Τον χάσαμε τον «Ντέλια» πατριώτες…

Ηταν μικρούλης ακόμα όταν, σε ένα ματς του ΠΑΟΚ με τον Ιωνικό στη Νίκαια, εισέπραξε το πρώτο του χειροκρότημα από οπαδούς της αντίπαλης ομάδας. Τα επόμενα χρόνια συνέβη το ίδιο σε γήπεδα που κανείς δεν το περίμενε: του Ολυμπιακού, του Παναθηναϊκού, της ΑΕΚ… Ο θαυμασμός των ελλήνων φιλάθλων για τον Γιάννη Κωνσταντέλια ξεπερνούσε τη συλλογική αντιπαλότητα. Σε τόσο μεγάλο βαθμό, είχαμε να το δούμε από την εποχή του τεράστιου Βασίλη Χατζηπαναγή.

Οσο κι αν έχουν αλλάξει οι εποχές από τότε που ο «Βάσια» ζωγράφιζε στα ελληνικά γήπεδα (1975-1990), τους αρτίστες του ποδοσφαίρου όλοι τους αγαπούν. Ακόμη και σήμερα, που το μίσος για τους «άλλους» κάνει τον μεγαλύτερο θόρυβο, εκείνοι οι οποίοι εξακολουθούν να πιστεύουν ότι το παιχνίδι είναι θέαμα και διασκέδαση, πάνω απ’ όλα, είναι πολύ περισσότεροι. Λατρεύουν τους παίκτες που… σκίζουν το σενάριο, που αυτοσχεδιάζουν, που χαίρονται να παίζουν κι όχι μόνο να νικούν, που τους χαρίζουν στιγμές μοναδικές, που κάνουν τα χρήματα του εισιτηρίου τους να αξίζουν. Οπως ο Κωνσταντέλιας.

Για τους ΠΑΟΚτσήδες, ήταν ο «Ντέλιας». Η μεγαλύτερη ατραξιόν της Τούμπας. Ο πιο προικισμένος από όλους τους υπέροχους πιτσιρικάδες που μεγάλωσαν εκεί τα τελευταία (πολλά) χρόνια. Ο «νέος Κούδας» που για δεκαετίες περίμεναν. Η περηφάνεια τους. Ο ηγέτης της ομάδας τους πριν, καν, κλείσει τα 20. Ηξεραν ότι κάποτε θα ερχόταν η στιγμή του αποχωρισμού. Αλλά τόσο πρόωρα; Τόσο ξαφνικά; Δεν πρόλαβαν, ούτε να τον αποχαιρετίσουν όπως θα ήθελαν. Η ακριβότερη πώληση ποδοσφαιριστή στην Ιστορία του ΠΑΟΚ ξεσήκωσε αντιδράσεις που μόνο για κάποιον αφελή θα ήταν έκπληξη. Και πυροδότησε λαϊκή οργή εναντίον του ιδιοκτήτη του συλλόγου, Ιβάν Σαββίδη.

Είναι πολλά τα λεφτά που πρόσφερε η Μπορούσια Ντόρτμουντ. Μαζί με τα μπόνους, μπορεί να ξεπεράσουν τα 30 εκατομμύρια ευρώ. Για τους ΠΑΟΚτσήδες, όμως, ο «Ντέλιας» δεν είναι σαν τα υπόλοιπα μεγάλα ταλέντα που έβγαλαν προσφάτως οι ακαδημίες του συλλόγου και τώρα λάμπουν μακριά από την Τούμπα. Είναι ανεκτίμητος. Αυτά που έκανε στο γήπεδο, η αλεγρία του, το χαμόγελό του, η συναισθηματική του σύνδεση με την εξέδρα, δεν αποτιμώνται σε χρήμα. Ο Σαββίδης δεν έπρεπε να τον δώσει, ούτε για όλα τα εκατομμύρια του κόσμου. Αλλά το ερώτημα είναι, αν μπορούσε να τον κρατήσει στη Θεσσαλονίκη.

Το έκανε το περασμένο καλοκαίρι, όταν ματαίωσε τη (σχεδόν συμφωνημένη) μεταγραφή του στην Στουτγκάρδη. Προηγουμένως, είχε κλείσει την πόρτα στη Γιουβέντους, τη Ρόμα, τη Μίλαν τη Ζάλτσμπουργκ και σε δύο αγγλικούς συλλόγους. Αλλά σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, ο πειρασμός δεν ήταν μεγάλος ούτε για τον ίδιο τον Κωνσταντέλια. Η Ντόρτμουντ είναι κάτι πολύ διαφορετικό, δύσκολα της λες «όχι». Εχει μόνιμη παρουσία στο Τσάμπιονς Λιγκ, το γήπεδό της είναι πάντοτε γεμάτο και -κυρίως- φημίζεται για τον αριστοτεχνικό τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται τους παίκτες που είναι έτοιμοι για το τελικό άλμα προς την κορυφή. Εκεί αναδείχθηκαν, ο Ρόμπερτ Λεβαντόφσκι, ο Ματς Χούμελς, ο Ερλινγκ Χάαλαντ, ο Τζουντ Μπέλιγχαμ, ο Τζέιντον Σάντσο, ο Κρίστιαν Πούλισικ, ο Ουσμάν Ντεμπελέ…

Μέχρι πριν από λίγες εβδομάδες, ο Κωνσταντέλιας δεν σκόπευσε να αφήσει τον ΠΑΟΚ στον οποίο έζησε 12 ολόκληρα χρόνια, τον κόσμο που τον έχει σαν πριγκιπόπουλο, τη Θεσσαλονίκη όπου στις 8 του μήνα έγινε πατέρας για δεύτερη φορά. Αλλά η πρόταση των Γερμανών ήταν μια ευκαιρία που μπορεί να μην του παρουσιαζόταν ξανά. Στα 23 του χρόνια έβαλε την καριέρα του στη ζυγαριά, και η πλάστιγγα έγειρε εύκολα υπέρ της Ντόρτμουντ. Για τις προοπτικές που του προσφέρει. Για το συμβόλαιο των τριών εκατομμυρίων ευρώ το χρόνο. Για το συναπάντημα με τον Κωνσταντίνο Καρέτσα. Για να ζήσει την εμπειρία ενός πρωταθλήματος όπου το θέαμα είναι πιο σημαντικό από το αποτέλεσμα.

Θα ήταν πολύ δύσκολο για κάθε ελληνικό σύλλογο να κρατήσει κοντά του έναν παίκτη που θέλει να φύγει και φέρνει 30 εκατομμύρια ευρώ. Που προ ημερών αποκλείστηκε από το Γιουρόπα Λιγκ και ενδέχεται να μην παίξει εφέτος ούτε στο Κόνφερενς Λιγκ. Που πέρυσι, για να τον πείσει να μην πάει στην Στουτγκάρδη, του υποσχέθηκε πως δεν θα στεκόταν εμπόδιο στο δρόμο του αν ερχόταν κάποια άλλη πρόταση που θα τον συγκινούσε. Ο,τι κι αν πιστεύουν οι ρομαντικοί οπαδοί του ΠΑΟΚ, ένας τέτοιος παίκτης -ο πιο ξεχωριστός από όσους έβγαλε η χώρα εδώ και πολλά χρόνια- δεν θα μπορούσε για πολύ ακόμη να δίνει τις υπέροχες παραστάσεις του στη μικρή ποδοσφαιρική μας σκηνή. Το πρόβλημα είναι ότι όλα έγιναν ξαφνικά, βιαστικά και σε timing για την ομάδα.

Αυτό το καλοκαίρι ο ΠΑΟΚ είδε τον πιο επιτυχημένο προπονητή της Ιστορίας του, τον Ραζβάν Λουτσέσκου, να αποχωρεί. Ο διάδοχός του, ο 40χρονος Ιταλός Αλέσιο Λίσι, σχεδίασε τη νέα έκδοση της ομάδας γύρω από τον Κωνσταντέλια, Η αιφνιδιαστική του αναχώρηση λίγες μέρες πριν από τον πρώτο αγώνα των πλέι-οφ του Κόνφερενς Λιγκ εναντίον της Μπραν (την προσεχή Πέμπτη στην Τούμπα) δεν θέτει σε κίνδυνο μόνο την ευρωπαϊκή παρουσία του ΠΑΟΚ, αλλά και τους υπόλοιπους εφετινούς του στόχους. Τα 30 εκατ. ευρώ είναι υπέρ-αρκετά για σπουδαίες μεταγραφές, όμως ήρθαν αργά και βρίσκουν τον σύλλογο μάλλον απροετοίμαστο για αυτή την αλλαγή σχεδίων.

Αν όλα πάνε καλά, ο Κωνσταντέλιας θα κάνει σπουδαία πράγματα στην Μπουντεσλίγκα. Ακόμη και στο πλούσιο γερμανικό πρωτάθλημα, δεν υπάρχουν πολλοί παίκτες που μπορούν με μια τους ενέργεια να ανεβάσουν την αδρεναλίνη όσο εκείνος. Δεν είναι μόνο εξαιρετικός τεχνίτης «παλιάς κοπής». Παίζει για την ομάδα, θυσιάζεται για τους συμπαίκτες του, τρέχει, μαρκάρει, πρεσάρει, «κλέβει» μπάλες, πασάρει. Διαθέτει και τακτική παιδεία σπάνια για ποδοσφαιριστή που μεγάλωσε στην Ελλάδα.

Περισσότερο και από τα… ζογκλερικά του κόλπα στο χορτάρι, θα μας λείψει αυτή η χαρά που μοίραζε απλόχερα στο γήπεδο. Το μποέμ χαμόγελο που ήταν μονίμως ζωγραφισμένο στο πρόσωπό του, ακόμη και όταν η ομάδα του έχανε. Η σεμνότητά του. Ο τρόπος του να ζητήσει συγγνώμη για την πάσα που δεν έδωσε όταν έπρεπε – με το βλέμμα χαμηλωμένο σαν παιδί που έκανε σκανδαλιά. Η ανάγκη του να απολαύσει το παιχνίδι -όχι, απλώς, να νικήσει- και να κατακτήσει τις καρδιές ακόμη και των αντίπαλων θεατών.

Ανάμεσα στους αγέλαστους πολεμιστές και τις αλαζονικές ντίβες του σύγχρονου ποδοσφαίρου, ο Κωνσταντέλιας ξεχώρισε ως εκπρόσωπος ενός είδους υπό εξαφάνιση. Τώρα θα τον καμαρώνουμε μόνο στην TV.

Ακολούθησε το . .

Πρόσθεσε το . ως προτιμώμενη πηγή στη Google