Τι «λέει» για τον Τραμπ η λίστα τραγουδιών του Air Force One

Αυτή την εβδομάδα ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ μοιράστηκε τη λίστα αναπαραγωγής μουσικής του με τους δημοσιογράφους που ταξίδευαν με το Air Force One. Περιλαμβάνει το κλασικό «Jolene» της Ντόλι Πάρτον, το εισαγωγικό θέμα της αμερικανικής διοργάνωσης αγώνων κατς, το υπέροχο «Baba O’Riley» των Who, την άρια «Nessun Dorma» του Πουτσίνι σε ερμηνεία Λουτσιάνο Παβαρότι, και τη χαριτωμένη μπαλάντα των ABBA «Fernando».

Ανάλυση των Times του Λονδίνου για τη λίστα του Τραμπ επισημαίνει ότι, τουλάχιστον στα μουσικά του γούστα, είναι απόλυτα ειλικρινής, σε αντίθεση με άλλους πολιτικούς και τις δισκοθήκες τους. Ως παράδειγμα αναφέρει την περίπτωση του βρετανού πρώην πρωθυπουργού Ντέιβιντ Κάμερον, ο οποίος είχε αναφέρει στους Times τους δίσκους των πρωτοπόρων της indie pop Smiths και του Μπομπ Ντίλαν, που «πρεσβεύουν την ελευθερία της έκφρασης και με εκφράζουν», όπως έλεγε τότε.

Οι πολιτικοί συνήθως χρησιμοποιούν τη μουσική και την ποπ κουλτούρα για να τονίσουν το πολιτικό προφίλ τους. Στην περίπτωση, όμως, της λίστας τραγουδιών που επέλεξε ο Τραμπ για το Air Force One είναι ξεκάθαρο ότι πρόκειται για αγαπημένα του τραγούδια. Αν τον απασχολούσε η εικόνα που εκπέμπουν, σίγουρα θα αντιλαμβανόταν ότι η λίστα του εκπέμπει μια… γκέι εσάνς, επισημαίνουν οι Times.

Στην κορυφή της λίστας του βρίσκεται το «Jolene» της αείμνηστης σταρ της κάντρι Ντόλι Πάρτον, με θέμα τη ζήλια μιας γυναίκας για μία άλλη που «απειλεί» να της κλέψει τον άνδρα. Το τραγούδι συνιστά πηγή έμπνευσης για αναρίθμητες drag queen, και είναι αγαπημένη επιλογή των γκέι κλαμπ ανά την υφήλιο. Από την άλλη, το «Fernando» των ABBA –αγαπημένων του γκέι ακροατηρίου της Eurovision– είναι μια εκδρομική μπαλάντα γεμάτη δραματικότητα και μελαγχολία, όπως επισημαίνουν οι Times.

Μιλώντας για δραματικότητα, βέβαια, τίποτα δεν ξεπερνά το οπερατικό «Nessun Dorma» του Πουτσίνι, ειδικά στην εκτέλεση του Παβαρότι. Σύμφωνα με τους Times, ο Τραμπ είναι ένας πολιτικός που κατανοεί τη δύναμη του θεάματος, οπότε στον πυρήνα τους και τα τρία αυτά τραγούδια διαπνέονται από μια θεατρικότητα.

Η εισαγωγή που χρησιμοποιείται στη διοργάνωση αγώνων κατς WWE είναι ίσως η μόνη επιλογή της λίστας με στόχο τους οπαδούς του κινήματος MAGA και την επικοδραματικών τόνων απήχησή του σε αυτούς, όπως αναφέρουν εύστοχα οι Times. Η περίπτωση του «Baba O’Riley» των Who είναι κάπως πιο σύνθετη. Αρχικά, πρόκειται για ένα κλασικό μελωδικό ροκ κομμάτι που λατρεύεται παγκοσμίως ως από τα κορυφαία της δισκογραφίας του βρετανικού συγκροτήματος.

Από την άλλη, όμως, είναι και το κεντρικό τραγούδι της όπερας «Lifehouse» –που ο κιθαρίστας και συνθέτης Πιτ Τάουνσεντ παράτησε το 1971– και πραγματεύεται έναν κόσμο κατεστραμμένο από τη ρύπανση και την εταιρική απληστία, όπου οι άνθρωποι παραμένουν κλεισμένοι στα σπίτια τους και χειραγωγούνται μέσω μιας αδιάκοπης ροής ψυχαγωγίας που τους παρέχεται από ένα σύστημα παρόμοιο με το διαδίκτυο. Ο Τραμπ, πιθανότατα, δεν έχει εμβαθύνει στους στίχους του.

Σε κάθε περίπτωση, αυτή η λίστα ενισχύει τον απρόβλεπτο χαρακτήρα του Τραμπ, επισημαίνουν οι Times. Για έναν πολιτικό που θεωρείται μετρ της χειραγώγησης, είναι εντυπωσιακό ότι δεν φιλτράρει τις επιλογές του και δεν διαχειρίζεται τη δημόσια εικόνα του. Σε κάθε περίπτωση, οι τέσσερις από τις πέντε επιλογές του για τις διαδρομές του Air Force One είναι εξαιρετικά τραγούδια, το καθένα στο είδος του.

Ακολούθησε το . .

Πρόσθεσε το . ως προτιμώμενη πηγή στη Google