Κάτω από το φως του αυγουστιάτικου φεγγαριού (εικόνες)

Ο Αύγουστος έχει έναν δικό του τρόπο να αποχαιρετά. Οι ημέρες μικραίνουν, οι διακοπές για πολλούς τελειώνουν, οι πόλεις ξαναγεμίζουν. Και κάπου εκεί έρχεται η πανσέληνος να φωτίσει μία από τις τελευταίες νύχτες του μήνα, που παραδοσιακά έχει συνδεθεί  με το ελληνικό καλοκαίρι, τις νυχτερινές εξορμήσεις, τα νησιά και τις παραλίες, αλλά και με εικόνες αρχαίων μνημείων που φωτίζονται κάτω από τον νυχτερινό ουρανό.

Το βράδυ της Παρασκευής 28 Αυγούστου, η πανσέληνος  -γνωστή ως «φεγγάρι του Οξύρρυγχου»-  συνέπεσε φέτος με μερική έκλειψη Σελήνης και προκάλεσε ξεχωριστό ενδιαφέρον, λίγο πριν ο Αύγουστος παραδώσει τη θέση του στον Σεπτέμβριο, δίνοντας μια καλή αφορμή για εκείνο που συνήθως ξεχνάμε να κάνουμε: να σηκώσουμε για λίγο το βλέμμα από την οθόνη και να κοιτάξουμε τον ουρανό.

Δεν χρειάζονταν πολλά. Μια βόλτα στην παραλία, μια ταράτσα, ένα μπαλκόνι, ένας περίπατος στην πόλη. Και, για όσους είχαν τη δυνατότητα, ένας αρχαιολογικός χώρος κάτω από το φως του φεγγαριού.

Η σχέση της αυγουστιάτικης πανσελήνου με τους αρχαιολογικούς χώρους έχει πλέον εξελιχθεί σε θεσμό. Για 27η συνεχή χρονιά, το υπουργείο Πολιτισμού άνοιξε μνημεία, μουσεία και ιστορικούς τόπους σε όλη τη χώρα, δίνοντας στο κοινό τη δυνατότητα να τα επισκεφθεί δωρεάν κάτω από το φως του φεγγαριού.

Συνολικά 126 αρχαιολογικοί χώροι, ιστορικοί τόποι, μνημεία και μουσεία υποδέχθηκαν επισκέπτες με ελεύθερη είσοδο.

Σε 61 από αυτούς πραγματοποιήθηκαν εκδηλώσεις, από συναυλίες και θεατρικές παραστάσεις μέχρι χορευτικά δρώμενα, εκθέσεις και ξεναγήσεις. Ακόμη 65 χώροι παρέμειναν ανοιχτοί για το κοινό, χωρίς οργανωμένη εκδήλωση, έως τις 23:00 ή τα μεσάνυχτα, ανάλογα με τον χώρο.

Οι πολιτιστικές δράσεις δεν περιορίζονται μόνο στη βραδιά της Πανσελήνου, αλλά συνεχίζονται έως τις 30 Αυγούστου, ολοκληρώνοντας το φετινό πρόγραμμα.

Η ιδιαίτερη γοητεία της αυγουστιάτικης πανσελήνου, άλλωστε, βρίσκεται ίσως στην απλότητά της. Δεν χρειάζεται απαραίτητα μια συναυλία ή μια οργανωμένη εκδήλωση. Μπορεί να είναι μια βόλτα στην παραλία, μια ταράτσα στην πόλη, ένα μπαλκόνι ή η σιωπή ενός αρχαίου μνημείου κάτω από το φως του φεγγαριού.

Και κάπως έτσι, κάθε Αύγουστο, το ίδιο γνώριμο φεγγάρι καταφέρνει να δημιουργεί διαφορετικές εικόνες. Να φωτίζει θάλασσες, βουνά και αρχαίες πέτρες και να θυμίζει, λίγο πριν τελειώσει το καλοκαίρι, γιατί ορισμένες νύχτες αξίζει απλώς να κοιτάζει κανείς ψηλά.

Ακολούθησε το . .

Πρόσθεσε το . ως προτιμώμενη πηγή στη Google