Η καθηγήτρια του Μπέρκλεϊ που «πιάστηκε» να χρησιμοποιεί ΤΝ

Η Τεχνητή Νοημοσύνη μπήκε στη συζήτηση για τις μαθηματικές επιδόσεις των φοιτητών στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϊ με έναν μάλλον ειρωνικό τρόπο. Μια καθηγήτρια Μαθηματικών κατηγόρησε δημόσια το σύστημα εισαγωγής στο πανεπιστήμιο ότι αφήνει να περνούν φοιτητές που δεν είναι επαρκώς προετοιμασμένοι, όμως στη συνέχεια παραδέχθηκε ότι χρησιμοποίησε Τεχνητή Νοημοσύνη για να επεξεργαστεί το ίδιο το άρθρο με το οποίο έκανε την κριτική.

Η υπόθεση, που ανέδειξε η δημοσιογράφος Σόφι Σάλιβαν του Guardian, έχει προκαλέσει συζήτηση όχι μόνο για την ΤΝ, αλλά και για ένα πολύ μεγαλύτερο ερώτημα: πώς πρέπει να γράφουμε, να αξιολογούμε και τελικά να εμπιστευόμαστε ένα κείμενο στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης;

Η καθηγήτρια Ζβεζντελίνα Στάνκοβα δημοσίευσε την περασμένη εβδομάδα άρθρο γνώμης στη San Francisco Standard, υποστηρίζοντας ότι ένα μέρος των φοιτητών της παρουσιάζει «σοβαρές» ελλείψεις στα μαθηματικά.

Όπως έγραψε, ορισμένοι φοιτητές βρίσκονται «πέντε έως οκτώ χρόνια» πίσω από το επίπεδο που θα περίμενε κανείς, ενώ δεν διαθέτουν ακόμη και βασικές γνώσεις κλασμάτων και στοιχειώδους άλγεβρας που διδάσκονται στο γυμνάσιο.

Η Στάνκοβα συνέδεσε το πρόβλημα με την απόφαση του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας να καταργήσει τη χρήση τυποποιημένων εξετάσεων στις εισαγωγές. Υποστήριξε ότι η απουσία ενός κριτηρίου όπως το SAT επιτρέπει την εισαγωγή φοιτητών που μπορεί να μην είναι επαρκώς προετοιμασμένοι για τις απαιτήσεις ενός προγράμματος Μαθηματικών στο Μπέρκλεϊ.

Τη χρήση Τεχνητής Νοημοσύνης εντόπισαν οι ίδιοι οι φοιτητές

Το ζήτημα πήρε διαφορετική τροπή όταν δημοσιογράφοι της φοιτητικής εφημερίδας Daily Californian παρατήρησαν ότι η γλώσσα του άρθρου έμοιαζε να έχει παραχθεί ή επηρεαστεί από Τεχνητή Νοημοσύνη.

Σύμφωνα με τον δευτεροετή φοιτητή του Μπέρκλεϊ, Φράνσις Λούο, το κείμενο ελέγχθηκε μέσω του εργαλείου ανίχνευσης AI Pangram. Το αποτέλεσμα υποστήριξε ότι περίπου το 33% του άρθρου είχε παραχθεί ή υποστηριχθεί από Τεχνητή Νοημοσύνη.

Η Στάνκοβα δεν το διέψευσε. Αντίθετα, παραδέχθηκε ότι χρησιμοποίησε λογισμικό Τεχνητής Νοημοσύνης για να «βοηθήσει στην επιμέλεια του κειμένου».

Τόνισε, ωστόσο, ότι το άρθρο ήταν αποτέλεσμα «αρκετών εκατοντάδων ανθρωποωρών εντατικής εργασίας», από τις οποίες περίπου 80 ήταν δικές της. Σε ηλεκτρονικό μήνυμα εξήγησε επίσης ότι χρησιμοποίησε Τεχνητή Νοημοσύνη για να εντοπίσει έγγραφα και άρθρα σχετικά με την πρωτοβουλία, ενώ υποστήριξε ότι όλη η ανάλυση προήλθε από τα μέλη της ομάδας.

Η ειρωνεία που άναψε τη συζήτηση

Η αποκάλυψη ήταν αρκετή για να ξεσπάσει ένας μικρός ψηφιακός πόλεμος. Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, κάποιοι θεώρησαν ειρωνικό το γεγονός ότι ένα άρθρο για την ανεπαρκή προετοιμασία των φοιτητών είχε υποστεί επεξεργασία με Τεχνητή Νοημοσύνη.

Άλλοι, αντίθετα, υποστήριξαν ότι η χρήση ενός τέτοιου εργαλείου για επιμέλεια δεν ακυρώνει την έρευνα ή τα επιχειρήματα του συγγραφέα, αρκεί ο άνθρωπος να παραμένει υπεύθυνος για το τελικό αποτέλεσμα.

Η ίδια η Στάνκοβα υποστήριξε ότι η συζήτηση για τον τρόπο χρήσης της AI αποσπά την προσοχή από την ουσία της πρωτοβουλίας της, στην οποία, όπως είπε, η ομάδα της έχει αφιερώσει χιλιάδες ώρες.

Το Guardian σημειώνει ότι η εφημερίδα San Francisco Standard, η οποία δημοσίευσε το άρθρο, ξεκαθάρισε πως μπορεί να χρησιμοποιούνται εργαλεία AI, αλλά η προσδοκία της είναι οι άνθρωποι να βρίσκονται πίσω από κάθε άρθρο και να αναλαμβάνουν την ευθύνη για κάθε λέξη.

Ποιος τελικά γράφει ένα κείμενο;

Η υπόθεση αγγίζει έτσι ένα ζήτημα που ξεπερνά κατά πολύ τα όρια ενός πανεπιστημίου. Όταν η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να διορθώσει ένα κείμενο, να προτείνει διατυπώσεις, να εντοπίσει πηγές και να επηρεάσει τη γλώσσα ενός άρθρου, πού ακριβώς τελειώνει η ανθρώπινη εργασία και πού αρχίζει η μηχανική βοήθεια;

Και το ερώτημα γίνεται ακόμη πιο ενδιαφέρον όταν αφορά έναν ακαδημαϊκό που μιλά για την ποιότητα της εκπαίδευσης. Η συζήτηση δεν είναι πλέον μόνο αν οι φοιτητές ξέρουν αρκετά Μαθηματικά. Είναι και αν οι καθηγητές, οι δημοσιογράφοι και τα πανεπιστήμια έχουν συμφωνήσει σε κανόνες για το πότε η χρήση της Τεχνητής Νοημοσύνης θεωρείται βοήθεια και πότε μετατρέπεται σε υποκατάσταση της ανθρώπινης εργασίας.

Η μάχη για τις SAT επιστρέφει

Πίσω από την αντιπαράθεση για την Τεχνητή Νοημοσύνη βρίσκεται, πάντως, μια πολύ μεγαλύτερη εκπαιδευτική διαμάχη. Το 2020, οι αντιβασιλείς του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας ψήφισαν την κατάργηση των SAT και άλλων τυποποιημένων εξετάσεων ως προϋπόθεση για την υποβολή αίτησης.

Το ίδιο διάστημα, πανεπιστήμια όπως το Χάρβαρντ, το Στάνφορντ, το MIT και το Γέιλ είχαν επίσης εγκαταλείψει την υποχρεωτική χρήση των εξετάσεων. Έκτοτε, όμως, και τα τέσσερα έχουν επαναφέρει την απαίτηση.

Η Στάνκοβα υποστήριξε στο άρθρο της ότι τα δεδομένα που ανέλυσε η ίδια και οι συνάδελφοί της δείχνουν πως ο αριθμός των φοιτητών με «σοβαρό έλλειμμα» στην προετοιμασία για το μάθημα Απειροστικού Λογισμού Ι τριπλασιάστηκε μετά την εφαρμογή της πολιτικής εισαγωγής χωρίς εξετάσεις.

Η ίδια, μαζί με περισσότερους από 3.000 πανεπιστημιακούς του συστήματος UC, είχε υπογράψει τον Ιούνιο επιστολή υπέρ της επαναφοράς των εξετάσεων εισαγωγής. Και εκεί, όπως αποκάλυψε, χρησιμοποιήθηκε Τεχνητή Νοημοσύνη για την επιμέλεια.

Η κοινωνική διάσταση μιας δύσκολης επιλογής

Η διαμάχη, ωστόσο, δεν είναι τόσο απλή όσο «SAT ή όχι SAT». Οι τυποποιημένες εξετάσεις έχουν εδώ και χρόνια προκαλέσει αντιπαραθέσεις, καθώς οι υποστηρικτές τους τις θεωρούν ένα αντικειμενικό μέτρο σύγκρισης, ενώ οι επικριτές τους επισημαίνουν ότι μπορεί να ευνοούν μαθητές που έχουν πρόσβαση σε καλύτερη προετοιμασία και οικονομικούς πόρους.

Στην άλλη πλευρά βρίσκεται η προσπάθεια να δοθούν περισσότερες ευκαιρίες σε μαθητές που δεν είχαν τις ίδιες δυνατότητες πρόσβασης σε ιδιωτικά μαθήματα ή προνομιακές εκπαιδευτικές συνθήκες.

Γι’ αυτό και η συζήτηση που άνοιξε στο Μπέρκλεϊ έχει κοινωνικό βάρος: πώς μπορεί ένα πανεπιστήμιο να εξασφαλίσει ότι οι φοιτητές είναι πραγματικά έτοιμοι, χωρίς να μετατρέψει τις εξετάσεις εισαγωγής σε φίλτρο που αναπαράγει τις κοινωνικές ανισότητες;

Και τώρα, η ίδια η Καλιφόρνια ψάχνει απαντήσεις

Η ακαδημαϊκή σύγκλητος του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας ανακοίνωσε στα τέλη Ιουλίου ότι θα ξεκινήσει επανεξέταση της πολιτικής εισαγωγών, προκειμένου να αποφασίσει αν οι τυποποιημένες εξετάσεις θα πρέπει να επιστρέψουν. Αν τελικά επανέλθουν, οι αλλαγές δεν θα επηρεάσουν τους φοιτητές πριν από τις εισαγωγές του φθινοπώρου του 2028.

Την ίδια ώρα, το πανεπιστημιακό σύστημα διαθέτει και δικό του «Συμβούλιο Τεχνητής Νοημοσύνης», που ασχολείται με την ανάπτυξη πρωτοβουλιών γύρω από την τεχνητή νοημοσύνη. Η Καμίλ Κρίτεντεν, μέλος του συμβουλίου, δήλωσε ότι δεν γνωρίζει αν οι καθηγητές έχουν συγκεκριμένες οδηγίες για τη χρήση AI σε προσωπική έρευνα ή άρθρα γνώμης.

Υπάρχει, μάλιστα, και μια τελευταία ειρωνεία: η ίδια η Κρίτεντεν προειδοποίησε ότι τα περισσότερα εργαλεία ανίχνευσης Τεχνητής Νοημοσύνης παραμένουν «αρκετά αναξιόπιστα» και δεν διαθέτουν την απαραίτητη λεπτότητα. Το Pangram, από την άλλη, υποστηρίζει ότι αναγνωρίζει σωστά κείμενα που έχουν δημιουργηθεί από Τεχνητή Νοημοσύνη   στο 99,66% των περιπτώσεων.

Κάπως έτσι, μια συζήτηση για τα μαθηματικά των φοιτητών κατέληξε να αφορά κάτι πολύ μεγαλύτερο: την αξιοπιστία της ανθρώπινης γνώσης σε μια εποχή όπου η μηχανή μπορεί να γράφει, να διορθώνει, να αναζητά και να αξιολογεί. Και ίσως το πιο δύσκολο τεστ που καλείται να περάσει σήμερα το πανεπιστήμιο να μην είναι τελικά οι SAT, αλλά το πώς θα μάθει να ζει με την τεχνητή νοημοσύνη χωρίς να χάσει την εμπιστοσύνη στους ανθρώπους που βρίσκονται πίσω από κάθε λέξη.

Ακολούθησε το . .

Πρόσθεσε το . ως προτιμώμενη πηγή στη Google