Εθνική Ελλάδας: Το φως στο «παράθυρο» του Nations League

Ο πρώτος στόχος επιτεύχθηκε. Η Εθνική Ελλάδας εξασφάλισε την τρίτη θέση (τουλάχιστον) του ομίλου της στο UEFA Nations League. Το πόσο σημαντικό είναι αυτό, θα το διαπιστώσουμε στην κλήρωση για τα προκριματικά του Euro 2028 (στις 6 Δεκεμβρίου στο Μπέλφαστ), όπου θα τοποθετηθεί στο πρώτο γκρουπ δυναμικότητας. Θα αποφύγει, έτσι, να συναντήσει στο δρόμο της τις (θεωρητικά) πιο ισχυρές ομάδες του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου και θα έχει να κάνει με αντιπάλους «του χεριού της», ή, έστω, «στα κυβικά της». Η τελευταία φορά που η Ελλάδα τέθηκε επικεφαλής ομίλου σε τουρνουά προκριματικών ήταν τον Φεβρουάριο του 2014.

Ο δεύτερος είναι να προκριθεί στα προημιτελικά του Nations League. Αν συνεχίσει έτσι, δεν είναι διόλου απίθανο να τερματίσει σε μία από τις δύο πρώτες θέσεις του ομίλου της – σήμερα μοιράζεται την κορυφή της βαθμολογίας με την Ολλανδία. Ο τρίτος, ο πιο σημαντικός, να επιστρέψει ανταγωνιστική στις μεγάλες διοργανώσεις (Μουντιάλ και Euro) για πρώτη φορά έπειτα από 14 χρόνια απουσίας. Αν κρίνει κανείς από τις επιδόσεις της στο πρώτο «παράθυρο» του εφετινού Nations League, που έκλεισε χθες (4/10), βρίσκεται σε καλό δρόμο.

Νίκησε τη Σερβία (2-1) και τη Γερμανία (1-0 εκτός έδρας), δύο ομάδες που δεν είχε καταφέρει να κερδίσει ποτέ στο παρελθόν σε επίσημο ματς. Τη Γερμανία, ούτε σε φιλικό. Εφερε 2-2 με την Ολλανδία, από την οποία είχε ηττηθεί εννέα φορές χωρίς να σκοράρει ένα γκολ (δύο αγώνες είχαν λήξει ισόπαλοι). Και χθες στην Τούμπα πήρε θετικό αποτέλεσμα (0-0) από τους Γερμανούς του Γιούργκεν Κλοπ για δεύτερη φορά μέσα σε οκτώ μέρες. «Δεν θα ήθελα να παίξω κι άλλον αγώνα με την Ελλάδα», είπε μεταξύ σοβαρού και αστείου ο γερμανός προπονητής.

Η Εθνική μας τα κατάφερε περίφημα με πολύ διαφορετικό τρόπο σε κάθε ματς. Στο Βελιγράδι με επίθεση και ανατροπή, σκοράροντας δύο φορές στο τελευταίο τέταρτο του παιχνιδιού. Δέχθηκε ένα γκολ νωρίς, αλλά δεν πανικοβλήθηκε. Δημιούργησε ένα σωρό τελικές προσπάθειες, είχε δοκάρι και όταν ισοφάρισε, στο 74’, δεν της ήταν αρκετό – παλαιότερα θα της αρκούσε. Πήρε τη νίκη στις καθυστερήσεις. Στο Αουγκσμπουργκ θύμισε την ομάδα του Οτο Ρεχάγκελ. Νίκησε με άμυνα που θα ζήλευαν και οι Ιταλοί, και αντεπιθέσεις. Στον αγώνα με τους Ολλανδούς έκανε το πιο ισορροπημένο και μυαλωμένο της παιχνίδι. Στο δεύτερο συναπάντημα με τους Γερμανούς, που ήρθαν θυμωμένοι στη Θεσσαλονίκη για να… ξεπλύνουν την ντροπή, πήρε τον βαθμό με την «ψυχή» της, τον Τζολάκη και μια δόση τύχης. Οπως πολύ σωστά είπε ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς, για να πετύχεις κάτι σε τέτοια ματς, πρέπει να υποφέρεις.

Η Εθνική έχει ανέβει επίπεδο – και αυτό δεν το μαρτυρούν μόνο οι οκτώ βαθμοί που συγκέντρωσε σε τέσσερα εξαιρετικά απαιτητικά ματς. Το φωνάζει η γενναιότητά της στο Βελιγράδι, όπου διεκδίκησε τη νίκη μέχρι το τελευταίο λεπτό. Η στενοχώρια της για την ισοπαλία με τους Ολλανδούς, από τους οποίους συνήθιζε να χάνει πανηγυρικά. Η πίστη του κόσμου που γέμισε ασφυκτικά τις εξέδρες της Τούμπας, ότι δεν πλήρωσαν για να παρακολουθήσουν δύο προδιαγεγραμμένες ήττες, παρά την ισχύ των αντιπάλων μας.

Το Nations League αποτελεί τον έλεγχο προόδου της Εθνικής. Στον πρώτο του κύκλο (2018-2019), σε όμιλο με Ουγγαρία, Φινλανδία και Εσθονία, τερμάτισε στην 3η θέση και παρέμεινε στη Γ’ Κατηγορία της διοργάνωσης. Στον δεύτερο (2020-2021), με αντιπάλους το Κόσοβο, τη Σλοβενία και τη Μολδαβία, απέτυχε πάλι να κερδίσει την άνοδο στη Β’ Κατηγορία. Την προσπέρασε και η Σλοβενία. Στον τρίτο (2022-2023), σε όμιλο με τη Βόρειο Ιρλανδία, το Κόσοβο και την Κύπρο, κέρδισε πέντε από τα έξι παιχνίδια της, τερμάτισε πρώτη και προβιβάστηκε στη League B. Στον τέταρτο (2024-2025), με προπονητή τον Γιοβάνοβιτς πλέον, έκανε ένα εξαιρετικό τουρνουά και ανέβηκε στη League A. Νίκησε την Αγγλία στο «Γουέμπλεϊ» και στα play-off τη Σκωτία στο «Χάμπντεν Παρκ». Στην εφετινή 5η διοργάνωση, με τρεις πολύ δυνατούς αντιπάλους, μετράει δύο νίκες και δύο ισοπαλίες.

Εκείνη η νίκη (2-1) στο Λονδίνο, τον Οκτώβριο του 2024, ήταν η πρώτη αχτίδα αισιοδοξίας. Το 3-0 στη Γλασκώβη, τον Μάρτιο του 2025, στο οποίο σκόραρε ο (ανήλικος ακόμη) Κωνσταντίνος Καρέτσας, έδειξε ότι η πιο ταλαντούχα γενιά του ελληνικού ποδοσφαίρου εδώ και δεκαετίες -η «χρυσή γενιά» όπως τη χαρακτήρισε ο Κλοπ- άρχισε να ωριμάζει. Μάλιστα, πολλά από τα παιδιά μεγάλωσαν γρηγορότερα απ’ όσο περιμέναμε. Οι σύλλογοι του εξωτερικού στους οποίους αγωνίζονται, σε κορυφαίες λίγκες, ήταν για εκείνους το καλύτερο φροντιστήριο.

Στην προηγούμενη αποστολή της, τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2026, η Εθνική μας απέτυχε παταγωδώς. Με τρεις διαδοχικές ήττες και εννέα γκολ παθητικό δεν κατάφερε να διεκδικήσει, καν, ένα εισιτήριο για την Αμερική. Είναι εντυπωσιακό, που έπειτα από μια τέτοια «καταστροφή» βρήκε τη δύναμη να σταθεί όρθια απέναντι σε ομάδες τέτοιου μεγέθους. Αυτά τα αποτελέσματα θα της δώσουν αυτοπεποίθηση. Ισως με αυτό το σκεπτικό ο Γιοβάνοβιτς, αν και γνωρίζει καλύτερα από τον καθέναν ότι οι πιο χαρισματικοί παίκτες του αγωνίζονται στην επίθεση, επέλεξε μια τόσο συντηρητική τακτική στα τρία τελευταία ματς. Μας βοήθησε και η τύχη, είναι αλήθεια. Στην Τούμπα υπήρχαν στιγμές που οι Ολλανδοί και οι Γερμανοί μας έπαιζαν μονότερμα.

Φαίνεται πως έπραξε άριστα η ΕΠΟ, που μετά το «βατερλό» στα προκριματικά του Μουντιάλ του έδειξε εμπιστοσύνη. Στα τέσσερα εξαιρετικά αποτελέσματα σε αυτό το «παράθυρο» του Nations League δεν συνέβαλαν μόνο οι σούπερ-σταρ της Εθνικής, αλλά και οι λιγότερο προβεβλημένοι διεθνείς. Οπως ο Δημήτρης Κουρμπέλης, ο οποίος αγωνίζεται στον Αστέρα Τρίπολης. Η ομάδα που κράτησε τους Γερμανούς στο «μηδέν» είχε μόνο δύο διακριθέντες: τον Τζολάκη και τον Μαυροπάνο.

Τα τέσσερα ματς που έδωσε η Εθνική μας, από τις 24 Σεπτεμβρίου μέχρι χθες, διηγούνται τέσσερις διαφορετικές ιστορίες με ένα κοινό σημείο: την ικανότητά της να προσαρμόζεται στις εκάστοτε συνθήκες και να επιβιώνει. Το έκανε σε μια σειρά πολύ απαιτητικών αγώνων – δεν μπορεί να είναι τυχαίο. Για πρώτη φορά έπειτα από αρκετό καιρό, οι έλληνες φίλαθλοι ανυπομονούν για τον επόμενο αγώνα της: στις 13 Νοεμβρίου εναντίον της Σερβίας.

Ακολούθησε το . .

Πρόσθεσε το . ως προτιμώμενη πηγή στη Google