Ιταλία: Η Μελόνι γιορτάζει το ρεκόρ της, ο Βανάτσι απειλεί από δεξιά

Η Τζόρτζια Μελόνι κατόρθωσε το ακατόρθωτο: η κυβέρνησή της έγινε η μακροβιότερη της Ιταλίας από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οπως είναι φυσικό, η ίδια σε καμία περίπτωση δεν θα άφηνε ένα τέτοιο επίτευγμα να περάσει απαρατήρητο.

Στο Μπάρι, την πρωτεύουσα της Απουλίας, στον ιταλικό Νότο, όπου η Μελόνι υποδέχθηκε τους ηγέτες της G7 το 2024 και όπου περνά τις καλοκαιρινές διακοπές της, οι προετοιμασίες ήταν πυρετώδεις, ώστε η επέτειος να μετατραπεί σε ένα πραγματικό πολιτικό φεστιβάλ για τη δεξιά ιταλική κυβέρνηση.

Σύμφωνα με δημοσίευμα του Guardian, την Παρασκευή 4 Σεπτεμβρίου, φορτηγάκια με φαγητό, περίπτερα με νερό και παραδοσιακά θεάματα της Απουλίας περιλαμβάνονταν στις εκδηλώσεις που είχαν οργανωθεί για να ψυχαγωγηθεί το πλήθος των περίπου 10.000 ανθρώπων, που αναμένονταν να φτάσουν από κάθε γωνιά της Ιταλίας με λεωφορεία.

Επί ημέρες, μέλη της νεολαίας των Αδελφών της Ιταλίας, του κόμματος της Μελόνι, είχαν κατακλύσει τις πλατείες και τις παραλίες της πόλης, μοιράζοντας φυλλάδια για τις εκδηλώσεις και φορώντας μπλουζάκια με το επίσημο σύνθημα: «Il Governo più stabile, l’Italia più forte» («Η πιο σταθερή κυβέρνηση, η πιο ισχυρή Ιταλία»).

Η Μελόνι, συνεχίζει η βρετανική εφημερίδα, η οποία μόλις λίγες εβδομάδες νωρίτερα είχε αποδοκιμαστεί στην τελετή έναρξης των Μεσογειακών Αγώνων στο Ταράντο, θα μιλούσε στους συγκεντρωμένους έχοντας στο πλευρό της τους επικεφαλής των κομμάτων που απαρτίζουν τον κυβερνητικό συνασπισμό: τον Ματέο Σαλβίνι, επικεφαλής της Λέγκας, και τον Αντόνιο Ταγιάνι, επικεφαλής της Forza Italia.

«Αυτή η στιγμή θα γραφτεί στα βιβλία της Ιστορίας», υποστήριξε στον Guardian ο Μικέλε Πικάρο, ευρωβουλευτής των Αδελφών της Ιταλίας και πρώην δημοτικός σύμβουλος στο Μπάρι. «Είμαστε η μακροβιότερη κυβέρνηση στην ιστορία της Ιταλικής Δημοκρατίας και αυτό πρέπει να το γιορτάσουμε».

Ενας επικίνδυνος αντίπαλος;

Δεν είναι όμως όλα ρόδινα και γιορτινά για την Τζόρτζια Μελόνι. Είναι αλήθεια ότι απολαμβάνει μια πολιτική σταθερότητα που έλειψε από τους προκατόχους της. Οι Αδελφοί της Ιταλίας παραμένουν το μεγαλύτερο κόμμα της χώρας. Αλλά τους τελευταίους μήνες στο πολιτικό σκηνικό έχει εμφανιστεί ένα νέο πρόσωπο. Δεν προέρχεται ούτε από την Αριστερά ούτε από το Κέντρο, αλλά από ακόμη πιο δεξιά.

Πρόκειται για τον Ρομπέρτο Βανάτσι, πρώην στρατηγό, του οποίου το ακροδεξιό κόμμα Futuro Nazionale (Εθνικό Μέλλον), που ιδρύθηκε τον Φεβρουάριο, ανεβαίνει σταθερά στις δημοσκοπήσεις. Σε πρόσφατη μέτρηση έφτασε το 8%, ξεπερνώντας τόσο τη Λέγκα όσο και τη Forza Italia. Η πιο πρόσφατη μέτρηση της YouTrend τού δίνει 7,9%, έναντι 7,1% της Forza Italia και 4,4% της Λέγκας.

Ο Βανάτσι, υπογραμμίζει ο Guardian, εμφανίστηκε στο προσκήνιο το 2023, όταν εξέδωσε με δικά του έξοδα ένα βιβλίο γεμάτο ρατσιστικές, ομοφοβικές, ισλαμοφοβικές και αντισημιτικές αναφορές. Οι αντιδράσεις που ακολούθησαν του κόστισαν τη θέση του στον ιταλικό στρατό, αλλά ταυτόχρονα εκτόξευσαν τις πωλήσεις του βιβλίου, που έγινε μπεστ σέλερ. Με τη βοήθεια της εκτεταμένης κάλυψης από τον ιταλικό Τύπο αξιοποίησε τη δημοσιότητα και το 2024 εξελέγη ευρωβουλευτής με τη Λέγκα. Αργότερα αποχώρησε από το κόμμα του Σαλβίνι για να ιδρύσει το δικό του.

«Διάβασα το βιβλίο με τη λογική ότι πρέπει να γνωρίζεις τον εχθρό σου», παραδέχεται στη βρετανική εφημερίδα η Τζούλια Παστορέλα, βουλευτής και αντιπρόεδρος του μικρού κεντρώου κόμματος Azione. Και προσθέτει: «Σκέφτηκα: αυτό ακριβώς είναι το είδος των πραγμάτων που μπορεί να ακούσεις ανθρώπους να συζητούν σε ένα μπαρ. Ενας στρατιωτικός που λειτουργεί ως καθρέφτης των χειρότερων ανθρώπινων ενστίκτων. Το τρομακτικό είναι ότι πιστεύω πως είναι αυθεντικός και δεν αποτελεί κατασκεύασμα δημοσίων σχέσεων».

Οι πολιτικές, αλλά και οι γενικότερες θέσεις του Βανάτσι είναι ακραίες. Το κόμμα του εξέδωσε ένα μανιφέστο στο οποίο, μεταξύ άλλων, υποστηρίζει ότι η άμβλωση δεν αποτελεί δικαίωμα και ζητά να μην εμφανίζονται ομοφυλόφιλοι στην τηλεόραση μεταξύ 6 το πρωί και 11 το βράδυ, ώστε τα παιδιά να μην «εκτίθενται σε ομοφυλοφιλικό περιεχόμενο». Προτείνει ακόμη την εισαγωγή μαθήματος στρατιωτικής εκπαίδευσης στα ιταλικά σχολεία και ζητά την απέλαση παράτυπων μεταναστών, αλλά και αλλοδαπών που έχουν διαπράξει εγκλήματα στη χώρα.

Ως προς την εξωτερική πολιτική, ζητά να σταματήσει η παροχή στρατιωτικής και οικονομικής βοήθειας στην Ουκρανία και έχει δηλώσει ότι εάν κληθεί να διαλέξει μεταξύ του ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν και του ουκρανού προέδρου Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ο ίδιος θα επιλέξει  τον Πούτιν.

Τον Ιούλιο διοργάνωσε το αποκαλούμενο «Φουτουριστικό Τρίαθλο» (Futuristic Triathlon) στη βόρεια παραθαλάσσια πόλη του Σαν Ρέμο, χαρακτηρίζοντάς το ως μια εκδήλωση που «σφυρηλατεί το μυαλό και το σώμα». Επρόκειτο για μια διοργάνωση που παρέπεμπε στην αισθητική και στη θεματολογία της φασιστικής εποχής του Μουσολίνι.

Ωστόσο, αντί να αντιμετωπίζεται ως πολιτικός παρίας, το κόμμα του Βανάτσι έχει καταφέρει να αποκτήσει αξιοσημείωτη δυναμική, προσελκύοντας στελέχη που αποχώρησαν από τα τρία βασικά κόμματα του κυβερνητικού συνασπισμού. Παράλληλα, φλερτάρει ανοιχτά με απογοητευμένους ψηφοφόρους του Κινήματος Πέντε Αστέρων, ενός από τους βασικούς συμμάχους του ευρύτερου –αλλά διαρκώς πιο  εσωστρεφούς και συγκρουσιακού– συνασπισμού της Αριστεράς, υπό την ηγεσία του Δημοκρατικού Κόμματος.

Για την κυβέρνηση ο Βανάτσι αποτελεί πλέον δίλημμα. Η Μελόνι, το κόμμα της οποίας έχει νεοφασιστικές ρίζες, έχει κυβερνήσει πιο μετριοπαθώς από όσο πολλοί ανέμεναν. Στο εξωτερικό έχει καλλιεργήσει μια εικόνα πραγματισμού και, κυρίως, σταθερής υποστήριξης προς την Ουκρανία, χωρίς ωστόσο να εγκαταλείπει τη σκληρή ρητορική όταν απευθύνεται στο εσωτερικό ακροατήριο.

Αυτή ακριβώς η ισορροπία, όμως, άφησε έναν χώρο στα άκρα της Δεξιάς – και ο Βανάτσι έσπευσε να τον καταλάβει. Το ερώτημα πλέον είναι πώς θα αντιδράσει η Μελόνι.

«Κανένα από τα βασικά προβλήματα δεν έχει αντιμετωπιστεί»

Μέχρι σήμερα ο κυβερνητικός συνασπισμός είχε σε μεγάλο βαθμό κινηθεί χωρίς σοβαρούς κραδασμούς, στηριζόμενος στην ισχυρή κοινοβουλευτική πλειοψηφία του. Η κυβέρνησή της θεωρείται γενικά δημοσιονομικά συνετή, έχει όμως αποφύγει μεγάλες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Αντί γι’ αυτό, έχει δώσει ιδιαίτερο βάρος στην ασφάλεια και συνεχίζει να διευρύνει τη νομοθεσία για τη δημόσια τάξη και την αντιμετώπιση της εγκληματικότητας.

«Αυτή η κυβέρνηση σπατάλησε τη μεγάλη ευκαιρία που της έδωσε η πολιτική σταθερότητα», δήλωσε στη βρετανική εφημερίδα η Λία Κουαρταπέλε, βουλευτής του Δημοκρατικού Κόμματος. «Κανένα από τα βασικά προβλήματα δεν έχει αντιμετωπιστεί. Η παραγωγικότητα και η ανάπτυξη παραμένουν στάσιμες, οι μισθοί έχουν μείνει πίσω εδώ και πολλά χρόνια και το εκπαιδευτικό σύστημα δεν μπορεί να ακολουθήσει τις εξελίξεις».

Η Παστορέλα εκτιμά ότι στην επιτυχία του Βανάτσι έχει συμβάλει και η έμφαση της Μελόνι στην εξωτερική πολιτική. «Η Μελόνι δεν έχει κάνει πραγματικά πολλά στο εσωτερικό, αλλά έχει πολύ έντονη παρουσία στο εξωτερικό», σημείωσε. «Οι ιταλοί ψηφοφόροι έχουν κουραστεί να συζητούν για την εξωτερική πολιτική και θα προτιμούσαν να μιλούν για την εσωτερική. Αυτό ακριβώς έχει καταλάβει ο Βανάτσι».

Ο Πικάρο απέρριψε τις ερωτήσεις σχετικά με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις. «Αυτή είναι μια κυβέρνηση που έχει συνηθίσει περισσότερο να δουλεύει παρά να κοιτάζει τα ποσοστά», είπε, επικαλούμενος τη μείωση της ανεργίας, τον περιορισμό της παράτυπης μετανάστευσης, τις φορολογικές ελαφρύνσεις για τους αυτοαπασχολούμενους και μια πρωτοβουλία στον Νότο για την ενίσχυση των επενδύσεων και της επιχειρηματικότητας.

Η Παστορέλα, πάντως, υποστηρίζει ότι η εικόνα μιας ισχυρής και σταθερής Μελόνι δεν ανταποκρίνεται πλήρως στην πραγματικότητα. Οπως λέει, η πρωθυπουργός έχει δυσκολευτεί να κρατήσει ενωμένο τον κυβερνητικό συνασπισμό, ενώ έχει βρεθεί αντιμέτωπη με μια σειρά σκανδάλων, ορισμένα από τα οποία οδήγησαν ακόμη και σε παραίτηση υπουργών Τουρισμού και Πολιτισμού.

Με το ενδεχόμενο εκλογών ακόμη και τον Απρίλιο, ο χρόνος πιέζει πλέον την ιταλίδα πρωθυπουργό. Τις τελευταίες εβδομάδες η Μελόνι έχει επιστρέψει σε πιο σκληρή ρητορική, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα την αντίδρασή της στην εισροή μεταναστών από το Μαρόκο στη Θέουτα, τον ισπανικό θύλακα στη Βόρεια Αφρική.

Παράλληλα, επιχειρεί να προωθήσει έναν εξαιρετικά αμφιλεγόμενο εκλογικό νόμο, ο οποίος θα προβλέπει μπόνους εδρών για οποιαδήποτε συμμαχία συγκεντρώνει πάνω από 42% των ψήφων. Οι επικριτές της υποστηρίζουν ότι πρόκειται ουσιαστικά για μια προσπάθεια να αυξηθούν οι πιθανότητες νίκης του δικού της συνασπισμού.

Εάν ο Βανάτσι συνεχίσει να ενισχύεται, η Μελόνι μπορεί να μπει στον πειρασμό να έρθει πιο κοντά του πολιτικά πριν από τις εκλογές. Μια τέτοια κίνηση, όμως, θα μπορούσε να απομακρύνει τους μετριοπαθείς ψηφοφόρους της. Εναλλακτικά, θα μπορούσε να επιδιώξει μια συμφωνία μαζί του μετά τις εκλογές, προκειμένου να παραμείνει στην εξουσία. Ενα τέτοιο σενάριο θα σήμαινε για πολλούς, στην Ιταλία αλλά και εκτός αυτής, μια ανησυχητική μετατόπιση της χώρας προς την Ακροδεξιά.

Καθώς οι υποστηρικτές της κυβέρνησης κατευθύνονταν στο Μπάρι, ο Αλεσάντρο Κατανέο, βουλευτής της Forza Italia, εκτιμούσε ότι κάτι τέτοιο δεν θα συμβεί. «Εμείς στη Forza Italia πιστεύουμε ότι ο Βανάτσι βρίσκεται πολύ μακριά από την πολιτική μας κουλτούρα», δήλωσε. «Δεν θα ήταν δυνατό να κυβερνήσουμε μαζί του. Ο κυβερνητικός συνασπισμός πρέπει να συνεχίσει να εργάζεται σοβαρά μέχρι το τέλος της θητείας και να εξηγήσει καλύτερα στους πολίτες τι έχουμε πετύχει. Το καλύτερο αντίδοτο στην Ακροδεξιά είναι να αποδείξουμε στην πράξη τη σοβαρότητά μας».

Ακολούθησε το . .

Πρόσθεσε το . ως προτιμώμενη πηγή στη Google