Τα πλοκάμια του Γιαννακόπουλου σε Αθήνα, Μύκονο και Ρόδο

Ένα εκτεταμένο δίκτυο επιχειρήσεων, εταιρικών σχημάτων και παρένθετων προσώπων αποτυπώνεται στη δικογραφία που παρουσιάζει η «Ζούγκλα» για την υπόθεση «Χωριάτικο», με τις Αρχές να αποδίδουν στον Άγγελο Γιαννακόπουλο κεντρικό ρόλο σε έναν μηχανισμό που φέρεται να εκτεινόταν από την Αθήνα μέχρι τη Μύκονο και τη Ρόδο.

Η εικόνα που σχηματίζουν οι ερευνητές δεν αφορά μία ή δύο επιχειρήσεις, αλλά ένα πλέγμα περίπου 340 νομικών προσώπων, με δραστηριότητα στην εστίαση, στην αρτοποιία, στον τουρισμό, στα beach bars, στη νυχτερινή διασκέδαση και στο real estate. Σύμφωνα με τη δικογραφία, πολλές από αυτές τις εταιρείες εμφανίζονταν να αλλάζουν διαχειριστές, εταίρους ή ακόμη και νομικό πρόσωπο, ενώ η επιχειρηματική δραστηριότητα συνεχιζόταν στον ίδιο χώρο και με το ίδιο αντικείμενο.

Το μοντέλο των εταιρειών που «έσβηναν» και ξαναγεννιούνταν

Κεντρικό στοιχείο της έρευνας είναι ο τρόπος με τον οποίο, σύμφωνα με τις Αρχές, λειτουργούσε το φερόμενο δίκτυο.

Επιχειρήσεις συγκέντρωναν φορολογικές, ασφαλιστικές και λοιπές υποχρεώσεις και, όταν τα βάρη αυξάνονταν, η δραστηριότητα φέρεται να μεταφερόταν σε νέο εταιρικό σχήμα.

Το νέο νομικό πρόσωπο μπορούσε να συνεχίζει στον ίδιο χώρο, με το ίδιο αντικείμενο, τον ίδιο εξοπλισμό και, σε αρκετές περιπτώσεις, με προσωπικό που είχε ήδη εργαστεί στην προηγούμενη εταιρεία.

Με αυτόν τον τρόπο, κατά τη δικογραφία, η εμπορική δραστηριότητα συνεχιζόταν, ενώ οι οικονομικές υποχρεώσεις παρέμεναν στην προηγούμενη εταιρεία.

Ο Γιαννακόπουλος ως «κεντρικός κόμβος»

Παρότι μεγάλο μέρος των εταιρειών δεν εμφανίζεται τυπικά στο όνομα του Άγγελου Γιαννακόπουλου, οι Αρχές υποστηρίζουν ότι η πραγματική διοίκηση προκύπτει από έναν συνδυασμό στοιχείων.

Στη δικογραφία γίνεται αναφορά σε τηλεφωνικές επικοινωνίες, φυσική παρουσία σε επιχειρήσεις, κοινές επαγγελματικές διευθύνσεις, εταιρικές μεταβολές, συγγενικά και συνεργαζόμενα πρόσωπα, καθώς και επαναλαμβανόμενη χρήση των ίδιων λογιστικών και επιχειρηματικών υποδομών.

Οι ερευνητές εμφανίζουν έτσι τον Γιαννακόπουλο ως πρόσωπο που, κατά την εκτίμησή τους, είχε ουσιαστικό έλεγχο σε πολύ μεγαλύτερο αριθμό επιχειρήσεων από όσες εμφανίζονταν επισήμως στο όνομά του.

Το δίκτυο των «αχυρανθρώπων»

Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στα πρόσωπα που εμφανίζονταν ως διαχειριστές, εταίροι ή νόμιμοι εκπρόσωποι των εταιρειών.

Η έρευνα επιχειρεί να διαπιστώσει ποιοι από αυτούς είχαν πραγματική διοικητική συμμετοχή και ποιοι, κατά τις Αρχές, λειτουργούσαν ως παρένθετα πρόσωπα.

Το στοιχείο που αξιολογείται δεν είναι μόνο το όνομα που εμφανίζεται στα εταιρικά έγγραφα, αλλά ποιος έδινε πραγματικές εντολές, ποιος διαχειριζόταν το προσωπικό, ποιος εμφανιζόταν συστηματικά στους επιχειρηματικούς χώρους και ποιος λάμβανε τις ουσιαστικές αποφάσεις.

Η δικογραφία περιγράφει έτσι ένα σύστημα στο οποίο η τυπική ιδιοκτησία μιας εταιρείας μπορούσε να απέχει σημαντικά από τον πραγματικό έλεγχό της.

Από την Αθήνα στη Μύκονο

Σημαντικό μέρος της έρευνας επικεντρώνεται στη Μύκονο.

Οι Αρχές καταγράφουν σειρά εστιατορίων, καταστημάτων, τουριστικών επιχειρήσεων και χώρων νυχτερινής διασκέδασης που φέρονται να συνδέονται άμεσα ή έμμεσα με το εξεταζόμενο δίκτυο.

Στη δικογραφία εμφανίζονται επαναλαμβανόμενες μισθώσεις, αλλαγές εταιρικών σχημάτων και διαδοχές επιχειρήσεων στους ίδιους χώρους, ενώ τηλεπικοινωνιακά και άλλα δεδομένα χρησιμοποιούνται για να αποτυπωθεί η συχνή παρουσία του Γιαννακόπουλου στο νησί.

Οι Αρχές καταγράφουν μάλιστα συστηματικές μετακινήσεις του μεταξύ Αθήνας, Μυκόνου και Ρόδου, τις οποίες συνδέουν με την εποπτεία των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων του δικτύου.

Το «Joker» και η νυχτερινή διασκέδαση

Ξεχωριστή θέση στη δικογραφία καταλαμβάνει το strip club «Joker» στη Μύκονο.

Οι ερευνητές καταγράφουν τηλεφωνικές επικοινωνίες, εργαζόμενους, εταιρικές σχέσεις και οικονομικές συναλλαγές που συνδέονται με τη λειτουργία του καταστήματος.

Στο πλαίσιο ελέγχων που περιγράφονται στο διαβιβαστικό καταγράφηκε και η παρουσία γυναικών που εργάζονταν στον χώρο, ενώ οι Αρχές επιχείρησαν να εξακριβώσουν το είδος της απασχόλησής τους και το ευρύτερο μοντέλο λειτουργίας του καταστήματος.

Οι συγκεκριμένες αναφορές αποτελούν στοιχεία της αστυνομικής έρευνας και δεν συνιστούν από μόνες τους δικαστική απόδειξη τέλεσης των αδικημάτων που εξετάστηκαν.

Η Ρόδος και το δεύτερο μεγάλο «μέτωπο»

Ακόμη πιο εκτενές είναι το σκέλος της Ρόδου.

Οι σελίδες της δικογραφίας που αφορούν το νησί περιλαμβάνουν επιχειρήσεις εστίασης, beach bars, παραλιακά καταστήματα, μισθώσεις, οικονομικές συναλλαγές, κατασχεμένα έγγραφα και χειρόγραφες σημειώσεις με μεγάλα χρηματικά ποσά.

Οι Αρχές επιχειρούν να συνδέσουν συγκεκριμένα φυσικά πρόσωπα με επιχειρήσεις και χρηματικές ροές, ενώ ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται σε κατασχεμένα λογιστικά αρχεία και χειρόγραφες καταστάσεις.

Τα τετράδια με τα εκατομμύρια

Από τα πλέον εντυπωσιακά ευρήματα της δικογραφίας είναι τα χειρόγραφα τετράδια και ημερολόγια που κατασχέθηκαν κατά την έρευνα.

Στις σελίδες τους καταγράφονται ονόματα, προσωνύμια, ημερομηνίες και ποσά, ενώ οι αστυνομικοί επιχειρούν να αντιστοιχίσουν τις καταχωρίσεις σε συγκεκριμένα πρόσωπα.

Υπάρχουν εγγραφές που αναφέρονται σε «μετρητά», τραπεζικές καταθέσεις, κάρτες και άλλου είδους χρηματικές κινήσεις.

Η δικογραφία περιλαμβάνει και συγκεντρωτικούς πίνακες.

Σε έναν από αυτούς, για συγκεκριμένη χρονική περίοδο, εμφανίζονται καταχωρίσεις που αποδίδονται στον Άγγελο Γιαννακόπουλο συνολικού ύψους περίπου 2,88 εκατ. ευρώ.

Σε διαφορετική περίοδο εμφανίζεται ποσό 433.000 ευρώ, ενώ υπάρχουν και άλλες συγκεντρωτικές καταγραφές για διαφορετικά πρόσωπα και χρονικά διαστήματα.

Τα ποσά αυτά αποτελούν καταχωρίσεις που εντόπισαν οι Αρχές σε κατασχεμένα έγγραφα και βρίσκονται υπό αξιολόγηση ως προς την προέλευση και τη σημασία τους.

Το χρήμα περνούσε τα σύνορα

Παράλληλα, οι Αρχές άνοιξαν ένα τεράστιο κεφάλαιο διεθνών χρηματικών συναλλαγών.

Στη δικογραφία καταγράφονται αιτήματα δικαστικής συνδρομής και Ευρωπαϊκές Εντολές Έρευνας προς χώρες όπως η Βουλγαρία, η Ιρλανδία, το Λουξεμβούργο, η Κύπρος, η Ολλανδία, η Ρουμανία, το Βέλγιο, η Ιταλία και η Γαλλία.

Για δεκάδες τραπεζικούς λογαριασμούς ζητούνται στοιχεία που αφορούν πραγματικούς δικαιούχους, κινήσεις χρημάτων, εξουσιοδοτημένα πρόσωπα, καταθέσεις, αναλήψεις και διασυνοριακές συναλλαγές.

Στόχος της έρευνας είναι να διαπιστωθεί η πραγματική διαδρομή των κεφαλαίων και κατά πόσο χρήματα που προέρχονταν από τις υπό διερεύνηση δραστηριότητες επέστρεφαν στην Ελλάδα ή επανεπενδύονταν μέσω σύνθετων χρηματοοικονομικών διαδρομών.

Οι οφειλές των εταιρειών

Το οικονομικό αποτύπωμα που παρουσιάζεται στη δικογραφία είναι ιδιαίτερα μεγάλο.

Οι Αρχές κάνουν λόγο για εκατοντάδες νομικά πρόσωπα με οφειλές προς το Δημόσιο, ασφαλιστικά ταμεία και άλλους φορείς.

Η βασική θέση των ερευνητών είναι ότι η συσσώρευση χρεών δεν αποτελούσε πάντοτε απλή επιχειρηματική αποτυχία, αλλά εντασσόταν, κατά την εκτίμησή τους, σε επαναλαμβανόμενο μοντέλο κατά το οποίο η επιχειρηματική δραστηριότητα μεταφερόταν σε νέο εταιρικό όχημα, αφήνοντας πίσω τις προηγούμενες υποχρεώσεις.

Τα ταξίδια σε Αλβανία και Ντουμπάι

Ιδιαίτερο κεφάλαιο του διαβιβαστικού αφορά και φερόμενη παραβίαση περιοριστικών όρων απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα.

Μέσα από ανάλυση τηλεφωνικών συνδέσεων, roaming και άλλων τηλεπικοινωνιακών δεδομένων, οι Αρχές καταλήγουν στην εκτίμηση ότι ο Άγγελος Γιαννακόπουλος βρέθηκε εκτός Ελλάδας παρά τον σχετικό περιορισμό.

Στη δικογραφία καταγράφονται ενδείξεις παρουσίας του στην Αλβανία και στη συνέχεια στο Ντουμπάι, με τους ερευνητές να επιχειρούν να ανασυνθέσουν τις μετακινήσεις του μέσω των τηλεφωνικών δεδομένων.

Η πυραμίδα της οργάνωσης

Στις τελευταίες σελίδες του διαβιβαστικού οι Αρχές επιχειρούν να αποτυπώσουν και τη δομή του φερόμενου κυκλώματος.

Τα εμπλεκόμενα πρόσωπα κατατάσσονται, σύμφωνα με την αστυνομική αξιολόγηση, σε διαφορετικές κατηγορίες: πρόσωπα με διευθυντικό ρόλο, επιχειρησιακά στελέχη, οικονομικούς και λογιστικούς συνεργάτες, παρένθετους διαχειριστές και πρόσωπα που εμφανίζονταν ως ιδιοκτήτες ή εκπρόσωποι επιχειρήσεων.

Στην κορυφή της δομής οι Αρχές τοποθετούν τον Άγγελο Γιαννακόπουλο, στον οποίο αποδίδουν τον κεντρικό συντονισμό και τη συνολική εποπτεία του φερόμενου δικτύου.

Η συνολική εικόνα που επιχειρεί να παρουσιάσει η δικογραφία είναι εκείνη ενός επιχειρηματικού συστήματος που δεν βασιζόταν σε μία εταιρεία ή έναν κλάδο, αλλά σε ένα εκτεταμένο δίκτυο νομικών προσώπων, συνεργατών και επιχειρήσεων, με παρουσία σε διαφορετικές περιοχές της χώρας και χρηματικές διαδρομές που έφταναν εκτός Ελλάδας.

Το αν και σε ποιο βαθμό οι ισχυρισμοί των Αρχών θα αποδειχθούν αποτελεί πλέον αντικείμενο της δικαστικής διαδικασίας.