Γερμανία: Νεοναζί πίσω από το ανερχόμενο αστέρι της Ακροδεξιάς

Δεκαεπτά χρόνια αφότου ο τότε υπουργός Εσωτερικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε έθεσε εκτός νόμου μια νεοναζιστική οργάνωση νεολαίας που επεδίωκε να διαμορφώσει μια νέα ελίτ ακροδεξιών εξτρεμιστών, τέσσερα πρώην στελέχη της ανήκουν στον στενό κύκλο ενός πολιτικού που φιλοδοξεί να γίνει ο πρώτος ακροδεξιός πρωθυπουργός κρατιδίου στη Γερμανία από την ίδρυση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας το 1949.

Οι τέσσερις άνδρες, που αποτελέσαν αντικείμενο εκτενούς ρεπορτάζ του Politico, είναι στενοί συνεργάτες του Ούλριχ Ζίγκμουντ, του υποψήφιου του ακροδεξιού κόμματος AfD για την πρωθυπουργία της Σαξονίας-Aνχαλτ, οι πολίτες της οποίας θα προσέλθουν στις κάλπες στις 6 Σεπτεμβρίου. Δύο εξ αυτών συγκαταλέγονται στους πιο στενούς συνεργάτες του, ενώ οι άλλοι δύο συνέβαλαν στην κατάστρωση του εκλογικού προγράμματος του κόμματος.

Από εκτενή έρευνα που διεξήγαγαν δημοσιογράφοι της DIE WELT διαπιστώθηκε πως και οι τέσσερις υπήρξαν επιφανή στελέχη της Πατριωτικής Γερμανικής Νεολαίας (HDJ), μιας οργάνωσης που συστάθηκε με πρότυπο (εν μέρει) τη Χιτλερική Νεολαία.

Στην απόφαση απαγόρευσης που εκδόθηκε το 2009 επισημαινόταν ότι στόχος της οργάνωσης ήταν η ανάδειξη μιας «νεοναζιστικής ελίτ» γαλουχημένης με τις ιδέες του εθνικοσοσιαλισμού. Το Ομοσπονδιακό Διοικητικό Δικαστήριο της Γερμανίας, το οποίο την επικύρωσε, είχε επίσης υπογραμμίσει ότι η HDJ «είναι προσκολλημένη στην ιδεολογία του “αίματος και της γης” και στο φυλετικό δόγμα των εθνικοσοσιαλιστών, και διαδίδει αντισημιτικές ιδέες». Επίσης «υιοθετεί συνολικά μια μαχητικά επιθετική στάση» απέναντι στη φιλελεύθερη δημοκρατική τάξη.

Στο καταστατικό του AfD η Γερμανική Πατριωτική Νεολαία συγκαταλέγεται στις οργανώσεις των οποίων πρώην στελέχη απαγορεύεται να ενταχθούν στο κόμμα. Ωστόσο οι τέσσερις άνδρες αρνούνται να αντιμετωπίσουν το παρελθόν τους στην HDJ ως λόγο αποκλεισμού τους, είτε υποβαθμίζοντας τον ρόλο που διαδραμάτιζαν τότε είτε απλώς αρνούμενοι να κάνουν οποιοδήποτε σχόλιο.

Οσο για τη γνώμη του Ουλριχ Ζίγκμουντ, ο οποίος αναμένεται να κερδίσει με άνεση τις εκλογές της επόμενης εβδομάδας, «είναι εξαιρετικοί άνθρωποι», όπως δήλωσε στην Die Welt. «Δεν με ενδιαφέρει τι συνέβη πριν από 20 ή 25 χρόνια», πρόσθεσε, υπογραμμίζοντας ότι ο ίδιος σκοπεύει να επικεντρωθεί σε «εντελώς διαφορετικά προβλήματα αυτής της χώρας».

Ο εκπρόσωπος

Ενας από αυτούς τους άνδρες είναι ο Πάτρικ Χαρ, εκπρόσωπος τύπου του AfD στη Σαξονία-Ανχαλτ και διευθυντής της κοινοβουλευτικής ομάδας του ακροδεξιού κόμματος στο τοπικό κοινοβούλιο.

Δεδομένου ότι στις δημοσκοπήσεις ενόψει των κρατιδιακών εκλογών της 6ης Σεπτεμβρίου το AfD συγκεντρώνει σταθερά ποσοστό άνω του 40% ενώ οι Χριστιανοδημοκράτες κυμαίνονται γύρω στο 23%, ο 44χρονος πολιτικός προαλείφεται ήδη για επικεφαλής του επιτελείου του πρωθυπουργού του κρατιδίου. Ο Χαρ συμμετείχε επίσης σε ομάδα εργασίας που συγκροτήθηκε τον Ιούνιο του 2025 με αποστολή να καταρτίσει το κυβερνητικό μανιφέστο του Ούλριχ Ζίγκμουντ.

Οσο για το περιεχόμενό του, στο ρεπορτάζ του Politico αναφέρεται ενδεικτικά ότι προβλέπεται η δημιουργία «ειδικών τάξεων» για τα παιδιά αιτούντων άσυλο και προσφύγων, με διδακτέα ύλη προσαρμοσμένη στα εκπαιδευτικά συστήματα των χωρών προέλευσής τους και, ιδανικά, με τους ίδιους τους πρόσφυγες να αναλαμβάνουν τη διδασκαλία.

Στόχος, όπως αναφέρεται, είναι να γίνει σαφές στα παιδιά ότι «η παραμονή τους στη Γερμανία είναι προσωρινή», αλλά και να απαλλαγούν «τα δικά μας παιδιά» από «τα πολλαπλά βάρη» που συνεπάγεται η διδασκαλία μαζί με μαθητές από «εντελώς ξένους πολιτισμούς». Ζήτημα, όμως, αποτελούν και τα παιδιά με αναπηρία, καθώς «παραλύουν την εξέλιξη της εκπαιδευτικής διαδικασίας».

Οσο για τις μακροχρόνιες και ακόμα συνεχιζόμενες προσπάθειες της Γερμανίας να αντιμετωπίσει το ναζιστικό παρελθόν της, περιγράφονται (και απορρίπτονται) ως «διαιώνιση μιας νεύρωσης».

Ομως ο Ούλριχ Ζίγκμουντ σπανίως εκφράζεται δημοσίως με τέτοιους όρους· διεξήγαγε την προεκλογική εκστρατεία του ποντάροντας σε έναν «προσηνή λαϊκισμό», όπως γράφει το Politico, και στις συνεντεύξεις του ζυγίζει προσεκτικά τα λόγια του. «Οι θηριωδίες του εθνικοσοσιαλισμού είναι αναμφίβολα ένα από τα πιο σκοτεινά κεφάλαια της γερμανικής Ιστορίας», έχει δηλώσει ο υποψήφιος του AfD για την πρωθυπουργία της Σαξονίας-Ανχαλτ.

Αυτό, φυσικά, δεν αλλάζει το γεγονός ότι τον Οκτώβριο του 2002 ο άνθρωπος που προορίζεται για προσωπάρχης του είχε εκλεγεί ομόφωνα επικεφαλής του «τμήματος προμηθειών» της HDJ· και την επόμενη χρονιά συμμετείχε στην οργάνωση εκδρομών για τα μέλη της HDJ, στις οποίες «θα γνωρίσουμε τη γη και τους ανθρώπους των εδαφών που αποσπάστηκαν από το Ράιχ», δηλαδή περιοχών γειτονικών χωρών τις οποίες η Γερμανία έχασε μετά την ήττα της στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ερωτηθείς από τη Welt πώς βλέπει σήμερα το πέρασμά του από την HDJ, ο Χαρ απάντησε λακωνικά: «Δεν έχω κανένα πρόβλημα με αυτό».

Ο δικηγόρος

Πρώην μέλος της HDJ στον στενό κύκλο του Ούλριχ Ζίγκμουντ είναι επίσης ο Λάουρενς Νότντορφτ, νομικός σύμβουλος της κοινοβουλευτικής ομάδας του AfD στη Σαξονία-Ανχαλτ και μέλος της διαιτητικής επιτροπής του κόμματος στο κρατίδιο, αρμόδιας για την επίλυση εσωκομματικών διαφορών.

Πριν από λίγες ημέρες ο Τίνο Χρουπάλα, συμπρόεδρος του AfD σε ομοσπονδιακό επίπεδο, κάνοντας λόγο για «νεανική απερισκεψία», υποστήριξε πως ο Νότντορφτ είχε αποκηρύξει εκείνη την περίοδο της ζωής του. Ερωτώμενος, όμως, έπειτα από λίγες ημέρες, αν έχουν αλλάξει οι απόψεις του, σημείωσε πως «δεν έχω τίποτα να προσάψω στον εαυτό μου».

Γεννημένος το 1981, ο Νότντορφτ υπήρξε ενεργό στέλεχος της HDJ για σχεδόν μία δεκαετία, καταφέρνοντας μάλιστα το 1999 να εκλεγεί αναπληρωτής αρχηγός της οργάνωσης. Σε έκθεση του 2002 του παραρτήματος της ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας του Συντάγματος στο κρατιδίο του Βρανδεμβούργου αναφερόταν επίσης ως ακτιβιστής του νεοναζιστικού Εθνικού Δημοκρατικού Κόμματος της Γερμανίας.

Το 2003 ο Νότντουρφτ απένειμε στη Λίσμπετ Γκρόλιτς το «χρυσό παράσημο τιμής» της HDJ. Η Γκρόλιτς είχε διατελέσει περιφερειακό στέλεχος της ναζιστικής Ενωσης Γερμανίδων Κορασίδων, ενώ μετά το τέλος του πολέμου συνέβαλε στην ίδρυση νεοναζιστικών οργανώσεων. Σε κείμενό του στο περιοδικό της HDJ ο Νότντορφτ είχε γράψει ότι η Γκρόλιτς είχε χαρεί «πάρα πολύ» επειδή η οργάνωση παρέμενε «προσηλωμένη στα ίδια ιδανικά».

Ο αδελφός

Ο αδελφός του Λάουρενς Νότντορφτ, Φέλιξ Β., υπήρξε επίσης μέλος της HDJ από το 1999 ως το 2004, εκτελώντας για κάποιο διάστημα χρέη επικεφαλής του «τμήματος εξοπλισμού και κατασκηνωτικής τεχνολογίας» της οργάνωσης. Η Welt αποφάσισε να μην αποκαλύψει την ταυτότητά του, καθώς, σύμφωνα με τη γερμανική νομοθεσία περί προστασίας της ιδιωτικότητας πρόκειται για ιδιώτη που δεν επιδιώκει τη δημοσιότητα.

Σήμερα είναι αρμόδιος για ομοσπονδιακές και ευρωπαϊκές υποθέσεις, καθώς και για θέματα μέσων ενημέρωσης και πολιτισμού στην κοινοβουλευτική ομάδα του AfD στη Σαξονία-Ανχαλτ. Συμμετείχε επίσης στην ομάδα που συστάθηκε πέρυσι το καλοκαίρι για να καταρτίσει το κυβερνητικό πρόγραμμα του Ούλριχ Ζίγκμουντ.

Ο συγγραφέας

Μέλος της HDJ υπήρξε και ο Ερικ Κάντεν, σύμβουλος πολιτικής του AfD για θέματα παιδείας, πολιτισμού και επιστήμης από το 2022. Το 2005, σε άρθρο του στο περιοδικό της οργάνωσης, είχε πλέξει το εγκώμιο του Κουρτ Εγκερς, επιφανούς προσωπικότητας του πολιτιστικού/προπαγανδιστικού μηχανισμού του ναζιστικού καθεστώτος, χαρακτηρίζοντάς τον «αταλάντευτο υπέρμαχο της γερμανικής πολιτιστικής επανάστασης», ο οποίος έπεσε στο Ανατολικό Μέτωπο, συμμετέχοντας στον «μεγάλο γερμανικό αγώνα για την ελευθερία».

Το 2008, σε εσωτερικό έγγραφο της ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας του Συντάγματος, ο Κάντεν, 32 ετών τότε, αναφερόταν ως κάτοχος ταχυδρομικής θυρίδας της HDJ. Την ίδια χρονιά συνελήφθη –μαζί με τον Λάουρενς Νότντορφτ– σε αστυνομική έφοδο με στόχο μέλη και υποστηρικτές της HDJ, πριν από την απαγόρευση της οργάνωσης.

Εως τότε είχε ήδη εκδώσει μια πλήρη βιογραφία του Εγκερς, ενώ εργαζόταν για την κοινοβουλευτική ομάδα του νεοναζιστικού Εθνικού Δημοκρατικού Κόμματος στο τοπικό κοινοβούλιο του Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας. Τον Ιανουάριο του 2009 το παράρτημα της Υπηρεσίας Προστασίας του Συντάγματος στο κρατίδιο ανέφερε ότι το βιβλίο «στερείται οποιασδήποτε κριτικής αποστασιοποίησης από το Τρίτο Ράιχ», ενώ «ο φυλετικός αγώνας και οι εθνικοεπαναστατικές ιδέες παρουσιάζονται ως πρότυπα προς μίμηση».

Ακολούθησε το . .

Πρόσθεσε το . ως προτιμώμενη πηγή στη Google