Κρίστα Πάικ: Δύο θανατηφόρες ενέσεις και μια γυναίκα που δεν πέθανε

Γιατί η Πάικ καταδικάστηκε σε θάνατο ενώ ο συνεργός της όχι;

Ένα από τα σημαντικότερα σημεία της υπόθεσης αφορά την ηλικία. Η Πάικ ήταν 18 ετών όταν συμμετείχε στη δολοφονία. Ο σύντροφός της, Τάνταριλ Σιπ, ήταν μόλις 17.

Ο Σιπ καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη, καθώς ήταν ανήλικος και εξακολουθεί να έχει δικαίωμα υπό όρους να ζητήσει αποφυλάκιση.

Αργότερα κατέθεσε ότι εκείνος ήταν που χάραξε την πεντάλφα στο στήθος της Σλέμερ.

Η τρίτη συνεργός, Σαντόλα Πίτερσον, ήταν 18 ετών. Είχε λειτουργήσει ως «τσιλιαδόρος» και, σε αντάλλαγμα για τη συνεργασία της με τις αρχές, καταδικάστηκε με αναστολή.

Η Πάικ είχε πει τότε στην αστυνομία ότι δεν σκεφτόταν καθαρά όταν επιτέθηκε στη Σλέμερ και ότι είχε ζηλέψει, πιστεύοντας πως το θύμα προσπαθούσε να τραβήξει την προσοχή του Σιπ.

Οι δικηγόροι της υποστηρίζουν σήμερα ότι η ηλικία της θα έπρεπε να αξιολογηθεί διαφορετικά, καθώς η επιστημονική γνώση για την ανάπτυξη του εγκεφάλου των νέων έχει εξελιχθεί σημαντικά.

«Μπορώ να αγκαλιάσω τη μαμά μου;»

Όταν το δικαστήριο ανακοίνωσε στην Πάικ την ποινή του θανάτου, εκείνη ξέσπασε σε κλάματα.

Τότε, η εκτέλεση με ηλεκτρική καρέκλα ήταν η προβλεπόμενη μέθοδος στο Τενεσί.

Με δάκρυα στα μάτια η Πάικ ρώτησε: «Μπορώ, σας παρακαλώ, να αγκαλιάσω τη μαμά μου;»

Οι τρεις δεκαετίες στη φυλακή, η ψυχολόγος και το τραύμα

Η Πάικ μπήκε στη φυλακή και πέρασε μεγάλα διαστήματα σε απομόνωση, έως και 23 ώρες την ημέρα. Της χορηγήθηκε Prozac για ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή, ενώ τα πρώτα χρόνια δυσκολευόταν να εκφράσει μεταμέλεια για όσα είχε κάνει.

Αργότερα, στην αίτηση χάριτος, έγραψε ότι χρειάστηκε «πολλά χρόνια» για να αντιληφθεί το μέγεθος της πράξης της.

«Μου πήρε πολλά χρόνια ακόμη και για να συνειδητοποιήσω τη βαρύτητα αυτού που είχα κάνει», ανέφερε στην αίτηση χάριτος.

Τρία χρόνια πριν από την προγραμματισμένη εκτέλεση, οι δικηγόροι της ζήτησαν από την ψυχολόγο Μπέθανι Μπραντ, ειδική στο ψυχικό τραύμα, να αξιολογήσει την ψυχική της κατάσταση.

Η Μπραντ εξέτασε την Πάικ στη φυλακή και μελέτησε αστυνομικές αναφορές, ιατρικά αρχεία και στοιχεία από την υπόθεση.

Σύμφωνα με την αξιολόγησή της, η Πάικ είχε μεγαλώσει χωρίς σταθερές γονικές φιγούρες. Άνδρες που βρίσκονταν στο περιβάλλον της, σύμφωνα με τους φακέλους, την είχαν κακοποιήσει σεξουαλικά από μικρή ηλικία.

Στα 17 της, έναν χρόνο πριν από τη δολοφονία της Σλέμερ, είχε καταγγείλει στην αστυνομία ότι ένας άνδρας την είχε ρίξει στο έδαφος και τη βίασε. Δεν συνελήφθη ποτέ κανείς για την καταγγελία.