Αυτό το «κάτι» που κρατάει τον Μουρίνιο στον αφρό

Στο πρώτο Clásico της σεζόν η Μπαρτσελόνα ήταν το φαβορί – όσο φαβορί μπορεί να είναι η μια ή η άλλη ομάδα στο απόλυτο ισπανικό ντέρμπι. Μετρούσε εννέα νίκες στις εννέα πρώτες αγωνιστικές της εφετινής La Liga έχοντας σκοράρει 39 γκολ, δηλαδή πάνω από τέσσερα σε κάθε ματς κατά μέσον όρο. Χρειαζόταν μόνο μια νίκη ακόμη για να καταρρίψει το ρεκόρ της καλύτερης εκκίνησης στα χρονικά του ισπανικού πρωταθλήματος (της Ρεάλ Μαδρίτης του 1968-1969). Και στις επτά προηγούμενες αναμετρήσεις της με την ιστορική της αντίπαλο είχε βγει νικήτρια έξι φορές. Αλλά το βράδυ της Κυριακής (25.10), κέρδισε η Ρεάλ (2-1).

Ο Ζοσέ Μουρίνιο πανηγύρισε το νικητήριο γκολ του Κιλιάν Εμπαπέ, στο 87’, γλιστρώντας με τα γόνατα πάνω στο χορτάρι, με τη γλώσσα έξω και τις γροθιές του σφιγμένες. Η ομάδα του πήγε στο «Καμπ Νου» ως αουτσάιντερ, με δύο σημαντικές απουσίες (Κουρτουά, Βινίσιους), την ώρα που τα ισπανικά media έγραφαν ότι ο πρόεδρος, Φλορεντίνο Πέρεθ, έχει ήδη βρει τον προπονητή που θα τον αντικαταστήσει, και θριάμβευσε σε ένα «καυτό» ματς με τεράστιο διακύβευμα παίζοντας με πίστη και μυαλό. Για τον «Special One» αυτές οι νίκες είναι οι πιο απολαυστικές.

Ο Εμπαπέ πέτυχε δύο από τα πιο εύκολα γκολ της καριέρας του. Το πρώτο, εντελώς κατά τύχη. Το δεύτερο, το εκατοστό του τέρμα με τη φανέλα της Ρεάλ (σε 116 ματς), σε κενή εστία παραλαμβάνοντας την μπάλα από τον Καμαβινγκά που διέσχισε σχεδόν το μισό γήπεδο. Η Ρεάλ νίκησε επειδή ο πορτογάλος τεχνικός βρήκε τον τρόπο να ελέγξει τον ρυθμό και να εξουδετερώσει όλα τα «ατού» των Καταλανών, κυρίως τον Λαμίν Γιαμάλ. Στο γήπεδο στο οποίο έχει γνωρίσει την πιο βαριά ήττα στα 25 χρόνια της προπονητικής του καριέρας (5-0 σε Clásico τον Νοέμβριο του 2010), ακούγοντας την εξέδρα να του φωνάζει κοροϊδευτικά «Μουρίνιο διερμηνέα», έγραψε Ιστορία. Σύμφωνα με το BBC έγινε ο μόλις τρίτος προπονητής που κράτησε τη Ρεάλ αήττητη σε έξι διαδοχικές αναμετρήσεις της με την Μπαρτσελόνα στις δύο θητείες του στη Μαδρίτη. Στο παρελθόν το είχαν καταφέρει, ο Μιγκέλ Μουνιόθ (1962-1965) και ο Βιθέντε ντελ Μπόσκε (2001-2003).

Η απόφαση του Πέρεθ να εμπιστευθεί τον Μουρίνιο ξανά τον περασμένο Ιούνιο, 13 χρόνια μετά την αποχώρησή του από τον σύλλογο, είχε προκαλέσει παγκόσμια αίσθηση – υπήρξαν αντιδράσεις ακόμη και στις τάξεις των οπαδών της «Βασίλισσας». Ο 63χρονος τεχνικός θεωρείται ξεπερασμένος, απέχει αρκετά χρόνια από τις μεγάλες του επιτυχίες, δεν έχει κατακτήσει τίτλο πρωταθλήματος από το 2015, όμως ο πρόεδρος εξακολουθεί να τον θαυμάζει. Σε τέτοιο βαθμό, ώστε να δεχθεί να καταβάλει στην Μπενφίκα τα 15 εκατομμύρια ευρώ της ρήτρας για την αποδέσμευσή του. Στο κυριακάτικο ντέρμπι φάνηκε ξεκάθαρα τι είναι αυτό το «κάτι» που τον διατηρεί στην «ελίτ» των προπονητών.

Μια από τις πρώτες του κινήσεις όταν ανέλαβε την ομάδα, ήταν να έρθει σε επαφή με κάθε παίκτη της ξεχωριστά, γράφει το Athletic. Στους περισσότερους μίλησε τηλεφωνικά, καθώς απουσίαζαν από τη Μαδρίτη ακολουθώντας τις εθνικές τους ομάδες στο Παγκόσμιο Κύπελλο. Δεν έχει χάσει αυτό το χάρισμα που τον διέκρινε σε όλη του την καριέρα, να τους πείθει να μάχονται για εκείνον. Ξέρει τι πρέπει να πει -και πώς- για να κερδίσει την εμπιστοσύνη τους. Ιδίως σε συλλόγους γεμάτους μεγάλα «εγώ», όπως η Ρεάλ, είναι πολύ σημαντικό. Οι οπαδοί των «Μερένχες» είχαν πολύ καιρό να δουν την αγαπημένη τους ομάδα να αγωνίζεται με την ένταση και την πειθαρχία που εμφάνισε χθες στο «Καμπ Νου».

Από πέρυσι τον Μάιο μέχρι σήμερα, η Ρεάλ έχει αλλάξει τέσσερις προπονητές. Κανείς από τους τρεις προηγούμενους (Κάρλο Αντσελότι, Τσάμπι Αλόνσο, Αλβαρο Αρμπελόα), δεν κατάφερε να βάλει τα αποδυτήρια σε μια τάξη. Ο Μουρίνιο το έκανε με την πειθώ του, αλλά και γιατί είναι… ο Μουρίνιο. Οσοι παίζουν λιγότερο απ’ όσο πιστεύουν ότι αξίζουν, δεν έπαψαν να είναι δυσαρεστημένοι. Αλλά δεν εκφράζουν το παράπονό τους δημοσίως και δεν προκαλούν εντάσεις όπως συνέβαινε τον προηγούμενο καιρό, ιδίως στις μέρες του Αλόνσο. Αν ο Μουρίνιο πει κάτι, αυτό θα γίνει. Πάει και τελείωσε.

Οι αλλαγές που έχει κάνει στην ομάδα, δεν είναι πολλές. Ούτε τόσο δραστικές, όσο κάποιοι περίμεναν. Οι παίκτες είναι υποχρεωμένοι να εμφανίζονται στις αθλητικές εγκαταστάσεις του Βαλντεμπέμπας δύο ώρες πριν από την έναρξη της προπόνησης και να παίρνουν το πρωινό τους όλοι μαζί. Οι προπονήσεις είναι σύντομες -διαρκούν μια ώρα και ένα τέταρτο, το πολύ-, αλλά πιο εντατικές, και εστιάζουν στην μπάλα. Κάθε τόσο ο Μουρίνιο εξηγεί γιατί πρέπει να κάνουν αυτό που τους ζητείται. Οι αναλύσεις στο βίντεο, τις οποίες οι ποδοσφαιριστές βαριούνται αφόρητα, έχουν μειωθεί. Και η αρχική ενδεκάδα ανακοινώνεται την παραμονή του αγώνα, ώστε οι βασικοί να έχουν χρόνο να προετοιμαστούν πνευματικά.

Τίποτα το εξαντρίκ, τίποτα το μεγαλοφυές. Τα περισσότερα από τα προβλήματα που είχε η ομάδα πριν έρθει ο Πορτογάλος παραμένουν άλυτα. Ούτε η απόδοσή της έχει βελτιωθεί θεαματικά. Αλλά, για πρώτη φορά έπειτα από πολύ καιρό, οι παίκτες ιδρώνουν τη φανέλα, συνεργάζονται με διάθεση να βοηθήσουν, ο ένας τον άλλον, και η Ρεάλ έχει αρχίσει να παίρνει αποτελέσματα. Η χθεσινή της νίκη είναι η μεγαλύτερη απόδειξη της προόδου της.

Αν νικούσε η Μπαρτσελόνα, θα άφηνε τη Ρεάλ εννέα βαθμούς πίσω και θα την έριχνε σε εσωστρέφεια. Ουσιαστικά, ο τίτλος θα είχε κριθεί ήδη από τη 10η αγωνιστική, πριν καν βγει ο Οκτώβριος. «Στα δικά μου μάτια η Ρεάλ δεν έπαιξε για να νικήσει στο «Καμπ Νου», αλλά παίζει για να κατακτήσει το τρόπαιο της La Liga», δήλωσε μετά το ντέρμπι ο Μουρίνιο, ο οποίος αντιλαμβάνεται ότι η φήμη του δεν αντέχει άλλη αποτυχία. Οπως σημειώνει το Athletic, εργάζεται τόσες πολλές ώρες κάθε μέρα, ώστε τα βράδια δεν φεύγει από το αθλητικό κέντρο. Κοιμάται εκεί.

Ακολούθησε το . .

Πρόσθεσε το . ως προτιμώμενη πηγή στη Google