα σε νέες εξορύξεις.

Και τότε, σύμφωνα με την Corriere della Sera, το κόστος δεν θα το επωμιζόταν απαραίτητα μόνο η Νορβηγία. Η μεγαλύτερη συνέπεια θα μπορούσε να αφορά την ίδια την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης.

Η διαμάχη, επομένως, φέρνει τις Βρυξέλλες μπροστά σε ένα γνώριμο πλέον δίλημμα: πόσο γρήγορα μπορεί η Ευρώπη να απομακρυνθεί από τα ορυκτά καύσιμα χωρίς να θέσει σε κίνδυνο την ενεργειακή της επάρκεια; Για τη Νορβηγία η απάντηση μοιάζει ξεκάθαρη. Η χώρα είναι διατεθειμένη να υπερασπιστεί τους δικούς της ενεργειακούς πόρους, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ότι θα βρεθεί απέναντι στις επιλογές της ΕΕ.

Ετσι, στη μακρινή Θάλασσα του Μπάρεντς, κάτω από τους πάγους της Αρκτικής, παίζεται ένα παιχνίδι που αφορά πολύ περισσότερα από τις νορβηγικές γεωτρήσεις. Αφορά το πόσο έτοιμη είναι η Ευρώπη να επιλέξει την πράσινη μετάβαση χωρίς να αφήσει ταυτόχρονα το ενεργειακό της σύστημα εκτεθειμένο.

Ακολούθησε το . .

Πρόσθεσε το . ως προτιμώμενη πηγή στη Google