Δίκη για τα Τέμπη: «Έχω συναίσθημα μεγαλύτερο από τον θυμό, έχω πίκρα»

Σε μια κατάθεση καταπέλτη που παράλληλα συγκινεί βαθιά, προχώρησε στη δίκη για την τραγωδία των Τεμπών ο Διονύσης Γεωργιάδης, πατέρας του 22χρονου Γεράσιμου-Ιάσονα, του μοναδικού επιζώντα από το πρώτο βαγόνι της μοιραίας αμαξοστοιχίας.

Περιγράφοντας τον άνισο αγώνα που δίνει το παιδί του εδώ και μήνες για να κρατηθεί στη ζωή, ο κ. Γεωργιάδης έθεσε αμείλικτα ερωτήματα προς τη δικαιοσύνη για τις συνθήκες υπό τις οποίες επιτράπηκε η κυκλοφορία του τρένου, εκφράζοντας παράλληλα την αμέριστη πίκρα του για τη στάση των αρμόδιων φορέων και της πολιτικής προστασίας, η οποία λίγες μέρες νωρίτερα από το δυστύχημα, σύμφωνα με τον ίδιο, διαβεβαίωνε για την ασφάλεια των τρένων.

 «Γιατί κυκλοφορούσε αυτό το τρένο;»

Ενώπιον της Προέδρου του Δικαστηρίου, ο Διονύσης Γεωργιάδης αποτύπωσε με τη  σφοδρότητα της σύγκρουσης και την απόγνωση που βιώνει η οικογένειά του.

Αναφερόμενος στη στιγμή της φονικής πρόσκρουσης και της έκρηξης, τόνισε:

«Ο Γεράσιμος εκτοξεύτηκε. Την ώρα της έκρηξης ήταν στον αέρα. Δέχθηκε πάνω από 45G. Έφτασε στη μεγαλύτερη απόσταση που έφτασε άνθρωπος από το τρένο. Αυτό το τρένο γιατί κυκλοφορούσε; Γιατί να είναι εκεί με αυτές τις συνθήκες; Έχω ένα συναίσθημα μεγαλύτερο από θυμό, πίκρα. Περίμενα μετά από αυτό που έγινε θα ερχόταν οι δημόσιοι φορείς για να δουν πώς θα σώσουν τα παιδιά».

Παράλληλα, ο πατέρας του νεαρού φοιτητή στράφηκε κατά της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών, υπενθυμίζοντας τις δημόσιες τοποθετήσεις πριν από το δυστύχημα:

«Σε αυτό το τραγικό δυστύχημα δεν έσπασε κανένας κρίκος για να σπάσει η αλυσίδα. Αυτό το τρένο γιατί κυκλοφορούσε με αυτές τις συνθήκες; Δεν μπορώ να καταλάβω. 15 μέρες πριν ο καθ’ όλα αρμόδιος υπουργός Κώστας Αχ. Καραμανλής μας διαβεβαίωνε για την ασφάλεια των τρένων».

Η μοιραία νύχτα και η αναγνώριση στη Λάρισα

Ο κ. Γεωργιάδης γύρισε τον χρόνο πίσω, στις τελευταίες στιγμές πριν από την αναχώρηση του τρένου.

Όπως ανέφερε, ο 22χρονος Γεράσιμος έπαιζε πιάνο 10 λεπτά πριν φύγει από το σπίτι, ενώ αρχικά είχε σκεφτεί να αναβάλει το ταξίδι του για την επομένη. Παρά την προτροπή του πατέρα του να μεταβεί στον προορισμό του με λεωφορείο των ΚΤΕΛ, ο νεαρός επέλεξε τελικά το τρένο.

Χαρακτηριστικά ο κ. Γεωργιάδης είπε: «τρεις ώρες πριν το δυστύχημα μου λέει ο Γεράσιμος “να φύγω μήπως αύριο το μεσημέρι” και εγώ του είπα “καλύτερα να φύγεις σήμερα”. Έπαιζε πιάνο 10 λεπτά πριν την αναχώρηση του τρένου. Του λέω “άντε δεν θα προλάβουμε”. Παίρνω πορεία για τα ΚΤΕΛ και μου λέει “όχι θα πάω με το τρένο”».

Αμέσως μετά την είδηση της σύγκρουσης, ξεκίνησε ένας μαραθώνιος αγωνίας. Το τηλέφωνο του Γεράσιμου χτυπούσε χωρίς απάντηση. Η οικογένεια ενημερώθηκε από την Αστυνομική Διεύθυνση Λάρισας να μεταβεί εσπευσμένα στο Γενικό Νοσοκομείο της πόλης.

Εκεί, ο μεγαλύτερος αδελφός του κλήθηκε να κάνει την επίπονη διαδικασία της αναγνώρισης. Στις 1:00 τα ξημερώματα, οι θεράποντες ιατροί ανακοίνωσαν στην οικογένεια ότι η κατάσταση ήταν εξαιρετικά κρίσιμη, καθώς είχε καταστραφεί μεγάλο μέρος του εγκεφάλου του.

Η Οδύσσεια της νοσηλείας: Από τη Λάρισα στη Γερμανία και τη Βοστώνη

Η μάχη των γιατρών στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας της Λάρισας υπήρξε τιτάνια, με το δεξιό ημισφαίριο του εγκεφάλου του να έχει υποστεί ανεπανόρθωτη βλάβη.

Όταν η κατάστασή του σταθεροποιήθηκε μερικώς και το παιδί άρχισε να αντιδρά σε ορισμένους ήχους και στις φωνές της μητέρας και της αδελφής του, η οικογένεια αναζήτησε εξειδικευμένα κέντρα αποκατάστασης στο εξωτερικό:

Μετά από αρνητικές απαντήσεις από διάφορα ιδρύματα, ιατρικό κέντρο στη Γερμανία δέχτηκε να παραλάβει τον Γεράσιμο, διαβλέποντας πιθανές ενδείξεις συνείδησης.

Τον Νοέμβριο του 2023, ο Γεράσιμος μεταφέρθηκε σε εξειδικευμένο θεραπευτήριο στη Βοστώνη των ΗΠΑ. Εκεί, οι αμερικανοί γιατροί πραγματοποίησαν νέες επεμβάσεις και τεστ, επιβεβαιώνοντας ότι παρά τη βαρύτητα της βλάβης, υπάρχουν ίχνη συνείδησης, καθώς το παιδί αντιδρούσε στη φωνή του αδελφού του.

«Ο Γεράσιμος θέλει πολύ να ζήσει»

Περιγράφοντας τις απάνθρωπες συνθήκες κάτω από τις οποίες η οικογένεια στάθηκε στο πλευρό του 22χρονου, ο κ. Γεωργιάδης σημείωσε ότι επί 8 και πλέον μήνες κοιμούνταν σε μια καρέκλα νοσοκομείου, ζώντας με τον καθημερινό τρόμο μιας δυσάρεστης εξέλιξης.

«Ο Γεράσιμος θέλει πάρα πολύ να ζήσει. Οι ίδιοι οι γιατροί δηλώνουν έκπληκτοι πώς έφτασε μέχρι σήμερα. Η κατάσταση του παιδιού μου είπαν πως είναι μην αναστρέψιμη, αλλά είμαι σίγουρος πως ο Γεράσιμος αντιλαμβάνεται», υπογράμμισε.

Κλείνοντας την κατάθεσή του και επιδεικνύοντας τη φωτογραφία του γιου του στην Πρόεδρο του Δικαστηρίου, ο Διονύσης Γεωργιάδης διαμήνυσε ότι ο αγώνας της οικογένειας δεν πρόκειται να σταματήσει μέχρι την πλήρη απόδοση δικαιοσύνης:

«Οι επιπτώσεις σε όλη την οικογένεια ήταν τρομακτικές. Αν ο Γεράσιμος με τέτοιο πείσμα αρνείται να εγκαταλείψει, εγώ σαν πατέρας είμαι υποχρεωμένος να αγωνιστώ για να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι και αυτό να μην ξαναγίνει. Ο Γεράσιμος είναι ένας πολύ χαρισματικός άνθρωπος. Τα λόγια είναι πολύ λίγα».