Πιερρακάκης: «Η Ευρώπη δεν έχει την πολυτέλεια να είναι 27 χώρες – Πρέπει να είναι μία»

Την ανάγκη η Ευρωπαϊκή Ενωση να κινηθεί ταχύτερα και πιο συντονισμένα, εγκαταλείποντας τον κατακερματισμό σε κρίσιμους τομείς της οικονομίας, της ενέργειας και της τεχνολογίας, υπογράμμισε ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και πρόεδρος του Eurogroup, Κυριάκος Πιερρακάκης, μιλώντας στο 6ο Thessaloniki Metropolitan Summit.

Σε συζήτηση με τον καθηγητή Παγκόσμιας Ιστορίας του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης Πίτερ Φράνκοπαν, ο κ. Πιερρακάκης επισήμανε ότι η χαμηλή παραγωγικότητα, το δημογραφικό, οι γεωπολιτικοί κλυδωνισμοί και ο διεθνής ανταγωνισμός επιβάλλουν μια νέα ευρωπαϊκή αναπτυξιακή στρατηγική.

«Στο σημερινό γεωπολιτικό τοπίο δεν έχουμε την πολυτέλεια να είμαστε 27 χώρες. Πρέπει να είμαστε μία», τόνισε, σημειώνοντας ότι η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, οι αυξημένες απαιτήσεις σε άμυνα και ασφάλεια και η τεχνολογική επιτάχυνση έχουν αναδείξει το κόστος της αδυναμίας κοινής ευρωπαϊκής δράσης.

Στις βασικές εκκρεμότητες της ΕΕ συμπεριέλαβε την ενοποίηση των κεφαλαιαγορών, την ολοκλήρωση της Ένωσης Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων, το ψηφιακό ευρώ –η υλοποίηση του οποίου τοποθετείται έως το 2029–, την κοινή ενεργειακή πολιτική και τη δημιουργία συνεκτικής ευρωπαϊκής στρατηγικής για την τεχνολογία.

Κατά τον ίδιο, οι καθυστερήσεις αυτές μπορούν πλέον να μετατραπούν σε αναπτυξιακή ευκαιρία, εφόσον οι αποφάσεις ληφθούν γρήγορα. Αναφερόμενος στην έκθεση Ντράγκι, εκτίμησε ότι μπορεί να μην είναι εφικτή η άμεση εφαρμογή του συνόλου των φιλόδοξων προτάσεών της, ωστόσο εμφανίστηκε βέβαιος ότι η Ευρώπη θα κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση. «Δεν είναι ζήτημα του αν θα γίνει ή όχι. Είναι ζήτημα απόστασης. Και πιστεύω ότι η απόσταση θα καλυφθεί», ανέφερε.

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην τεχνολογία και στην τεχνητή νοημοσύνη, χαρακτηρίζοντας την τεχνολογική ανάπτυξη «κούρσα του 21ου αιώνα». Όπως είπε, η Ευρώπη πρέπει να αποφασίσει σε ποιους τομείς θέλει να ηγηθεί, σε ποιους χρειάζεται να καλύψει το χαμένο έδαφος και πού θα επιλέξει τη συνεργασία με άλλες δυνάμεις.

Παράλληλα, επέκρινε την αδυναμία της ΕΕ να αξιοποιήσει στο παρελθόν το πλεονέκτημα εταιρειών όπως η Ericsson και η Nokia. «Όταν βρίσκεσαι στην τεχνολογική πρωτοπορία και δεν αξιοποιείς τις δυνατότητες της ενιαίας αγοράς, αυτό είναι ένα πολύ μεγάλο λάθος», σημείωσε.

Ο κ. Πιερρακάκης χρησιμοποίησε την Ελλάδα ως παράδειγμα για το πώς μεταρρυθμίσεις που παρέμεναν επί χρόνια σε εκκρεμότητα μπορούν, όταν υλοποιηθούν, να λειτουργήσουν ως αναπτυξιακός καταλύτης.

Αναφέρθηκε στις αλλαγές που πραγματοποιήθηκαν στη διάρκεια και μετά την οικονομική κρίση, υποστηρίζοντας ότι υπάρχει σημαντικό «μέρισμα» από την εφαρμογή μεταρρυθμίσεων που για μεγάλο χρονικό διάστημα θεωρούνταν αναγκαίες αλλά δεν προχωρούσαν.

Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα πρακτικής μεταρρύθμισης έφερε το gov.gr, επισημαίνοντας ότι κέρδισε την αποδοχή των πολιτών επειδή η χρησιμότητά του έγινε άμεσα αντιληπτή στην καθημερινότητά τους.

Ανάλογη, όπως είπε, πρέπει να είναι και η λογική των ευρωπαϊκών μεταρρυθμίσεων: έννοιες όπως η Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων μπορεί να μοιάζουν απομακρυσμένες από την καθημερινότητα, όμως αποκτούν πραγματικό νόημα όταν μεταφράζονται σε περισσότερες και καλύτερα αμειβόμενες θέσεις εργασίας, υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης και μια ισχυρότερη Ευρώπη.

Ο ρόλος της Ευρώπης  κατά τον Πίτερ Φράνκοπαν

Ο καθηγητής Παγκόσμιας Ιστορίας του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης υποστήριξε ότι η Ευρώπη πρέπει να επανεξετάσει τα όριά της, τη γεωπολιτική της ταυτότητα και τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τη σχέση της με τις γειτονικές περιοχές.

Επισήμανε ότι το ευρωπαϊκό μέλλον δεν μπορεί να ορίζεται αποκλειστικά από τα σημερινά 27 κράτη-μέλη, αλλά πρέπει να λαμβάνει υπόψη τις νέες οικονομικές, ενεργειακές και γεωπολιτικές συνδέσεις που διαμορφώνονται στην ευρύτερη περιοχή.

Παράλληλα, τάχθηκε υπέρ μιας Ευρώπης που θα είναι περισσότερο πρόθυμη να αναλάβει ρίσκο, να κινείται ταχύτερα και να σκέφτεται σε μεγαλύτερη κλίμακα. Όπως ανέφερε, οι κυβερνήσεις και οι ευρωπαϊκοί θεσμοί συχνά λειτουργούν ανασταλτικά απέναντι στις μεγάλες ιδέες, ενώ η σημερινή συγκυρία απαιτεί ακριβώς το αντίθετο.

Υπογράμμισε ακόμη την ανάγκη η Ευρώπη να επανεξετάσει την πολιτική ανταγωνισμού και τις συγχωνεύσεις, ώστε οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να μπορούν να ανταγωνιστούν σε κλίμακα εταιρείες από τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Κίνα και άλλες διεθνείς δυνάμεις.

Για την κλιματική αλλαγή, έθεσε στο επίκεντρο την ανάγκη προνοητικότητας, ιδίως σε ζητήματα όπως η επάρκεια νερού, τα τρόφιμα, η ενέργεια, η μετανάστευση και το κόστος ζωής. Παράλληλα, προειδοποίησε ότι η ταχύτητα των εξελίξεων αυξάνει το ρίσκο, εάν οι κυβερνήσεις δεν προετοιμάζονται εγκαίρως για τις επιπτώσεις.

Ακολούθησε το . .

Πρόσθεσε το . ως προτιμώμενη πηγή στη Google